Αξιολόγηση εφημερίδων και δημοσιογράφων

Ανοίγω αυτό το ποστ για την κατάθεση κριτικής προς εφημερίδες και δημοσιογράφους. Αφορμή αποτέλεσε το εξής άρθρο της Ελευθεροτυπίας:

Πρυτάνεις ιστορικών πανεπιστημίων κατά της «Μπολόνια»

«Η πορεία σύγκλισης των συστημάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως χαράχτηκε από τη διακήρυξη της Μπολόνια και συγκεκριμένα το εκπαιδευτικό σχήμα του 3-2-3 (3 έτη προπτυχιακών – 2 έτη μεταπτυχιακών – 3 έτη διδακτορικών σπουδών) δεν είναι αυτό που αρμόζει στην εκπαιδευτική διαδικασία».
Αυτό υποστήριξαν αρκετοί πρυτάνεις «ιστορικών ευρωπαϊκών πανεπιστημίων», ανάμεσά τους και το Αριστοτέλειο, που απαρτίζουν την ομάδα Coimbra, σε ετήσια σύνοδο που συνήλθε στη Ιένα της Γερμανίας.

Όμως αν πάει κανείς στην ιστοσελίδα της ομάδας Coimbra θα διαβάσει:

The 2008 Coimbra Group Annual Conference took place in Jena on 14-16 May, hosted by the University of Jena to coincide with the University’s 450th Anniversary. The theme of the 2008 Annual Conference programme was “Innovation and Technology Transfer”. The programme is available on:
http://www.coimbra-jena2008.de/

Καμία σχέση δηλαδή με τη Μπολόνια. Ο φίλος συνιστολόγος λ:ηρ έστειλε μήνυμα στη διευθύντρια του Coimbra και έλαβε την παρακάτω απάντηση:

Dear Professor Irakliotis,
Thank you for your interest in the Coimbra Group annual conference in Jena. We held our annual conference and general assembly there last week, 14-16 May. The conference did not address the issues raised in your e-mail, neither did the General Assembly. The main theme at the conference was knowledge transfer and technology transfer. There was a closed meeting of the Rectors of the Coimbra Group Universities where the higher education issues were raised, but this has not been reported outside that particular meeting, so I wonder where the information has originated. We did have meetings of the eight task forces established by member universities over the past years and several of them discussed the development and reform of higher education structures in Europe. The reports from the task forces are not public either, so I have some difficulties providing you with information from the various meetings last week.What I can do instead is to refer you to one of our projects, “Balance”, which deals with information about the Bologna Process within a framework of cross-Atlantic co-operation. You can find information about the project, including seminar presentations, on our web site: http://www.coimbra-group.eu/balance
I hope this can be of assistance to you.
Yours sincerely,
Inge Knudsen
Director
Coimbra Group Office
Egmontstraat 11, rue d’Egmont
B-1000 Brussels
Tel. +32-2-513 83 32
Fax: +32-2-513 64 11
URL: http://www.coimbra-group.eu

Η τσαπατσουλιά πολλών ελληνικών εφημερίδων και δημοσιογράφων είναι απερίγραπτη. Ή μήπως πρόκειται για σκόπιμη διαστρέβλωση για να στηριχθεί η ιδεολογική γραμμή της εφημερίδας; Δηλαδή, από που την έβγαλαν την είδηση; Από τον κ… τους; Ή σε κάποιο πηγαδάκι του συνεδρίου, κάποιοι είπαν κάτι, και αυτό έγινε είδηση; Γιατί το άρθρο δίνει τελικά την εντύπωση ότι η Οξφόρδη και το Κέμπριτζ είναι κατά της Μπολόνια, πράγμα παράλογο δηλαδή.

22 Σχόλια to “Αξιολόγηση εφημερίδων και δημοσιογράφων”

  1. AAT Says:

    Τέτοιες διασταυρώσεις αποκαλύπτουν ότι τα δημοσιεύματα δεν ελέγχονται.
    Ελάχιστοι αναγνώστες έχουν τη δυνατότητα και την υπομονή να ψάξουν τα θέματα που διαβάζουν στον τύπο (και μόνο για εκείνα για τα οποία έχουν ήδη κάποια γνώση). Οι υπόλοιποι τα «καταπίνουμε» αμάσητα. Φυσικά, ούτε οι εκδότες ασχολούνται ιδιαίτερα (αφού αυτό που ενδιαφέρει κυρίως είναι να γίνει «ντόρος» και να πουλήσουν).

    Είναι γνωστό ότι από χρόνια η δημοσιογραφία ανακυκλώνει και αναπαράγει τα θέματα όπως γίνεται στο παιχνίδι «το χαλασμένο τηλέφωνο». Λίγοι έχουν κρατήσει τη σοβαρότητα στη μεθοδολογία τους (διότι κοστίζει σε χρόνο και χρήμα) ενώ οι σπουδαίοι δημοσιογράφοι του παρελθόντος έχουν αρχίσει να εκλείπουν (να μην πούμε ονόματα και ξεχάσουμε κανέναν).

    Επιπλέον, όλα γίνονται χάριν της ταχύτητας και με στόχο την πώληση ενός εύπεπτου «προϊόντος».
    Αν συγκρίνει κανείς άρθρα του παρελθόντος με τα άρθρα του παρόντος είναι εύκολο να διαπιστώσει τις διαφορές στην ποιότητα. Ειδικά δε, τα περιοδικά του παρελθόντος με πολιτικό περιεχόμενο (π.χ. Ταχυδρόμος, Εικόνες της δεκαετίας 60-70), είχαν άρθρα 1.500 λέξεων και άνω, με παραπομπές κλπ. Σήμερα τέτοια άρθρα είναι σπάνια. Όλα πρέπει να συμπυκνωθούν σε 300-400 λέξεις και κυρίως στον τίτλο (αυτός είναι που πουλάει περισσότερο).

    Σε αυτό το φαινόμενο φταίμε και εμείς οι αναγνώστες (και ο τρόπος ζωής μας να προλάβουμε όσο το δυνατόν περισσότερα). Δεν διαβάζουμε τα άρθρα ολόκληρα ενώ περνάμε στα γρήγορα τους τίτλους και στεκόμαστε στις πρώτες γραμμές αν ο τίτλος έχει ενδιαφέρον.

    Το αποτέλεσμα είναι ότι ως πολίτες ούτε πληροφορούμαστε ούτε ενημερωνόμαστε.

  2. Τζένη Says:

    «Η τσαπατσουλιά πολλών ελληνικών εφημερίδων και δημοσιογράφων είναι απερίγραπτη. Ή μήπως πρόκειται για σκόπιμη διαστρέβλωση για να στηριχθεί η ιδεολογική γραμμή της εφημερίδας»

    but of course…
    Μα δεν είναι πρώτη φόρα που γίνεται από τη συγκεκριμένη(και δυστυχώς και από τις υπόλοιπες). 20 χρόνια τα ίδια κάνει.

    Και δεν είναι λάθος του συντάκη όπως λέει ο αποπάνω. Είναι γραμμή εφημερίδας από το πάνω κεφάλι μέχρι το κάτω.

  3. AAT Says:

    @ Τζένη
    Ποιός είναι ο αποπάνω που λέει περί λάθους του συντάκτη;

  4. Kasimatis Says:

    Απόσπασμα από τον Λουδοβίκο Φόιερμπαχ του Ένγκελς:

    http://www.marxists.org/archive/marx/works/1886/ludwig-feuerbach/ch01.htm

    Now, according to Hegel, reality is, however, in no way an attribute predictable of any given state of affairs, social or political, in all circumstances and at all times. On the contrary. The Roman Republic was real, but so was the Roman Empire, which superseded it. In 1789, the French monarchy had become so unreal, that is to say, so robbed of all necessity, so irrational, that it had to be destroyed by the Great Revolution, of which Hegel always speaks with the greatest enthusiasm. In this case, therefore, the monarchy was the unreal and the revolution the real. And so, in the course of development, all that was previously real becomes unreal, loses it necessity, its right of existence, its rationality. And in the place of moribund reality comes a new, viable reality — peacefully if the old has enough intelligence to go to its death without a struggle; forcibly if it resists this necessity. Thus the Hegelian proposition turns into its opposite through Hegelian dialectics itself: All that is real in the sphere of human history, becomes irrational in the process of time, is therefore irrational by its very destination, is tainted beforehand with irrationality, and everything which is rational in the minds of men is destined to become real, however much it may contradict existing apparent reality. In accordance with all the rules of the Hegelian method of thought, the proposition of the rationality of everything which is real resolves itself into the other proposition: All that exists deserves to perish.

    But precisely therein lay the true significance and the revolutionary character of the Hegelian philosophy (to which, as the close of the whole movement since Kant, we must here confine ourselves), that it once and for all dealt the death blow to the finality of all product of human thought and action. Truth, the cognition of which is the business of philosophy, was in the hands of Hegel no longer an aggregate of finished dogmatic statements, which, once discovered, had merely to be learned by heart. Truth lay now in the process of cognition itself, in the long historical development of science, which mounts from lower to ever higher levels of knowledge without ever reaching, by discovering so-called absolute truth, a point at which it can proceed no further, where it would have nothing more to do than to fold its hands and gaze with wonder at the absolute truth to which it had attained. And what holds good for the realm of philosophical knowledge holds good also for that of every other kind of knowledge and also for practical action. Just as knowledge is unable to reach a complete conclusion in a perfect, ideal condition of humanity, so is history unable to do so; a perfect society, a perfect “state”, are things which can only exist in imagination. On the contrary, all successive historical systems are only transitory stages in the endless course of development of human society from the lower to the higher. Each stage is necessary, and therefore justified for the time and conditions to which it owes its origin. But in the face of new, higher conditions which gradually develop in its own womb, it loses vitality and justification. It must give way to a higher stage which will also in its turn decay and perish. Just as the bourgeoisie by large-scale industry, competition, and the world market dissolves in practice all stable time-honored institutions, so this dialectical philosophy dissolves all conceptions of final, absolute truth and of absolute states of humanity corresponding to it. For it [dialectical philosophy], nothing is final, absolute, sacred. It reveals the transitory character of everything and in everything; nothing can endure before it except the uninterrupted process of becoming and of passing away, of endless ascendancy from the lower to the higher. And dialectical philosophy itself is nothing more than the mere reflection of this process in the thinking brain. It has, of course, also a conservative side; it recognizes that definite stages of knowledge and society are justified for their time and circumstances; but only so far. The conservatism of this mode of outlook is relative; its revolutionary character is absolute — the only absolute dialectical philosophy admits.

    Το 1931 ο Godel απέδειξε το θεώρημα της Μη Πληρότητας. Ο χώρος των μαθηματικών θα αλλάξει ριζικά:

    Freeman Dyson has stated that

  5. Vaggelis Says:

    Η «Ε» αποτελεί τον πλέον στρατευμένο και λαϊκίστικο έντυπο μέσο, πέραν από την συγκεκριμένη αφορμή που μας δίνει. Ως φοιτητής (πριν απο 6-7 χρόνια) την αγόραζα σχεδόν μαζί με τις υπόλοιπες λίγες εφημερίδες που θεωρούσα σοβαρές και πολυσυλλεκτικές. Η βαθμιαία στροφή προς την απολυτότητα της σκέψης και έκφρασης με ελάχιστες εξαιρέσεις (πχ Μιχας) μου είναι ανεξήγητη και προκαλεί ερωτηματικά. Προσωπικά την τοποθετώ στην ίδια θέση με το Πρώτο Θέμα όχι λόγω ύφους και περιεχομένου, αλλά με βάση την αξιοπιστία που τους δίνω. Υπάρχουν στιγμές που η μονόπλευρη ανάλυση των πολιτικών φιλοσοφικών και οικονομικών θεμάτων θυμίζουν κάποιον ομιλητή σε εκδήλωση κατά της παγκοσμιοποίησης ή σε πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία. Η δε επιχειρηματολογία των διακεκριμένων αρθογράφων της (Σταθης, Τριάντης) πολλές φορές κινείται μεταξύ της πλήρους άγνοιας και του καθαρού φανατισμού. Ως εκ τούτου η παραπάνω αποκάλυψη ουδόλως με εκπλήττει.

  6. tolismallas Says:

    Πέρα από τα λάθη, τις παρανοήσεις και την επιπολαιότητα ή την έλλειψη στοιχειωδών γνώσεων πολλών συντακτών των ηλεκτρονικών και των έντυπων ΜΜΕ, ο αναγνώστης/τηλεθεατής πρέπει πάντα να αναρωτιέται ποια ιδιοτελή συμφέροντα (άσχετα δηλαδή με το γενικό συμφέρον που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να υπηρετούν τα ΜΜΕ, έστω και με υποκειμενικά ή ιδεολογικά κριτήρια) κρύβονται πίσω από κάθε συγκεκριμένη τοποθέτηση ή «έρευνα» οιουδήποτε συντάκτη, δημοσιογράφου ή ιδιοκτήτη ΜΜΕ.
    Το πρόβλημα αυτό είναι πραγματικό, έχει σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις, και είναι άλυτο.

  7. Θεμης Λαζαριδης Says:

    Πρέπει να πούμε ένα μπράβο στον Τάσο Τέλλογλου (Σκάι/Καθημερινή) για τη δουλειά που κάνει στο θέμα της Siemens.

  8. Παράγκας Says:

    γιατί δεν φεύγουν, να βρουν Δουλειά, στον Ιδιωτικό Τομέα;;;;;;
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4504796

  9. Παράγκας Says:

    Για υποστηρίξτε και τον ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ τομέα, έτσι, με τέτοιο σθένος!!!!

  10. Παράγκας Says:

    Διαβάζω στις εφημερίδες : «Βάλτε χέρι στους μισθούς»(δραστική μείωση του μισθού των Δημοσίων Υπαλλήλων) «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», «Αυξήστε ΦΠΑ ή παγώστε μισθούς»(Πρώτο Θέμα) κτλ.
    Δηλαδή να μην γίνει κάτι;;; Γιατί όλα τα θέματα να περιστρέφονται γύρω από τους Δημοσίους Υπαλλήλους και το χάσιμο των προνομίων(τζιζ καίει) τους;;; Και αυτό να γίνει, και οι μισθοί των βουλευτών να μειωθούν, και οι προσλήψεις να σταματήσουν στο δημόσιο, και η εξίσωση μισθολογίου(ιδιο μαγαζί, διαφορετικοί μισθοί) να γίνει!!!!

  11. pro Says:

    Μπορεί να είναι εκτός της επικαιρότητας του blog αλλά αξίζουν συγχαρητήρια στον δημοσιογράφο της ΕΤ3 Αλ.Τριανταφυλλίδη (εκπομπή Λαβύρινθος).Είναι πάντα άριστα διαβασμένος και δεν διστάζει να υποβάλλει τα πιο σκληρά ερωτήματα σε βουλευτές,κυβερνητικούς και μη και υπουργούς.Στη σημερινή εκπομπή έκανε τον υπουργό μεταφορών Ε.Στυλιανίδη να τρέχει και να μη φτάνει.Άγριο σφυροκόπημα με ερωτήσεις χωρίς έλεος. Θα κάνει καιρό να το ξεπεράσει ο δύσμοιρος ο Στυλιανίδης.Μαζί με τον Κ.Ζούλα στη ΝΕΤ αποτελούν ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η κρατική τηλεόραση.

  12. Αλέξανδρος Says:

    Αυτό δεν είναι τίποτα, για ρίξτε μία ματιά και σε αυτά εδώ τα αίσχη:

    http://blog.antibaro.gr/2009/06/467

    http://troktiko.blogspot.com/2009/07/troktikou_22.html

  13. Παράγκας Says:

    Άκουσα τον κο Αυτιά να φωνάζει πρωί-πρωί για την κατάργηση των Stage!!!!!!!!!!!!!!!!!!.
    Λοιπόν, αντί να στεναχωριόμαστε και ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ τι σκ*** θα κάνουμε με αυτή την χώρα που γεννάει ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ, τι σκ*** θα κάνουμε με την ανταγωνιστικότητα, τον Ιδιωτικό Υπάλληλο, τις κρατικές σπατάλες μισθοδοσίας, το υδροκέφαλο Κράτος Α.Ε. που ζει με δανεικά, ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ-ΤΕΡΑΣ, προβληματιζόμαστε για τα stage στο ΔΗΜΟΣΙΟ(που γίνονται με χρήματα του Ιδιωτικού Υπαλλήλου, μονιμοποιούνται και μετά πληρώνονται με λεφτά (με δανεικά πιο σωστά) του ελληνικού λαού)!!!!!!!.
    Ως ΕΔΩ!!!

  14. Παράγκας Says:

    Εν τω μεταξύ στην Ακόμα Πιο Αντιπαραγωγική Κηφηνιακή Κουκίδα Της Υφηλίου (Α.Π.Α.Κ.Κ.Τ.Υ.)…..

    Πηγή:
    http://troktiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_8793.html

  15. Παράγκας Says:

    Πέστε και τίποτα, ρε παιδιά, για το “σκαλοπάτι”, προς το ΔΗΜΟΣΙΟ, του σταζιέρε(sic)!!!!!……
    Μιλάω για τα κεφάλαια(ΛΑΕΚ) του Ιδιωτικού Υπαλλήλου, που χάνονταν για την μοριοδότησή(sic) 50%(!!!!!!!!!) τους, τόσα χρόνια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!…..1.000.000 ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙστηνΑ.Π.Α.Κ.Κ.Τ.Υ.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!…………….
    1.000.000!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!……

  16. Παράγκας Says:

    Εν τω μεταξύ στην Α.Π.Α.Κ.Κ.Τ.Υ. το 2009 μ.Χριστόν,
    των απογόνων των αρχαίων ελλήνων (σ.σ. με το 1.000.000 δημοσιουπαλλήλους!!!!!!!!) που χρωστάν 30.000,00€ έκαστος, τον Ιδιωτικό Τομέα(;;;;{υπάρχει ακόμα αυτός;;;;;)……

    http://troktiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_451.html

  17. Παράγκας Says:

    Θα πει καμία-κανένας Τηλεπερσόνα για τους αδικημένους αβυσματίες Ιδιωτικούς Υπαλλήλους, που δεν έτρεχαν για βόλεμα στην χρεοκοπημένη εταιρεία «ΔΗΜΟΣΙΟ Α.Ε.» (που από ότι φαίνεται γίνεται όπως η παλαιά Ολυμπιακή Αεροπορία(που γέμιζε υπαλλήλους και γέμιζε υπαλλήλους και γέμιζε υπαλλήλους… και ποιος θα την αγοράσει στο μέλλον;;;) για τα κεφάλαια που έχασαν για να μοριοδοτούνται- μονιμοποιούνται στο «ΚΡΑ-ΚΡΑ-ΚΡΑΤΟΣ Α.Ε.» τα «παιδιά» (sic) ΜΕ ΤΟ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΟ: είσαι με εμάς ή με τους άλλους;;;……….

  18. Παράγκας Says:

    Για τους 442.562 ανέργους (ΧΩΡΙΣ ΒΥΣΜΑ και κούνημα σημαίας) θα βγει κανείς να τους υποστηρίξει με «θέρμη» και «στοργή»;;;;;;

    «Η απασχόληση στο δημόσιο τομέα, όπου εργάζονται περίπου 1.005.000 άτομα, αναλογεί στο 22,2% του συνόλου των απασχολούμενων και στο 34,4% του συνόλου των μισθωτών.
    «Η αύξηση της ανεργίας, η μείωση της απασχόλησης και της μισθωτής εργασίας, η αύξηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης και η συνακόλουθη μείωση της πλήρους και της μόνιμης απασχόλησης, η αύξηση των απολύσεων και τέλος το αρνητικό ισοζύγιο στην αναπλήρωση των θέσεων εργασίας, ήταν τα στοιχεία που χαρακτήρισαν την εικόνα στην αγορά εργασίας κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2009, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ.

    Στην έρευνα, που επιμελήθηκε ο επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ κ. Γ. Κρητικίδης αναφέρεται ότι στο Β΄ τρίμηνο του 2009 το εργατικό δυναμικό της χώρας ανήλθε σε 4.974.476 άνδρες και γυναίκες, από τα οποία 4.531.914 είναι απασχολούμενοι, 442.562 είναι άνεργοι ενώ το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε πάνω από μιάμιση ποσοστιαία μονάδα έναντι του 2008 (8,9% έναντι 7,2%).

    Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, συνολικά οι απασχολούμενοι αναλογούν στο 63% του παραγωγικού πληθυσμού. Στους άνδρες η αναλογία είναι αυξημένη και ανέρχεται στα 2/3 (75%) ενώ στις γυναίκες μειώνεται στο ήμισυ (50%), των αντίστοιχων παραγωγικών ηλικιών.

    Η απασχόληση των νέων μέχρι 29 ετών ανέρχεται σε 817.740 άτομα και αναλογεί στο 18% των απασχολούμενων.

    Από το σύνολο των απασχολούμενων το 64,5% εργάζονται ως μισθωτοί, λίγο πάνω από το 1/5 είναι αυτοαπασχολούμενοι, το 8,5% είναι εργοδότες και το 5,8% συμβοηθούντα και μη αμειβόμενα μέλη της οικογένειας. Η γυναικεία απασχόληση αναλογεί στο 39,8% των απασχολούμενων ενώ συμμετέχει με 20% στην απασχόληση των εργοδοτών, με 32% στους αυτοαπασχολούμενους, με 42,6% στους μισθωτούς και αποτελεί τα 2/3 των συμβοηθούντων μελών (65,2%).

    Το μεγαλύτερο μέρος των απασχολούμενων εργάζεται σε επιχειρήσεις με απασχόληση μέχρι 10 άτομα.

    Τα 2/3 των απασχολούμενων το 2009, εργάζονται στον τομέα των υπηρεσιών, πάνω από το 1/5 στον δευτερογενή τομέα και πάνω από το 1/10 στον πρωτογενή τομέα (67,2%, 21,1% και 11,7% αντίστοιχα).

    Στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας εργάζονται οι 7 από τους 10 απασχολούμενους του τομέα των υπηρεσιών, οι 9 στους 10 του δευτερογενή τομέα και το σχεδόν όλοι οι απασχολούμενοι του πρωτογενή τομέα.

    Προσωρινή απασχόληση

    Στο δεύτερο τρίμηνο του τρέχοντος έτους αυξήθηκε η προσωρινή απασχόληση κατά 2.880 άτομα και μειώθηκε η μόνιμη εργασία κατά 35.765.

    Το ποσοστό της προσωρινής απασχόλησης των νέων το 2009 αυξήθηκε κατά 1,5 μονάδα έναντι του 2008 και ανήλθε στο 22,6% από 21,1%.

    Ο αριθμός των μερικώς απασχολούμενων ανέρχεται σε 272.440 άνδρες και γυναίκες και το ποσοστό της ανήλθε στο 6,0% έναντι 5,5% του προηγούμενου έτους.

    Η απασχόληση στον δημόσιο τομέα, όπου εργάζονται περίπου 1.005.000 άτομα, αναλογεί στο 22,2% του συνόλου των απασχολούμενων και στο 34,4% του συνόλου των μισθωτών. Επιπρόσθετα στον δημόσιο τομέα απασχολείται το 11% του συνολικού αριθμού των μερικώς απασχολούμενων και το 28% των προσωρινά απασχολούμενων (30.410 και 99.670 άτομα αντίστοιχα).

    Η μείωση που επήλθε στην απασχόληση της χώρας σε σχέση με το προηγούμενο χρόνο κατά 50.215 άτομα, οφείλεται κατά τα 2/3 στην μείωση του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας (33.515 άτομα και 66,8%).

    Τόσο στον ευρύτερο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, σε σχέση με την απασχόληση του προηγούμενου χρόνου, μειώνονται οι θέσεις πλήρους απασχόλησης και αυξάνονται αντίστοιχα οι θέσεις μερικής απασχόλησης, όπως προκύπτει απο τα στοιχεία.»

    Πηγή: Η Ναυτεμπορική, Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009, σελ. 4.

  19. Παράγκας Says:

    http://troktiko.blogspot.com/2009/11/stage_2315.html

    Έλεος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!. Με δανεικά ζούμε!!!!!!!!!!!!!!!……..1.005.000 οι Δημόσιοι υπάλληλοι!!!!!!!!!!!!!…..

  20. Γιώργος Πρίντζιπας Says:

    Παρακολουθώ τα δημοσιεύματα και το ιστολόγιο του κ. Νίκου Παπαχρίστου (amen gr.). Ο χλευασμός προς το αντικείμενο που καλύπτει είναι εμφανής. «Ιερή περιουσία» , «ιερή σύσκεψη» «ιερές κόντρες»»ιερές αντιρρήσεις». Τα πιο πολλά απ’ αυτά είναι για τις εντυπώσεις. Αυτά τα ίδια γραφόντουσαν όταν ήταν αρχιεπίσκοπος ο Χριστόδουλος. Μα τώρα έχουμε αρχιεπίσκοπο τον μακαριώτατο κ. Ιερώνυμο ! Α. ξέχασα. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν το χλευάζει.

  21. Γιώργος Πρίντζιπας Says:

    Και για να μην με παραξηγήσετε η να μην δώσετε ερμηνεία που δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Και βέβαια καλά κάνει που δεν χλευάζει και το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αυτό του έλειπε !

  22. Παράγκας Says:

    http://www.adesmeytos.gr/news.php?aid=7107

    Χειμώνας=Κακοκαιρία!!!!!!!!!!!………..

    Ελλάς 2010 μ.Χριστόν……

Τα σχόλια είναι κλειστά.


Αρέσει σε %d bloggers: