Στρατιωτική θητεία, ανυποταξία, και πατριωτισμός

Με αφορμή την περίπτωση του βουλευτή κ. Αϊβαλιώτη θα ήθελα να κάνω μερικά σχόλια για την ανυποταξία και το τι αυτή σημαίνει.

Η δική μου εμπειρία με το στρατό ήταν η εξής: η αναβολή μου έληξε γύρω στο 1993, με το που τέλειωσα το διδακτορικό και άρχισα μεταδιδακτορικό. Αποφάσισα να μην πάω στρατό (τότε ήταν 18 μήνες) και βγήκα ανυπότακτος. Το 1996-97 βγήκε ένας νόμος που μείωνε την υποχρέωσή μας σε 6 μήνες (με εξαγορά του υπολοίπου) και μας επέτρεπε να την κάνουμε τμηματικά. Το καλοκαίρι του 1997 έκανα δύο μήνες βασική εκπαίδευση. Δεν ξαναπήγα να κάνω τους υπόλοιπους 4. Ξαναβγήκα λοιπόν ανυπότακτος το 2001. Γύρω στο 2005 (επί Σπηλιωτόπουλου) πήρα εξαίρεση ως μόνιμος κάτοικος εξωτερικού.

Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Ότι δεν είμαι πατριώτης; Για να το σκεφτούμε.

Ποιά είναι η ηθική αποτίμηση της πράξης της ανυποταξίας; Δεν είναι ξεκάθαρο. Το ότι πρόκειται για παράβαση του νόμου είναι αδιαμφισβήτητο. Ο Σωκράτης έλεγε ότι οφείλουμε να υπακούουμε στους νόμους της πολιτείας ακόμη και αν αυτοί είναι άδικοι ή κακοί. Εγώ δεν το σκέφτηκα έτσι. Σκέφτηκα το αποτέλεσμα. Συνέκρινα τις δύο επιλογές: α) 18 μήνες στο στρατό κάνοντας τίποτα, β) 18 μήνες κάνοντας έρευνα στο Harvard, και έφτασα στο συμπέρασμα ότι το κοινό καλό (και όχι μόνο εγώ προσωπικά) υπηρετείται περισσότερο από τη δεύτερη επιλογή. Και σας λέω ανεπιφύλακτα ότι η δίμηνη θητεία μου στο στρατό επιβεβαίωσε μέσα μου την ορθότητα της επιλογής εκείνης. Δεν ήταν η ταλαιπωρία που με πείραζε. Ίσα ίσα, θα ήθελα να ήταν πιό σκληρή η εκπαίδευση. Ήταν το χάσιμο χρόνου. Αυτά που έμαθα σε 2 μήνες θα μπορούσα να τα είχα μάθει σε 2 μέρες. Δηλαδή, δεν με πειράζει να αφιερώσω προσωπικό μου χρόνο για την πατρίδα αλλά θέλω να βλέπω ότι αυτή η θυσία θα πιάσει τόπο. Δεν ένιωσα ποτέ ότι μια θητεία 18 μηνών σε κάποιο στρατόπεδο κάνοντας τίποτα (ξύνοντας τα … με γκασμά, είναι η σχετική έκφραση στη στρατιωτική αργκό) θα έπιανε τόπο. Αντίθετα, ο ακτιβισμός στο διαδίκτυο, στον οποίο έχω αφιερώσει πολύ χρόνο, αισθάνομαι ότι πιάνει τόπο.

Το επιχείρημα της στρατιωτικής ηγεσίας είναι ότι χρειάζεται ανά πάσα στιγμή να υπάρχει ένας ορισμένος αριθμός ενεργών οπλιτών. Κατανοητό. Αν καθήσουμε και το σκεφτούμε, είμαι σίγουρος ότι θα βρούμε κάποια λύση. Αντ’ αυτού παίζουμε το γνωστό παιχνίδι με τις κατά καιρούς ρυθμίσεις που όμως δε λύνουν αλλά διαιωνίζουν το πρόβλημα γιατί δημιουργούν την προσδοκία της επόμενης ρύθμισης.

Νομίζω ότι πρέπει να ξανασκεφτούμε το θέμα της στρατιωτικής θητείας από μηδενική βάση. Μερικές σκέψεις:

α) Πιστεύω ότι η βασική εκπαίδευση είναι απαραίτητη για όλους και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την αποφυγή της. Σε αυτό η πολιτεία να είναι άτεγκτη. Καμία υποχώρηση. Οι φοιτητές θα μπορούσαν να κάνουν τη βασική τους εκπαίδευση κάποιο καλοκαίρι στη διάρκεια των σπουδών τους. Θα έλεγα να εξετάσουμε και το ενδεχόμενο βασικής εκπαίδευσης για τις γυναίκες (διαφορετικής από αυτήν των ανδρών· θα μπορούσαν π.χ. να μαθαίνουν αυτοάμυνα).

β) Πρέπει να ξανασκεφτούμε το ζήτημα της ίσης αντιμετώπισης. Ναι, ακούγεται «δημοκρατικό» να μεταχειρίζεσαι όλους το ίδιο, από αναλφάβητους μέχρι διδάκτορες, αλλά είναι αυτό το πιό αποτελεσματικό; Μήπως θα έπρεπε να υπάρχουν ειδική μεταχείριση, ειδική εκπαίδευση, και ειδικοί ρόλοι για ανθρώπους με υψηλή κατάρτιση; Μήπως οι κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων θα μπορούσαν να υπηρετούν τη θητεία τους σε μονάδες κοντά σε πανεπιστήμια ή ερευνητικά κέντρα έτσι ώστε να είναι διαθέσιμοι σε περίπτωση που υπάρξει ανάγκη αλλά και να αξιοποιούν το χρόνο τους συνεργαζόμενοι με τα παραπάνω ιδρύματα; Θα πρότεινα να δημιουργηθεί μιά μεικτή επιτροπή επιστημόνων-στρατιωτικών να εξετάσει αυτό το ενδεχόμενο. Αλλά από τη στιγμή που βρεθεί μιά λογική λύση, θα πρέπει να σταματήσει το παραμύθι με τις ρυθμίσεις. Ούτε επισκέψεις για εκλογές να επιτρέπονται ούτε τίποτα.

γ) Η κατάσταση με τα βύσματα είναι απαράδεκτη. Πρέπει να ληφθούν μέτρα για την καταπολέμηση του φαινομένου. Η αλήθεια είναι ότι πολλά πράγματα στο στρατό είναι απαράδεκτα (εκεί που σταματά η λογική …). Αυτά που είδα πριν 10 χρόνια δεν μου ενέπνευσαν και πολλή πίστη για το αξιόμαχο του στρατού μας. Ύστερα, αν επικρατεί τόση διαφθορά στα πανεπιστήμια ή στην τοπική αυτοδιοίκηση όπου υπάρχει μιά κάποια διαφάνεια, φανταστείτε τι πρέπει να γίνεται στο στρατό όπου όλα καλύπτονται από πέπλο μυστικότητας. Π.χ., υπάρχει αξιοκρατία στην κρίση και την εξέλιξη των μόνιμων αξιωματικών; Δεν ξέρω. Ίσως πρέπει να αρχίσει μιά σοβαρή συζήτηση για βαθιές μεταρρυθμίσεις και στο στρατό.

Τα παραπάνω δεν αφορούν άμεσα τον κ. Αϊβαλιώτη. Στη δική του περίπτωση υπάρχει και το επιπλέον επιβαρυντικό στοιχείο της ψευδούς βεβαίωσης. Λέω μόνο ότι η ανυποταξία είναι σήμερα ευρέως διαδεδομένη. Χιλιάδες επιστήμονες του εξωτερικού έχουν περάσει από αυτήν. Αν είναι να την χρησιμοποιήσουμε ως λυδία λίθο για συμμετοχή στα κοινά, θα αποκλείσουμε μεγάλο μέρος του πιό αξιόλογου δυναμικού της χώρας.

228 Σχόλια to “Στρατιωτική θητεία, ανυποταξία, και πατριωτισμός”

  1. harisheiz Says:

    Αυτό στο οποίο αναφέρεσαι δεν είναι μόρφωση, είναι διαμόρφωση, είναι κοινωνική κατασκευή, η καλύτερα, είναι ένα κομμάτι της κοινωνικής κατασκευής που δέχεται το άτομο περνώντας από κλειστά συστήματα, σχολείο, εκκλησία, στρατός κλπ. που το διδάσκουν την θέση του μέσα σε ένα σύνολο το οποίο πάντα είναι μια μάζα που δεν διακρίνει ατομικότητες. Με αυτή τη μόρφωση που είναι υποχρέωση διαφωνώ, όχι με την ύπαρξη της, με τον τρόπο της. Μπορεί να συμφωνώ ότι το άτομο δεν είναι σε μικρές ηλικίες σε θέση να επιλέξει αλλά αυτό είναι κάτι άλλο από το να διαμορφώνεται ώστε να μην επιλέγει ποτέ. Και το ελληνικό σχολείο είναι αυτό, διαμορφωτικό, διπολικό και κολλημένο.

    Από εκεί και πέρα ας πούμε ότι συμφωνώ με το γεγονός ότι υπάρχουν απαίδευτοι που φέρουν τίτλους και τούμπαλιν αλλά από αυτό δεν μπορείς να κάνεις καμία αναγωγή ούτε να εξάγεις γενικό συμπέρασμα. Αυτά που λες είναι υποθέσεις, δεν μπορείς να ξέρεις τα κίνητρα κάποιου που δεν πάει στρατό, δεν ξέρεις αν βγάζει λεφτά ή αν είναι ρέστος και τέλος πάντων δεν μπορείς να γενικεύεις λέγοντας κάποιους λαμόγια. Σταμάτα να ετεροπροσδιορίζεσαι γιατί αυτό είναι το πρόβλημα σου τελικά, μη σε πιάσουν κορόιδο που πήγες ενώ αυτοί δεν πάνε.

    Τώρα, αν νομίζεις ότι επειδή κοπάναγες σκοπιές και καθάριζες τουαλέτες, μάζευες πευκοβελόνες και έχεις κάνει δύο βολές με όπλο έχεις συνδράμει στην Ελευθερία την Δημοκρατία και την Ασφάλεια της Ελλάδας την οποία εγώ απολαμβάνω τότε μπράβο σου που κατάφερες να το πιστεύεις, θέλει πολύ προσπάθεια.

    Σκέψου μόνο μήπως κι εσύ απαξιώνεις τα αγαθά που κάποιοι άλλοι παράγουν για εσένα χωρίς εσύ να έχεις κουνήσει το δαχτυλάκι σου και τα απολαμβάνεις χωρίς να γνωρίζεις την προέλευση τους, χωρίς αυτοί που τα παράγουν να πληρώνονται αλλά αντίθετα να πληρώνουν (που λες για λεφτά). Εγώ δεν λέω ότι δεν πρέπει να στρατεύονται οι επιστήμονες αλλά η στάση σου είναι εξαιρετικά απαξιωτική προς αυτούς συνολικά και τη θεωρώ απαράδεκτη και ρεβανσιστική.

  2. Mitsos apo makria Says:

    Ελάτε τώρα να μας πείτε τί είναι μόρφωση και τί
    εκπαίδευση.
    Ακου… »κοινωνική κατασκευή»!!!
    Μήπως κάποια κοινωνική κατασκευή έχει αφήσει
    κάπου μιά τρύπα και έχεται -μερικοί- πέσει μέσα;
    Οι οποίοι λόγω μιάς άλλης κακής »κοινωνικής
    κατασκευής» δεν βρίσκετε ανταλλακτικό γιά την πάρτη σας;
    Ποιός είναι ο κατασκευαστής ρε παλληκάρια;
    Με την υπάρχουσα παιδεία διαφωνείς, αλλά το
    πτυχιάκι από το κωλοπανεπιστήμιο πας και το παίρνεις,
    το βάζεις σε κορνίζα, τσιμπάς και το επιστημονικό επίδομα.

    Και εγώ διαφωνώ με το σύστημα στρατιωτικής θητείας,
    αλλά βρίσκω πως χωρίς αυτήν, είναι σαν να μην
    έχουμε πόρτα στο σπίτι μας, κάτι που ωφείλουμε υπό τις
    παρούσες συνθήκες απειλής χειμώνος να έχουμε αλλά και
    γιατί επιπλέον υπάρχει κάποιος απ’ έξω που απειλεί με
    παραβίασή της και προετοιμάζεται να την κάνει.

    Αν πιστεύεις πως αυτός είναι καλό παιδί και δεν
    υπάρχει κίνδυνος, πέστο μου να μην ανησυχώ τσάμπα.
    Ξαναλέω: Με το που αφοπλίζεται η Τουρκία με κάποιο τρόπο που εσείς
    φαίνεται πως ξέρετε αλλά που εγώ αγνοώ, αφοπλιζόμαστε
    και εμείς. Ούτε επαγγελματικός στρατός, ούτε τίποτα.
    Με πρώτο της βήμα το εύκολο: αποχώρηση από την
    Κύπρο και δεύτερο, το ευκολότερο, ακύρωση του Casus Belli.
    Γιά την στρατιωτικοφασιστική ηγεσία της Τουρκίας μιλάω.
    Και μετά, Αγιος Μαρίνος, Λιχτενστάϊν, Ανδόρα, Νησιά του Πάσχα, Τουβαλού, Κιριμπάτι, Τουρκία και Ελλάδα, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΠΑΡΤΟΥΖΑ.
    Και αφήστε Νορβηγούς, Σουηδούς και Δανούς, να σκοτώνονται μεταξύ τους.

    Την τουαλέτα που χρησιμοποιώ, την καθαρίζω εγώ και
    όχι κάποια φιλιππινέζα μου. Και τις πευκοβελόνες…

    Στους 30 μήνες που είχα πάει Ποτάμι, έκανα εκτός από καμιά
    εκατοντάδα βολές με παραπάνω από 8 διαφορετικά ελαφρά
    και βαρέα όπλα, και περίπου 150 νυκτερινές »ενέδρες» στο
    ανάχωμα του Εβρου.

    Διότι όλος ο στρατός δεν είναι αυτό που εσύ νομίζεις
    ή ίσως σου έλαχε να υπηρετήσεις με δυό βολές όλες
    κι όλες. Που συμφωνώ και εγώ ότι αυτό είναι κοροϊδία…
    Υπάρχουν μονάδες των ΕΔ, που στην δύσκολη,
    είναι έτοιμες να κάνουν κάτι. Και αυτό το »κάτι», το ξέρουν
    οι απέναντι που είναι σε χειρότερη μοίρα και γι’αυτό δεν κάνουν
    τόσα χρόνια την μαλακία.
    Τότε που τους έπαιρνε, την έκαναν και μάλιστα με σχετική
    επιτυχία (Κύπρος ’74). ΕΑΝ ΥΠΗΡΧΕ Η ΜΕΡΑΡΧΙΑ στην
    Κύπρο, δεν θα το τολμούσαν, διότι το διακύβευμα
    γιά την κεμαλορεμαλοχούντα τους, ήταν τεράστιο. Θα
    χάνανε και τον πόλεμο, αλλά και την εξουσία γιά πάντα.

    Στον πόλεμο κατά του φασισμού (’40), και με κυβέρνηση
    δικτατορική, οι έφεδροι ήσαν εκείνοι που με τον
    ενθουσιασμό και το πατριωτικό τους φρόνημα απάντησαν
    όπως έπρεπε και όπως μπορούσαν και δεν περίμενε
    ο λαός κάποια μαγική δύναμη να τους βοηθήσει
    ή μόνο κάποιος επαγγελματικός στρατός.
    Οπως στην πάλη γιά δημοκρατία πρέπει να βάλουν ΟΛΟΙ
    ένα χεράκι μπας και γίνει κάτι, έτσι η άμυνα και η ασφάλεια,
    είναι παλλαϊκή υπόθεση και δεν θα την αναθέσουμε μόνο σε
    κάποιες -κακοπληρωμένες μάλιστα- φιλιππινέζες.
    Αν στην πέσουν -αδίκως- και σε πλακώνουνε στο ξύλο, θα κάτσεις κότα
    και θα ψάχνεις να βρείς τηλέφωνο να καλέσεις την αστυνομία
    να σε σώσει και μετά θα τρέχεις να τους κάνεις μήνυση,
    ή θα τους πλακώσεις ο ίδιος στις φάπες γνωρίζοντας αυτοάμυνα;
    ‘Η αν κάποιος -αναίτια- απειλεί συνεχώς την οικογενειακή
    σου ειρήνη και τον βλέπεις να προετοιμάζεται να στην κάνει,
    εσύ θα σφυράς αδιάφορα και δεν θα του δείξεις τα δόντια σου;

    Και εάν είσαι -ας πούμε- επιστήμονας και δουλεύεις στο
    σεισμολογικό ινστιτούτο και υποστούμε μιά επίθεση, θα
    κάθεσαι να κλάνεις πάνω από τον σεισμογράφο μη γίνει
    κανένας 5,5 ρίχτερ και δεν μάθουμε το επίκεντρο;
    Ολοι οι επιστήμονες πρέπει να βοηθήσουν τη χώρα γιά
    δημοκρατία και κοινωνική ελευθερία, συμβάλλοντας
    ταυτόχρονα στην Αμυνά της και με τις γνώσεις και την δουλειά τους και
    μέσα από μιά στρατιωτική θητεία. Κι αν ο στρατός δεν τους
    αξιοποιεί, να παλέψουν να τους αξιοποιήσει. Η θητεία
    είναι πρώτα Δικαίωμα, που δεν εκχωρούμε ως …αριστοκράτες
    ή σπόνσορες σε άλλους και μετά, είναι Καθήκον που
    πρέπει να διεκπαιρεώσουμε.
    Εάν μερικοί δεν θέλουν να υποστούν την αναγκαία υπό τις
    παρούσες συνθήκες βάσανο (και δεν μιλάω μόνο γιά
    επιστήμονες, διότι τα λαμόγια βρίσκονται σε όλους
    τους χώρους και τις κοινωνικές τάξεις), οι άλλοι που μπορούμε
    και θέλουμε, χεστήκαμε. Καθαρίζουμε εμείς, ΚΑΙ γι’ αυτούς.

    Ούτε κορόϊδα αισθανόμαστε, διότι τέτοια δεν είμαστε,
    ακόμα και εάν μερικοί από αυτούς, μας αποκαλούν έτσι.
    Και δεν τους μισώ καθόλου.
    Τις …κουράδες (της επιστημονικής ή πολιτιστικής κοινότητας,
    ή της εργατικής ή άρχουσας τάξης), δεν τις μισώ.
    Αλλά ας μου επιτραπεί να τις σιχαίνομαι.-

  3. harisheiz Says:

    Φίλε, άκου, δεν είμαστε όλοι βουτυρόκωλοι ούτε εκπρόσωποι τη αστικής τάξης ούτε τσιμπάμε επιστημονικά επιδόματα (τουλάχιστον όχι εγώ). Η σκέψη σου είναι προβολική, φτιάχνεις έναν εχθρό και προβάλεις την εικόνα της αστικής τάξης, της αριστοκρατίας και τον μορφωμένων επιστημόνων κι όλα μαζί σε ένα συνονθύλευμα που σε οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα και σε ένα ακατανόητο παραλήρημα.

    Την εκπαίδευση μας την διαλέγουμε και δεν μας αναγκάζει κανείς, αν δεν θες να πας στο πανεπιστήμιο μπορείς να πας να γίνεις κομμώτρια και δεν τρέχει κάστανο, δεν είναι καθήκον λοιπόν είναι επιλογή.

    Από εκεί και πέρα στην Ελλάδα, ο τρόπος που λειτουργεί η παιδεία, τουλάχιστον μέχρι το λύκειο έχει χαρακτηριστικά που στοχεύουν στο να διαμορφώσουν και εν πολλοίς τα καταφέρνουν παιδάκια που θα έχουν ένα σαφή κοινωνικό ρόλο, θα σέβονται το status quo και θα λένε ναι χωρίς να αναζητούν εναλλακτικές επιλογές. Κοινωνική κατασκευή λέγεται αυτό όσο και να χτυπιέσαι, προτεινόμενη βιβλιογραφία, Michel Foucault, Επιτήρηση και τιμωρία, η Γέννηση της Φυλακής. Διάβασε το, θα σου πάρει λιγότερο χρόνο από τις πευκοβελόνες και θα μάθεις και περισσότερα ώστε να γίνεις πιο χρήσιμος που τόσο σου αρέσει. Ούτως ή άλλως και 500 βολές να έκανες αν νομίζεις ότι οι πόλεμοι γίνονται πλέον με άντρες που μάχονται στήθος με στήθος και κρύβονται σε χαρακώματα είσαι πολύ ρομαντικός!

    Την τουαλέτα μου την καθαρίζω εγώ, κάνω έρευνα χωρίς να πληρώνομαι και δεν έχω λεφτά να πληρώσω το ενοίκιο γιατί πλήρωσα τα κοινόχρηστα στον γείτονα προχθές και ξέμεινα… Τα περί Φιλιππινέζας λοιπόν άστα, μη σου πω ότι είμαι σίγουρος ότι ζεις καλύτερα από εμένα!

    Λες, «Υπάρχουν μονάδες των ΕΔ, που στην δύσκολη,
    είναι έτοιμες να κάνουν κάτι. Και αυτό το ”κάτι”, το ξέρουν
    οι απέναντι που είναι σε χειρότερη μοίρα και γι’αυτό δεν κάνουν
    τόσα χρόνια την μαλακία.»

    Α! Εντάξει, γι’ αυτό δεν μας την έπεσαν οι Τούρκοι (που είναι 7 φορές περισσότεροι), φοβούνται τις Ειδικές Δυνάμεις… Μάιστα, κι εγώ που νόμιζα ότι είμαστε στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι πληρώνουμε τα κέρατα μας για αντιπυραυλικές ασπίδες και f-16… Τώρα ξέρω ότι ο πόλεμος θα κερδηθεί από τα ΛΟΚ και τα OYK! Αλλά τα λες κι εσύ ο ίδιος μόνος σου, απαντάς στο εαυτό σου «Στον πόλεμο κατά του φασισμού (’40)…» Το ’40 φίλε μου ήταν πριν από ’68 χρόνια… Τότε οι έφεδροι παίρνανε ένα όπλο φωνάζανε αέρα και τρέχανε… Αν γίνει ένας πόλεμος αύριο οι έφεδροι (Έλληνες και Τούρκοι) δεν θα προλάβουν να πουν αχ! Για καθαρίστριες και πλύστρες εκπαιδεύονται οι φαντάροι και μόνο γι’ αυτό είναι χρήσιμοι γιατί τον πόλεμο τον κάνουν αλλιώς πλέον, όχι σώμα με σώμα, ίσως Tomahwk με Tomahawk, ή F16 με mirage 2000 αλλά όχι σώμα με σώμα.

    Από εκεί και πέρα τις ιδεοληψίες περί πολέμου και επερχόμενης απειλής κράτα τες για πάρτη σου, δεν είναι ότι δεν ανησυχώ ή ότι δεν με απασχολεί αλλά ο τρόπος που το περιγράφεις είναι υπερβολικός και το παράδειγμα σου με τις φάπες και την αυτοάμυνα εντελώς ατυχές.

    «Καθαρίζουμε εμείς, ΚΑΙ γι’ αυτούς.» Δεν γουστάρουμε χάρες, καθαρίζουμε και για την πάρτη μας αλλά όχι σαν πλύστρες… Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα να πάω και να κάνω μια καλή βασική εκπαίδευση και να ειδικευτώ σε κάτι ουσιαστικό που θα είναι χρήσιμο σε περίοδο πολέμου αλλά πουτάνα του κράτους και του στρατού δεν γίνομαι κι αν γίνω θα είναι απλά επειδή δεν μπορώ να κάνω αλλιώς και όχι τρέφοντας την αυταπάτη ότι συνδράμω στην Ελευθερία και την Δημοκρατία και τα ρέστα παγωτό (ή κολοκύθια τούμπανα αν προτιμάς) όπως σε «κατασκεύασαν» να πιστεύεις. Αγγαρεία και χαβαλές είναι ο στρατός, τίποτα παραπάνω…

    «Τις …κουράδες (της επιστημονικής ή πολιτιστικής κοινότητας,
    ή της εργατικής ή άρχουσας τάξης), δεν τις μισώ. Αλλά ας μου επιτραπεί να τις σιχαίνομαι» Άμεσα μας λες το πρόβλημα σου… Δεν είναι ο στρατός και το ποιοι πάνε και η δημοκρατία κλπ αλλά ότι συχαίνεσαι κάποιους, αυτούς που δεν πάνε. Εγώ πάλι δεν συχαίνομαι κανένα, κι αν κάποιοι σε είπαν κορόιδο θα ήσουν πολύ μεγάλος μάγκας να τους έλεγες ότι πήγες και γούσταρες. Αλλά αν έκανες 30 μήνες μάλλον δεν γούσταρες και τώρα αντί να πεις δεν γούσταρα ρε μάγκες αλλά δεν είχα άλλη επιλογή υπερασπίζεσαι τις οικουμενικές ιδέες της «ελευθερίας» και τα ιδανικά της «δημοκρατίας» και τους front liners οι οποίοι αν γίνει πόλεμος αύριο θα πέσουν ηρωικά στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα του πολέμου είτε εισπνέοντας ότι χημικό υπάρχει, είτε από αυτές τις βόμβες προσωπικού που εκρήγνυνται μερικά μέτρα πάνω από το έδαφος και σκοτώνουν τους πάντες σε ακτίνα κάποιων εκατοντάδων μέτρων. Έτσι, επαναλαμβάνοντας το έπος του ’40 υπό μορφή Leonidas and the 300… Θα έχουν χάσει αλλά θα έχουν δώσει το αίμα τους για να πάρουν το αίμα τους πίσω και οι υπόλοιποι θα τους θυμούνται σαν ήρωες.

    Ο πόλεμος είναι πλέον πολύ σύνθετος για δεκαοχτάχρονα παιδάκια που κάνουν 2 βολές όλες κι όλες, δεν είμαστε στο ’40… Απαιτείται σοβαρή βασική εκπαίδευση για τους φαντάρους που να περιλαμβάνει ενημέρωση για να σώσουν ότι μπορούν σε περίοδο πολέμου και για να ξέρουν πως να προφυλαχθούν περισσότερο ως πολίτες παρά ως οπλίτες… και επαγγελματικός στρατός που θα ξέρει να ανταποκριθεί σε έναν σύγχρονο πόλεμο. Όλα τα άλλα περί δημοκρατίας, ελευθερίας κλπ κλπ είναι απλά ωραίες ρομαντικές ιστορίες σε μια χώρα με ένα στρατό από ρεμπεσκέδες φαντάρους και χωριάτες καραβανάδες…

  4. AAT Says:

    @ Mitsos apo makria και @ harisheiz

    Και οι δυο λέτε πολλές αλήθειες αλλά η πραγματικότητα έχει πολλές όψεις.

    Για να καταλάβεις μια περιοχή ή για να αμυνθείς γι’ αυτήν χρειάζονται κυρίως οι απλοί φαντάροι (εκπαιδευμένοι εννοείται αλλά και με πίστη σε κάποιο σκοπό – πατριωτισμό/φανατισμό/φρόνημα ή βαφτίστε το όπως θέλετε).

    Το Αφγανιστάν ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Αμερικανοί/Ευρωπαίοι κατάφεραν να το υποτάξουν παρά τα υπερ-όπλα, τα αεροπλάνα, τον εξοπλισμό, τους επαγγελματίες κλπ. (και ας ήταν οι ντόπιοι εύκολοι στόχοι από ψηλά). Φαίνεται ότι ίσως οι Αφγανοί πολεμιστές είχαν και έχουν πολύ δυνατό το αίσθημα της υποχρέωσης να αμυνθούν για τον τόπο τους (πράγμα που εμείς έχουμε ξεφτιλίσει)
    Μήπως στο Ιράκ το ίδιο περίπου δεν συμβαίνει; (για να μην πούμε για την Γιουγκοσλαβία όπου δεν τόλμησαν να μπουν ξένα στρατεύματα – ίσως και διότι δεν είχαν άλλο άμεσο ενδιαφέρον πέρα από το «οικονομικό» πλήγμα που τη διέλυσε).

    Θα δούμε λοιπόν τι θα γίνει εδώ, αν και όταν έρθει η ώρα μας. Θα δούμε αν είμαστε τόσο μάγκες και ανυπότακτοι όσο είμαστε είτε στα λόγια είτε απέναντι στους νόμους. Θα δούμε αν το «Φιατάκι» μας (διότι αυτό έχουμε), που το βρίζουμε και το κλωτσάμε επειδή δεν είναι «Μερσεντές», θα τα βγάλει πέρα.

  5. harisheiz Says:

    ΑΑΤ, δεν έχουμε Φιατάκι, τουλάχιστον με τα λεφτά που δαπανώνται για εξοπλισμούς δεν θα έπρεπε να έχουμε. Αυτή η εικόνα της Ελλαδίτσας που όλοι την αδικούμε την καημενούλα κλπ κλπ είναι ένα κλισέ που πρέπει να το ξεπεράσουμε. Η Ελλάδα είναι χώρα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, συμμετέχει σε συμμαχίες και στέλνει στρατεύματα σε ειρηνευτικές αποστολές και σε πολέμους μακριά από τα σύνορα της χώρας, έχει έναν πολύ ισχυρό στόλο και μια πολύ ακριβή αεροπορία! Από εκεί και πέρα με το παράδειγμα της Σερβίας δεν αποδεικνύει τίποτα άλλο από αυτό που λέω εγώ… Τους έκαναν σουρωτήρι τους Σέρβους με αεροπλάνα και tomahawk χωρίς καν να πατήσουν το πόδι τους σε Σερβικό έδαφος.

  6. Mitsos apo makria Says:

    Πως γίνεται από την μιά να λες πως, ως »κοινωνική
    κατασκευή» κάνεις ό,τι κάποιοι …κατασκευαστές
    θέλουν, και από την άλλη να πιστεύεις πως
    »Την εκπαίδευση μας την διαλέγουμε και δεν μας
    αναγκάζει κανείς, αν δεν θες να πας στο πανεπιστήμιο
    μπορείς να πας να γίνεις κομμώτρια…»;

    Επειδή δεν βγάζω συμπέρασμα και επειδή δεν βάζεις
    κάποιο καινούριο ζήτημα προς συζήτηση,
    αλλά αναμασάς τα ίδια και τα ίδια περί θητείας,
    στα οποία θεωρώ ότι έχω απαντήσει και τώρα
    αλλά και στα πριν ένα μήνα σημειώματά μου, σταματάω
    εδώ. Υπήρχαν και σχόλια του Φανφάρα που με έχουν
    (υπερ)καλύψει. Αν νομίζεις πως κάτι πρέπει να σχολιάσω,
    εδώ είμαστε…

    Ομως, δεν θα αφήσω ασχολίαστες διάφορες απόψεις
    σου που δεν αφορούν τον συγκεκριμένο περί θητείας
    διάλογο, αλλά ακουμπούν θέματα στρατηγικής, γιά τα
    οποία έχεις μεσάνυχτα..

    Ελλάδα και Τουρκία, διαθέτουμε περίπου το ίδιο
    οπλοστάσιο από την άποψη του είδους των όπλων.
    (Κάτι που δεν ίσχυσε στην περίπτωση ΗΠΑ – Σερβίας).
    Από άποψη ποσότητας, έχουμε πολύ λιγότερα, αλλά
    διαθέτουμε πολλαπλασιαστές δύναμης, που εξουδετερώνουν
    πλήρως την αριθμητική υπεροπλία των Τούρκων. Αυτό,
    οφείλεται και στην καλύτερη ποιότητα των οπλικών μας
    συστημάτων, αλλά κυρίως στο ΕΜΨΥΧΟ ΥΛΙΚΟ των ΕΔ,
    που μπορεί και αξιοποιεί στο έπακρο τις τεχνικές
    δυνατότητες των όπλων αυτών
    Μέρος του οποίου είναι οι στρατευμένοι και απαραίτητοι
    προς τον σκοπό αυτό, πολίτες αυτής της χώρας.
    Οταν ανάφερα πως εκπαιδεύτηκα στη χρήση πληθώρας
    όπλων, μερικά από αυτά -ως βαρέα- είχαν την
    δύναμη πυρός που ο ίδιος είπες ότι χρησιμοποιούνται
    πλέον στα σύγχρονα πεδία των μαχών. Αλλά μαζί με
    αυτά, χρησιμοποιούνται και άλλα, τα οποία υποτιμάς
    -επειδή τα αγνοείς- και τα οποία φέρουν ακόμα και οι
    …»ρεμπεσκέδες φαντάροι», όπως τους αποκαλείς.
    Σε μερικά δε πεδία μαχών της σήμερον (Ιράκ, Αφγανιστάν),
    αποτελούν το μοναδικό οπλοστάσιο των »ρεμπεσκέδων»
    ανταρτών, οι οποίοι με την δύναμη της ψυχής τους συχνά,
    τα έχουν αναβαθμίσει σε ισάξια ή και ανώτερα αυτών των
    μοντέρνων που λές και εσύ, που χρησιμοποιούν οι εισβολείς.
    Τώρα αμερικάνοι, παληότερα σοβιετικοί.
    Δες και σχόλιο του φίλου ΑΑΤ.
    Οταν πολεμάς γιά ιδανικά (όποια και αν είναι αυτά), ακόμα και τα
    ξύλα και οι πέτρες μπορεί να αποδειχτούν πιό αποτελεσματικά
    από τα Απάτσι ή τα F16.
    Στην περίπτωση της Σερβίας, ο στρατηγικός στόχος της
    Αμερικής και της συνακόλουθης πολιτικής κουρελαρίας
    της Ευρώπης, δεν ήταν η κατάληψη της χώρας αυτής (όπως στο
    Ιράκ γιά να αρπάξουν τα πετρέλαια), αλλά ο αντιπερισπασμός
    και η αποδυνάμωση της άμυνάς της, γιά να μπορέσουν
    οι φίλοι τους ουτσεκάδες να πλιατσικολογήσουν
    ανενόχλητοι.

    Αντίθετα, ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας
    έναντι της Ελλάδας,
    είναι η υφαρπαγή τμήματος εδάφους με σκοπό αυτό να
    αποτελέσει την νέα φιάλη οξυγόνου γιά την διατήρηση
    στη ζωή του κεμαλικού ζόμπι. Το οξυγόνο που πήραν
    από την κατάληψη και κατοχή της Κύπρου, τελειώνει.
    Απ’ αυτό τραβούν τώρα, τις τελευταίες …τζούρες τους.

    Και καθώς δεν τους βγαίνει ΤΙΠΟΤΑ από όλα όσα σχεδίαζαν
    να κάνουν στις τουρκογενείς περιοχές των κρατών της
    πρώην ΕΣΣΔ, οι ηγεσίες αλλά και οι λαοί των οποίων
    τους έχουν κλάσει κανονικά, το δε κουρδικό εξελίσεται
    και αυτό ταχύτατα εις βάρος τους, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΘΑΝΟΝ
    να θελήσουν να γράψουν τις νέες …χρυσές σελίδες
    της Ιστορίας τους, σε κάποιο ελληνικό νησί.
    Γιά Θράκη είναι πολύ δυσκολότερο.
    Ακόμη και μία στο εκατομμύριο να είναι η πιθανότητα,
    είναι πολύ μεγάλη γιά να μπορούμε να την βγάλουμε
    από τους σχεδιασμούς μας και από το μυαλό μας.
    Εκτός και εάν δεν διαθέτουμε και πολύ από το τελευταίο.

    Το ότι αυτοί μείωσαν (και εσείς ενθουσιαστήκατε)
    τον στρατό τους από 550.000 σε 500.000,
    δεν λέει τίποτα.
    Και πάλι μεγάλος είναι και αυτό είναι μειονέκτημα.
    Είναι δε τόσο χειρότερος του δικού μας, ετερόκλητος,
    κακοεκπαιδευμένος και κακοοργανωμένος, που,
    με το που θα αποφασίσουν να τον κοινητοποιήσουν,
    θα καταρεύσει εξ αιτίας του όγκου του.
    Ο δικός μας, κουτσά στραβά, έχει πετύχει μιά αναδιοργάνωσή του.
    Με μικρότερες και πιό ευέλικτες μονάδες, εθνικά ομοιογενής
    και με την διακλαδικότητα που επιχειρήθηκε (συνυπηρέτηση
    αξιωματικών Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας
    σε κοινά επιτελεία) να αποδίδει, είναι πολύ πιό εύκολος
    στην κοινητοποίηση άμεσης αντίδρασης.
    Με καλοεκπαιδευμένες Ειδικές Δυνάμεις, έναντι του
    καραπουτσαριού (…στρατιωτικός ο όρος) των Τούρκων
    και με πιό σύγχρονα μέσα.
    Με αναβαθμισμένα πλοία του στόλου και με πολύ
    καλύτερη πολεμική αεροπορία
    (τελευταίου τύπου F-16, η μέρα με την νύχτα με τα παλαιά
    τουρκικά), που αντιμετωπίζει μεν πρόβλημα στελέχωσής
    της, αλλά που στην τουρκική πολεμική αεροπορία το πρόβλημα
    αυτό έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις, αφού οι καλοί
    και έμπειροι (εξ αιτίας μας) χειριστές της, έχουν …λακίσει
    προς τις πολυάριθμες ιδιωτικές αεροπορικές εταιρείες
    που έχουν ξεφυτρώσει εκεί.
    Γιά να δούμε…. Ποιόν άλλο πάλι …προβολικό εχθρό
    κατασκευάζω…

  7. AAT Says:

    @ harisheiz
    λές «… δεν έχουμε Φιατάκι, τουλάχιστον με τα λεφτά που δαπανώνται για εξοπλισμούς δεν θα έπρεπε να έχουμε.»
    Δυστυχώς Φιατάκι έχουμε. Παρά τα όσα σωστά βρίσκω σε αυτά που λέει ο φίλος Mitsos apo makria, υστερούμε πολύ σε οργάνωση (πράγμα που εμμέσως το ομολογείς και συ στα προηγούμενα σχόλιά σου). Όλες οι προηγμένες χώρες επενδύουν πάρα πολλά στον τομέα της οργάνωσης. Δες και ένα παλιότερο post μου στο University Reform Forum για τις στρατιωτικές δαπάνες με τα σχετικά links που θα σου δώσουν ιδέες και για άλλα θέματα που συζητήθηκαν παραπάνω (βλ. σχόλιο #10ο, 17 Δεκ. 2007, ώρα 1:11μμ στο [h-t-t-p-:-//] greekuniversityreform.wordpress.com/2007/12/16/%ce%91%ce%ba%ce%b1%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%8a%ce%ba%ce%ac-%ce%95%cf%81%ce%b3%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9%ce%b1-%ce%bf-%ce%b4%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%bc%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83/).

    Για να σου δώσω και ένα απλό παράδειγμα «ανοργανωσιάς» (που σε αφορά άμεσα), η στρατολογία στην Ελλάδα γίνεται ακόμα με χειρόγραφες καρτέλες χωρίς μηχανοργάνωση (άρα είναι αδύνατο να ληφθούν αποφάσεις με ορθολογικά κριτήρια για σένα ή/και για άλλους επιστήμονες εξωτερικού όσο και αν το θέλουν οι εκσυγχρονιστές του στρατού – από εκπομπή του αποδιοπομπαίου Τριανταφυλλόπουλου στην οποία η κρυφή κάμερα αποκάλυψε διάφορα για «τοποθετήσεις», «μεταθέσεις», «βύσματα» κλπ.)

    λές «Αυτή η εικόνα της Ελλαδίτσας που όλοι την αδικούμε την καημενούλα κλπ κλπ είναι ένα κλισέ που πρέπει να το ξεπεράσουμε.»
    Σύμφωνοι. Πρότεινε έναν τρόπο να σταματήσουμε να γκρινιάζουμε για τα κακώς κείμενα (θα πρέπει όμως και εσύ να αλλάξεις concept στο blog σου). Βρές έναν τρόπο να μη βλέπουμε το Φιατάκι. Ξεσήκωσέ μας να δουλέψουμε για το καλό όλων.

    Το παράδειγμα της Σερβίας το ανέλυσε ο Mitsos apo makria.

  8. harisheiz Says:

    Φυσικά και δεν βγάζεις συμπέρασμα, αν έβγαζες θα έλεγες άλλα. Η κοινωνική κατασκευή περιλαμβάνει την υποχρέωση… Αυτό είναι σαφές και το είπα παραπάνω. Το να πας στο Πανεπιστήμιο δεν είναι υποχρέωση, το να πας στον στρατό είναι… Άρα δεν μπορείς να μιλάς για καθήκον στην μόρφωση, για επιλογή ναι…

    Για τα υπόλοιπα που λες… Πάμε πάλι, Η Ελλάδα είναι χώρα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, συμμετέχει σε συμμαχίες και στέλνει στρατεύματα σε ειρηνευτικές αποστολές και σε πολέμους μακριά από τα σύνορα της χώρας, έχει έναν πολύ ισχυρό στόλο και μια πολύ ακριβή αεροπορία… Αν οι άνθρωποι του στρατού είναι σωστά εκπαιδευμένοι επαγγελματίες αυτά είναι υπεραρκετά για να μην δεχθούμε επίθεση και αν δεχθούμε για να αμυνθούμε. Άλλωστε κι αυτοί με το ίδιο θάρρος θα πολεμήσουν γιατί είναι Έλληνες με την διαφορά ότι θα είναι επαγγελματίες, που μάλλον θετικό είναι. Από εκεί και πέρα ότι και να λες δεν θα με πείσεις να δω αλλιώς αυτό που ξέρω, ότι οι φαντάροι στις περισσότερες μονάδες του Ελληνικού στρατού είναι πλύστρες και καθαρίστριες ακριβώς όπως και του Τουρκικού.

  9. ποιητής Φανφάρας Says:

    Ρε παιδιά, ΉΜΑΡΤΟΝ, που λέει και ο Γεωργίου!!!
    Τόσα κατεβατά πια, για να δικαιολογήσετε το αυτονόητο και το οφθαλμοφανές; Ότι δηλαδή οι μεν γουστάραμε και πήγαμε, ενώ οι δε δεν γουστάρουνε να πάνε; Αφήστε τις αναλύσεις, τις θεωρίες και τις αμπελοφιλοσοφίες! Κανείς να μην έχει τύψεις για τίποτα! Ούτε οι μεν, ούτε οι δε! Εμείς να μην μοιράζουμε πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης και εσείς να λέτε τα πράγματα ανοιχτά και χωρίς υπεκφυγές!
    Τελικά θα δικαιολογήσω για πρώτη φορά το ελληνικό κράτος: Αν και κρατάει σε ισχύ την υποχρεωτική θητεία (ώστε όλοι, λαμόγια και μη, να υποχρεούνται σε στράτευση), χέστηκε όμως αν τελικά κάποιοι την αποφύγουν!

    Σταματήστε να ντύνετε με επιχειρήματα μια προειλημμένη απόφαση. Σταματήστε να θεωρητικοποιείτε και να δικαιολογείτε τη στάση ζωής σας. Εμείς πήγαμε γιατί γουστάραμε και γουστάρουμε, εσείς δεν πάτε γιατί δεν γουστάρετε και δεν θα γουστάρετε! Ας πάρει τέλος πια αυτή η δήθεν »αντιπαράθεση».
    Μη μου απαντήσετε… κουράστηκα!!! Καλύτερα γόπινγκ, σκοπιά και πευκοβελόνες παρά αυτό το πράγμα!!!! χαχαχαχα

  10. harisheiz Says:

    @ΑΑΤ, Αυτό ακριβώς λέω, δαπανώνται τόσα λεφτά, ας κάνουν τον στρατό επαγγελματικό να τελειώνει, να ξέρει ο καθένας τι δουλειά πρέπει να κάνει και πως να την κάνει, να μην γράφουν πλέον σε καρτέλες γιατί θα υπάρχον μόνιμοι υπάλληλοι που θα ξέρουν πως να δουλεύουν και δεν θα φεύγουν σε 6 μήνες όπως οι φαντάροι (οι οποίοι μεταξύ άλλων πρέπει πάντα να καθαρίζουν και τουαλέτες και να βαράνε σκοπιές) αναγκάζοντας το στράτευμα να ψάχνει για αντικαταστάτες που θα κάτσουν 6 μήνες και θα φύγουν πάλι… Απλά τα πράγματα!

    Πάντως έχεις δίκιο, το concept του blog πρέπει να το αλλάξω, ούτως ή άλλως το έχω γυρίσει εντελώς από την γκρίνια στην ανάλυση τελευταία…

  11. harisheiz Says:

    Φανφάρα η κουβέντα είναι ανεξάρτητη από το ποιος επιλέγει τι, είναι ζήτημα του πως πρέπει να είναι ο στρατός. Να είσαι σίγουρος ότι κι όταν πάω και απολυθώ τα ίδια θα λέω όπως τα ίδια λένε όλοι μου οι φίλοι και γνωστοί που πήγαν και όσοι φωτισμένοι καραβανάδες τυγχάνει να γνωρίζω…

  12. ποιητής Φανφάρας Says:

    Δεν απευθύνθηκα μόνο σε σένα, εξάλλου σε πολλά από αυτά που λες συμφωνώ (τα έχουμε ξαναπεί παραπάνω). Το πρόβλημα είναι όμως ότι επαναλαμβανόμαστε

  13. sasantsos Says:

    Συμφωνώ απόλυτα εξάλλου γιατί ενας νέος σήμερα στην Ελλάδα να πάνε στρατιώτες?
    Για την δωρέαν παιδεία που του έχει προσφέρει η Ελλάδα του?
    Για την δωρεάν υγεία του που του έχει προσφέρει η Ελλάδα του?
    Για αυτούς που εχουν παιθάνει για αυτό τον τόπο που έτσι και ζούσαν και βλέπανε αυτά που κάνουμε για τα πιστεύω και τισ ιδέες που αυτοί αγωνίσθηκαν θα τρώγαμε το φάσκελο έτσι όπως δεν το έχουμε φάει ποτέ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    S FOR SANTSOS

  14. Ioannis Brilakis Says:

    Να μην μπερδέυουμε την υποχρεωτική θητεία με τους επαγγελματίες στρατιώτες. Ο στρατός σήμερα δεν είναι «πιάνω το μπαλτά και πάω στον πόλεμο», όλα κρίνονται στις νέες τεχνολογίες, τους πυραυλούς, τα αεροπλάνα, κλπ. Αυτά όμως χρειάζονται ειδικευμένο και έμπειρο προσωπικό, και συνεπώς υπάρχει άμεση ανάγκη από επαγγελματίες. Από εκεί και πέρα, όπως λέει και ο Nicolo Machiavelli, ο ποιό θαρραλέος στρατιώτης είναι αυτός που πολεμάει για την πατρίδα του, όχι αυτός που πολεμάει για το μισθό του. Εξού και η ανάγκη για καθολική υποχρεωτική στρατιωτική εκπαίδευση, ώστε αν χρειαστεί να μπορούμε και οι ερασιτέχνες να βοηθήσουμε.

  15. diogenis Says:

    Υπαρχει σημερα πατριδα γι την οποια αξιζει κανεις να πολεμησει??

    Η πιο γλυκεια πατριδα… ειναι η καρδια… Οδυσσεαααααα

  16. ποιητής Φανφάρας Says:

    Πω πω πω …. θλίψη και απογοήτευση….

  17. diogenis Says:

    σιγα την θλιψη… απογοητευση ναι για κατι που καποιοι καποτε σου ειπανε πως υπαρχει και ξαφνικα ανακαλυπτεις … τα ψευτικα τα λογια τα μεγαλααααα…

  18. diogenis Says:

    Καλα τα λεει η Κ. Μητροπουλου… πολυ καλα τα ειπε τοτε… τα λεει τωρα..
    και παντα θα τα λεει…

  19. mistral Says:

    Πραγματικά πολλά τα posts για να πώ ότι τα διάβασα όλα
    Θα συμφωνήσω με την marianna που λέει τα παρακάτω:
    «…η λύση θα ήταν να έκαναν όλοι τη θητεία τους μετά το λύκειο, όπως γίνεται στην Κύπρο. Όλοι λοιπόν στα 18 και μετά ελεύθεροι να προχωρήσουν στη ζωή τους. Το να εξαιρούνται κάποιοι από τη θητεία το θεωρώ ρατσιστικό, τα βύσματα δεν αποτελούν δικαιολογία, υπάρχουν άλλωστε σε όλη την κοινωνία απλά τα ονομάζουμε διαφορετικά εκεί.»

    Απ την στιγμή που είναι υποχρεωτική η θητεία λοιπόν όλοι στα 18 στο χακί – χωρίς καμμία απολύτως δυνατότητα απαλλαγής (εκτός βέβαια πραγματικών και ουχί μαϊμού προβλημάτων υγείας) – και μετά και σπουδές και γάμοι και παιδιά και επιχειρήσεις και master και διδακτορικά και εσωτερικό και εξωτερικό και ότι θέλετε. Όμως να μην το παίζουμε απ την μια μεριά φιλελεύθεροι, διανοούμενοι, υπερασπιστές των δικαιωμάτων των αδυνάτων των μειονοτήτων και δεν συμμαζεύεται, και με τις πράξεις μας να γειώνουμε καταφανέστατα όσους παρουσιάζονται στα 19 κανονικά χωρίς αναβολή και κάνουν να δούν το σπίτι τους – κοιμισμένοι εννοείται απ την αϋπνία – λίγο πριν το απολυτήριο λόγω έλλειψης προσωπικού στις μονάδες που υπηρετούν! Αυτό είναι η υποκρισία της υποκρισίας ώωωω υποκρισία! Ειδικά όπως είναι σήμερα ο στρατός – όχι απλά κολέγιο κυριολεκτικά νηπιαγωγείο! – όλοι στα 18 στο χακί και μετά με ήσυχη την συνείδηση και με εκπληρωμένες υποχρεώσεις ώς κάθε Έλληνας οφείλει τραβάτε την πορεία σας…

    Το θέμα της αναγκαιότητας ύπαρξης υποχρεωτικής στράτευσης είναι άλλο ζήτημα βεβαίως..

  20. ak111 Says:

    Ενδιαφέρον άρθρο του κ. Μανδραβέλη για την κατάσταση στο στρατό και τις πρόσφατες προτάσεις του κ. Μεϊμαράκη για υποχρεωτική στράτευση μετά το σχολείο:
    Η στρατιωτική «μεταρρύθμιση»

    Προσωπική μου άποψη είναι ότι, εφόσον η θητεία παραμένει υποχρεωτική για όλους, ένα τέτοιο μέτρο θα έκανε το σύστημα πιο δίκαιο. Ένα θέμα που νομίζω δεν θίξαμε πιο πάνω είναι ότι τη θητεία συνήθως τη γλιτώνουν οι έχοντες. Για παράδειγμα, η καταγωγή της οικογένειας μου είναι από ένα ορεινό χωριό της Πελοποννήσου. Δεν θυμάμαι κανένα συνομήλικο μου στο χωριό που να μην πήγε κανονικά στρατό. Και λογικό είναι: ελάχιστοι εισάγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ πολλοί δεν τελειώνουν καν την δευτεροβάθμια.

    Επειδή την εβδομάδα που πέρασε άκουσα μια συνέντευξη του υπουργού, νομίζω ότι η κριτική του κ. Μανδραβέλη είναι (για το συγκεκριμένο θέμα τουλάχιστον) υπερβολικά αυστηρή. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεν πρόκειται για κάτι αποσπασματικό αλλά για μια πρόταση στο πλαίσιο ενός γενικού σχεδίου αναδιάρθρωσης του στρατεύματος. Και κάτι ενδιαφέρον που ακούστηκε στη συνέντευξη: η στρατιωτική ηγεσία δεν βλέπει ευνοϊκά την πρόταση (προτιμά μεγαλύτερους σε ηλικία οπλίτες).

  21. leledoni299 Says:

    Ο στρατός δε σε κάνει άντρα σίγουρα, ξεχωρίζει όμως τους άντρες από τους…άνανδρους. Δε χάλασε κανέναν το σκοπετάκι το χώσιμο και αγγαρεία, έτσι για να δούνε και οι μαμα-μπαμπάκηδες πώς είναι να είσαι η τελευταία τρύπα του ζουρνά.
    Απολύομαι ρε γιωτάδες 0 Και Σήμερα!!!

  22. arlekinos Says:

    Απο τα αρκετα ποστς που διαβασα βγαινει το συμπερασμα οτι η μεγαλη πλειοψηφια συμφωνει πως ο στρατος ειναι μια παντελως αχρηστη διαδικασια. Η διακριση γινεται παρακατω. Καποιοι κανουν το συλλογισμο οτι εφοσον κατι ειναι αχρηστο, τοσο για τους ιδιους προσωπικα οσο και για το κοινωνικο συνολο, τοτε θα πρεπει να το αποφυγουν. Καποιοι αλλοι πιστευουν οτι παρα το οτι ο στρατος δεν προσφερει τιποτα σε κανεναν, ολοι θα πρεπει να εκπληρωνουν τις στρατιωτικες τους υποχρεωσεις. Τα επιχειρηματα της πρωτης πλευρας ειναι γνωστα (χασιμο χρονου, αποκοπη απο την παραγωγικη διαδικασια, οικονομικη αιμορραγια, κτλ). Για εμενα προσωπικα τα επιχειρηματα της αλλης πλευρας παραμενουν ασαφη. Δεν αναφερομαι φυσικα στις εθνικιστικες και καφρικες κορωνες του στυλ «ο στρατος σε κανει αντρα», «ποιος θα πολεμησει αν μας την πέσουν οι Τουρκοι, Αλβανοι, Σουηδοι» και αλλα αχαρακτηριστα. Το μοναδικο επιχειρημα που μπορω να κατανοησω ειναι ο φοβος που απορρεει απο την παραβιαση ενος νομου του κρατους (εστω και αν αυτο αποτελει ενα απλο πλημμελημα). Αν και ο φοβος ειναι κατανοητος δυσκολευομαι να καταλαβω πως το 70% των ανθρωπων που βρισκεται στην πιο παραγωγικη φαση της ζωης του (το υπολοιπο 30% δεν υπηρετει ποτε μέσω αληθινων ή ψευτικων απαλλαγων και ανυποταξιας) δεχεται να μπει σε αυτη τη διαδικασια. Εαν καποιος που εχει περασει μεσα απο αυτη τη διαδικασια θα ηθελε να μου εξηγησει την ψυχολογια στην οποια βρεθηκε θα ημουν ευγνωμων.

  23. astei Says:

    … στρατιωτικη θητεία σημαίνει το δικαίωμα του κράτους να σε επιλέγει-αξιολογεί, εκτός άν σε επιλέγουν οι «δάσκαλοι» τους, τότε δεν αντιλαμβάνομε γιατί να τεθείς σε αξιολόγηση από τους «μαθητές» τους.
    Πάντως όπως και νάχει δεν αδικείσαι, παρά προσωρινά και πάντως υπάρχουν πάντα νόμοι μυστικοί που υπαγορεύει η συνείδηση.

  24. astei Says:

    όπως ο αστράτευτος άφοβος κάλλιστος του
    στρατευμένου φόβου

  25. Evangelos Says:

    Από τη μάλλον ελιτίστικη, και ταυτόχρονα λαϊκίστικη, ανάλυσή σας που ανακάλυψα σήμερα, προτιμώ τη ψύχραιμη δήλωσή σας στο σχόλιο από το «Η αισθητική των ελληνικών πανεπιστημίων». Συνεχίζω βέβαια να σας διαβάζω όπως πάντα.

  26. sexy panther Says:

    η στρατιωτικη θητεια [πρεπει να καταργηθει στην ελλαδα οπως συμβαινει με το συνολο των αλλων ευρωπαικων χωρων

    http://www.arelis.gr
    περιεχει ερωτονομικον που σοκαρε κοινο και κριτικους με το αισθησιακο
    του kai antimilitaristiko toy περιεχομενο ακαταλληλο για ηλικιες κατω των 18 ετων
    make love not war

  27. ΕΞΙΣΩΤΙΚΟΣ Says:

    Χθες Παρασκευή 10 Ιουλίου, στο στρατόπεδο της Πλάτης Έβρου, ένας στρατιώτης απόφοιτος Πολυτεχνείου, δεν άντεξε την ψυχολογική καταπίεση και αυτοκτόνησε στη σκοπιά. Αντί για 15 το μέγιστο υπηρεσίες τον μήνα, έκανε 30. Κύριοι πολιτικοί, αυτοί οι γονείς σπούδασαν ένα παιδί και αντί για επιστήμονα τον δέχονται σπίτι μέσα σε ένα φέρετρο. Πληρώνουν φόρους για να ταΐσουν τα γεμάτα στρατόπεδα του Έβρου με κηφήνες πενταετούς θητείας, οι οποίοι δεν κάνουν ούτε υπηρεσίες ούτε αγγαρείες.
    Κε Υπουργέ της Άμυνας και σεις λοιποί πολιτικοί, αυτή την μάνα μπορείτε να την κοιτάξετε στα μάτια;

  28. harisheiz Says:

    Με αφορμή το παραπάνω σχόλιο το οποίο μόλις διάβασα επιστρέφω για να γράψω ότι έναν χρόνο μετά από τα τελευταία μου σχόλια, και ενώ αυτή τη στιγμή υπηρετώ, δεν έχω αλλάξει γνώμη για τίποτα από όσα έχω γράψει παραπάνω.

    Κάθε άλλο, πλέον έχω και τα επιχειρήματα για να τα τεκμηριώσω και θεωρώ ότι κανείς δικαιούται να είναι πολλαπλάσια καυστικός και επικριτικός με το θέμα της υποχρεωτικής στράτευσης…

    Θα ήθελα κατά συνέπεια να συγχαρώ για τις απόψεις τους τους φίλους που υπερασπίζονται ένα σύστημα που αυτή τη στιγμή με εκμεταλλεύεται στο έπακρο, στερώντας μου βασικά δικαιώματα με το πρόσχημα ότι δεν έχω την ιδιότητα του πολίτη, στοιχίζοντας μου σε χρόνο και χρήματα χωρίς ουσιαστικά να κάνω κάτι παραγωγικό για την χώρα ή τον εαυτό μου, διακόπτοντας την έρευνα μου και την επαγγελματική μου πορεία που έχει πολλαπλάσια να προσφέρει, αναγκάζοντας με να τρώω, να χέζω και να κοιμάμαι στα βρώμικα (όταν κοιμάμαι), να μην έχω νερό να πιώ και να πληρώνω ακόμα και τις υπηρεσιακές μετακινήσεις μου, ενώ ο Έλληνας πολίτης πληρώνει επαγγελματίες οπλίτες που δεν κάνουν υπηρεσίες και δεν έχουν καν βγάλει το δημοτικό.

    Το πιο ωραίο είναι ότι δεν διάλεξα τίποτα από όλα αυτά που μου συμβαίνουν και δεν είχα, ούτε έχω, κανένα δικαίωμα στην λήψη οποιασδήποτε απόφασης σχετικής με την τύχη μου…

Τα σχόλια είναι κλειστά.


Αρέσει σε %d bloggers: