Πρωτοβουλία κατά του μαύρου χρήματος των εκδοτών

Μια ομάδα πολιτών και ιστολόγων ανέλαβε πρωτοβουλία για την καταψήφιση της τροπολογίας που επεκτείνει το δικαίωμα των εκδοτών να διακινούν το 2% του τζίρου τους χωρίς παραστατικά:

www.100myria.gr

Η ακόλουθη επιστολή εστάλη σε όλους τους βουλευτές:

Αξιότιμε κ. ……………..

Όπως μάλλον γνωρίζετε, αργά το βράδυ της Πέμπτης 30/4, παραμονή αργίας, κατατέθηκε από τους υπουργούς κ.κ. Παυλόπουλο και Παπαθανασίου τροπολογία με την οποία προτείνεται η ανανέωση – για τρία χρόνια – του δικαιώματος των επιχειρήσεων τύπου και ραδιοτηλεόρασης να διαθέτουν το 2% του τζίρου τους χωρίς παραστατικά – ουσιαστικά δηλαδή να έχουν μαύρο ταμείο. Το συνολικό ποσό των μαύρων αυτών χρημάτων υπολογίζεται σε περισσότερα από 100 εκατ. ευρώ.

Είμαστε ριζικά αντίθετοι με την τροπολογία αυτή για λόγους που ελπίζουμε ότι είναι προφανείς και σε εσάς.

Με αυτή την επιστολή θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να μας ενημερώσετε για το αν προτίθεστε να ψηφίσετε υπέρ ή κατά της εν λόγω τροπολογίας, καθώς και για το σκεπτικό σας στο οποίο στηρίζεται αυτή σας η θέση.

Η απάντησή σας θα αναρτηθεί στους δικτυακούς τόπους της πρωτοβουλίας μας προς ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου. Το ίδιο θα πράξουμε και σε περίπτωση μη απάντησής σας – θα επισημάνουμε ότι παρότι ερωτηθήκατε, δεν θεωρήσατε σκόπιμο να απαντήσετε.

Εν αναμονή της απόκρισής σας

Με εκτίμηση

Για την πρωτοβουλία 100myria
(facebook, blog, twitter)

Νίκος Δρανδάκης
Γιάννης Καρακατσάνης
Αναστασία Καψάλη
Κώστας Κουκόπουλος
Νεκτάριος Λεονάρδος
Σπύρος Ντόβας
Πρόδρομος Πύρρος
Γιώργος Σγούρδος
Ανδρέας Τριανταφυλλίδης://

Advertisements

7 Σχόλια to “Πρωτοβουλία κατά του μαύρου χρήματος των εκδοτών”

  1. Θεμης Λαζαριδης Says:

    Από ό,τι είδα, ο Τατούλης ήδη απάντησε ότι δεν θα ψηφίσει την τροπολογία.

    Το ΣΚΑΙ, η Καθημερινή, και ο Μάνος επανειλημμένα αναφέρθηκαν στο θέμα αυτό. Μέχρι τώρα δεν έχω δει κάποιον να υπερασπίζεται αυτήν τη ρύθμιση, να παραθέτει δηλαδή πλεονεκτήματά της ή λόγους για τους οποίους είναι απαραίτητη.

  2. Παράγκας Says:

    Θέμη, έχει εσάνς[άρωμα] από την «θρυλική» εκείνη μέρα «εις στο σουβλατζίδικον του Βαιρακτάρην στο Μοναστηράκιον…

  3. AAT Says:

    Η υπόθεση του 2% επί του τζίρου των εκδ. επιχειρήσειων, από ό,τι άκουσα, έχει ιστορία δεκαετιών και δεν είναι της τωρινής κυβέρνησης (ξεκίνησε από 2%, πήγε στο 4% και ξαναγύρισε στο 2%).
    Η ουσία είναι πως εισάγει έναν φαύλο κύκλο μαύρου χρήματος που επεκτείνεται και σε όλους όσους συναλλάσσονται (από εκεί και πέρα). Δηλαδή, κάποιος που παίρνει μαύρα, δεν μπορεί να τα δικαιολογήσει και τα χρησιμοποιεί ως μαύρα δίνοντάς τα σε κάποιον άλλο κοκ.
    Πολύ καλά τα επεξηγεί ο «spyros» στο post με τίτλο «Σχετικά με το 10%» στο http://www.100myria.gr/?p=20 (αν και η διατύπωση χρειάζεται βελτίωση).
    Εκτός αυτού, μάλλον είναι και αντισυνταγματική διότι προσβάλλει το άρθρο 4 περί ισότητας των Ελλήνων («Oι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους»).

  4. Θεμης Λαζαριδης Says:

    http://www.tvxs.gr/v10943

    Και ο Κεφαλογιάννης δήλωσε ότι θα την καταψηφίσει.

  5. Θεμης Λαζαριδης Says:

    http://www.e-tipos.com/newsitem?id=88398

    Η κυβέρνηση απέσυρε την τροπολογία.

  6. Θεμης Λαζαριδης Says:

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΙΕΑ
    ΓΙΑ TO 2% ΤΩΝ ∆ΑΠΑΝΩΝ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙ∆ΩΝ
    ΧΩΡΙΣ ∆ΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
    Με αφορµή την απόσυρση της τροπολογίας για το 2% των δαπανών των
    εταιρειών ΜΜΕ χωρίς δικαιολογητικά η Ενωση Ιδιοκτητών Εφηµερίδων
    Αθηνών εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
    «Η αντιµετώπιση από µερίδα του πολιτικού κόσµου ως σκανδαλώδους της
    παρατάσεως ισχύος της διατάξεως για αναγνώριση µέχρι 2% των ακαθάριστων εσόδων
    των εφηµερίδων ως δαπανών για τις οποίες δεν απαιτούνται δικαιολογητικά επιβάλλει
    την ενηµέρωση του κοινού, εφόσον η αντιµετώπιση αυτή δηµιουργεί σκιές εις βάρος
    των εφηµερίδων.
    Για πρώτη φορά η κυβέρνηση Παπάγου καθιέρωσε τη διάταξη αυτή καθορίζοντας το
    ποσοστό σε 3%. Η µεταδικτατορική κυβέρνηση Καραµανλή το 1978 αυξάνει το
    ποσοστό σε 4%. Επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, το 1992, µε υπουργό Οικονοµικών τον
    κ. Τίµο Χριστοδούλου, το ποσοστό αυτό µειώνεται σε 3%, πλην όµως το 1993 ο νέος
    υπουργός κ. Στέφανος Μάνος αυξάνει εκ νέου και αναδροµικά το ποσοστό αυτό σε 4%
    µόνο για τον Τύπο. Το 1997, επί κυβερνήσεως Κώστα Σηµίτη, το ποσοστό µειώνεται
    από 4% σε 2%. Εκτοτε, οι υπουργοί Οικονοµικών κύριοι Γιάννος Παπαντωνίου, Νίκος
    Χριστοδουλάκης και Γιώργος Αλογοσκούφης διατήρησαν τη διάταξη.
    Οι αντιδράσεις κατά της διάταξης αυτής ξεκίνησαν από µια καθηµερινή εφηµερίδα, η
    οποία διέθετε πάντοτε πόρους αφορολόγητους και ενισχυτικούς της δραστηριότητάς
    της από τη ναυτιλία. Τι ακριβώς συνέβη µε τις χρηµατοδοτήσεις αυτές προς την
    εφηµερίδα αυτή δεν είναι γνωστό, διότι η διαφάνεια την οποία επικαλείται δεν φτάνει
    σε αυτά τα σηµεία. Εκτοτε διάφοροι πολιτικοί, περιλαµβανοµένων και προσώπων
    που, όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, είχαν διατηρήσει ή αυξήσει το ποσοστό αυτό
    ως αρµόδιοι υπουργοί, ανταγωνίζονται ποιος θα υβρίσει περισσότερο τις εφηµερίδες
    και ποιος θα τις κατηγορήσει εντονότερα ως χειραγωγούς της κοινής γνώµης.
    Περιέργως, της ιδίας κοινής γνώµης που τους έχει εκλέξει «υπό τη χειραγώγηση» του
    Τύπου. Ο πόλεµος µερίδας του πολιτικού κόσµου κατά των εφηµερίδων αποδεικνύει
    τη σηµασία του Τύπου στον έλεγχο των επαγγελµατιών της πολιτικής. Η οικονοµική
    κατάσταση των εφηµερίδων διεθνώς είναι πολύ κακή. Αυτό δεν θα ενδιέφερε κανέναν
    αν ο Τύπος δεν ήταν ο µόνος ελεγκτής της εξουσίας στα δηµοκρατικά πολιτεύµατα.
    Ευνοµούµενες χώρες, όπως η Αµερική, η Γαλλία και άλλες, εξετάζουν µε µεγάλη
    σοβαρότητα τα µέτρα που πρέπει να ληφθούν για την ενίσχυση του Τύπου. Αντιθέτως
    στη χώρα µας, ιδίως οι τελευταίες κυβερνήσεις, είτε κωφεύουν στα προβλήµατα του
    Τύπου είτε και τα χειρότερα τα επιδεινώνουν, αν όχι τα δηµιουργούν. Τέλος, όσον
    αφορά στο δήθεν αφορολόγητο αυτού του 2%, παρατηρούµε ότι κατ’ αρχήν φόρος
    οφείλεται όταν υπάρχουν κέρδη. Ο ελληνικός Τύπος δυστυχώς όχι µόνο δεν έχει κέρδη
    στη συντριπτική του πλειοψηφία, αλλά αντιθέτως έχει µεγάλα οικονοµικά
    προβλήµατα εξαιτίας των οποίων απειλούνται µέχρι και θέσεις εργασίας. Παρά ταύτα,
    η πρότασή µας προς την παρούσα κυβέρνηση για παράταση ισχύος της διατάξεως
    αυτής περιλάµβανε και τη θέση να φορολογηθούν οι δαπάνες αυτές αυτοτελώς και
    ανεξαρτήτως υπάρξεως κερδών µε 10%. Αυτό σηµαίνει ότι το κράτος θα εισέπραττε
    περισσότερα απ’ όσα θα εισπράξει από την κανονική φορολόγηση των εφηµερίδων
    επί ανύπαρκτων κερδών.
    Αυτά προς ενηµέρωση των αναγνωστών µας».

  7. AAT Says:

    Το «σκοτεινό» σημείο της υπόθεσης (που δεν ξέρω αν είναι γραμμένο πουθενά) είναι: τί εξυπηρετούν αυτές οι δαπάνες και πρέπει να είναι χωρίς παραστατικά;
    Αν π.χ. το 2% του τζίρου των επιχειρήσεων του τύπου δαπανάται για να αγοραστούν «κουλούρια» ή το «κολατσιό» των εργαζομένων, τότε, εύλογα θα μπορούσε κάποιος να παραδεχθεί ότι είναι ασύμφορο -ως ιδιαίτερα δαπανηρό- να τηρούνται χιλιάδες παραστατικών με μικροποσά (μερικών ευρώ).
    Αν όμως πρόκειται για κάτι άλλο, τί είναι αυτό το κάτι άλλο που επιβάλλει να μην υπάρχουν παραστατικά;

    Επίσης, άλλο κρίσιμο ερώτημα είναι: δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις τύπου είναι ζημιογόνες (όπως λένε – και μάλλον έτσι είναι), τί νόημα έχει να «ζημιώνουν περισσότερο» αφού, χωρίς τη ρύθμιση του 2% θα γλιτώνουν και το 10% που θα πλήρωναν σε φόρους;

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.


Αρέσει σε %d bloggers: