Αγροτικά μπλόκα

Έχω συμπάθεια για τους αγρότες. Πιστεύω ότι πράγματι πολλοί είναι σε δύσκολη οικονομική κατάσταση. Είναι μια δουλειά σκληρή και αβέβαιη. Όμως το «έθιμο» του αποκλεισμού των δρόμων είναι απαράδεκτο. Ένας στυγνός εκβιασμός που δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την λύση των προβλημάτων τους. Γιατί, όταν η εθνική οικονομία πλήττεται, τα έσοδα του κράτους μειώνονται και μειώνεται έτσι η δυνατότητά του να βοηθήσει οικονομικά τους αναξιοπαθούντες. Ειδικά στη σημερινή συγκυρία, είναι αδιανόητες αυτές οι κινητοποιήσεις. Κοινωνικές αναταραχές θα αυξήσουν περαιτέρω την ανησυχία των διεθνών αγορών και θα εκτoξεύσουν ακόμη περισσότερο το κόστος δανεισμού, φέρνοντάς μας πιο κοντά στην πτώχευση.

Δεν κρίνω ικανοποιητική την αντιμετώπιση των αγροτικών μπλόκων από την κυβέρνηση. Ήδη από την περασμένη Τρίτη-Τετάρτη ο πρωθυπουργός έπρεπε να είχε απευθυνθεί στους αγρότες και να τους είχε ζητήσει να συναντηθούν, με την προϋπόθεση ότι θα άνοιγαν τους δρόμους. Να τους εξηγούσε με ειλικρίνεια την κατάσταση και να τους υποσχόταν ότι θα ασχοληθεί ο ίδιος προσωπικά με τα προβλήματά τους. Δεν είναι τώρα καιρός για εγωϊσμούς. Είναι ντροπή να συναντιέται με τους αγρότες ο Βούλγαρος πρωθυπουργός και όχι ο δικός μας.

Αν αυτό δεν είχε αποτέλεσμα τότε θα έπρεπε να ληφθούν μέτρα εναντίον των αγροτών. Το ποιά είναι αυτά συζητιέται. Όταν 2-3 παρανομούν είναι απλό να τους συλλάβεις και να τους τιμωρήσεις. Όταν πρόκειται για εκατοντάδες, είναι δύσκολο. Σε κρίσιμα μέρη όπως ο Προμαχώνας θα μπορούσαν να επέμβουν τα ΜΑΤ. Άλλα μέτρα θα μπορούσαν να είναι χρηματικά πρόστιμα (τα τρακτέρ έχουν πινακίδες κυκλοφορίες, δεν έχουν; Άρα μπορούν να ταυτοποιηθούν και να τους σταλεί το πρόστιμο ταχυδρομικά, όπως με άλλες τροχαίες παραβάσεις). Ένα πολιτικό μέτρο αντίδρασης θα μπορούσε να είναι η ΜΕΙΩΣΗ των όποιων κρατικών επιδοτήσεων και η απόδοσή τους ως αποζημιώσεις στις πληγείσες ομάδες, όπως π.χ. τα ΚΤΕΛ. Όπως έγραψε ο Μανδραβέλης, τα μπλόκα δεν έχουν κόστος για τους αγρότες. Βγήκαν πέρυσι στους δρόμους και εισέπραξαν 500 εκ. ευρώ. Γιατί να μη βγούν και φέτος; Αν δεν υπάρξει κόστος για αυτούς, δύσκολα θα πειστούν να σταματήσουν τα μπλόκα.

68 Σχόλια to “Αγροτικά μπλόκα”

  1. ποιητής Φανφάρας Says:

    Υ.Γ. Χαίρομαι, που λες πλέον ότι είναι ΛΙΓΟΙ «οι κακοί και οι πονηροί», που βρίσκονται στα μπλόκα. Και ότι το πρόβλημα (αγροτικό και, κατ΄επέκτασιν, συνολικά κοινωνικό και εθνικό) είναι τεράστιο.
    Άφησε αυτούς τους ΛΙΓΟΥΣ (που ενδεχομένως φέρθηκαν πονηρά στο παρελθόν) και αγκάλιασε τους ΠΟΛΛΟΥΣ, που αγωνιούν και μας φωνάζουν!

  2. Θεμης Λαζαριδης Says:

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_28/01/2010_388516

    «Το ερώτημα όμως είναι: πώς μπορεί να γίνει αυτό αφού οι αγρότες άλλες τιμές συμφωνούν προφορικά και άλλες αναγράφουν στα τιμολόγια των μεγαλεμπόρων που αγοράζουν τα προϊόντα τους;»

  3. pro Says:

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_26_31/01/2010_389015
    Του Χρ Γιαναρά (Καθημερινή)
    Τρακτέρ = τάνκς. Σχήμα υπερβολής, ίσως, αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
    Προσωπικά, προσυπογράφω το άρθρο.

  4. eleos Says:

    Σωστός ο Γιανναράς στο παραπάνω άρθρο.

  5. Παράγκας Says:

    Εν τω μεταξύ στην καταχρεωμένη Α.Π.Α.Κ.Κ.Τ.Υ.

    «Τα πράγματα έχουν έτσι, που οι αγρότες δεν επιβιώνουν χωρίς την ετήσια οικονομική ενίσχυση. Πωλούν συχνά με ζημιά και περιμένουν την επιδότηση, την αποζημίωση για να ανακάμψουν. Εφτασαν να πουλήσουν, για παράδειγμα, το σιτάρι προς 9 λεπτά το κιλό (τόσο αγόραζαν οι χονδρέμποροι) όταν το κόστος παραγωγής ήταν 18 λεπτά το κιλό, τις ντομάτες 15-35 λ. το κιλό όταν το κόστος τους ήταν 70 λ., τον χυμό πορτοκαλιού 800 ευρώ τον τόνο (τόσο πουλιόταν ο εισαγόμενος) όταν η παραγωγή του κόστιζε άνω των 1.000 ευρώ κ.ο.κ. Και ποτέ, βεβαίως, η ενίσχυση δεν επαρκεί, γιατί οι ζημιές είναι μεγάλες, όσο και οι «μαύρες τρύπες» (έλλειψη πολιτικής, συνεταιρισμοί, τραγικά λάθη του παρελθόντος) από τις οποίες διαρρέει σταθερά χρήμα – σε τσέπες ολίγων.

    Τα πράγματα έχουν έτσι (διεθνείς οικονομικές συνθήκες, καρτέλ και «ελληνοποιήσεις», αδυναμία ελέγχων) που, ενώ οι παραγωγοί λαμβάνουν «ψίχουλα», ο καταναλωτής αγοράζει ακριβά, προς όφελος των μεσαζόντων – συντριπτική είναι η πίεση η οποία ασκείται από καρτέλ και αλυσίδες, που διαθέτουν τεράστιες ποσότητες εισαγόμενων αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων βαφτίζοντάς τες ελληνικές.

    Λύση, η συναλλαγή με την εκάστοτε κυβέρνηση, δηλαδή τα μπλόκα, ώστε να δοθούν τα απαιτούμενα για τη διαιώνιση του αδιεξόδου. Το έτοιμο χρήμα των επιδοτήσεων (περί τα 3 δισ. ευρώ τον χρόνο) δεν επενδύεται ξανά στη γη και στοιχίζει ακόμη σε αποδιοργάνωση, παραίτηση, απάτες… Με την παρακώλυση των μεταφορών και με την πίεση που δημιουργούν οι απώλειες σε άλλους κλάδους, οι αγρότες καταφέρνουν να αποσπούν από την εκάστοτε κυβέρνηση την ετήσια «ένεση επιβίωσης». Και ο νοσηρός κύκλος, που ωθεί τους αγρότες κάθε χρόνο και λίγο πιο κοντά στο χείλος του γκρεμού, δεν λέει να κλείσει (παρά μόνο, ίσως, όταν θα πάψουμε να παράγουμε και θα εισάγουμε τα πάντα απ’ έξω;). Τόσο οι αγρότες όσο και οι κυβερνήσεις έχουν τεράστια ευθύνη. Το 1995 ο κλάδος συνέβαλε στο ΑΕΠ με ποσοστό 9,85%, πέρυσι μόνο με 2,92%!….»

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_24/01/2010_388083

    Tης Τασουλας Kαραϊσκακη, 24/01/2010

  6. ποιητής Φανφάρας Says:

    Καημό τό ΄χω! Τόσες χιλιάδες απεργίες και κινητοποιήσεις έχουν γίνει τα τελευταία 35 χρόνια στην Ελλάδα! Συμφώνησε ή στήριξε κάποια από αυτές ο Γιανναράς; Δεν μπορεί! Έστω και μία από αυτές θα είχε καλά αιτήματα και θα ήταν δικαία και επιβεβλημένη. Απ’ ό,τι θυμάμαι, σε κάθε άπεργία και κινητοποίηση (μαθητική, φοιτητική, εργατική, αγροτική κλπ) ο Γιανναράς ανέσυρε και επικαλείτο τα γνωστά κομμουνιστικά φαντάσματα, τα οποία (μέσω π.χ. των αδίστακτων και αιμοδιψών μαθητών) θα μας αλυσσόδεναν στο άρμα του αιμοσταγούς και απάνθρωπου ερυθρού φασισμού!
    Αν θυμάται κάποιος ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ απεργία των τελευταίων 35 χρόνων, με την οποία συμφώνησε ο Γιανναράς, ας μας το πει, για να μην τον αδικούμε τον άνθρωπο άδικα.

    Είδα παραπάνω μια αυθαίρετη σχηματοποίηση:
    «Τρακτέρ = τάνκς. Σχήμα υπερβολής, ίσως, αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο».
    Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο; Κλείνουν το δρόμο τα τανκς και δεν αφήνουν τον κόσμο να πάει στη δουλειά του; Ή μήπως συμμετέχουν σε πολεμικές ασκήσεις τα τρακτέρ και αποτελούν εργαλείο του ελληνικού στρατού; Ή μήπως μπουκάρισε τρακτέρ στο Πολυτεχνείο πριν 37 χρόνια; Ή μήπως πολλοί Έλληνες εκπαιδεύτηκαν στα τρακτέρ, όταν υπηρετούσαν στα τεθωρακισμένα;
    Ας μην είμαστε τόσο επιπόλαιοι και ας μη μετατρεπόμαστε σε μικρούς διχαστικούς Γιανναράδες, προκειμένου να διατυπώσουμε τη σεβαστή μας άποψη.

    Επιστροφή στο Γιανναρά:
    Αναφέρεται στα δύο πολιτικά κόμματα. Στην αρχή νόμισα ότι μιλά για τα δύο μεγάλα κόμματα, τα οποία κυβερνούν εναλλάξ τη χώρα και μάλλον ευθύνονται σχεδόν αποκλειστικά για τη σημερινή κατάσταση. Γρήγορα όμως κατάλαβα ότι διάβαζα το χιλιοειπωμένο φοβικό ποίημα του Γιανναρά. Μάλλον αναφερόταν στα δύο κόμματα της αριστεράς (η αριστερά βέβαια δεν εξαντλείται στα δύο αυτά κόμματα) και τη σχέση τους με τα αγροτικά μπλόκα, τα οποία ΦΥΣΙΚΑ ο Γιανναράς (όπως και αρκετοί άλλοι) απορρίπτει.
    Υπέρ των αγροτικών κινητοποιήσεων ήταν όμως και το ΠαΣοΚ, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, αλλά και πάρα πολλά στελέχη της ΝΔ. Δεν αφορούν βέβαια αυτοί τον Γιανναρά. Ο κομματικός στόχος του άρθρου είναι συγκεκριμένος: Τα δύο κοινοβουλευτικά κόμματα, που «ατιμάζουν το Σύνταγμα και το κοινοβουλευτικό πολίτευμα χωρίς καμιά συνέπεια» (πω, πω, ανατρίχιασα, με το κακόμοιρο το «ατιμασμένο» πολίτευμα). Ας προσέχουμε τη χρήση κάποιων «αταίριαστων» λέξεων.

    Υπήρξε ταύτιση των δύο «κακών» κομμάτων με τους πραξικοπηματίες στρατιωτικούς. Οι πραξικοπηματίες μάλιστα «δεν ψηφοθηρούσαν» και «διακινδύνευαν». Άρα ήσαν καλύτεροι από τα δύο «κακά κόμματα» και συνεπώς και από τα στελέχη, τα μέλη, τους φίλους και τις εκατοντάδες χιλιάδες του ελληνικού λαού που τα ψηφίζει ή τα στηρίζει. Έξοχα!
    Όπως μάλιστα συνεχίζει το άρθρο, «Τα «φιλολαϊκά» κόμματα σήμερα και ψηφοθηρούν αδιάντροπα και απολαμβάνουν την απεριόριστη ανοχή της κομματοκρατούμενης «δημοκρατίας».»
    Αχ καημενούλα δημοκρατία, που ανέχεσαι αυτά τα κόμματα. Ρίξε τα στην παρανομία και πάλι, όπως έγινε τότε… μεταπολεμικά και κατά τη διάρκεια της δικτατορίας! Άντε, για να δούμε τότε πόσοι και ποιοί ευαίσθητοι αρθρογράφοι θα σπεύσουν να σε υπερασπίσουν!

    Και συνεχίζει ο Γιανναράς:
    «Εκεί είναι το κυρίως σκάνδαλο: στην αυτοκτονική ανοχή του φασισμού από το πολιτικό σύστημα, τους θεσμούς δικαστικής εξουσίας, τον Τύπο, την κοινή γνώμη. Αν κάποιος πραξικοπηματίας αξιωματικός σήμερα κατέβαζε τανκς στους κόμβους του οδικού δικτύου νεκρώνοντας τη χώρα, όλοι θα εγκρίναμε και θα τιμούσαμε κάποιον ανώτερό του αξιωματικό με ισχυρότερες στρατιωτικές δυνάμεις, που θα αναλάμβανε να προστατεύσει, με οποιοδήποτε ρίσκο, το Σύνταγμα και τις εκεί κατοχυρωμένες ελευθερίες μας. Ομως, όταν τα συνδικαλιστικά (επαγγελματικά) στελέχη των δύο υπεράνω του Νόμου κομμάτων κατεβάζουν τρακτέρ και κλείνουν τα περάσματα στις εθνικές οδούς θέτοντας σε ομηρεία ολόκληρη τη χώρα, ανεχόμαστε όλοι να παζαρεύει η κυβέρνηση τις ελευθερίες μας με τους φασίστες, δεν τολμάμε να ψελλίσουμε αίτημα να υπερασπίσει το κράτος, με οποιοδήποτε ρίσκο, το Σύνταγμα.»
    Καταλάβατε τι υπονοείται; Μπρρρρρρρρ!!!

    Αναφέρει επίσης ο αρθογράφος:
    «Αδίστακτοι παραχαράκτες, καπηλεύονται το τίμιο όνομα της Αριστεράς, όνομα κοινωνιοκεντρικών προτεραιοτήτων στην πολιτική: Βαφτίζουν κάθε οργανωμένη, επιθετική ιδιοτέλεια, κάθε τυραννικό του λαϊκού σώματος τσαμπουκά, «κίνημα» – αγροτικό, φοιτητικό, μαθητικό κίνημα, ακόμα και των χρυσοκάνθαρων που λυμαίνονται τα λιμάνια. Διακηρυγμένοι θαυμαστές και οπαδοί της μονοκομματικής «δημοκρατίας» μαρξισμού – λενινισμού, εκμεταλλεύονται χυδαία τις προνομίες που τους παρέχει ο κοινοβουλευτισμός (οικονομικές επιχορηγήσεις, ανεξέλεγκτες επιχειρηματικές δραστηριότητες, ασυδοσία προπαγανδιστικής απάτης, ατιμωρησία κοινωνικών εγκλημάτων σε καθημερινή βάση) με μοναδικό στόχο να κατορθώσουν κάποτε να επιβάλουν στη χώρα το ολοκληρωτικό τους σύστημα.».
    Αχάριστοι κομμουνισταί! Δε φτάνει που σας ανεχόμαστε να αναπνέετε τον αέρα μας, θέλετε και να μας επιβάλλετε τον ολοκληρωτισμό σας! Γι αυτό βάζετε τους φοιτητές να διαμαρτύρονται, τους εργάτες να απεργούν και τους αγρότες να κινητοποιούνται. Γι αυτό γίνονται τα μπλόκα: Για να επιβάλουν πλαγίως και υπούλως τον επάρατον κομμουνισμόν!
    Λεπτομέρεια: Στα μπλόκα συμμετέχουν (σε ηγετικές θέσεις) στελέχη της ΝΔ και του ΠαΣοΚ, ενώ κατά καιρούς τα στήριξαν ή τα στηρίζουν όλες οι κομματικές-πολιτικές δυνάμεις (κόμματα, βουλευτές κλπ). Δεν έχει καμία σημασία αυτό βέβαια: Σκοπός του άρθρου είναι τα «κακά» ερυθρά κόμματα!

    Συνεχίζει απτόητος ο Γιανναράς:
    «Αυτά τα προφανή και κατάφωρα γιατί τα ανέχεται η ελλαδική κοινωνία, αν και έμπειρη εμφύλιας τραγωδίας που την προκάλεσαν οι εραστές του μονοκομματικού κράτους; Η απάντηση δεν είναι άσχετη με τη (συμπτωματική ή μεθοδευμένη) εκπαιδευτική παρακμή μας, το διαλυμένο, τριάντα πέντε χρόνια τώρα, σχολικό μας σύστημα, την αγλωσσία και τρομακτική αλογία – ασυνεννοησία που δυναστεύει την κοινωνία μας».
    Μάθαμε λοιπόν ότι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ για την εμφύλια τραγωδία ήταν οι κομμουνισταί ερασταί του μονοκομματικού κράτους. Όχι οι διώκτες τους, οι «δημοκρατικοί» εκτελεστές τους, οι «καλοί» ταγματασφαλίτες (οι οποίοι, παρεπιμπτόντως ορκίζονταν πίστιν στον Αδόλφο Χίτλερ και οχι στον ελληνικό λαό) και τα ξενόδουλα κόμματα. Μέχρι σήμερα νόμιζα ότι σε ένα εμφύλιο σπαραγμό έχουν (αναλογικά) ευθύνες όλες οι πλευρές. Τώρα έμαθα ότι έφταιγαν μόνο οι κακοί κομμουνισταί.
    Συμφωνώ απολύτως με την εκπαιδευτική παρακμή κλπ (όχι βέβαια μόνο των τελευταίων 35 ετών). Ας μη χρησιμοποιούμε όμως τέτοια ζητήματα, προκειμένου να συκοφαντήσουμε τους αντιπάλους μας.

    Και συνεχίζει ο Γιανναράς, ολοκληρώνοντας το άρθρο, κάνοντας τους γνωστούς (με κάθε αφορμή) αντιμαρξιστικούς, αντιαριστερούς κλπ αφορισμούς, ταυτίζοντας θύτες και θύματα (δικτάτορες και αριστερούς υπό δίωξιν) και εκφράζοντας την αγωνία και την ανησυχία του για την κατάσταση της σημερινής κοινωνίας.
    —————————-

    Έχω μια απορία: Άλλον Γιανναρά βλέπω (και ενίοτε θαυμάζω), όταν τίθεται κάποιο ιστορικό ή φιλοσοφικό ζήτημα και άλλον Γιανναρά βλέπω (και απορώ) κάθε φορά που τίθεται ένα πρόβλημα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Άλλον Γιανναρά (του παρελθόντος ) διαβάζω και συμφωνώ ή διαφωνώ μαζί του και άλλον Γιανναρά (του παρόντος) βλέπω σε ποσταρισμένα πρόχειρα, διχαστικά, φοβικά και εμφυλιοπολεμικά αρθράκια.
    Γιατί τέτοια αδικία στον ίδιο του τον εαυτό;

    Θα καλούσα κάποιους σχολιαστές όψιμους θαυμαστές του Γιανναρά, των οποίων (ενδεχομένως) οι κοινωνιολογικές κλπ γνώσεις εξαντλούνται στις σύγχρονες τηλεοπτικές βραδυνές συζητήσεις, να μελετήσουν και τον παλιό Γιανναρά. Να ακούσουν τον Γιανναρά και σε συζητήσεις, στις οποίες δεν εμπλέκονται θέματα, που παραπέμπουν σε «κακά μουσάτα κομμουνιστικά φαντασματάκια». Θα δουν ότι υπάρχει και κάποιος άλλος Γιανναράς με λογικές, ψύχραιμες και νηφάλιες φιλοσοφικές απόψεις και γνώσεις. Ένας Γιανναράς, που δε διχάζει, αλλά συμβάλλει σε μια εποικοδομητική συζήτηση και, συχνά, διαφωτίζει. Εκεί βέβαια το κοινό είναι άλλο. Δεν είναι το κοινό, που διψάει για συνθήματα, μίσος και ανάθεμα. Είναι το κοινό, που ξέρει, που κρίνει, που συγκρίνει, που συνθέτει.
    Και ο Γιανναράς, ως έξυπνος και μορφωμένος άνθρωπος, ΞΕΡΕΙ σε ποιό κοινό απευθύνεται κάθε φορά. Αυτό, που ίσως δεν καταλαβαίνει, είναι ότι αδικεί πολύ τον εαυτό του με τέτοιου είδους άρθρα.

  7. eleos Says:

    @ Φανφάρας
    «Θα καλούσα κάποιους σχολιαστές όψιμους θαυμαστές του Γιανναρά, των οποίων (ενδεχομένως) οι κοινωνιολογικές κλπ γνώσεις εξαντλούνται στις σύγχρονες τηλεοπτικές βραδυνές συζητήσεις,»
    Όπως απαιτείς σεβασμό από τους συνομιλητές σου, οφείλεις και εσύ να τους δείξεις τον ανάλογο σεβασμό. Ο παραπάνω χαρακτηρισμός είναι εμφανώς προσβλητικός. Περιμένω να ανακαλέσεις, όπως έκανα και εγώ όταν παρεκτράπηκα.
    Από εκεί και πέρα, οι απεργίες, οι διαδηλώσεις είναι απολύτως θεμιτές και νόμιμες στο πλαίσιο της δημοκρατίας, υπάρχουν όμως όρια στα μέσα που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς, τόσο ηθικά όσο και νομικά. Η εφαρμογή των νόμων αποτελεί συνταγματική επιταγή. Είναι φασισμός η τήρηση του συντάγματος? Δεν είναι υποχρέωση κάθε υπεύθυνουν πολιτικού κόμματος να σέβεται το σύνταγμα και τους νόμους της χώρας ακόμα και αν διαφωνεί με αυτούς? Μπορεί η εφαρμογή των νόμων και του συντάγματος να γίνεται επιλεκτικά, με βάση το τι θεωρεί κανείς δίκιο του? Δε συνιστά αυθαιρεσία κάτι τέτοιο? Και η αυθαιρεσία δεν οδηγεί σε ένα καθεστώς ζούγκλας από το οποίο τελικά επωφελούνται τα πιο άγρια θηρία?
    Για την αριστερά ειδικότερα, φυσικά δεν φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τα όσα συμβαίνουν στη χώρα. Φέρει όμως και αυτή ένα κομμάτι της ευθύνης. Το κυριότερο, ένα σημαντικό κομμάτι της αριστεράς παρέχει ιδεολογική κάλυψη σε ορισμένες εκφάνσεις της αυθαιρεσίας που αναφέρω παραπάνω. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τέθει εκτός νόμου, αν είναι δυνατόν! Η κριτική σε αυτή τη στάση όμως είναι απολύτως θεμιτή και κατά τη γνώμη μου επιβεβλημένη
    ΥΓ. Για τον εμφύλιο, το θέμα είναι τεράστιο, δεν πρόκειται να το λύσουμ ε εδώ. Πιθανότατα οι ευθύνες δεν βαραίνουν μονόπλευρα το ΚΚΕ, αλλά το τελευταίο δεν ήταν δα και «αθώο». Από εκεί και πέρα, η επιδοκιμασία του μοντέλου που χαρακτήριζε τις χώρες του πρώην υπαρκτού αποτελεί επίσημη θέση του ΚΚΕ. Αυτό δεν το λέω ούτε εγώ ούτε ο Γιανναράς. Το λέει το ίδιο το ΚΚΕ. Επίσης, δεν νομίζω ο γνωστός σταλινικός Ζαχαριάδης να κυβερνούσε δημοκρατικά αν το ΚΚΕ επικρατούσε στον εμφύλιο!

  8. Νικόλας Says:

    fanfaras said

    «Έχω μια απορία: Άλλον Γιανναρά βλέπω (και ενίοτε θαυμάζω), όταν τίθεται κάποιο ιστορικό ή φιλοσοφικό ζήτημα και άλλον Γιανναρά βλέπω (και απορώ) κάθε φορά που τίθεται ένα πρόβλημα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Άλλον Γιανναρά (του παρελθόντος ) διαβάζω και συμφωνώ ή διαφωνώ μαζί του και άλλον Γιανναρά (του παρόντος) βλέπω σε ποσταρισμένα πρόχειρα, διχαστικά, φοβικά και εμφυλιοπολεμικά αρθράκια.»

    +1000

    Σε πολλά άρθρα του Γιανναρά για την πολιτική κατάσταση , η εντύπωση που μου μένει , είναι ότι ονειρεύεται μια ωραιοποιημένη ΕΡΕ , μακριά από πάσης φυσεως εγκληματίες αριστερούς ( που κατ’ αυτόν έχουν αποδομήσει το λαμπρό μετεμφυλιακό πολιτισμό μας ) . Φυσικά και το πασόκ το χαρακτηρίζει συχνά έκτρωμα με έναν «προδότη αλλοδαπό αμόρφωτο ολιγιστότατο» (sic) αρχηγό .

    @eleos

    Όποιοσδήποτε έστω ελάχιστα αντικειμενικός , που δεν τρέφει βαθιά μίση , θα πει ότι για έναν εμφύλιο πόλεμο δε φταίει αποκλειστικά η μια παράταξη. Δε θα ωραιοποιήσει την μια πλευρά για να δαιμονοποιήσει την άλλη . Στην περίπτωση αυτή ο Γιανναράς παρουσιάζει τον εαυτό του ως έρμαιο φοβιών και μίσους , πράγμα που τον αδικεί πολύ και θλίβομαι ειλικρινά .

  9. ποιητής Φανφάρας Says:

    @eleos

    Σαφώς και δεν εννοούσα εσένα ή κάποιον άλλο σχολιαστή αυτού του ιστολογίου. Αν ήθελα να σε κατηγορήσω θα αναφερόμουν ευθέως στο ψευδώνυμό σου. Δε θα επικαλεστώ ούτε καν το «ενδεχομένως», που ακυρώνει από μόνο του το δήθεν προσβλητικό ύφος της φράσης. Θα πω μόνο ότι κακώς ίσως χρησιμοποίησα τη λέξη «σχολιαστές». Έπρεπε μάλλον να χρησιμοποιήσω τη λέξη «αναγνώστες», ώστε να αποκλείσω και την ελάχιστη πιθανότητα εκδήλωσης παρεξηγήσεων (δυστυχώς αυτές οι παρεξηγήσεις τελικά εξεδηλώθησαν) και δυσάρεστων συνειρμών.
    Επίσης: Δεν απαιτώ κανένα σεβασμό από κανένα. Ο σεβασμός κερδίζεται, δεν απαιτείται.

    —-

    Σχετικά με το άρθρο:
    Λες: «Είναι φασισμός η τήρηση του συντάγματος?»
    Είπα κάτι τέτοιο; Στο άρθρο άλλοι κατηγορούνται ως φασίστες (με πολύ προσβλητικές φράσεις και απαξιωτικές εκφράσεις) και όχι εκείνοι που προσπαθούν (ας πούμε) να τηρήσουν το Σύνταγμα. Διαφώνησα με το κυνήγι μαγισσών, το οποίο εφαρμόζεται από κάποιους «δια πάσαν νόσον» και με κάθε αφορμή.

    Νομίζω ότι ήμουν σαφής. Έίπα συγκεκριμένα πράγματα και όχι αυτά που αναφέρεις.
    Ας μην κάνουμε εμφυλιοπολεμικές αναφορές και υποθέσεις με αφορμή ένα φοβικό και διχαστικό (κατά τη γνώμη μου) άρθρο και ας μη δαιμονοποιούμε κάθε κοινωνική ή πολιτική εκδήλωση λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα.
    Διάβασε προσεκτικότερα αυτά που γράφω και θα δεις ότι ίσως συμφωνήσεις σε περισσότερα.
    Δεν έχω όρεξη για προσωπικές αντιπαραθέσεις σε ιστολόγια. Αν κάποια άρθρα αποτελούν θέσφατο ή οι συντάκτες τους κατέχουν το παπικό αλάθητο, τότε όποιος τα ποστάρει ας τα συνοδεύει με την ανάλογη ένδειξη, ώστε να μην τολμάμε να τα κρίνουμε οι υπόλοιποι.
    Κατά τη γνώμη μου, το άρθρο ήταν προσβλητικό, αποπροσανατολιστικό, φοβικό, διχαστικό και απαράδεκτο. Διατηρώ τη γνώμη μου, όπως και εσύ τη δική σου.

  10. eleos Says:

    @ Φανφάρας
    Ο Γιανναράς, όπως λέει ο Νικόλας παραπάνω, δείχνει συχνά να διακατέχεται από τις εμμονές και τις προκαταλήψεις συντηρητικού δεξιού του ’50. Για αυτό και συνήθως δεν συμφωνώ με τα άρθρα του. Στο συγκεκριμένο πάντως (πέρα από τις υπερβολές και τις εμμονές που βγάζει και εδώ) λέει κάτι σωστό. Δεν μπορεί να υπάρξει και να λειτουργήσει η δημοκρατία χωρίς ένα κοινώς αποδεκτό πλαίσιο κανόνων και αρχών. Οι διαμαρτυρίες είναι θεμιτές σε μια δημοκρατία, όμως πρέπει να γίνονται με τρόπο που να σέβεται αυτό το πλαίσιο. Διαφορετικά οδηγούμαστε σε ένα καθεστώς γενικευμένης αυθαιρεσίας, το οποίο προσεγγίζει επικύνδυνα καταστάσεις πολιτειακής εκτροπής. Εξ ου και ο παραλληλισμός με τα τανκς. Πρόκεται σίγουρα για ακραίο χαρακτηρισμό τον οποίο εγώ θα απέφευγα αν έγραφα το άρθρο, αλλά η κεντρική ιδέα, όπως τουλάχιστον εγώ την προσλαμβάνω και την διατυπώνω παραπάνω, θεωρώ ότι είναι σωστή.
    Η αριστερά δεν είναι η μόνη παράταξη που έχει εκθρέψει την αυθαιρεσία στη χώρα μας. Πέρα από τις ευθύνες των δύο μεγάλων κομμάτων, που όπως αναφέρεις στηρίζουν ή καταδικάζουν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας όπως τα μπλόκα ανάλογα με το ποιος είναι στην κυβέρνηση, η αδυναμία που χαρακτηρίζει σημαντικό κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας να διαχωρίσει θεμιτές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας από καταστάσεις ασυδοσίας είναι και προϊόν αντίδρασης απέναντι στο αυταρχισμό που χαρακτήριζε το καθεστώς της μετεμφυλιακής δεξιάς. Πρέπει όμως κάποτε να ωριμάσουμε ως κοινωνία. Έχουν άλλωστε περάσει σαράντα χρόνια από τη μεταπολίτευση. Η δική μου κριτική απέναντι στην αριστερά είναι ότι παρέχει ιδεολογική κάλυψη απέναντι σε τέτοια φαινόμενα. Για να το πω αλλιώς, η ευθύνη των μεγάλων κομμάτων είναι ότι υποστηρίζουν τέτοιες καταστάσεις ευκαιριακά. Η ευθύνη της Ελληνικής αριστεράς, ή ενός μέρους της, είναι ότι τους παρέχει συστηματική ιδεολογική κάλυψη.
    @ Νικόλας
    Πράγματι, οι ευθύνες για τον εμφύλιο και τα όσα ακολούθησαν δεν βαραίνουν αποκλειστικά τη μία ή την άλλη πλευρά.

  11. ποιητής Φανφάρας Says:

    @eleos

    Προτιμώ χίλιες φορές το τελευταίο σου σχόλιο (χωρίς να ταυτίζομαι απαραίτητα απόλυτα με αυτό), παρά το «άρθρο» του «επωνύμου» και «εγκρίτου» Γιανναρά.
    Νομίζω ότι σε αδικεί ο χαρακτηρισμός (σωστός), που έδωσες αρχικά στο συγκεκριμένο άρθρο.
    Τα μπλόκα απετέλεσαν την ΑΦΟΡΜΗ για τη σύνταξη αυτού του άρθρου και όχι την ΑΙΤΙΑ. Νομίζω ότι κάθε έξυπνος (ή πονηρός) αναγνώστης το καταλαβαίνει αυτό. Την αφορμή για το σύνηθες κυνήγι μαγισσών, την απαξίωση μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού και τη συκοφάντηση κάποιων αγώνων του (αλήθεια, περιμένω να μου αναφέρει κάποιος ποιά κινητοποίηση ή απεργία των τελευταίων 35 ετών στήριξε ή επιδοκίμασε ο Γιανναράς, να μην τον κατηγορώ άδικα τον άνθρωπο).

    Ελεος, διάβασε όλην την παράγραφο του σχολίου που έκανα στις 5.49′. Κουτσούρεψες (χα χα) μια φράση (δεν έφτασες ούτε μέχρι την τελεία) και παρανόησες όλην την παράγραφο τελικά. Ελπίζω να κατάλαβες ότι σαφώς και δεν απευθυνόμουν σε εσένα.

    Ας φροντίσουμε όλοι μας να μην ανήκουμε στο κοινό που άγεται και φέρεται από εμφυλιοπολεμικές κραυγές, διχαστικά κηρύγματα και φοβικά αντικομμουνιστικά (ή ό,τι άλλο) σύνδρομα, αλλά στο κοινό, που μπορεί να κρίνει αυτό που ακούει, να το φιλτράρει και να εξάγει τα ανάλογα συμπεράσματα.

    Φιλικά
    Φανφάρας

  12. pro Says:

    Παραδέχομαι ότι αποτελώ όψιμο αναγνώστη του Γιανναρά. Βέβαια δεν συμφωνώ πάντα με τα άρθρα του. Παραδέχομαι ακόμη ότι μου αρέσουν οι βραδινές πολιτικές συζητήσεις (μάλλον αποτελεί ένα είδος μαζοχιστικού βίτσιου, αφού νομίζω ότι ο βασικός λόγος που τα παρακολουθώ είναι για να τους τα χώσω στο blog ή στη παρέα) όπως επίσης και ότι η Κοινωνιολογία δεν αποτελεί το φόρτε μου.
    Αναρωτιέμαι όμως: Για να σχολιάσει κανένας στο blog πρέπει να έχει πτυχίο κοινωνιολόγου; Με την ίδια λογική για να συμφωνήσει κάποιος με ένα άρθρο του Γιανναρά για ένα πολύ συγκεκριμένο μάλιστα ζήτημα όπως τα αγροτικά μπλόκα, οφείλει να έχει μελετήσει προηγουμένως ολόκληρο ή έστω μέρος του φιλοσοφικού του έργου; Ποιος κανόνας της λογικής υπαγορεύει κάτι τέτοιο;
    Αν η απάντηση στα παραπάνω (ρητορικά) ερωτήματα είναι όχι (προσωπικά δε μπορώ να φανταστώ άλλου είδους απάντηση) τότε ως προς τι αυτή η επίδειξη πνεύματος;

  13. ποιητής Φανφάρας Says:

    @Pro,
    Δεν υπήρξε καμία επίδειξη πνεύματος (το πνεύμα δεν επι – «δεικνύεται», ως μη ορατόν και άυλον).
    Υπήρξε μια παρεξήγηση εκ μέρους του Ελέους ενός μέρους μιας πρότασης ,η οποία, με τη σειρά της, απετέλεσε μέρος της εξής παραγράφου:

    «Θα καλούσα κάποιους σχολιαστές όψιμους θαυμαστές του Γιανναρά, των οποίων (ενδεχομένως) οι κοινωνιολογικές κλπ γνώσεις εξαντλούνται στις σύγχρονες τηλεοπτικές βραδυνές συζητήσεις, να μελετήσουν και τον παλιό Γιανναρά. Να ακούσουν τον Γιανναρά και σε συζητήσεις, στις οποίες δεν εμπλέκονται θέματα, που παραπέμπουν σε “κακά μουσάτα κομμουνιστικά φαντασματάκια”. Θα δουν ότι υπάρχει και κάποιος άλλος Γιανναράς με λογικές, ψύχραιμες και νηφάλιες φιλοσοφικές απόψεις και γνώσεις. Ένας Γιανναράς, που δε διχάζει, αλλά συμβάλλει σε μια εποικοδομητική συζήτηση και, συχνά, διαφωτίζει. Εκεί βέβαια το κοινό είναι άλλο. Δεν είναι το κοινό, που διψάει για συνθήματα, μίσος και ανάθεμα. Είναι το κοινό, που ξέρει, που κρίνει, που συγκρίνει, που συνθέτει.
    Και ο Γιανναράς, ως έξυπνος και μορφωμένος άνθρωπος, ΞΕΡΕΙ σε ποιό κοινό απευθύνεται κάθε φορά. Αυτό, που ίσως δεν καταλαβαίνει, είναι ότι αδικεί πολύ τον εαυτό του με τέτοιου είδους άρθρα.»

    Η εξήγησή μου στην, προς στιγμήν, παρεξήγηση του ελέους, ήταν η εξής:

    «Σαφώς και δεν εννοούσα εσένα ή κάποιον άλλο σχολιαστή αυτού του ιστολογίου. Αν ήθελα να σε κατηγορήσω θα αναφερόμουν ευθέως στο ψευδώνυμό σου. Δε θα επικαλεστώ ούτε καν το “ενδεχομένως”, που ακυρώνει από μόνο του το δήθεν προσβλητικό ύφος της φράσης. Θα πω μόνο ότι κακώς ίσως χρησιμοποίησα τη λέξη “σχολιαστές”. Έπρεπε μάλλον να χρησιμοποιήσω τη λέξη “αναγνώστες”, ώστε να αποκλείσω και την ελάχιστη πιθανότητα εκδήλωσης παρεξηγήσεων (δυστυχώς αυτές οι παρεξηγήσεις τελικά εξεδηλώθησαν) και δυσάρεστων συνειρμών.
    Επίσης: Δεν απαιτώ κανένα σεβασμό από κανένα. Ο σεβασμός κερδίζεται, δεν απαιτείται».

    Το ευφυές και καλόπιστο έλεος κατάλαβε αμέσως την παρανόηση και συνέχισε να εκθέτει τις ενδιαφέρουσες απόψεις του. Κάνε κι εσύ το ίδιο και μην επαναφέρεις ένα ληγμένο (μη) ζήτημα.
    Το γεγονός ότι συνέκρινα τον παλιό με τον νέο Γιανναρά, αφορά τις απόψεις που έχω για τον άνδρα και όχι τις απόψεις, που έχω για τους σχολιαστές ενός μπλογκ.
    Αν η ταπεινότης μου μπορεί να προσφέρει κάτι, θα συνεβούλευα όποιον επιθυμεί, να παρακολουθήσει αυτόν τον τον «άλλο» Γιανναρά, ο οποίος συμμετέχει σσυχνά σε ιδιαιτέρως αξιόλογα μεταμεσονύκτια πάνελ κρατικών καναλιών. Εκεί, είναι ο άλλος Γιανναράς, όχι ο Γιανναράς των διχαστικών και φοβικών εμφυλιοπολεμικών άρθρων. Είναι ο διανοούμενος Γιανναράς, που συνομιλεί με συναδέλφους του και απευθύνεται σε πεπαιδευμένο (ίσως) κοινό και όχι στο κοινό που επιζητεί μια αφορμή για να κραυγάσει, να βρίσει ή να συκοφαντήσει.
    Προς αποφυγήν νέων παρεξηγήσεων: Στην τελευταία φράση μου δεν υπαινίσσομαι τίποτα.

    Φιλικά
    Φανφάρας

  14. Γιώργος Πρίντζιπας Says:

    Κι όμως συμφωνώ με τον καθηγητή κ.Γιανναρά. Υποστήριξα σε άλλο σημείο , ότι η καταστολή των μπόκων θα φέρει αντίθετα αποτελέσματα από το επιδιωκόμενο. Το πιστεύω και τώρα. Αλλά, ηπολιτική των μπλόκων ναι , είναι φασισμός.

  15. Βαγγέλης Says:

    Θέμη τα τρακτέρ που είναι στα μπλόκα δεν έχουν αριθμούς κυκλοφορίας (τοςυ έχουν αφαιρέσει οι διοκτήτες τους). Αυτό φυσικά είναι παράνομο αλλά ποιός ασχολέιται με τέτοιες λεπτομέρειες.

  16. Kostas Says:

    Kαι ένα άρθρο που λέει τα πράγματα με το όνομα τους από την μόνη πραγματικά μαρξιστική οργάνωση

    ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΠΛΟΚΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΚΒΙΑΖΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ

    http://www.oakke.gr/na452/mploka_452.htm

  17. Κατερίνα Says:

    Ο Μαραβέγιας καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών το είπε καθαρά στο ΣΚΑΙ «Ένα από τα βασικά προβλήματα της ελληνικής γεωργίας είναι το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο των αγροτών, που δεν τους επιτρέπει να λειτουργήσουν συλλογικά, στα πλαίσια ενός εύρυθμου συνεταιρισμού». Όπως είπε, αγρότες γίνονται όσοι έχουν δοκιμάσει πολλά άλλα πράγματα και έχουν αποτύχει. Δεν ξέρω τι εισόδημα περιμένει ένας ανειδίκευτος, χωρίς κεφάλαιο, που έχει βάλει χρέος για μηχανήματα 200 και 300 χιλιάδες ευρώ και προσπαθεί να το παίξει επιχειρηματίας. Ως εργάτης θα έπαιρνε το βασικό μισθό των 650 ευρώ. Οι λαμπρές εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

  18. Θεμης Λαζαριδης Says:

    Για να δούμε τι γίνεται αλλού όταν κάποιοι αποπειρώνται να κλείσουν δρόμους:

    http://www.nytimes.com/2010/03/05/education/05protests.html

    «Late Thursday afternoon, however, more than 150 people were arrested after they stopped traffic along an interstate in Oakland, according to the California Highway Patrol. There was also one injury. Protesters in Davis, outside Sacramento, also tried to block an interstate but were rebuffed by the authorities using pepper spray. One student protester was arrested.»

Τα σχόλια είναι κλειστά.


Αρέσει σε %d bloggers: