Δεν ξεχνώ την Αμαλία

Πριν από ακριβώς ένα χρόνο η μπλογκόσφαιρα έζησε τη μεγαλύτερή της μέχρι τώρα κινητοποίηση. Η Αμαλία Καλυβίνου, μια κοπέλα που έπασχε από καρκίνο και είχε θαρραλέα εκθέσει την ταλαιπωρία της με το ελληνικό σύστημα υγείας στο μπλογκ της, πέθανε στις 25 Μαΐου του 2007. Η 1η Ιουνίου ανακηρύχθηκε από τους μπλόγκερς «ημέρα της Αμαλίας». Εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες μπλόγκερς ανήρτησαν εκείνη τη μέρα το ίδιο κείμενο. Η είδηση έφτασε και στα συμβατικά ΜΜΕ. Για μιά μέρα όλοι μιλούσαν για την Αμαλία.

Ένα χρόνο μετά, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Κανένας από αυτούς που κατήγγειλε επώνυμα η Αμαλία δεν έχει τιμωρηθεί. Κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί για να καταπολεμηθεί αυτό το όνειδος που λέγεται φακελάκι. Κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί για την βελτίωση της εκπαίδευσης των γιατρών ή για την αξιολόγησή τους. Από ό,τι γνωρίζω, κανένα αίτημα που υπήρχε στο τέλος του κειμένου των μπλόγκερς δεν έχει ικανοποιηθεί.

Πριν από 2-3 εβδομάδες αρκετοί μπλόγκερς επικοινωνήσαμε με ερώτημα «τι κάνουμε» για την Αμαλία. Υπήρξαν διαφωνίες. Κάποιοι ήταν αντίθετοι σε επετειακές εκδηλώσεις και ήθελαν πιο ουσιώδεις παρεμβάσεις, με προτάσεις κτλ. Θεμιτό αυτό, αλλά δύσκολο, ιδίως για ανθρώπους όπως εγώ που δεν έχουν ειδικές γνώσεις πάνω σε αυτά τα ζητήματα. Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να επαναλάβουμε τη μεγαλειώδη κινητοποίηση της 1ης Ιουνίου του 2007. Αν μη τι άλλο, ας δείξουμε ότι είμαστε εδώ και δεν ξεχνάμε, ας ασκήσουμε πίεση στην πολιτική εξουσία, ας δημιουργήσουμε στους πολιτικούς το μόνο που αυτοί καταλαβαίνουν: πολιτικό κόστος. Όσοι φηφίζετε Α’ Αθήνας σημειώστε: ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ λέγεται ο Υπουργός Υγείας που ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΤΙΠΟΤΑ για την Αμαλία.

Άλλες εκδηλώσεις για την Αμαλία:

Το μπλογκ amaliasday οργανώνει εθελοντική αιμοδοσία σήμερα προς τιμήν της Αμαλίας και δίνει κείμενα που μπορεί κανείς να αναρτήσει στο μπλογκ του. Επίσης οργανώνει μια συλλογή υπογραφώνπρος τον Υπουργό Υγείας. Όταν υπέγραψα εγώ υπήρχαν 864 υπογραφές.

Το μπλογκ amalia2007 είναι ένα συλλογικό μπλογκ που έστησε η Ροδιά. Εκεί αναπαράγονται τα κείμενα της Αμαλίας και φιλοξενούνται άρθρα για την Υγεία. Παρακαλώ όσους έχουν σχέση με το θέμα να συνεισφέρουν.

Η Αμαλία Ζει. Δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ.

Advertisements

14 Σχόλια to “Δεν ξεχνώ την Αμαλία”

  1. George1 Says:

    δυστυχώς δε φαίνεται φως στον ορίζοντα και δεν είμαι αισιόδοξος ότι μπορεί να αλλάξει κάτι.Αυτή η χώρα σαπίζει μέρα με την ημέρα περισσότερο και οι λίγοι μή σάπιοι έχουν αρχίσει να φαίνονται στους υπόλοιπους περίεργοι έως γραφικοί.Ο άκρατος ατομικισμός,ο κυνισμός ο ωχαδερφισμός και η απάτη έχουν γίνει πλέον ένα με την κουλτούρα της χώρας και τη σαπίζουν και κανείς δε φαίνεται διατεθειμένος να προσπαθήσει για κάτι καλύτερο.Οι πολιτικοί ακόμα περισσότερο δεν προσπαθούν γιατί αν το κάνουν θα πρέπει να αυτοκαταργηθούν !!!
    Το μόνο που ξέρουμε να κάνουμε είναι να γκρινιάζουμε συνέχεια και να κατηγορεί ο ένας τον άλλον,αλλά πάντα μένουμε στα λόγια και ποτέ δεν έχουμε ενεργή συμμετοχή στην κοινωνία και να εξαντλούμαστε σε λαϊκίστικες και ξεπερασμένες κορόνες εθνολαγνείας και ψευτοπατριωτισμού(κούφιες και αυτές βεβαίως γιατί δεν αγαπάμε πραγματικά τον τόπο μας)και γελοία και υποκριτικά κυρύγματα πουριτανισμού.Οι δε εισαγγελείς της χώρας αντί να βάλουν μία τάξη σε αυτό το στάβλο της σύψης και της διαφθοράς,ασχολούνται λέει με το πως θα ματαιώσουν κάποιο γάμο ομοφυλλόφυλων στην Τήλο !! Μίλησε κανείς για σοβαρότητα?

  2. dimitris Says:

    Υπέγραψα κι εγώ, αλλά πρόσθεσα και το πρακάτω κείμενο:

    Το φακελάκι είναι μια μορφή κατάπτυστου χρηματισμού επίορκων γιατρών. Υπάρχει όμως κι άλλη μορφή χρηματισμού, αυτή που γίνεται καθημερινά από τις φαρμακευτικές εταιρείες.

    Θα πρέπει να απαγορευτούν όλα τα δώρα των φαρμακοεταιρειών προς τους γιατρούς είτε αυτά είναι υπό τη μορφή πληρωμένων διακοπών (υποτιθέμενων συμμετοχών σε συνέδρια) είτε σε άλλες μορφές. Αυτή η μορφή χρηματισμού του ιατρικού κόσμου θα πρέπει να θεωρηθεί παράνομη και να διώκεται ποινικά.

  3. marianna Says:

    @dimitris

    Το φακελάκι είναι ένα μοναδικό ίσως φαινόμενο στην Ευρώπη- από όσο γνωρίζω δεν υπάρχει κάτι ανάλογο σε καμία χώρα της Δυτικής Ευρώπης (το διαχωρίζω γιατί δεν ξέρω την κατάσταση στις πρώην ανατολικές).

    Φταίνε οι γιατροί σίγουρα αλλά φταίνε και οι ασθενείς και το κράτος.
    Οι ασθενείς γιατί έχουν μάθει ότι για να κάνουν ο,τιδήποτε σε αυτή τη χώρα πρέπει να λαδώσουν (τις περισσότερες φορές το φακελάκι το προσφέρει προκαταβολικά ο ασθενής για να τον «προσέξουν» ή σαν ένδειξη ευχαριστίας προς τον γιατρό). Έχει συμβεί πολλές φορές να δω ασθενή να προσφέρει χρήματα χωρίς να του έχουν ζητηθεί.

    Το κράτος γιατί αμοίβει τους γιατρούς του Δημόσιου τομέα με ψίχουλα και απαιτεί από αυτούς να εργαστούν χωρίς βοηθητικό προσωπικό και κάτω από αντίξοες συνθήκες και΄»κάνει τα στραβά μάτια» στα φακελάκια. Χωρίς αυτά θα είχε αδειάσει το ΕΣΥ και το ξέρουν. Είναι ένας τρόπος συμπλήρωσης του εισοδήματος των γιατρών χωρίς να προσμετράται στον Δημόσιο Προϋπολογισμό.

    Το χειρότερο όμως είδος χρηματισμού δεν είναι τα φακελάκια αγαπητέ Δημήτρη, ούτε τα δώρα των φαρμακευτικών εταιρειών. Το να πάει κάποιος να παρακολουθήσει ένα συνέδριο στο εξωτερικό και να μην πατήσει στην αίθουσα δεν είναι το χειρότερο, τουλάχιστον είναι κάτι που φαίνεται (δεν είναι μαύρο ή κρυφό) και επιτρέπεται σε όλες τις χώρες του κόσμου ακόμα και σε αυτές με την πιο αυστηρή νομοθεσία.

    Η ελληνική πρωτοτυπία βρίσκεται :
    1) στα μαύρα χρήματα που εισπράττουν γιατροί από πολλές ελληνικές εταιρείες που διακινούν «αντίγραφα» φαρμάκων πολυεθνικών εταιρειών. Εκεί αντικαθιστούν τα φάρμακα των ασθενών με άλλα «φθηνότερα», μόνο που για κάθε κουτάκι εισπράττουν ένα ποσό ανάλογα με την αξία του φαρμάκου. Μαύρα, κάθε τέλος του μήνα. Επειδή μάλιστα υπάρχουν πολλά αντίγραφα με την ίδια ουσία, ο γιατρός συνταγογραφεί αυτό που πλειοδοτεί, χωρίς να εξετάζει ούτε την πραγματική ανάγκη του ασθενούς ούτε την ποιότητα κατασκευής του συγκεκριμένου φαρμάκου. (υπάρχουν αντίγραφα καλά ποιοτικώς και άλλα που είναι για κλάματα)

    2) στα χρήματα που εισπράττουν για τα αναλώσιμα ή τα ιατρικά βοηθήματα που διακινούνται στα νοσοκομεία και στην ελεύθερη αγορά. Αυτά είναι πολλά χρήματα.. Αρκεί να σου πω ότι το φαινόμενο αφορά ακόμα και τα οξυγόνα.. Τα περισσότερα ιατρικά βοηθήματα κατασκευάζονται στο εξωτερικό και πωλούνται στην Ελλάδα σε τιμή πολλαπλάσια αυτής που πωλούνται στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο λόγος είναι ότι ένα σεβαστό ποσοστό της αξίας του πηγαίνει στις τσέπες γιατρών τόσο του Δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα. Μαύρα πάλι, πολλά χρήματα. Το κράτος θα μπορούσε (αν ήθελε βέβαια) να κάνει κάτι πολύ απλό που ισχύει για τα φάρμακα: Να πάρει τις τιμές που πωλούνται στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και να ορίσει μια τιμή για κάθε ένα άπό αυτά (όπως τα φάρμακα έχουν τον μέσο όρο της τιμής των 3 χαμηλότερων τιμών της Ευρώπης).
    Τα ιατρικά βοηθήματα χρεώνονται στα ταμεία, καταλαβαίνεις λοιπόν ότι υπάρχει και άλλος τρόπος καταλήστευσης των χρημάτων των ταμείων εκτός από τη διαχείριση των αποθεματικών από επιτήδειους.

    3) τις μίζες που παίρνουν για τις εξετάσεις σε διάφορα διαγνωστικά κέντρα. Όποιος έχει επισκεφθεί αυτά τα κέντρα θα έχει διαπιστώσει ότι τον ρωτούν το όνομα του γιατρού που τον παρέπεμψε. Γιατί άραγε;

    Αυτά βέβαια τα γνωρίζει το κράτος και όταν κάτι συμβεί κατηγορεί τους γιατρούς που χρηματίζονται.Το ότι το ίδιο το κράτος δημιουργεί τις συνθήκες για τον χρηματισμό δεν το συζητάμε ποτέ. Αν ήθελε θα μπορούσε πολύ εύκολα 1) να ελέγξει τις τιμές των αναλωσίμων 2) να κάνει ένα «πόθεν έσχες» για όλους τους Έλληνες φορολογούμενους (και γιατρούς μαζί) 3) να εξετάσει το μερίδιο της συνταγογραφίας των γιατρών που αφορά εταιρείες με φάρμακα αμφίβολης ποιότητας και γνωστών μεθόδων διακίνισης. 4) να εξετάσει καλύτερα τα οικονομικά των διαγνωστικών κέντρων, αν τα ψάξει κάποιος σοβαρά, κάτι θα βρει.

    Όμως έτσι θα αναγκαζόταν και να πληρώσει αξιοπρεπείς μισθούς και να εξοπλίσει τα νοσοκομεία με σύγχρονα μηχανήματα. Πολλά από τα μηχανήματα των νοσοκομείων προέρχονται από δωρεές εταιρειών. Σε αυτή την περίπτωση τουλάχιστον μπορεί κανείς να πει ότι οφελείται και ο Έλληνας ασθενής.

    Πάντα όμως, ακόμα και στο πιο διεφθαρμένο σύστημα υγείας, θα βρει κανείς γιατρούς που παλεύουν πραγματικά, καθημερινά, κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες για να προσφέρουν στους ασθενείς, χωρίς ανταμοιβή, χωρίς νοσηλευτικό προσωπικό, χωρίς τις συνθήκες που επικρατούν σε άλλες χώρες του πολιτισμένου κόσμου. Μπορεί να αποτελούν μειοψηφία, αλλά υπάρχουν και είναι κρίμα να τους βάζουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι.

    Το blog της Αμαλίας το διάβασα. Μόνο ένα μεμπτό βρήκα. Κατονομάζει τους γιατρούς από τους οποίους πέρασε χωρίς διάγνωση και ενώ αναφέρει ονόματα, αναφέρει ότι 2 από αυτούς δεν ζήτησαν φακελάκι. Δεν τους κατονομάζει όμως. Είναι άλλο να κάνεις λάθος διάγνωση και άλλο να κάνεις λάθος διάγνωση ενώ έχεις εισπράξει παράνομα χρήματα από ασθενή. Το αναφέρω γιατί ένα από τα άτομα που κατονομάζει δεν έχει πάρει ποτέ φακελάκι, αντίθετα δουλεύει νυχθημερόν στο νοσοκομείο χωρίς να διακρίνει τους ασθενείς σε κατηγορίες (έλληνες, μετανάστες, πλούσιοι, φτωχοί, επώνυμοι, ανώνυμοι είναι όλοι το ίδιο).
    Κατά τα άλλα, πολλοί από εμάς έχουμε βιώσει καταστάσεις όπως αυτές που βίωσε η Αμαλία. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα μόνοι μας. Στον χώρο της Υγείας χρειάζεται πολιτική βούληση.

  4. dimitris Says:

    @marianna
    Συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα γράφεις. Δεν είμαι γιατρός, αλλά έχω γιατρούς στο άμεσο οικογενειακό μου περιβάλλον και ξέρω τι παίζεται στο χώρο. Πράγματι οι μισθοί στα νοσοκομεία είναι απαράδεκτα χαμηλοί, όπως εξάλλου και όλοι οι μισθοί επιστημόνων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Όμως από τη στιγμή που κάποιος δέχεται μια τέτοια θέση, αποδέχεται και τους όρους. Διαφορετικά ας κάνει ελεύθερο επάγγελμα. Δικαιολογία για τα φακελάκια δεν υπάρχει. Και πράγματι ξέρω προσωπικά πολλούς ευσυνείδητους γιατρούς που τιμούν το επάγγελμά τους και τον όρκο τους και δεν χρηματίζονται.

    Σχετικά με τα «δώρα» των φαρμακευτικών, πέρα από τις μικρές εταιρείες που πληρώνουν ποσοστά για κάθε φάρμακο που συνταγογραφέίται, ακόμα και οι μεγάλες εταιρείες χρησιμοποιούν παρόμοια «δώρα» πέρα από τα τζάμπα ταξίδια. Κομπιούτερ, γκατζετάκια, ακόμα και ρευστό.

    Γνωστός μου γιατρός υπολόγιζε το επιπλέον εισόδημά του από τις φαρμακευτικές σε 12 χιλ. ευρώ το χρόνο. Μάλιστα μου έλεγε ότι έχει βρει τρόπο με τους φαρμακάδες του, ώστε να παίρνει τα περισσότερα χρήματα μετρητά, αντί να τον στέλνουν σε ταξίδια και συνέδρια.

    Η ιστορία με τα δώρα των φαρμακευτικών είναι πέρα για πέρα αντιδεοντολογική κι ας αφορά και τις πιο σοβαρές χώρες. Είναι παράδεκτο να ξοδεύονται πολλαπλάσια χρήματα για προβολή των φαρμάκων απ’ όσα ξοδεύονται για έρευνα.

    Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί μια εταιρεία θα πρέπει να μαζέψει όλους τους γιατρούς στην Κύπρο ή τη Ρόδο, σε ξενοδοχεία 5 αστέρων, για να τους πείσει για την αποτελεσματικότητα του νέου της φάρμακου. Μερικά προσπέκτους κι ένα ωραίο site θα ήταν υπερ αρκετά. Οι ίδιοι οι γιατροί και οι παγκόσμιες οργανώσεις τους θα πρέπει να σταματήσουν αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο.

  5. marianna Says:

    @dimitri

    Όλα αυτά που γράφεις είναι αληθινά αλλά δεν είναι τίποτα μπροστά στην πραγματικότητα. Αν ο γνωστός σου γιατρός βγάζει 12.000€ ετησίως (εφόσον έχει βρει εταιρείες που μπορούν να τα δώσουν μαύρα) είναι λίγα.

    Υπάρχει κώδικας δεοντολογίας σχετικά με τους τρόπους προώθησης των φαρμακευτικών εταιρειών. Φτιάχτηκε από τις εταιρείες σε μια προσπάθεια να εξυγειανθεί ο χώρος της υγείας και η προώθηση φαρμάκων να υπόκειται σε κανόνες που ισχύουν και στα άλλα προηγμένα κράτη (κανονικά θα έπρεπε να το κάνει το κράτος). Για παράδειγμα τα κομπιούτερ, μετρητά και άλλα πιο απλά πράγματα απαγορεύονται σύμφωνα με τον κώδικα δεοντολογίας.

    Αφού συμφώνησαν οι εταιρείες σε αυτόν τον κώδικα, άρχισαν να τον καταστρατηγούν (άρα οι περισσότερες συμφώνησαν υποκριτικά).Δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός. Εφόσον δεν θεσπίστηκε από το κράτος, ποιός θα ελέγξει τι συμβαίνει και με ποια δικαιοδοσία;

    Οι μεγαλύτεροι πολέμιοι του κώδικα δεοντολογίας είναι οι γιατροί, οπότε μην περιμένεις ότι θα σταματήσουν οι ίδιοι το φαινόμενο αυτό. Ίσα ίσα προσπαθούν να βρουν τρόπους να τον παρακάμπτουν.

    Επιπλέον ο κώδικας δεοντολογίας δημιουργήθηκε από τις φαρμακευτικές εταιρείες- το μεγάλο φαγοπότι όμως γίνεται στα αναλώσιμα και στα ιατρικά βοηθήματα που δεν ανήκουν σε φαρμακευτικές εταιρείες. Εκεί το επιπλέον ετήσιο εισόδημα είναι μεγάλο. Και προστίθεται στο φακελάκι, ειδικά στις χειρουργικές ειδικότητες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ξένων οίκων που παράγουν αυτά τα βοηθήματα δεν έχουν υποκαταστήματα στην Ελλάδα αλλά κινούνται μέσω ελλήνων αντιπροσώπων. Ο λόγος βέβαια είναι ότι μια πολυεθνική ελέγχεται αυστηρά από τη μητρική εταιρεία και δεν μπορεί να διακινεί μαύρο χρήμα, αντίθετα από τις ελληνικές εταιρείες που αντιπροσωπεύουν τα προϊόντα.

    Δεν λέω ότι οι χαμηλοί μισθοί δικαιολογούν το φακελάκι, σε καμία περίπτωση. Αν όμως το κράτος κόψει πραγματικά το φακελάκι, τον άλλο μήνα θα έχουν αδειάσει τα νοσοκομεία από τους «καλούς» γιατρούς. Θα μείνουν μόνο οι άχρηστοι. Οι νοσοκομειακές θέσεις είναι περιζήτητες .. γιατί άραγε; Για τον χαμηλό μισθό; Ή γιατί υπόσχονται μαύρο εισόδημα, ιδιαίτερα σε κάποιες ειδικότητες;

    Όσο για τις εκδηλώσεις σε ξενοδοχεία 5 αστέρων, αυτές αποτελούν πταίσμα μπροστά στα όσα συμβαίνουν καθημερινά. Αν νομίζεις ότι οι γιατροί προτιμούν να ενημερώνονται από sites για τις τελευταίες εξελίξεις, θα εκπλαγείς αν μάθεις ότι πολλοί δεν μιλούν αγγλικά ή δεν χρησιμοποιούν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ακόμα και αυτοί που θα μπορούσαν να ενημερώνονται από επιστημονικά sites δεν το προτιμούν στην πλειοψηφία τους για ευνόητους λόγους.

  6. AAT Says:

    Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς;

    Πολύ σωστά τα αναφέρει η Μαριάννα. Χρειάζονται έλεγχοι (θα έλεγα συνεχείς και σε χιλιάδες πράξεις) για να «συμμορφωθεί» το σύστημα και να κρατηθεί σε κάποια ισορροπία.
    Τα ερωτήματα είναι, ποιοι θα κάνουν τους ελέγχους, με ποιες γνώσεις και στηριζόμενοι σε ποια υποδομή;
    Αν π.χ. τις συνταγογραφήσεις συνεχίσουν να τις ελέγχουν οι σημερινοί γιατροί (αποκαλούμενοι) «ελεγκτές» -με τις γνώσεις και τις αμοιβές που έχουν και με την ανύπαρκτη «ηλεκτρονική υποδομή», τότε καλύτερα να το ξεχάσουμε από τώρα. Επομένως χρειάζονται εκπαιδευμένοι «ελεγκτές». Υπάρχει τέτοιο σώμα και δεν το ξέρουμε (δεν μιλάω για το Σώμα Επιθεωρητών), ή υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο ανάπτυξής τους;
    Να μην μιλήσουμε για την «ηλεκτρονική υποδομή» που χρειάζεται (ευτυχώς αυτή «στήνεται» από το 1991).

    Επίσης σωστά αναφέρει: «Αν νομίζεις ότι οι γιατροί προτιμούν να ενημερώνονται από sites για τις τελευταίες εξελίξεις, θα εκπλαγείς αν μάθεις ότι πολλοί δεν μιλούν αγγλικά ή δεν χρησιμοποιούν ηλεκτρονικό υπολογιστή».

    Το άλλο το σχετικό ανέκδοτο το ακούσατε;
    Θα εφοδιαστεί λέει, κάθε ασφαλισμένος με ηλεκτρονική κάρτα ασφάλισης στην οποία θα περαστούν τα στοιχεία του ιστορικού του (δι επιφοιτήσεως).

  7. Rodia Says:

    Πωπω.. δεν γνώριζα τίποτα περί φαρμακευτικων εταιρειών. Νόμιζα ότι η προσφορά προς τους γιατρούς περιοριζόταν στα διάφορα δείγματα…

  8. dimitris Says:

    Τα φαρμακευτικά λόμπυ είναι πανίσχυρα σε όλες τις χώρες. Στις ΗΠΑ έχουν τα περισσότερα άτομα εγκατεστημένα στο Κογκρέσο και τη Γερουσία, (λομπίστες που ασχολούνται με την προώθηση των συμφερόντων του κλάδου). Περνάνε κατά πολύ και τους πετρελαιάδες και τις Ασφαλιστικές και τις πολεμικές βιομηχανίες.

    Να θυμίσω την ιστορία με το Νικήτα Κακλαμάνη όπου αποδείχτηκε, μετά από διαρροή τιμολογίων μεγάλου ξενοδοχείου, πως οι 5 μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες της χώρας πλήρωναν όλα τα έξοδα της προεκλογικής του εκστρατείας το 2004 !!! Μάλιστα το εντυπωσιακό ήταν πως είχαν κανονίσει μεταξύ τους και το τι ποσοστό θα πλήρωνε η κάθε μία. Το ότι κατήργησε αργότερα (ως Υπουργός Υγείας) τη λίστα πολλαπλασιάζοντας τα κέρδη των εταιρειών αυτών είναι μάλλον τυχαίο.

    Συμφωνώ με τη Μαριάννα σε όλα όσα γράφει, και σίγουρα δεν είναι μόνον οι φαρμακάδες που γδέρνουν τη χώρα. Όμως τα τζάμπα λεφτά που πάνε στα φάρμακα είναι επίσης υπέρογκα και χρειάζεται πολιτική βούληση για να σταματήσει αυτό το τρελό φαγοπότι ανέντιμων γιατρών και φαρμακευτικών. Και στον χορό αυτό των δισεκατομμυρίων, γιατροί και φαρμακάδες είναι εξίσου υπεύθυνοι (ως κλάδοι αλλά και ως μεμονωμένα άτομα).

    Μια ενδιαφέρουσα σχετική συζήτηση υπάρχει και στο μπλογκ του Χαρίδημου Τσούκα:
    http://htsoukas.blogspot.com/2008/05/blog-post_19.html

  9. dimitris Says:

    Τα φαρμακευτικά λόμπυ είναι πανίσχυρα σε όλες τις χώρες. Στις ΗΠΑ έχουν τα περισσότερα άτομα εγκατεστημένα στο Κογκρέσο και τη Γερουσία, (λομπίστες που ασχολούνται με την προώθηση των συμφερόντων του κλάδου). Περνάνε κατά πολύ και τους πετρελαιάδες και τις Ασφαλιστικές και τις πολεμικές βιομηχανίες.

  10. dimitris Says:

    Να θυμίσω την ιστορία με το Νικήτα Κακλαμάνη όπου αποδείχτηκε, μετά από διαρροή τιμολογίων μεγάλου ξενοδοχείου, πως οι 5 μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες της χώρας πλήρωναν όλα τα έξοδα της προεκλογικής του εκστρατείας το 2004 !!! Μάλιστα το εντυπωσιακό ήταν πως είχαν κανονίσει μεταξύ τους και το τι ποσοστό θα πλήρωνε η κάθε μία. Το ότι κατήργησε αργότερα (ως Υπουργός Υγείας) τη λίστα πολλαπλασιάζοντας τα κέρδη των εταιρειών αυτών είναι μάλλον τυχαίο.

  11. dimitris Says:

    Συμφωνώ με τη Μαριάννα σε όλα όσα γράφει, και σίγουρα δεν είναι μόνον οι φαρμακάδες που γδέρνουν τη χώρα. Όμως τα τζάμπα λεφτά που πάνε στα φάρμακα είναι επίσης υπέρογκα και χρειάζεται πολιτική βούληση για να σταματήσει αυτό το τρελό φαγοπότι ανέντιμων γιατρών και φαρμακευτικών. Και στον χορό αυτό των δισεκατομμυρίων, γιατροί και φαρμακάδες είναι εξίσου υπεύθυνοι (ως κλάδοι αλλά και ως μεμονωμένα άτομα).

  12. AAT Says:

    @ Dimitris

    είπες: «Να θυμίσω την ιστορία με το Νικήτα Κακλαμάνη όπου αποδείχτηκε, μετά από διαρροή τιμολογίων μεγάλου ξενοδοχείου, πως οι 5 μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες της χώρας πλήρωναν όλα τα έξοδα της προεκλογικής του εκστρατείας το 2004 !!!».

    Ποιανού το αυτί ίδρωσε?
    Και τί έγινε που δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες?
    Ο κόσμος τον ψήφισε με τα τσαρούχια.

    Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα σ’ αυτή τη χώρα. ΄
    Μου φαίνεται ότι θα πάψω να παρακολουθώ τις ειδήσεις διότι προκαλούν κακό στην υγεία (μου).

  13. dil okulu Says:

    ξέρετε οποιεσδήποτε πληροφορίες για αυτό το θέμα σε άλλες γλώσσες;

  14. Ημέρα Αμαλίας 2010 « Αξιολόγηση Βουλευτών Says:

    […] 2008 […]

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.


Αρέσει σε %d bloggers: