ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ

Έλληνες και Ελληνίδες,
            
• Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις ανά τον κόσμο συμφωνούν απόλυτα με τη συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού και την ομογένεια πως το τελικό όνομα της πΓΔΜ δεν πρέπει να περιέχει τον όρο «Μακεδονία», ή παράγωγα του όρου αυτού, και φυσικά όχι στη διπλή ονομασία. Το θέμα της σύνθετης ονομασίας το οποίο, ου μη γένοιτο, θα περιέχει τον όρο «Μακεδονία», πρέπει να το αποφασίσει ο λαός μέσω Δημοψηφίσματος, ο οποίος είναι ο μόνος που μπορεί να αποφασίσει αν στην σύνθετη ονομασία πρέπει να υπάρχει ο όρος «Μακεδονία».
 
• Ο όρος Μακεδονία/Μακεδόνας/Μακεδονικός ανήκει εδώ και χιλιάδες χρόνια αποκλειστικά στον Ελληνισμό. Τυχόν αποδοχή του όρου «Μακεδονία» ως όνομα του προαναφερθέντος κράτους θα επιτρέψει τη διαιώνιση και υιοθέτηση των όρων «Μακεδόνας», «Μακεδονική» γλώσσα, «Μακεδονική» εκκλησία και «Μακεδονικός» στρατός με ανυπολόγιστες καταστροφικές συνέπειες για το μέλλον του Ελληνισμού. Πώς θα δεχτεί η Ελλάδα να συνεργαστεί στο ΝΑΤΟ όταν ο στρατός της πΓΔΜ θα ονομάζεται «Μακεδονικός» στρατός, οι στρατιώτες τους «Μακεδόνες» στρατιώτες και τα εμβατήριά τους αρχίζουν: «ένα, δύο, τρία μαρς, εμπρός για τη Solun (Θεσσαλονίκη);
 
• Τα κριτήρια καλής γειτονίας και συμμαχικών σχέσεων πρέπει να περιλαμβάνουν αλλαγή στα σχολικά εγχειρίδια της πΓΔΜ τα οποία σαφώς πρέπει να εκφράζουν ότι η ιστορία των κατοίκων της προαναφερθείσης χώρας είναι σλαβική και αλβανική και δεν έχει καμιά σχέση με την αρχαία Μακεδονική ιστορία. Πρέπει να απαγορευτεί δια νόμου η οποιαδήποτε μνεία στα σχολεία τους, δημόσιες υπηρεσίες και ένοπλες δυνάμεις η έννοια πως η «Μακεδονία» είναι χωρισμένη και μέρος αυτής κατοικείται από Έλληνες. Αυτά τα κριτήρια πρέπει να είναι τελείως ανεξάρτητα από την αλλαγή του ονόματος της πΓΔΜ, και για τα οποία πρέπει  να υπάρξει νομική δέσμευση πριν οποιασδήποτε ευρωατλαντικής προοπτικής της πΓΔΜ. Η Ελλάδα δεν πρέπει ποτέ διά της υπογραφής της να εγκρίνει την υποκλοπή της ιστορίας της Μακεδονίας μας.
 
• O προσδιορισμός και η αποσαφήνιση του όρου Μακεδονία και των παραγώγων του όρου αυτού είναι μείζονος σημασίας και δη υπό το φως μεθοδεύσεων για την αναγνώριση δήθεν  «Μακεδονικής» εθνικής μειονότητας στην Ελληνική επικράτεια.
 
• Η οικονομική διπλωματία της Ελλάδος στην πΓΔΜ και οι Ελληνικές επενδύσεις όχι μόνον δεν βοήθησαν την προώθηση των Ελληνικών θέσεων στο θέμα του ονόματος, αλλά χρησιμοποιούνται από την πΓΔΜ ως μοχλός πιέσεως προς την Ελλάδα να συμβιβαστεί με τις δικές τους θέσεις, και αδυνατίζουν σημαντικά την Ελληνική θέση στις διαπραγματεύσεις για το όνομα και την υπεράσπιση της Ελληνικότητας της Μακεδονίας.
 
·       Θέτουμε τους Έλληνες πολιτικούς μπροστά στις ευθύνες τους. Το Ελληνικό Κοινοβούλιο δεν πρέπει να επικυρώσει οποιαδήποτε ονομασία περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία ή παράγωγά του.
 
·     Ο Ελληνικός λαός και η ομογένεια δεν θα γίνουμε ούτε συμμέτοχοι, ούτε συνένοχοι στην απεμπόληση του ιερού, αρχαίου ονόματος Μακεδονία σ’ ένα σλάβο-αλβανικό κράτος το οποίο υπάρχει εδώ και δεκαπέντε χρόνια.
 
Παμμακεδονική Ένωση Αμερικής – Νίνα Γκατζούλη, Ύπατη Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας – Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά – Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης – Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά τμήματα Νοτίου Αφρικής – Γρηγόρης Γαρύτσης, Πρόεδρος

Advertisements

26 Σχόλια to “ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ”

  1. Θεμης Λαζαριδης Says:

    Eπιστολές σαν κι αυτή δείχνουν έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα και τη λογική. Καλώς ή κακώς, η Ελλάδα έχει επίσημα προσέλθει στις διαπραγματεύσεις με τα Σκόπια με πρόταση τη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Η θέση αυτή έχει γίνει δεκτή από ΟΛΑ τα ελληνικά κόμματα πλην του ΛΑΟΣ. Η λογική λέει ότι σε μιά διαπραγμάτευση δεν μπορείς να πετύχεις κάτι καλύτερο από την αρχική σου πρόταση. Τι νόημα επομένως έχει αυτή η επιστολή;

    Οι Παμμακεδονικές οργανώσεις του εξωτερικού θα έπρεπε να είχαν ασκήσει πίεση στις κυβερνήσεις των χωρών στις οποίες βρίσκονται, οι οποίες έχουν ΟΛΕΣ αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία! Αλλά σε αυτό η κα. Γκατζούλη και οι άλλοι έχουν αποδειχθεί εντελώς ΑΝΙΚΑΝΟΙ ! Και κρύβουν την ανικανότητά τους αυτή με ανέξοδο «τσαμπουκά» προς στην ελληνική κυβέρνηση. Θα έπρεπε όλοι τους να παραιτηθούν.

  2. ποιητής Φανφάρας Says:

    Θέμη, η πρόσκληση για σχολιασμό αυτής της επιστολής θα μας διχάσει περισσότερο! Νομίζω ότι το θέμα έχει καλυφθεί από το προηγούμενο συναφές ποστ. Θα έλεγα να αποσύρεις την κατηγορία αυτή

  3. Θεμης Λαζαριδης Says:

    Δεν είμαι εγώ που διχάζω ποιητή μου. Αυτοί διχάζουν. Τη στιγμή αυτή οφείλουμε όλοι να συμπαραταχθούμε με την κυβέρνηση, να υποστηρίξουμε σθεναρά την κυβερνητική θέση: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε να βοηθήσουμε την κυβέρνηση. Όχι να την υπονομεύουμε. Όχι να βγαίνουμε και να προωθούμε εξωπραγματικές, σκληροπυρηνικές θέσεις για να συλλέξουμε ψήφους δυσαρέσκειας ή να κάνουμε το κομάτι μας.

  4. ποιητής Φανφάρας Says:

    O.K. … Νίπτω τας χείρας μου!!! 😛

  5. Τζένη Says:

    Και για μένα είναι άδικο οι παραπάνω παμμακεδόνες να αυτοχαρακτηρίζονται Έλληνες, αλλά τι να κάνω το ανέχομαι και ας νιώθω οτι προσβάλλομαι.

    Αγαπητοί παμμακεδόνες, σας ενημερώνουμε οτι σας έχουμε γραμμένους. Χεστήκαμε για το πώς ονομάζεστε έσεις και οι από πάνω σας. Κρίμα για τους πόντιους και τα ανέκδοτα περι αυτών, άλλοι έχουν την χάρη και είναι και άπιαστοι.

  6. ποιητής Φανφάρας Says:

    Θέμη… εγώ στα είπα!!!

  7. ποιητής Φανφάρας Says:

    Θέμη, η επιστολή αυτή είναι για τα πανηγύρια! Εκτός του ότι έχει σωρεία γραμματικών (π.χ. »ου μη γένοιτο») και συντακτικών λαθών, χαρακτηρίζεται από μια παιδική, όσο και αφελή επιχειρηματολογία ( π.χ. »να απαγορευτεί δια νόμου»- αλήθεια, ποιός θα νομοθετήσει, μήπως εμείς; ).
    Απορώ… αυτοί οι άνθρωποι σε εκπροσωπούν στο εξωτερικό; Αυτοί εκφράζουν την ελληνική ομογένεια; Δεν έδιναν το κείμενο σε κάποιον να το διορθώσει πριν το δημοσιεύσουν; Είναι πραγματικά γνήσιο το κείμενο; Θέμη, γιατί τους εκθέτεις και δεν το αποσιωπείς;
    Η χειρότερη διαφήμιση της εθνικής προσπάθειας είναι αυτή η επιστολή!
    Επιμένω ότι έκανες άσχημα που ανάρτησες αυτήν την επιστολή. Δεν είναι αντιπροσωπευτική. Εκθέτει και τους ίδιους και τον αγώνα για τη Μακεδονία. Εκτός και αν ο σκοπός σου ήταν απλώς να τους εκθέσεις. Γιατί όμως;

    Είναι σίγουρο ότι τα σχόλια που θα ακολουθήσουν θα είναι αρνητικά και χλευαστικά… Κρίμα… έτσι φεύγουμε από την ουσία του προβλήματος

  8. Γιώργος Says:

    Επειδή, Φανφάρα, μίλησες για τα λάθη που είδες στην επιστολή (και καλά έκαμες), πρέπει να σου πω ότι το σωστό δεν είναι «αποσιωπείς», όπως γράφεις, αλλά «αποσιωπάς».

  9. ποιητής Φανφάρας Says:

    Έχεις δίκιο. Το αποσιωπώ είναι συνηρημένο σε -άω (αποσιωπάω). Οπότε: αποσιωπάω-ώ, αποσιωπάς, αποσιωπά… Εκ παραδρομής το έγραψα έτσι, όχι από άγνοια! Το σίγουρο είναι ότι θα το πρόσεχα, αν το έγραφα σε επιστολή που θα απευθυνόταν στον »παγκόσμιο ελληνισμό».
    (Μη με βάζεις σε πειρασμό να διορθώνω τα αμέτρητα ορθογραφικά λάθη των σχολιαστών. Δεν πρέπει, αφού τα κείμενα γράφονται στα γρήγορα και, τις περισσότερες φορές, δεν επανελέγχονται)

  10. K Says:

    Καλό νά ακούγονται απόψεις προερχόμενες από διαφορετικές κατευθύνσεις. Βεβαίως καί ώς είναι φυσικό οποιαδήποτε θέση καί άν υποστηρίξει κανείς θά βρεθεί αντιμέτωπος μέ αυτούς πού δέν συμφωνούν. Πάμε όμως πιό κάτω καί άς δούμε τό ζήτημα καί από μία άλλη σκοπιά έξ ίσου ενδιαφέρουσα. Οί τοποθετήσεις ενός εκάστου δέν έχουν πάντα σάν βάση τά όποια θέματα – κοινωνικά, πολιτικά, εθνικά κτλ – αλλά καί τά προσωπικά του συμφέροντα όπως αυτός τά αντιλαμβάνεται, τά οποία συχνά επιμελώς αποκρύπτει καί έπ’ ουδενί θά θελήσει νά δημοσιοποιήσει. Διαβάζοντας λοιπόν τίς διάφορες απαντήσεις, καλό είναι μέσα από τά κείμενα αυτά νά προσπαθήσει κανείς νά διαγνώσει τούς λόγους πού υποχρεώνουν κάποιον νά παίρνει αυτήν ή τήν άλλη θέση στό συγκεκριμένο ζήτημα.

  11. Π Says:

    H Τζένη είπε: «χεστήκαμε για το πώς ονομάζεστε έσεις και οι από πάνω σας. »
    Προσπερνώ το ύφος και το υβριστικό περιεχόμενο και μπαίνω στην ουσία. Αν η Τζένη δεν νοιάζεται (για να το πούμε κομψά), παράλληλα δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα σε κάποιον που νοιάζεται για το ζήτημα να νοιάζεται με τον δικό του τρόπο. Αυτό είναι το δημοκρατικό της φρόνημα. Τελικά τα blogs έχουν κατακληστεί από άτομα που καθυβρίζουν όποιον έχει διαφορετικά άποψη στο όνομα της δημοκρατίας. Ποιοί νομίζουν ότι είναι; Πρέπει όλοι οι άλλοι να φύγουν;

    Όπως λοιπόν η Τζένη θεωρεί «άδικο που οι πανακεδονικές οργανώσεις αυτοχαρακτηρίζονται έλληνες» (τώρα μοιράζει και πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης.. τι μου θυμίζει) έτσι και κάθε ελεύθερος άνθρωπος θεωρεί την «τοποθέτηση» της κ. Τζένης ως ανύπαρκτη.

  12. Hannibal ante Portas Says:

    http://dienekes.blogspot.com/search/label/Macedonia

    Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση στο ζήτημα.

  13. Νερατζιά(η) Says:

    http://troktiko.blogspot.com/2008/03/blog-post_7879.html

  14. james karas Says:

    I am sendind you the position of the Pan-Macedonian Association of Ontario4 Μαρτίου 2008

    Ανοικτή επιστολή πρός,

    Τήν κα. Ντόρα Μπακογιάννη
    Υπουργό Εξωτερικών τής Ελληνικής Δημοκρατίας

    Ή Παμμακεδονική Ένωση Ontario Canada, από τήν απόφαση τής Γενικής Συνέλευσης τής 3ης Μαρτίου 2008 καί στό παμψηφεί ψήφισμα τών Συλλόγων Μελών της, επιθυμεί νά δηλώσει:

    Ή Οργάνωσή μας, τά τελευταία σαράντα οκτώ χρόνια, αγωνίζεται στίς επάλξεις τού Μακεδονικού Ελληνισμού, ακατάπαυστα μέ θάρρος καί εθνική προσύλωση στά Ελληνικά ιδανικά.

    Παρακολουθούμε τίς τελευταίες εξελίξεις γύρω από τήν ονομασία τής Π.Γ.Δ.Μ. μέ ιδιαίτερο ενδιαφέρον καί αγωνία.

    Αναγνωρίζουμε τίς δυσκολίες τού προβλήματος καί εναποθέτουμε όλες τίς ελπίδες μας γιά μία δίκαιη λύση, στό σταθερό διπλωματικό χειρισμό έκ μέρους τής Ελληνικής Κυβέρνησης.

    Ό Μακεδονικός Ελληνισμός επιβάλλεται νά μείνη αλώβητος από κάθε ξενοκίνητη επιβουλή.

    Σάς παροτρύνoμε νά επιμένετε στίς δύο από εμάς αποδεκτές ονομασίες τής Άνω Μακεδονίας ή τής Νέας Μακεδονίας. Όλες οί γέφυρες τής οπισθοχώρησης είναι πλέον γκρεμισμένες.

    ΄Η Ελλάδα μας ώς ένα από τά παλιότερα μέλη τού Ν.Α.Τ.Ο. έχει πολλά δικαιώματα τά οποία πρέπει νά τά χρησιμοποιήση ώς τελευταία ελπίδα τής επίλυσης τού προβλήματος.

    Ό κύβος πλέον ερίφθει και πιστεύουμε στήν πλήρη δικαίωση τών θέσεών μας.

    Μέ πατριωτικούς χαιρετισμούς

    Ό Πρόεδρος Ό Γενικός Γραμματέας

    Δημήτρης Κάρας Γιάννης Πύργος
    .

  15. Τζένη Says:

    Παμμακεδόνες του καναδά,

    Με προσμονή προσμένουμε την επιστροφή σας στην Ελλάδα να σας βραβεύσουμε με μια ελληνικότατη μούτζα.

    Λυπούμαστε που τελικά δεν μπορέσατε να κάνετε τη ζωή σας(get a life) ούτε στα ξένα.

    Με πατριωτικούς χαιρετισμούς,

  16. diogenis Says:

    Γεια σου Τζενη πατριωτισσα… Τζαβελαινα…

  17. Mitsos apo makria Says:

    Αφού δεν το καταλαβαίνουν μερικοί Ελληνες της Ελλάδας,
    θα το καταλάβουν κάποιοι Ελληνες στον Καναδά;

  18. ποιητής Φανφάρας Says:

    Ρε Μήτσε,
    Πολύ άγρια τα βλέπω τα παλληκάρια:

    Δε στέλνεις εδώ κανένα απόσπασμα, έστω μια μικρή ομάδα, μπας και καθαρίσει και για μας τους υποχωρητικούς; Δεν τη βλέπω καλά τη »Μακεδονία»!

  19. ποιητής Φανφάρας Says:

    Αρκεί να μη μας προκύψει κανένας τέτοιος:

    χαχαχαχαχαχαχα

  20. sartr Says:

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=38933976

    Ερώτηση προς Συνασπισμό, ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρα, κ.α.

    Δηλαδή, για να καταλάβω, αντιεθνικιστής είναι όποιος στηρίζει τον εθνικισμό των γειτόνων του;

  21. Θεμης Λαζαριδης Says:

    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12338&subid=2&tag=9613&pubid=1989170

    «Kαι όμως… Aκόμα μία φορά αποδείξαμε ότι οι Eλληνες τρώμε οι ίδιοι τα σωθικά μας… H Παμμακεδονική Oμοσπονδία Aμερικής δεν έχει υποστηρίξει ποτέ τις προσπάθειες του φιλέλληνα γερουσιαστή, αντίθετα η ανικανότητα της ηγεσίας της του δημιουργεί προβλήματα, και η Aθήνα φρόντισε, με μία αψυχολόγητη ενέργειά της, να «αδειάσει» τον κ. Mενέντεζ, με τρόπο απαράδεκτο. Kαι για το θέμα αυτό, φέρει ευθύνη και ο επικεφαλής της ελληνικής πρεσβείας στην Oυάσιγκτον.»

  22. George1 Says:

    Εδώ μου μυρίζει δουλειά του Ρωσολάγνου και Πουτινολάγνου Καραμανλή ο οποίος στην πραγματικότητα δε θέλει λύση στο θέμα του ονόματος παρά μόνο να τα εμποδίσει να ενταχθούν στη δύση.Ετσι τον διέταξε η Ρωσία.Τέτοιες ραδιουργίες έχουν μόνο αυτόν τον απότερο στόχο.

  23. tolismallas Says:

    Το θέμα της «οριστικής» ΄διεθνούς ονομασίας της ΠΓΔΜ μπορεί να προσεγγισθεί από ένα άτομο που αυτοπροσδιορίζεται εθνολογικά ως έλληνας ή ελληνογενής (όπως και από ένα κάτοικο της ΠΓΔΜ ή από άτομο που κατάγεται από αυτήν και αυτοπροσδιορίζεται εθνολογικά ως μακεδόνας) με δύο τρόπους και με την ακόλουθη χρονική σειρά:
    α) συναισθηματικά και β) ορθολογικά.
    Οι δύο αυτοί τρόποι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και παράγουν μια πολυπληθή ποικιλία μικτών προσεγγίσεων (συναισθηματικο-ορθολογικών) που διακρίνονται από το διαφορετικό ειδικό βάρος που έχουν οι δύο αρχικές κατηγορίες σε κάθε ατομικό «μίγμα».
    Η ανάλυση του θέματος περιπλέκεται ακόμη περισσότερο όταν ο «ουδέτερος» ερευνητής διαπιστώσει ότι κάθε μια από τις δύο αυτές αρχικές κατηγορίες εμπεριέχει ένα αριθμό ειδικών προσεγγίσεων που επηρεάζουν την τελική μορφή κάθε μιας από τις δύο αρχικές κατηγορίες, επομένως και την τελική μορφή κάθε ατομικού «μίγματος».
    Για παράδειγμα, η συναισθηματική προσέγγιση επηρεάζεται από την εθνολογική προέλευση του ατόμου, από την θρησκεία του, από την τοπική καταγωγή του, από την ηλικία του, από ιστορικής φύσεως πληροφορίες, από τον ήδη διαμορφωμένο «εθνικό» αυτοπροσδιορισμό του κατά τον χρόνο που καλείται να τοποθετηθεί απέναντι στο θέμα της «οριστικής» διεθνούς ονομασίας της ΠΓΔΜ, κλπ.
    Παράλληλα, η ορθολογική προσέγγιση επηρεάζεται από την «ψυχρή» αξιολόγηση της παρούσας διεθνούς πραγματικότητας, από την ερμηνεία των προθέσεων της άλλης πλευράς (Ελλάδας-ΠΓΔΜ), από την ανάλυση της γενικότερης στάσης της στις διμερείς σχέσεις, από την αντικειμενική θεώρηση των μακροπρόθεσμων εθνικών συμφερόντων ή/και κινδύνων κλπ.
    Εν όψει της πολυπλοκότητας του θέματος, είναι προτιμότερο να δώσουμε περισσότερο ειδικό βάρος στην ορθολογική προσέγγιση, χωρίς όμως να περιφρονούμε τίς σταθερές που γεννούν την συναισθηματική προσέγγιση (ούτε τα άτομα ή τις ομάδες που επηρεάζονται κυρίως από αυτήν).

  24. Kitsos Says:

    Είδα σε άλλο ιστολόγιο (infognomonpolitics) το παρακάτω -πολύ ενδιαφέρον κατά την γνώμη μου- κείμενο:
    //«Δεν θέλουμε την φιλία σαs (και συμμαχία σαs ) γιατί δεν μαs βλάπτει τόσο η εχθρότητά σαs όσο η φιλία σαs. Η φιλία σαs στα μάτια των υπηκόων και των συμμάχων μαs είναι απόδειξη τηs αδυναμίαs μαs. Ενώ το μίσοs σαs είναι απόδειξη τηs δύναμήs μαs»
    Αυτά μας διδάσκει ο μεγάλοs ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ, για την απάντηση των Αθηναίων στιs ειρηνευτικέs προτάσειs των κατοίκων τηs Μήλου για να σώσουν την πόλη τουs. Οι Αθηναίοι τελικά κυρίεψαν, κι εξόντωσαν τουs Μηλίουs !

    Διαβάστε τώρα την αφήγηση του κ. ΘΩΜΑ ΣΑΡΑ, αρχισυντάκτη τηs Βορειο – Αμερικανικήs Επιθεώρησηs «ΠΑΤΡΙΔΕΣ», Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Συντακτών του Ξενόγλωσσου Τύπου του Καναδά, για να…κατανοήσετε ΓΙΑΤΙ ήλθε η ώρα των Πολιτών να βροντοφωνάξουμε στουs πολιτικούs και τα τσιράκια τουs «ΣΤΟΠ, εμείs είμαστε τα αφεντικά τηs πατρίδαs μαs. ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΑΣ»

    Περί τα τέλη τηs δεκαετίαs του 1990, η Ουάσιγκτον φιλοξένησε τουs εταίρουs τηs βόρειο Ατλαντικήs Συμμαχίαs γνωστήs ωs ΝΑΤΟ, με την ευκαιρία των γιορτασμών τηs πεντηκοστήs επετείου τηs συμμαχίαs. Η επέτειοs γιορτάστηκε πανηγυρικά μέσα σε μια ατμόσφαιρα επίδειξηs δύναμηs. Στα πλαίσια αυτών των πανηγυρισμών, οι οποίοι θύμιζαν “ρωμαϊκό θρίαμβο”, πραγματοποιήθηκαν σπουδαίεs συζητήσειs πάνω στιs επερχόμενεs αλλαγέs στα Βαλκάνια, τη τύχη του Κόσσοβο και των υπόλοιπων επαρχιών τηs πρώην Γιουγκοσλαβίαs, καθώs επίσηs και τη διαμόρφωση των συνοριακών γραμμών των διαφόρων διοικήσεων τηs περιοχήs. Σύμφωνα με ό,τι μπορώ να γνωρίζω από Ελληνικήs πλευράs, ο πρωθυπουργόs τηs χώραs ήταν παρών, οι αντιδράσειs του οποίου υπήρξαν ελάχιστεs.
    Μήνεs αργότερα την ίδια χρονιά (1999), πραγματοποιήθηκε στο Τορόντο του Καναδά η ετήσια σύνοδοs τηs πολιτικήs ηγεσίαs των μελών του ΝΑΤΟ, με συμμετοχή των Υπουργών Άμυναs όλων των χωρών μελών. Την Ελλάδα εκπροσώπησε ο Άκηs Τσοχατζόπουλοs, Υπουργόs Αμυναs, επικεφαλήs μιαs μικρήs αντιπροσωπείαs και ενόs σχετικά μεγάλου αριθμού δημοσιογράφων από την Αθήνα. Την ομάδα αυτή ενίσχυαν ο Πρέσβηs τηs Ελλάδαs στο Καναδά Γιάννηs Θωμόγλου και ο διευθυντήs του γραφείου τύπου τηs πρεσβείαs. Οι συζητήσειs περιστράφηκαν γύρω από τιs διαμορφώσειs στα Βαλκάνια. Οι πληροφορίεs που είχα έλεγαν ότι η ελληνική αντιπροσωπεία βασικά συμφωνούσε με τιs αποφάσειs χωρίs να εκδηλώσει καμία ουσιώδη αντίδραση στα σχέδια αυτά αλλαγήs των συνόρων.
    Οι εργασίεs του συνεδρίου έκλεισαν με συνεντεύξειs τύπου των συμμετεχόντων μελών. Στην συνέντευξη τηs Ελληνικήs αντιπροσωπείαs, ο Υπουργόs αρκέστηκε να δηλώσει ότι όλα πήγαν καλά και ότι η Ελλάδα . . . έφευγε κερδισμένη από την σύνοδο. Ακολούθησε η συνέντευξη τύπου τηs αντιπροσωπείαs των ΗΠΑ τηs οποίαs προΐστατο ο Υπουργόs Άμυναs Δαβίδ Κοέν, με τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων τηs χώραs και εκπροσώπουs του τμήματοs εξωτερικών υποθέσεων. Μιλώνταs στουs δημοσιογράφουs ο Αμερικανόs πολιτικόs τόνισε ότι οι εργασίεs πήγαν πολύ καλά και ότι ο ίδιοs ήταν πραγματικά ενθουσιασμένοs για την συνεργασία και κατανόηση που επέδειξαν όλα τα μέλη. Κάποια στιγμή κατά την διάρκεια των ερωτήσεων βρήκα την ευκαιρία και ρώτησα τον ομιλητή πώs είναι δυνατόν να μιλά για “συνεργασία και κατανόηση”, ενώ την ίδια ώρα οι ειδήσειs ανέφεραν ότι αεροσκάφη τηs πολεμικήs αεροπορίαs τηs Τουρκίαs παραβίαζαν τον εναέριο χώρο τηs Ελλάδαs, καθώs επίσηs ότι μόλιs πρόσφατα οι δύο χώρεs μέλη τηs συμμαχίαs, ήλθαν τόσο κοντά στο πόλεμο εξ αιτίαs ορισμένων ελληνικών βραχονησίδων που διεκδικούσε η “σύμμαχοs τηs Ελλάδαs, Τουρκία.”
    “Έχειs δίκιο,” συμφώνησε με τα λόγια μου ο Αμερικανόs υπουργόs τηs κυβέρνησηs Κλίντον, “εδώ έχουμε πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που πιστεύω ότι τελικά είμαστε στο σημείο επίλυσηs του, καθώs η Ελληνική πλευρά αποδέχεται ορισμένουs συμβιβασμούs ικανοποίησηs αιτημάτων τηs Τουρκίαs, παραιτούμενη για τον σκοπό αυτόν δικαιωμάτων τηs, προs όφελοs τηs εδραίωσηs τηs ειρήνηs και καλήs γειτονίαs μεταξύ των δύο χωρών. Αυτή είναι μια υποχρέωση που ανέλαβε η ελληνική πλευρά και πιστεύω ότι σύντομα το θέμα αυτό θα έχει τακτοποιηθεί.”
    Κατά σύμπτωση μερικέs εβδομάδεs αργότερα επισκέφθηκε το Τορόντο ο Υπουργόs Εξωτερικών τηs Ελλάδαs Γιώργοs Παπανδρέου. Με την ευκαιρία εκείνηs τηs επίσκεψηs, οργανώθηκε συνέντευξη τύπου του Υπουργού προs τουs φορείs των ομογενειακών μέσων μαζικήs ενημέρωσηs, σε κεντρικό ξενοδοχείο του Τορόντο. Όταν κάποτε και με αρκετή καθυστέρηση εμφανίστηκε ο Υπουργόs αναφέρθηκε πάνω στο πρόγραμμα τηs κυβέρνησηs και υπεραμύνθηκε τηs πολιτικήs του να ονομάσει τουs μουσουλμάνουs τηs Θράκηs ωs Τούρκουs. Ζήτησε δε την κατανόηση των αποδήμων ομογενών οι οποίοι έχουν τιs δικέs τουs εμπειρίεs πάνω στον πολύ-πολιτισμό. Αναφερόμενοs πάνω στο Μακεδονικό και ιδιαίτερα στην νεοσύστατη δημοκρατία τηs ΦΥΡΟΜ, ο επί κεφαλήs τηs ελληνικήs διπλωματίαs δήλωσε ότι “μαs συμφέρει σαν έθνοs να γειτονεύουμε με μια αδύνατη δημοκρατία την οποία είμαστε πρόθυμοι να βοηθήσουμε να επιζήσει, παρά να τη σπρώξουμε με την άρνησή τηs αποδοχήs μαs στα σλαβόφωνα κράτη τηs περιοχήs, όπωs η Βουλγαρία και η Σερβία”.
    Όταν κάποια στιγμή μου δόθηκε ο λόγοs, ανέφερα στον Υπουργό τουs ισχυρισμούs των Αμερικανών υπευθύνων και τον ρώτησα εάν πραγματικά συμφωνεί μαζί τουs. “Για του λόγου του αληθέs”, τόνισα, “επικαλούμαι και την μαρτυρία του Πρέσβη σαs στο Τορόντο ο οποίοs ήταν παρόν και άκουσε αυτά που ειπώθηκαν”, και του έδειξα τον παρακαθήμενό του Γιάννη Θωμόγλου, Πρέσβη τηs Ελλάδαs στην Οτάβα.
    Ο υπουργόs αφού μου άκουσε, απάντησε: “Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα γηs λιγότερα από εκείνα που μαs ανήκουν, και να κοιμόμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείs, παρά να έχουμε ότι μαs ανήκει και να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι από τον κίνδυνο κάποιαs ξαφνικήs επίθεσηs κακόβουλων γειτόνων εναντίον μαs.”
    Έμεινα με το στόμα ανοικτό από την απάντηση του Υπουργού. Ήταν η πρώτη φορά στα σαράντα χρόνια τηs δημοσιογραφικήs μου εμπειρίαs που δεχόμουν την επιβεβαίωση των πληροφοριών μου από το πλέον υπεύθυνο στόμα, τον υπουργό εξωτερικών υποθέσεων τηs Ελλάδαs. Σύμφωνα με τουs διεθνώs αναγνωρισμένουs κανόνεs ρώτησα τον Υπουργό εάν είχε ενημερωθεί και συμφωνούσε μαζί του ο Ελληνικόs λαόs στον οποίο ανήκε η υπό διαπραγμάτευση γη. Δυστυχώs ο τελευταίοs δεν πρόλαβε να απαντήσει καθώs έγινε παρεμβολή από τον γραμματέα τύπου του υπουργού και μου ζητήθηκε να αρκεσθώ μόνο σε μία ερώτηση, “προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία ερωτήσεων και στουs υπόλοιπουs εκδότεs των παροικιακών εντύπων”. Κάτω από αυτέs τιs συνθήκεs υποχρεώθηκα από σεβασμό στο αξίωμα του επισκέπτη να σιωπήσω, χωρίs ωστόσο να μου ξαναδοθεί ο λόγοs, ακόμα και όταν η συζήτηση τουs στράφηκε στα περί “ανέμων και υδάτων”. Όταν στο τέλοs εκείνηs τηs συνέντευξηs σηκωθήκαμε για να φύγουμε, με πλησίασε ο υπουργόs και δίνονταs μου το χέρι του για την αποχαιρετιστήρια χειραψία με ρώτησε εάν και κατά πόσον ικανοποιήθηκα με την απάντησή του. “Εγνώριζα την απάντησή σου εδώ και χρόνια”, του δήλωσα, “απλώs σήμερα επιβεβαίωσεs και εσύ με αυτά που είπεs εκείνα που γράφω”, και πρόσθεσα, “υπήρξα οπαδόs συνεργάτηs του παππού σου και πραγματικά αισθάνομαι θλίψη για τιs πολιτικέs πρακτικέs των απογόνων του σπουδαίου εκείνου άνδρα τηs ελληνικήs δημοκρατίαs. Σου υπόσχομαι κ. Υπουργέ να αγωνισθώ ενάντια σε αυτά σου τα σχέδια και την πολιτική με όλεs τιs δυνάμειs τόσο τιs δικέs μου όσο και τηs επιθεώρησηs, ώστε να ενημερωθεί ο Ελληνικόs λαόs για τιs πραγματικέs σαs προθέσειs. Επειδή μεταξύ άλλων πιστεύω ότι η εκλογή σου στο κοινοβούλιο των Ελλήνων σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ερμηνευτεί ωs δικαίωμα εκποίησηs τηs χώραs.”
    Η μοναδική φωνή που αναφέρθηκε σε αυτέs ήταν και πάλι η επιθεώρηση “Πατρίδεs”. Αυτή, δυστυχώs, είναι η πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα την οποία προσπάθησαν με κάθε θυσία να κρύψουν από τον Έλληνα πολίτη και ψηφοφόρο εκείνοι που υποτίθεται έταξαν τον εαυτό τουs στην υπηρεσία του.
    Δύο μέρεs αργότερα συναντήθηκα, τυχαία, με τον πρέσβη Γιάννη Θωμόγλου. “Τι κεραυνόs ήταν αυτόs πάλι Θωμά μου”, μου είπε, “στην κυριολεξία κόλλησεs στο τοίχο έναν υπουργό εξωτερικών, πρέπει να γνωρίζειs ότι δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, δεν επιτρέπονται”. “Κάνειs λάθοs”, του απάντησα, “πέρασαν πλέον οι εποχέs που πουλούσατε τον Ελληνισμό κατά το δοκούν, σήμερα κάθε πολιτική απόφαση και πράξη υπόκειται στην ανοικτή έρευνα και κρίση του τύπου και τηs κοινήs γνώμηs, επειδή έχει κάθε δικαίωμα ο Ελληνικόs λαόs να γνωρίζει ποιοι και για το ξεπουλάν”. Ο συνομιλητήs μου δεν απάντησε ούτε και θέλησε να δώσει συνέχεια στη συζήτηση.
    Ύστερα από μερικέs εβδομάδεs βρέθηκα και πάλι στην Ουάσιγκτον όπου είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με τον ομογενή βουλευτή τηs ομοσπονδιακήs κυβέρνησηs των Ηνωμένων πολιτειών Μανώλη Μπιλιράκη, έναν υπέροχο και παντοδύναμο πολιτικά νομοθέτη του Αμερικανικού Κογκρέσου καταγόμενο από την Κάλυμνο. Η συζήτησή περιστράφηκε και πάλι γύρω από τα Βαλκάνια και τιs επερχόμενεs αλλαγέs. Ομολογώ ότι η πικρία του συνομιλητή μου ήταν τόση ώστε να μην κάνει την παραμικρή προσπάθεια να αποκρύψει την αγανάκτησή του για την απαράδεκτη πολιτική των Αθηναϊκών κυβερνήσεων.(Στο σημείο αυτό θεωρώ υποχρέωση μου να δηλώσω ότι τόσο ο Μανώληs Μπιλιράκηs από τιs ΗΠΑ, όσο και ο εξάδελφόs του Γιάννηs Κάννηs, ομοσπονδιακόs βουλευτήs του Καναδά, κάθε καλοκαίρι επισκέπτονταν την ιδιαίτερη πατρίδα καταγωγήs τουs, την Κάλυμνο, και με νοικιασμένα σκάφη αναρτούσαν την Ελληνική, Αμερικανική και Καναδική σημαία και αρμένιζαν γύρω από τιs βραχονησίδεs Ίμια, προκαλώνταs την οργή τηs Άγκυραs, η οποία έφθασε μέχρι του σημείου διπλωματικού διαβήματοs προs την κυβέρνηση των ΗΠΑ για τιs “προκλήσειs” των δύο πολιτικών Ελληνικήs καταγωγήs.) Το μεγάλο ερώτημα και πάλι ήταν πωs θα μπορούσαμε να πιέσουμε την Αθήνα να αναθεωρήσει τιs υποσχέσειs και τα σχέδια πολιτικήs του 1975, για την εφαρμογή των οποίων πίεζε τόσο έντονα η Άγκυρα και φυσικά τα Σκόπια και η Αλβανία. Κάτω από αυτέs τιs πραγματικότητεs η Αθήνα προχώρησε στην εκλογή Προέδρου τηs Δημοκρατίαs, ύστερα από την λήξη τηs θητείαs του Κωστή Στεφανόπουλου. Νέοs Πρόεδροs προτάθηκε ένα από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και έμπιστοs συνεργάτηs του ιδρυτή του κινήματοs Ανδρέα Παπανδρέου. Ο υποψήφιοs εύκολα κέρδισε τη μάχη τηs κοινοβουλευτικήs αποδοχήs, καθώs υποστηρίχθηκε από τα δύο μεγάλα κόμματα εναλλακτικήs άσκησηs τηs εξουσίαs, του ΠΑΣΟΚ και τηs Νέαs Δημοκρατίαs.
    Προσφωνώνταs αργότερα το νέο πρόεδρο η πρόεδροs του Ελληνικού κοινοβουλίου Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη του “υπενθύμιζε” ότι κατά την περίοδο τηs θητείαs του στην κορυφή τηs κρατικήs ιεραρχίαs πρόκειται να συμβούν “σημαντικέs αλλαγέs τηs συνοριακήs γραμμήs σε βάροs τηs Ελλάδαs, απαραίτητεs για την προαγωγή τηs παγκόσμιαs ειρήνηs και την ασφάλεια τηs περιοχήs.” Μια πραγματικότητα την οποία γνώριζε πολύ καλά ο νέοs πρόεδροs τηs δημοκρατίαs, από τα πιό έμπιστα στελέχη του Ανδρέα Παπανδρέου, και γνώστηs των δεσμεύσεων του αρχηγού του κινήματοs για την εφαρμογή του Νατοϊκού σχεδίου “Φαιδόρα”.
    Ήταν η πρώτη φορά που το πολιτικό κατεστημένο των Αθηνών, τολμούσε ανοικτά πλέον να προετοιμάσει τουs Έλληνεs πολίτεs για τιs προθέσειs του να ξεπουλήσει τη Θράκη και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Περιοχέs τιs οποίεs απαιτούσε η Άγκυρα ή η “Νέα Τάξη” είχε υποσχεθεί στα Σκόπια, την δε εφαρμογή τουs είχε αναλάβει το ΝΑΤΟ. Θα μπορούσε όμωs και πάλι ο σκεπτικόs αναγνώστηs να ισχυρισθεί ότι τα λόγια τηs κυρίαs Μπενάκη μάλλον αποτελούσαν κάποια αόριστη αναφορά για “κάθε ενδεχόμενο”. Ίσωs. Έξη μήνεs αργότερα, ωστόσο, μετά την ανάληψη τηs προεδρίαs από τον κ. Παπούλια, την Αθήνα επισκέφθηκε το προεδρείο τηs ΑΧΕΠΑ Αμερικήs και Καναδά για το γνωστό “ετήσιο προσκύνημά τουs στη προγονική γη”. Ανταποδίδονταs τον χαιρετισμό των επισκεπτών του ο Πρόεδροs τηs Δημοκρατίαs, μεταξύ άλλων δήλωσε ότι: “στιs μέρεs που μαs έρχονται θα επιτελεσθούν σημαντικέs αλλαγέs στον συνοριακό χάρτη τηs περιοχήs σε βάροs τηs Ελλάδαs,” και ζήτησε από τουs επισκέπτεs του να είναι έτοιμοι για άμυνα και αγώνα. “Αυτόs είναι και ο λόγοs που θα πρέπει να προετοιμαστείτε για αγώνα εσείs οι απόδημοι”, συμπλήρωσε ο Πρόεδροs. Μεταξύ εκείνων που συμμετείχαν σε εκείνη την αποστολή ήταν και ο εκπρόσωποs τηs ΑΧΕΠΑ Καναδά, συν-πάροικοs Αντώνηs Μαυρομαράs, ο οποίοs μου δήλωσε πρόσφατα ότι η δήλωση του προέδρου αυτόματα έφερε στη μνήμη του εκείνα που γράφω για δεκαετίεs τώρα στην επιθεώρηση “Πατρίδεs”. Για τον Κάρολο Παπούλια ήταν μια τραγική ομολογία αποδοχήs άσκησηs λαθεμένηs πολιτικήs τόσο του ιδίου όσο και των κομματαρχών τηs Αθήναs, η οποία έφερε ολόκληρο το πολιτικό κατεστημένο τηs χώραs σε κατάσταση ηθικήs και ουσιαστικήs πτώχευσηs.
    Στο σημείο αυτό αs μου επιτραπεί να αναφερθώ σε ένα περιστατικό τηs εποχήs εκείνηs, μεταξύ του τότε υπουργού εξωτερικών τηs κυβέρνησηs του Ανδρέα Παπανδρέου, Κάρολου Παπούλια και του συν-πάροικου ομογενούs Χριστόφορου Κύρκου. Κατά την διάρκεια επίσκεψηs του τελευταίου στην Αθήνα θέλησε να συναντήσει τον Ηπειρώτη πολιτικό. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου “Μεγάλη Βρετανία” Έτσι λοιπόν μεταξύ ποτού και φαγητού ο Κάρολοs Παπούλιαs ζήτησε από τον φιλοξενούμενό του να κάνει οτιδήποτε δυνατόν και να βοηθήσει ώστε να διασπαστεί η “Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικήs και Καναδά”, προκειμένου να αποδυναμωθεί και να μη φέρνει εμπόδια με τιs παρεμβάσειs τηs,- ωs εκπρόσωποs των Ηπειρωτών Αμερικήs και Καναδά -, στη χάραξη πολιτικήs από την κυβέρνηση των Αθηνών. Το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι ύστερα από εκείνη τη συνάντηση και με την επιστροφή του στο Τορόντο ο Χριστόφοροs εργάσθηκε με πραγματικό ζήλο και κατόρθωσε να διασπάσει την μεγάλη και μαχητική “Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικήs και Καναδά”, με τον ισχυρισμό ότι η πρωτοβουλία στη χάραξη εξωτερικήs πολιτικήs τηs Ελλάδαs, θα πρέπει να ανήκει, χωρίs παρεμβάσειs, στην υπεύθυνη κυβέρνηση και επομένωs ο Καναδάs διαχωρίζει τιs ευθύνεs του από την αδελφή μαχητική οργάνωση των ΗΠΑ. Αιτία αυτήs τηs ενέργειαs του Έλληνα πολιτικού ήταν το γεγονόs των αντιδράσεων των εκπροσώπων τηs Πανηπειρωτικήs Ομοσπονδία ΗΠΑ και Καναδά για την “μονομερή και χωρίs κανέναν απολύτωs όρο προστασίαs των μελών τηs ομογένειαs τηs βορείου Ηπείρου, άρση του εμπόλεμου” με την Αλβανία, το οποίο ίσχυε από τα χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
    Με τον τρόπο αυτό κατόρθωσε η κυβέρνηση των Αθηνών να αποδυναμώσει την μαχητικότητα των μελών τηs Πανηπειρωτικήs Ομοσπονδίαs και να επιβάλλει την πολιτική τηs, όπωs ακριβώs έγινε και με τη Παμ-μακεδονική Αμερικήs και Καναδά. Τα αποτελέσματα αυτήs τηs πολιτικήs μπορεί να δει άνετα ο παρατηρητήs με την πρόσφατη κρίση του Μακεδονικού, όπου στην απαίτηση ολόκληρου του Ελληνικού έθνουs, για την μη αποδοχή του όρου Μακεδονία στην ονομασία του μικρού κρατιδίου των Σκοπίων, η Αθήνα κατόρθωσε να σπάσει τιs εντυπώσειs με τη βοήθεια του προέδρου του ΣΑΕ, (Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού) -ενόs κρατικοδίαιτου επιδοτούμενου οικονομικά οργανισμού, ο οποίοs υποτίθεται εκπροσωπεί τουs απόδημουs τηs γηs-, προs όφελοs των σχεδίων τηs. Κάτι παρόμοιο, πέτυχε και με το προεδρείο τηs Παμ-Μακεδονικήs Ένωσηs του Οντάριο, τηs οποίαs ο πρόεδροs δέχθηκε να έλθει σε ανοικτή σύγκρουση με ολόκληρη την ομογένεια και το εθνικό κέντρο, με την αποδοχή των πολιτικών αποφάσεων των Αθηνών. Στο σημείο δε αυτό, θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι έγκειται και η ειρωνεία τηs ομολογίαs του Προέδρου τηs Ελληνικήs δημοκρατίαs, ότι “οι απόδημοι οφείλουν να ενωθούν και να προετοιμασθούν για το μεγάλο κίνδυνο που απειλεί την Ελλάδα τηs απώλειαs τμημάτων τηs εθνικήs τηs κυριαρχίαs, κάτι που αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο κοντινό μέλλον, μέχρι το 2025”.
    Θα πρέπει δε να ομολογήσουμε ότι σε αυτό βοηθήσαμε, λίγο πολύ, όλοι μαs. Ορισμένοι με τον πολιτικό καιροσκοπισμό τουs και την ελπίδα προσωπικών κερδών σε αμοιβή για την προσήλωση και τιs υπηρεσίεs τουs στιs ηγεσίεs του κομματικού κατεστημένου άσκησηs τηs εξουσίαs τηs Ελλάδαs. Άλλοι με την προσφορά υπηρεσιών με αντάλλαγμα την εξυπηρέτηση προσωπικών φιλοδοξιών κάποιαs σταδιοδρομίαs στη πολιτική, την διπλωματία ή την εκκλησία, και άλλοι έναντι υπόσχεσηs μικρό προνομίων υπό την μορφή επαγγελματικών αδειών ή και οικονομικών δωρεών, χωρίs να μπορούν να φαντασθούν ότι έτσι γίνονται συνεργοί στην μεγαλύτερη κίνηση εθνικήs μειοδοσίαs που δρομολογήθηκε ποτέ κάτω από συνθήκεs ειρήνηs, σε βάροs του εθνικού κέντρου και τηs Ελληνικήs επικράτειαs//

  25. Kitsos Says:

    Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε σήμερα στο
    http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/01/9-18-1-09.html
    μαζί με πολλά άλλα ενδιαφέροντα.

  26. Kitsos Says:

    Οι σκοπιανοί της Αυστραλίας, αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν
    εν είδει δημοψηφίσματος, μία καμπάνια γιά την ανάδειξη των
    »ΔΕΚΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ». Την οποία θα προωθήσουν
    και στο κρατίδιο, το οποίο θα την αναμεταδόσει όπου
    μπορεί και όπου υπάρχουν κοινότητες σκοπιανών.
    Η απόφαση να μην αναζητήσουν μεγαλύτερο αριθμό προσώπων
    που μπορούν να καλύψουν το θέμα, οφείλεται στην
    αδυναμία της Ιστορίας τους να έχει αυτή την μεγάλη έκταση.
    Εάν δηλαδή έψαχναν γιά εκατό πρόσωπα, θα έπρεπε να
    ψηφιστούν άτομα που δεν επιθυμούν, όπως πρώην κομμουνιστές
    ηγέτες, ή αλλοεθνείς (Τίτο κλπ) ή Βούλγαροι, Αλβανοί κλπ.
    ‘Η ακόμα και άλλοι εκ των αρχαίων Ελλήνων εκτός του
    Αλέξανδρου, του Φίλιππου και των Μακεδόνων Στρατηγών.
    Με την φόρα που έχουν πάρει, μπορεί να ψήφιζαν ως σκοπιανούς,
    τον Αριστοτέλη, τον Σωκράτη ή τον Πλάτωνα. Και οι άλλοι
    μισοί να είναι μαφιόζοι, μαστρωποί, λαθρέμποροι όπλων ή
    ναρκωτικών. Μπορεί και ο …Βουκεφάλας!!!
    Δεν χρειάζεται να πούμε ποιοί θα είναι οι δύο πρώτοι
    τους: οι προπάτορές τους …Αλέξανδρος και Φίλιππος !!!

    Ενώ εμείς είμαστε ικανοί στην πρωτοβουλία του ΣΚΑΙ (skai.gr),
    να αναδείξουμε στους ΔΕΚΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
    (greatgreeks.skai.gr) τους προς αποφυγείν στο :

    Η Αρχαία Ελλάδα και η Νεώτερη μέχρι τα χρόνια πριν
    τον Β’ΠΠ, έχουν πλήθος μεγάλων ανδρών αλλά και γυναικών
    γιά να αναδείξουμε ως τους Μέγιστους.
    Εδώ όμως δεν χωρά τίποτα άλλο παρά η Ιερή Σκοπιμότητα.
    Η οποία θα πρέπει να κατευθύνει την σκέψη γιά την ψήφο μας!!!
    Δεύτερο Μεγάλο Ελληνα ας βγάλουμε όποιον θέλουμε, ακόμα
    και τον …Νέρωνα (που γίνεται της μόδας τα καλοκαίρια στην
    Ελλάδα όταν τα καίμε όλα). Αλλά Πρώτος θα πρέπει να είναι
    ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ !!!
    (Αντε ξυπνάτε ρε !!! Από σκοπιμότητα γίνονται όλα αυτά,
    με σκοπιμότητα να απαντήσουμε κι εμείς !!!)

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.


Αρέσει σε %d bloggers: