Οι άλλοι «Ζαχόπουλοι»

Αναπαράγω εδώ ένα αρθράκι που έστειλα προχτές και δημοσιεύθηκε στο press-gr.

Το σκάνδαλο Ζαχόπουλου έχει πολλές πτυχές. Εγώ θα αναφερθώ μόνο σε μία: στο ότι ένας τυχαίος φιλόλογος μέσης εκπαίδευσης έγινε πανίσχυρος γενικός γραμματέας υπουργείου εκμεταλλευόμενος τη φιλική του σχέση με τη σύζυγο του πρωθυπουργού. Παρακάτω θα δείτε ότι η περίπτωση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Θα σας δώσω παραδείγματα από το χώρο της παιδείας και της έρευνας με τον οποίο ασχολούμαι.

Πάρτε το γενικό γραμματέα έρευνας και τεχνολογίας κ. Ιωάννη Τσουκαλά. Ο κ. Τσουκαλάς ήταν αρχικά μέλος ΔΕΠ στο Φυσικό ΑΠΘ ασχολούμενος με Φυσική Στερεάς Κατάστασης και μαγνητικά υλικά. Οι ερευνητικές του επιδόσεις ήταν μετριότατες. Πριν από κάποια χρόνια έγινε καθηγητής στο νεοσύστατο τμήμα Πληροφορικής του ΑΠΘ με γνωστικό αντικείμενο «Τεχνολογία Υλικών Πληροφορικής»! Δηλαδή, καμία σχέση με την Πληροφορική. ΓΓΕΤ έγινε ως μέλος της «παρεούλας της Θεσσαλονίκης». Στην ίδια παρεούλα ανήκει και ο Πομπόρτσης, που διορίστηκε μέλος της αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων.

Πάρτε τον ειδικό γραμματέα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας κ. Αθανάσιο Κυριαζή, που είναι μαθηματικός. Όταν είδε ότι δεν θα γινόταν ποτέ πρωτοβάθμιος καθηγητής στο Μαθηματικό Αθηνών, διότι δεν έχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο, μεταπήδησε στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Ο κ. Κυριαζής είναι συγγραφέας 6 διεθνών επιστημονικών άρθρων, όλα σε περιοδικά με μηδενικό δείκτη απήχησης (Impact Factor)! Όχι μόνο αυτό, αλλά όλες οι αναφορές στο έργο του είναι αυτοαναφορές. Δηλαδή, κανένας άλλος επιστήμονας στον κόσμο δεν έχει αισθανθεί την ανάγκη να παραπέμψει σε αυτές. Με λίγα λόγια, ο κ. Κυριαζής είναι στην επιστήμη του αποτυχημένος. Απορώ λοιπόν: όταν οι διανοητικές ικανότητες κάποιου δεν επαρκούν για να γράψει μιά αξιόλογη δημοσίευση στα μαθηματικά, επαρκούν για να διοικήσει το πανεπιστημιακό σύστημα της Ελλάδας; Δεν είναι σκάνδαλο αυτό; Πρέπει να υπάρχει ροζ ταινία για να αναγνωρίσουμε την ύπαρξη σκανδάλου;

Πάρτε τον κ. Κώστα Μαργαρίτη, αντιπρόεδρο του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης που διαχειρίζεται τα δημόσια ΙΕΚ. Ο κ. Μαργαρίτης είναι απόφοιτος Αγγλικής Φιλολογίας με μεταπτυχιακά σε Διεθνείς Σχέσεις. Ούτε διδακτορικό έχει ούτε και καμία εκπαιδευτική εμπειρία. Με τι κριτήρια τοποθετήθηκε στη θέση αυτή;

Πάρτε τον πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ. Δημήτρη Βλάχο, ομότιμο καθηγητή του τμήματος τοπογράφων του ΑΠΘ (πάλι η παρεούλα της Θεσσαλονίκης). Δεν ασχολήθηκε ποτέ μέ εκπαιδευτικά θέματα. Με τι κριτήρια τοποθετήθηκε στην καίρια αυτή θέση;

Ας μην ξεχνάμε φυσικά την τοποθέτηση του «ανίδεου» Αγάπιου Σημαιοφορίδη, χωρίς καν πτυχίο οικονομικών, ως διευθυντή ασφαλιστικού ταμείου. Σίγουρα υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα που δεν έχουν έρθει ακόμα στην επιφάνεια.

Στα παραπάνω υπάρχει ένα κοινό μοτίβο: σε καίρια πόστα του κρατικού μηχανισμού μπαίνει κάποιος «κολλητός», μιά μετριότητα που προσεταιρίστηκε ένα κόμμα, προσέφερε υπηρεσίες σε αυτό, και ανταμοίβεται όταν έρθει η ώρα με ένα ισχυρό πόστο που δεν αντιστοιχεί στις ικανότητές του.

Το θέμα δεν είναι να φύγουν αυτοί και να έρθουν κάποιοι άλλοι. Το θέμα είναι να γίνουν οι ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ που θα αποτρέπουν στο μέλλον τέτοια φαινόμενα, όποιο κόμμα και να είναι στην εξουσία. Το θέμα είναι να αναληφθούν σαφείς δεσμεύσεις από την επόμενη κυβέρνηση για την υλοποίηση αυτών των αλλαγών. Η επεξεργασία αυτών των αλλαγών θα έπρεπε να είναι αυτή τη στιγμή η έγνοια όλων και όχι οι λεπτομέρειες των ροζ DVD. Παρακάτω δίνω μερικές ιδέες:

α) Αυστηρή δημόσια κριτική. Αυτό είναι θέμα κουλτούρας και νοοτροπίας, όχι θέμα νόμων. Κάθε διορισμός πρέπει να ξεψειρίζεται από την αντιπολίτευση, τον τύπο, την κοινωνία πολιτών, ακόμα και απλούς πολίτες. Η αναξιοκρατία στον κρατικό μηχανισμό πρέπει να καταδικάζεται και να έχει πολιτικό κόστος.

β) Κάθε διορισμός να δικαιολογείται, με ταυτόχρονη δημοσιοποίηση του βιογραφικού του διοριζομένου.

γ) Να μετατραπούν οι θέσεις των γραμματέων υπουργείων από πολιτικές σε διοικητικές, όπως προτείνει ο Χαρίδημος Τσούκας. Θα πρόσθετα: να εγκρίνονται με πλειοψηφία δύο τρίτων από τη Βουλή.

δ) Για την επιλογή διοικήσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα να γίνεται ανοιχτός διαγωνισμός και αξιολόγηση από ανεξάρτηση επιτροπή τεχνοκρατών, όπως πρότεινε πριν από δυόμισι χρόνια ο κ. Σταύρος Αναγνωστόπουλος.

34 Σχόλια to “Οι άλλοι «Ζαχόπουλοι»”

  1. pr0l0gic Says:

    Καταρχάς θα συμφωνήσω πλήρως με τις παρακάτω παραγράφους:

    «σε καίρια πόστα του κρατικού μηχανισμού μπαίνει κάποιος «κολλητός», μιά μετριότητα που προσεταιρίστηκε ένα κόμμα, προσέφερε υπηρεσίες σε αυτό, και ανταμοίβεται όταν έρθει η ώρα με ένα ισχυρό πόστο που δεν αντιστοιχεί στις ικανότητές του.»

    «Το θέμα είναι να γίνουν οι ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ που θα αποτρέπουν στο μέλλον τέτοια φαινόμενα, όποιο κόμμα και να είναι στην εξουσία.»

    Αλλά γενικότερα έχω κάποιες ενστάσεις αν και με τη γενικότερη υφή του κειμένου συμφωνώ.

    Ας δούμε λοιπών τα αποσπάσματα στα οποία έχω ενστάσεις:

    «όταν οι διανοητικές ικανότητες κάποιου δεν επαρκούν για να γράψει μιά αξιόλογη δημοσίευση στα μαθηματικά, επαρκούν για να διοικήσει το πανεπιστημιακό σύστημα της Ελλάδας; Δεν είναι σκάνδαλο αυτό;»

    Δεν συμφωνώ με αυτή τη λογική, το ότι κάποιος κάνει δημοσιεύσεις δεν τον κάνει αυτόματα ικανό διοικητικό στέλεχος. Νομίζω ο Ωνάσης, όπως και πολύ άλλοι αυτοδημιούργητοι, μάλλον τους ήταν αδιάφορο αν μπορούσαν να γράψουν μια αξιόλογη δημοσίευση στα μαθηματικά πχ, από την άλλη κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα «managerial abilities» τους.

    Επιπρόσθετα, τα ελληνικά Τεχνολογικά και Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, στα πλαίσια της αυτοδιοίκησης τους, δεν πείθουν πως έχουν ικανές διοικήσεις.

    Διότι, ίσως, να μην μπορώ να αμφισβητήσω τις ικανότητες των καθηγητών να κάνουν αξιόλογες δημοσιεύσεις, αλλά η διοικητική τους απόδοση πολλές φορές θέτει αυτόματα σε κρίση τα «managerial abilities» τους.

    «Ούτε διδακτορικό έχει ούτε και καμία εκπαιδευτική εμπειρία. Με τι κριτήρια τοποθετήθηκε στη θέση αυτή;»

    Κανένα πτυχίο ή μεταπτυχιακός τίτλος δεν μπορεί να επιλύσει αυτόματα ένα πρόβλημα. Αν ήταν έτσι σε κάθε πρόβλημα θα έπρεπε να βγάζουμε το πτυχίο από την κωλότσεπη, να το ξεδιπλώνουμε και να το προτάσσουμε ώστε να εξαγνίσουμε το πρόβλημα…

    Λαϊκιστή, «τα ράσα δεν κάνουν τον παπά». Ούτε σημαίνει πως ο κάτοχος οποιουδήποτε Διδακτορικού μπορεί να είναι καλύτερο διοικητικό στέλεχος από έναν απλό πτυχιούχο Διοίκησης Επιχειρήσεων ή κάποιον με σχετική εμπειρία.

  2. pr0l0gic Says:

    ΥΓ:

    Γενικά πιστεύω πως σε διοικητικές θέσεις οι υποψήφιοι θα πρέπει να κρίνονται καταρχάς από τα «managerial abilities» τους.

    Ενώ αν η θέση αφορά κάποιο γνωμοδοτικό όργανο, τα κριτήρια θα πρέπει να αφορούν αμιγώς το γνωστικό αντικείμενο με το οποίο θα ασχοληθεί ο επιλαχών.

  3. ak111 Says:

    κ. Λαζαρίδη ελπίζω να μην ζηλέψατε και εσείς τη δόξα του κ. Τριανταφυλόπουλου. Πόσα γνωρίζετε για αυτούς τους ανθρώπους που τόσο εύκολα χαρακτηρίζετε αποτυχημένους ή ανίκανους; Γιατί τους αποκαλείτε «Ζαχόπουλους», ό,τι και αν σημαίνει αυτό; Πείτε μας πρώτα τι λάθη ή παραλείψεις έχουν κάνει, και μετά ας τους κρίνουμε.

    Σίγουρα έχουμε έλλειμμα αξιοκρατίας σε αυτόν το τόπο και χρειάζονται θεσμικές αλλαγές, αλλά ούτε όλοι κολλητοί είναι ούτε όλοι άχρηστοι. Τόσο ελκυστική είναι τέλος πάντων η καταγγελτική δημοσιογραφία; Δημόσια κριτική ναι, αλλά βάση στοιχείων όχι βάση υποθέσεων και φημών. Όχι άλλες δίκες σε καφενεία και τηλεοράσεις. Πόσες φορές πολίτες και πολιτικοί έχουν διαπομπευθεί και μετά η δικαίωσή τους στα δικαστήρια περνάει στα ψηλά γράμματα;

    ΥΓ Με 180 βουλευτές βγαίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αλίμονο αν χρειάζονται περισσότεροι για κάθε γραμματέα υπουργείου.

  4. Θεμης Λαζαριδης Says:

    Μα με στοιχεία μιλάω.

  5. PARAGAS Says:

    “Δύο μέρες πριν από την απόπειρα αυτοκτονίας του Χρ. Ζαχόπουλου, με υπογραφή του Μιχ. Λιάπη, διορίζονται 17 από τους 148 επιτυχόντες του διαγωνισμού «E» 22/1/2008…»” απο Εθνος
    “η Ελλάδα δε γυρίζει πίσω”

  6. marianna Says:

    Θα συμφωνήσω και με τον κ.Λαζαρίδη και με τον prologic.

    Κατ’αρχήν δεν θεωρώ και εγώ ότι είναι απαραίτητο ένα σημαντικό επιστημονικό έργο για να διοικήσει κάποιος. Οι δημοσιεύσεις σε περιοδικά με μεγάλο impact factor και οι αναφορές στο επιστημονικό έργο κάποιου (references) είναι απολύτως απαραίτητα για Πανεπιστημιακές θέσεις (ούτε αυτό γίνεται αλλά αυτή είναι άλλη συζήτηση). Οι διοικητικές ικανότητες είναι κάτι ξεχωριστό από τις σπουδές και το ερευνητικό έργο. Υπάρχουν άριστοι επιστήμονες που δεν μπορούν να διοικήσουν όπως επίσης και άριστοι managers χωρίς ιδιαίτερα τυπικά προσόντα.

    Όμως όταν αναλαμβάνει κανείς τόσο σημαντικές διοικητικές θέσεις θα πρέπει να γνωρίζει το αντικείμενο. Όταν κάποιος χρίζεται διευθυντής ασφαλιστικού ταμείου, οι οικονομικές γνώσεις είναι το minimum προσόν που θα πρέπει να έχει…

    Συμφωνώ ότι θα πρέπει να γίνουν θεσμικές αλλαγές και ότι οι θέσεις αυτές δεν θα έπρεπε να είναι πολιτικές. Υπάρχουν ευτυχώς πολλοί Έλληνες με πολύ καλές σπουδές. Από αυτούς κάποιοι θα έχουν και διοικητικές ικανότητες και ήθος ταυτόχρονα. Αρκεί να τους αναζητήσει κάποιος και να μην χρησιμοποιεί τόσο καίριες θέσεις απλά για να εξυπηρετήσει τους φίλους του εκάστοτε κόμματος.

    Εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα και θα ήθελα να δώσω ένα παράδειγμα για το πως δίνονται στο δικό μου εργασιακό χώρο οι υψηλές διοικητικές (managerial) θέσεις. Κατ’αρχήν προκηρύσσονται ανοιχτά μέσα στην εταιρεία σε όλα τα μεσαία στελέχη. Υπάρχει σαφής περιγραφή του ρόλου και των απαραίτητων τυπικών προσόντων και προϋπηρεσίας που θα πρέπει να έχουν οι υποψήφιοι. Στη συνέχεια γίνεται αξιολόγηση από ανεξάρτητη εταιρεία συμβούλων. Αυτοί εξετάζουν με ψυχογράφημα το προφίλ του κάθε υποψήφιου (τα οποία κάποτε κορόϊδευα αλλά τελικά είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα) και με κάποιο business case που ο υποψήφιος καλείται να επιλύσει σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η ανεξάρτητη εταιρεία δίνει την αναφορά της και από εκεί και πέρα παίζουν ρόλο οι προσωπικές συνεντεύξεις. Αν όμως οι σύμβουλοι έχουν πει ότι ο «χ» δεν κάνει για manager και αν δεν πληρούνται τα τυπικά προσόντα, καμία προσωπική συνέντευξη δεν μπορεί να τον ευνοήσει και να του δώσει τη θέση.

    Νομίζω ότι μια θεσμοθετημένη αντικειμενική αξιολόγηση θα ήταν αρκετή, δεν έχω εμπιστοσύνη στην πλειοψηφία του ελληνικού κοινοβουλίου να επιλέξει ή να εγκρίνει υποψηφίους. Είναι θέμα κουλτούρας όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε και η κουλτούρα των δικών μας πολιτικών είναι να «σπρώξουμε» ή να «ευνοήσουμε» τα δικά μας παιδιά ενώ τα παιδιά των αντιπάλων κομάτων είναι εξ ορισμού άχρηστα.

    Όλα αυτά βέβαια ακούγονται ουτοπικά.. πολλοί θα γελάσουν λέγοντας «Μα που ζεις; Δεν εισαι στην Ελλάδα; Εδώ τα πράγματα λειτουργούσαν και λειτουργούν με τη γνωριμία, το ρουσφέτι, την εξυπηρέτηση».

    Δεν ζω αλλού. Ζω στην Ελλάδα αλλά περιμένω να δω καλύτερες μέρες. Οι καλύτερες μέρες ξεκινούν από τον καθένα από εμάς. Αν διαμαρτυρόμαστε και μετά προστρέχουμε στον «φίλο» βουλευτή για να μας βολέψει, έχουμε γίνει ένα με το σύστημα και το στηρίζουμε. Με κάποιο τρόπο πρέπει να ακουστεί η φωνή όσων αγανακτούν με όσα συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας.

  7. pr0l0gic Says:

    ΥΓ2: Κάποια λαθάκια:

    ΑΠΟ: «Αλλά γενικότερα έχω κάποιες ενστάσεις αν και με τη γενικότερη υφή του κειμένου συμφωνώ.»

    ΣΕ: «Αλλά έχω κάποιες ενστάσεις αν και με τη γενικότερη υφή του κειμένου συμφωνώ.»

    ΑΠΟ: «Νομίζω ο Ωνάσης, όπως και πολύ άλλοι αυτοδημιούργητοι, μάλλον τους ήταν αδιάφορο αν μπορούσαν να γράψουν μια αξιόλογη δημοσίευση στα μαθηματικά πχ…»

    ΣΕ: «Νομίζω ο Ωνάσης, όπως και πολοί άλλοι αυτοδημιούργητοι, μάλλον τους ήταν αδιάφορο αν μπορούσαν να γράψουν μια αξιόλογη δημοσίευση στα μαθηματικά πχ…»

    Αυτά για τα λαθάκια…

    Φίλε PARAGAS μήπως να αποπέμψουμε από το δημόσιο όλους όσους έχουν «διοριστεί με υπογραφή υπουργού» από τη μεταπολίτευση και έπειτα;

    Άμα η Νέα Δημοκρατία είχε διορίσει τα μισά «γαλάζια παιδιά» απ’ όσα την κατηγορούν από το 2004 μέχρι σήμερα, τα ποσοστά της ΠΑΣΚ δεν έπρεπε να έχουν πέσει; Γιατί μεσουρανεί ακόμα το συνδικαλιστικό του ΠΑΣΟΚ στο δημόσιο αφού η «κακιά δεξιά» το έχει λεηλατήσει;

    …έλεος!

  8. PARAGAS Says:

    πεστα marianna!!! . Οσο η Ελλάδα αναστενάζει στα Κομματικά Γραφεία Α.Ε προκοπή δε βλέπουμε.!!!!

  9. PARAGAS Says:

    Φίλε PARAGAS μήπως να αποπέμψουμε από το δημόσιο όλους όσους έχουν «διοριστεί με υπογραφή υπουργού» από τη μεταπολίτευση και έπειτα;

    ναι, συμφωνω και επαυξάνω.

  10. PARAGAS Says:

    To ποσοστο της ΔΑΚΕ εχει αυξηθεί κατακόρυφα, anyway…

  11. PARAGAS Says:

    οι Δημόσιοι υπάλληλοι έγιναν 500,000 (!!). και έπεται συνέχεια. Πως θα πληρωνονται όλοι αυτοί??? Ε???

  12. PARAGAS Says:

    Η μισθοδοσία απορροφά το 48%του προυπολογισμού, 16.539 σε διάστημα 1 έτους.

  13. pr0l0gic Says:

    Στα 4 χρόνια της διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία στα συνέδρια της ΓΣΕΕ μειώθηκε η δύναμη της ΠΑΣΚ από 22 έδρες που διατηρούσε τα τελευταία 13 χρόνια, σε 21… ενώ η ΔΑΚΕ, νομίζω για πρώτη φορά στα χρονικά, έφτασε τις 12!

    Στις περισσότερες ΔΕΚΟ μάλιστα, απ’ όσο γνωρίζω, η ΔΑΚΕ σε εκλογικά ποσοστά δεν ξεπερνά το 20%. Η αποθέωση της «γαλάζιας λαίλαπας» είναι στην ΠΟΣΠΕΡΤ όπου η ΔΑΚΕ δεν ξεπερνά το 6%!

    Αυτά είναι τα αποτελέσματα της 20ετούς διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, και η εκλογική αναντιστοιχία που το σύστημα ΠΑΣΟΚ δημιούργησε ανάμεσα στην ΚΟΙΝΩΝΙΑ και το ΔΗΜΟΣΙΟ!

    Άλλωστε, σε αντίθεση με τα συνδικάτα, πώς μια κοινωνία σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις (Εθνικές Εκλογές / Ευρωεκλογές / Εκλογές Αυτοδιοίκησης) από το 2004 και μετά φέρνει ΠΑΝΤΑ πρώτη τη Νέα Δημοκρατία και τις παρατάξεις / συνδυασμούς που πρόσκεινται σε αυτή;

    Μπορεί κάποιος που ασχολείται με τα μαθηματικά και την στατιστική να εξηγήσει πως ένα υποσύνολο της κοινωνίας, η ΓΣΕΕ, έχει αντιδιαμετρική εκλογική συμπεριφορά από την ίδια την κοινωνία;

    Ο μόνος συνδικαλιστικός χώρος που το ΠΑΣΟΚ και η αριστερά δεν κατάφερε να αλώσει, είναι ο φοιτητικός συνδικαλισμός κι αυτό διότι εκεί πολύ απλά δεν μπορούσαν να διορίσουν τους Φοιτητές στις Σχολές. Κι αφού δεν μπόρεσαν να ελέγξουν τον φοιτητικό συνδικαλισμό, φρόντισαν να απαξιώσουν μεθοδικά την ΕΣΕΕ και την ΕΦΕΕ…

    Όχι πως το ΠΑΣΟΚ δεν προσπάθησε με την αλλαγή του νόμου πλαισίου στην πρώτη κιόλας διακυβέρνηση Α. Παπανδρέου να αλώσει τις διοικήσεις των Τεχνολογικών και Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων χρησιμοποιώντας τους φοιτητοπατέρες μέσο της «συνδιοίκησης», άρα της «συνδιαλλαγής», άρα της «διαπλοκής»!

    Κι αυτό έγινε πολύ απλά, διότι την εποχή εκείνη, μεσουρανούσε η ΠΑΣΠ και η αριστερά. Τότε κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει την ραγδαία άνοδο των ποσοστών της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ…

    Το κακό όμως είναι πως παραμένει ως είχε ακόμα και σήμερα η όλη νοοτροπία συνδιοίκησης των Ιδρυμάτων… τεσπα long story…

    Για να κλείσω, απλά να πω πως δεν θέλω να γίνω υπερασπιστής κανενός και ιδιαίτερα όσων διαπλέκονται. Δεν είναι δυνατόν όμως για όλα σε αυτό τον τόπο να φταίει η «δεξιά» και οι ιμπεριαλιστικές τάσεις της αρχαίας Αθήνας ή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

    Το μότο γι’ αυτή τη χώρα θα πρέπει να είναι απλό, «λιγότερο κράτος – περισσότερη διαφάνεια».

  14. PARAGAS Says:

    «θα πρέπει να είναι απλό, «λιγότερο κράτος – περισσότερη διαφάνεια».»
    εφαρμόζοντας STAGE στον ιδιωτικο τομέα, και όχι στον Δημόσιο για κομματικους λόγους, έτσι?

  15. PARAGAS Says:

    Και όχι να μοριοδοτούνται για να «προσλαμβάνονται»….στην κρατικοδίαιτη εταιρεία Α.Ε.
    αυτά.

  16. pr0l0gic Says:

    Προσωπικά μου είναι αδιάφορο το δημόσιο ως εργασιακή προοπτική, οπότε δεν διακατέχομαι από προσωπικές φιλοδοξίες για να αντιδράσω στο να μπει μαχαίρι και να κοπούν κώλοι…

    Το ζήτημα είναι απλό, έστω η κυβέρνηση αποφασίσει τη δραστική μείωση του δημοσίου και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Κι έστω έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο απελπισίας που κάνει δημοψήφισμα για το θέμα, κι έστω περνά…

    Καταρχάς όσοι πάρουν πόδι, που θα είναι αρκετές χιλιάδες, δεν θα μπορέσουν να απασχοληθούν κάπου αλλού, όχι διότι δεν έχουν τα προσόντα αλλά πολύ απλά γιατί δεν μπορεί η αγορά να τους απορροφήσει.

    Το σημαντικότερο όμως ζήτημα σε μια τέτοια τροπή, είναι η πολιτική εκτροπή που οι «εκδιωχθέντες» θα επιχειρήσουν. Φαντάσου τι impact θα έχει στη χώρα το ΚΚΕ ή ο ΣΥΡΙΖΑ από κόμμα διαμαρτυρίας να βρεθεί από εκδίκηση στην εξουσία…

    Φαντάσου ΤΙ έχει να γίνει, όχι μόνο θα επαναπροσλάβουν τους απολυμένους αλλά θα προσλάβουν και τα τρισέγγονα τους για «ψυχική οδύνη».

    Αυτό μας έλειπε, συγκυβέρνηση της Συντρόφισσας Αλέκας και του Commandante Chipras για να γελά μαζί μας και το παρδαλό κατσίκι…

  17. sofistis Says:

    Το μεγάλο γεγονός είναι το σκάνδαλο του ΜΕΓΚΑ. Εγώ γράφω ότι ο Σόμπολος ως πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ πρέπει να παραιτηθεί από ένα τέτοιο κανάλι..

  18. dimitris Says:

    @pr0l0gic
    Το ζητούμενο δεν είναι η εκδίωξη των δημοσίων υπαλλήλων (πράγμα εξάλλου άδικο), αλλά το σταμάτημα των συνεχών προσλήψεων, ρουσφετολογικών και μη.

    Όσον αφορά τα ποσοστά των παρατάξεων στα διάφορα συνδικαλιστικά όργανα, είναι εντελώς άσχετα με το πραγματικό ποσοστό που παίρνουν τα κόμματα από τους αντίστοιχους εργασιακούς χώρους. Τα υψηλά ποσοστά οφείλονται στο λαϊκισμό της αριστεράς αλλά και στην καλύτερη παραγωγή συνδικαλιστικών στελεχών, ιδιαίτερα στις πρωτοβάθμιες οργανώσεις.

    Το μόνο αξιόπιστο κριτήριο για τις εκλογικές προτιμήσεις των δημοσίων υπαλλήλων θα ήταν ένα σχετικό γκάλοπ. Και είμαι βέβαιος ότι δεν θα διαφοροποιούνται από τα γενικότερα πσοστά των κομμάτων.

  19. dimitris Says:

    @PARAGAS
    Οι εργαζόμενοι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα πρόσφατα ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο. Από μια αναφορά του Στέφανου Μάνου, θυμάμαι τα εξής νούμερα.
    Δημόσιος τομέας 1,0 εκατ.
    Ελεύθεροι Επαγγελματίες 0.9 εκατ.
    Εργαζόμενοι ιδιωτικού τομέα 2,5 εκατ.

    Η μέση αμοιβή των εργαζόμενων στον δημόσιο τομέα είναι τριπλάσια της μέσης αμοιβής στον ιδιωτικό τομέα (υπό τη μορφή του πόσο κοστίζει συνολικά ένας εργαζόμενος, ήτοι μισθός+ασφαλιστικές εισφορές).

  20. Δημήτρης Says:

    Το οτι δεν υπαρχει αξιοκρατια στην Ελλαδα και οτι επικρατει κομματισμός δεν ειναι νεο. Ως γνωστόν το κράτος δεν επανιδρύθηκε απο τον ΚΚ…

    Ασφαλώς το να είσαι πετυχημένος σε εναν τομέα ειναι σημαντικό. Ειναι όμως παρανόηση το να κρίνει κανείς καποιο πολιτικό η έστω ενα διοικητικό απο το χαμηλό impact factor. Ας μου επιτραπεί να πω οτι ειναι ελιτιστικη αποψη.

    Αλλο επιστημη και αλλο πολιτική, όπως αλλο επιστήμη και αλλο πραγματική ζωή.

    Αναλόγως θα μπορούσε κανείς να παραθέσει περιπτώσεις σημαντικών επιστημόνων με απογοητευτικό διοικητικό έργο, οταν τους δόθηκε η ευκαιρία. Και ειναι και αυτοί αρκετοί…

  21. Mitsos apo makria Says:

    Αν και συνεχίζεται η απεργία
    μας στο Χόλυγουντ, το »Σενάριο Μitsos» είναι: Οταν
    επικοινωνεί ο Ζαχόπουλος με τον ΚΚ και του λέει
    πως εκβιάζεται με DVD γιά »κάτι» (έτσι το λέμε τώρα)
    που έκανε με την 36χρονη (πλέον) Τσέκου, ο Μεγάλος
    θορυβήθηκε. Ο Ζαχ., παληός και καλός φίλος, είναι
    σε θέση να ξέρει γιά το ζεύγος Καραμανλή πολύ πιό
    πολλά απ’ ό,τι οποιοσδήποτε άλλος.

    Ο εξ απορρήτων της Οικογένειας (βοήθησε στην
    λεπτή υπόθεση »Ανθυπίατρος Νατάσα» ίσως και σε
    άλλες πιό χοντρές), τοποθετείται -σε ανταπόδοση- ΓΓ
    στο υπουργείο (κάθε άλλο παρά) πολιτισμού. Ρώτησε
    λοιπόν ο Μεγάλος: »Μήπως πάνω στην φούντωση στη
    φλόγα, σου ξέφυγε τίποτα γιά μένα, τη Νατάσα, ή τα
    δίδυμα;». Ο Ζαχ. είχε δει και ακούσει το demo, που
    περιείχε μόνο …ποδοσφαιρικά συνθήματα και
    απάντησε με ένα ξερό πλην συγκρατημένο »ΟΧΙ».
    Γιά να αποδυναμώσει μελλοντικές διαρροές, ο ΚΚ
    που αμέσως κατάλαβε, τον »παραιτεί».

    Στο 48ωρο που ακολούθησε, ο Ζαχ. παρέλαβε μιά
    πιό ενισχυμένη μονταρισμένη έκδοση στην οποία
    ακούγονταν ΚΑΘΑΡΑ πολλά από αυτά που φοβόταν
    ο Μεγάλος και που είχε πει παληότερα πάνω στο
    ψηστήρι. Πάνω του ξαφνικά πέφτουν: Το Εβερεστ,
    οι Αλπεις, οι Ανδεις, το Κιλιμάντζαρο, το Φουτζιγιάμα
    και το Πίτσου-πίτσου. Μαθαίνει ότι του ‘ρχεται και
    ο Ολυμπος γιά κερασάκι και τους πέντε ορόφους,
    με την βοήθεια και των ηρεμιστικών που έπαιρνε
    τελευταία, τους είδε ίσωμα. Ευτυχώς, δούλεψε ο
    αερόσακος (δεν ήταν χοντρός ο άνθρωπος) και την
    γλύτωσε.

    Μερικές μέρες μετά. Ολοι όσοι υπάρχει περίπτωση
    να έχουν στα χέρια τους αντίγραφο του DVD
    (με ή χωρίς ταινία της ΑΕΠΙ), θα πάνε μέσα. Δεν ισχύει
    το ίδιο γιά όσους άκουσαν – είδαν αλλά δεν κατέχουν,
    επειδή και να θέλουν, δεν μπορούν να αποδείξουν
    τίποτα. Η Τσέκου μέσα πρώτη, διότι οπωσδήποτε
    κάπου θα έχει παραχώσει κάποια κόπια. Μέχρι
    να »ξεχάσει» πού την έχει κρύψει.

    Ο Μάκης, ένα ψυχικό ράκος, είναι πραγματικά
    τσαντισμένος, αλλά με τον εαυτό του, διότι ΟΛΟΙ οι
    άλλοι μπορεί να έχουν δισκέτα, κι εκείνος όχι.
    Δηλώνει δε πως αν διαπιστώσει ότι γίνονται μαζικές
    απελάσεις Νιγηριανών, θα πηδήσει κι αυτός, χωρίς να
    διευκρινίζει παραπέρα. Μπορεί να μη μάθουμε ποτέ
    το περιεχόμενο της δισκέτας, αλλά μάθαμε από
    τον Θέμο, πως ΚΑΙ ο κλέφτης Μάκης, ανήκει όπως
    και οι άλλοι, στην ΝΔ.

    Το τελευταίο προπύργιο αντίστασης που νομίζαμε
    πως είχαμε ενάντια στην επίθεση της κυβέρνησης,
    αποδείχθηκε χάρτινο κι αυτό. ΚΑΙ ο Μάκης
    (κρυπτο)νεοδημοκράτης; Τίποτα όρθιο πιά.
    Στην πολιτική, βούρκος, προδοσία. Στην οικονομία,
    το χρηματιστήριο σε τροχιά Ζαχόπουλου
    (προς τα κάτω). Στούς κοινωνικούς θεσμούς μπάχαλο,
    φόνοι, βιασμοί, 4-0 κλπ. Και στην τέχνη, η διάλυση
    των Παπαροκάδων!!!

  22. ak111 Says:

    κ. Λαζαρίδη δεν διαφωνούμε στους στόχους αλλά στα μέσα για την επίτευξη αυτών των στόχων, και συγκεκριμένα στο πως γίνεται το «ξεψείρισμα» από τους απλούς πολίτες. Τις τελευταίες μέρες έχουμε δει αρκετούς «ειδικούς» την μία μέρα να κατακεραυνώνουν τους πάντες και την επόμενη να χρειάζεται να ανακαλέσουν. Και υποτίθεται ότι είναι αυτοί που έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες που δεν έχουμε εμείς.

    Ας πάρουμε όμως κάποια παραδείγματα από το παρών ιστολόγιο. 1) ο υπουργός οικονομίας κατηγορείται για μειοδοσία. 2) το επόμενο κείμενο είναι του κ. Κωνσταντάρα από τη σελίδα στην οποία αξιολογείται ο ίδιος: «προσπαθώ να “αναγνωρίσω” τον εαυτό μου στους χαρακτηρισμούς τους αλλά δεν τα καταφέρνω. Γιατί λένε τέτοια ψέματα; Γιατί με χαρακτηρίζουν χωρίς να με ξέρουν; … Που τα βρήκατε αυτά; Δεν σας πιάνουν τύψεις με τις ανακρίβειες και τα ψέματα που γράφετε και λέτε;». 3) πιο πρόσφατα ο γιος του κ. Σκουλάκη διαψεύδει την «έντονη φήμη» ότι ο πατέρας του τον προορίζει για διάδοχό του. Ας προσέξουμε λίγο και τι γράφουμε και τι διαβάζουμε, ειδικά όταν αποδίδουμε τόσο βαρείς χαρακτηρισμούς.

    Με την εξαίρεση του διευθυντή του ασφαλιστικού ταμείου (λόγω της δημοσιότητας που έλαβαν οι δηλώσεις του υπουργού) τους άλλους στους οποίους αναφέρεστε δεν τους γνωρίζω. Πολύ πιθανόν να ευνοήθηκαν από τις γνωριμίες τους όπως υπονοείτε. Πολύ πιθανόν να υπάρχουν άλλοι με περισσότερα προσόντα για τις συγκεκριμένες θέσεις. Αλλά αν κάνουν καλά τη δουλειά τους το ξέρετε; Φαντάζομαι όχι, αλλιώς θα γράφατε και τι λάθη έπραξαν. Γιατί λοιπόν τους τσουβαλιάζετε όλους στο ίδιο σακί και τους απαξιώνετε αποκαλώντας τους Ζαχόπουλους;

    Κλείνω το θέμα γιατί δεν φαίνεται να απασχολεί κανέναν άλλον.
    Με την ευκαιρία θα ήθελα να συγχαρώ τη marianna για τα κείμενα της.

  23. PARAGAS Says:

    «Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται επίσης και σε παράνομες προσλήψεις 55 «γαλάζιων» παιδιών (το 10% του προσωπικού της εταιρείας), οι οποίες έγιναν προεκλογικά αλλά και μετά τις εκλογές εκτός διαδικασίας ΑΣΕΠ, καλύπτοντας τις ανάγκες σε έκτακτο προσωπικό με 11μηνες συμβάσεις. Οπως αναφέρεται στην επερώτηση των βουλευτών, το διοικητικό συμβούλιο της ΕΥΑΘ είχε πάρει απόφαση για την πρόσληψη 22 εργαζομένων!»

    «Προσωπικά μου είναι αδιάφορο το δημόσιο ως εργασιακή προοπτική, οπότε δεν διακατέχομαι από προσωπικές φιλοδοξίες για να αντιδράσω στο να μπει μαχαίρι και να κοπούν κώλοι»……..
    εσυ, εγω, ο Α, ο Β, τους πληρώνουμε όμως prologic

  24. PARAGAS Says:

    Δώστε Συμβασιουχοόποιο στο Λαό!! να απαιτει μονιμοποίηση μετά!

  25. Νερατζιά(ή) Says:

    Ε, ρε και να μην είχε πέσει ο κ. Ζαχόπουλος…..!!!!!!

  26. Αρίστος Says:

    http://www.e-tipos.com/newsitem?id=30850

  27. Νερατζιά(ή) Says:

    Θα μάθουμε τίποτα ή «τσάμπα καίει η λάμπα»??

    http://www.e-tipos.com/newsitem?id=31175

  28. ak111 Says:

    Θυμήθηκα τη συζήτηση σ’ αυτή τη σελίδα διαβάζοντας το σημερινό άρθρο του Χρήστου Γιανναρά στην Καθημερινή. Ακολουθεί ένα απόσπασμα:

    Είναι εξόφθαλμο, έστω και αν λίγοι το συνειδητοποιούν: Οτι στην Ελλάδα σήμερα πρώτο το κράτος έχει θεσμικά καταργήσει τη διάκριση ποιοτήτων, την αξιολογική κρίση, την εκτίμηση και διαβάθμιση προσόντων, αξιοσύνης, ήθους. Και όταν, από το δημοτικό σχολείο ώς τα ανώτατα κρατικά αξιώματα, έχει θεσμικά αποκλειστεί η ποιοτική αναβάθμιση, η διάκριση και καταξίωση ταλέντου, κατάρτισης, ωριμότητας, δεν υπάρχει περιθώριο (ούτε νόημα) να λειτουργήσει άμιλλα, δημιουργική φαντασία, αίσθηση τιμής για την ανάληψη ευθύνης. Ισως ελάχιστοι κατανοούν ότι μια κοινωνία που έχει θεσμικά εξαφανίσει και αποκλείσει την κριτική αξιολόγηση και την άμιλλα, είναι, με μαθηματική βεβαιότητα, χωρίς μέλλον. Και το παρόν της, κόλαση.

    Προτού, λοιπόν, φτάσουμε στον κωμικό επαρχιωτισμό της διανόησης και στον θλιβερό εξευτελισμό των επαγγελματιών της εξουσίας, πρέπει να θυμηθούμε τα εξωφρενικά που θεωρούνται αυτονόητα: Ολοι οι ανώτατοι κρατικοί αξιωματούχοι στην Ελλάδα επιλέγονται και διορίζονται από την κάθε κυβέρνηση αυθαίρετα, σατραπικά – δίχως θεσμικές διαδικασίες και προϋποθέσεις αμερόληπτης κρίσης, ποιοτικής αξιολόγησης. Παντού: στη Δικαιοσύνη, στις Ενοπλες Δυνάμεις, στη Δημόσια Τάξη, στους Δημόσιους Οργανισμούς, στις κρατικές και ημικρατικές εταιρείες, στα κρατικά μουσεία, στα κρατικά ιδρύματα, στις κρατικές ορχήστρες, στα κρατικά νοσοκομεία, στα κρατικά ασφαλιστικά ταμεία – ο κατάλογος ατέλειωτος. Κάθε καινούργια κυβέρνηση σέρνει μαζί της, για να γεμίσει χιλιάδες θώκους χρυσοπληρωμένης εξουσίας, μια παρασιτική καμαρίλα ανεπάγγελτων (κατά κανόνα) κομματικών κομπάρσων, ψηφοσυλλεκτών, αφισοκολλητών, κολάκων. Ενα ανυπόληπτο κοινωνικό περιθώριο κυβερνάει τη χώρα (σε ποια αμερόληπτη κρίση να βασιστεί η υπόληψη;)

    Ετσι οι δημόσιοι λειτουργοί ξέρουν, από την πρώτη στιγμή εισόδου στην «υπηρεσία», ότι το ενδεχόμενο να φθάσουν στα κορυφαία κρατικά αξιώματα δεν είναι συνάρτηση των ικανοτήτων, της εργατικότητας, της δημιουργικής πρωτοβουλίας, του διευθυντικού χαρίσματος, αλλά συνάρτηση μόνο της προσχώρησης στην «αυλή» κάποιου «κόμματος εξουσίας». Και όσο πιο ανίκανος και φαύλος είναι κανείς, τόσο πιο έγκαιρη η προσχώρηση.

    Επιπλέον, η συντριπτική (συντρίβει κάθε αξιοκρατία) πλειονότητα των δημόσιων λειτουργών πρωτοδιορίστηκαν κάποτε με σημείωμα βουλευτή, παρέμβαση «κλαδικής» κομματικής οργάνωσης, εικονικές εξετάσεις ή «συνεντεύξεις» και πιο πρόσφατα, με μονιμοποιήσεις συμβασιούχων. Η αναξιοκρατία είναι το καταγωγικό δεδομένο, ο θεμέλιος λίθος οικοδόμησης του ελλαδικού κράτους. Και τα τελευταία είκοσι εφτά χρόνια, με τον μοιραίο για τον Ελληνισμό θρίαμβο του πολιτικού λαϊκισμού, αμοραλισμού ή «εκσυγχρονιστικού» μηδενισμού, καταργήθηκε και επίσημα κάθε ιεραρχία, κάθε διαβάθμιση ευθυνών στις δημόσιες υπηρεσίες. Οι υπάλληλοι «προάγονται» με βάση μόνο το πόσα χρόνια υπηρετούν, ενώ η ανάθεση ευθυνών γίνεται «με απόφαση υπουργού», δηλαδή με κριτήριο την εμπιστοσύνη που εμπνέουν στους κομματικούς κυβερνώντες.

    Είναι αδιανόητος ο έλεγχος ποιότητας της υπαλληλίας, έλεγχος σφαλμάτων ή παραλείψεων, ικανότητας ή ανικανότητας, ευσυνειδησίας ή ασυνειδησίας, εργατικότητας ή φυγοπονίας, άρνησης καθήκοντος, βάναυσης συμπεριφοράς στους πολίτες. Στο ελλαδικό κράτος κανένας δεν ελέγχεται για τίποτα. Πειθαρχικά συμβούλια δεν λειτουργούν, θεσμός ελεγκτών, επιθεωρητών, αξιολογητών, αν υπάρχει ακόμα στα χαρτιά, μένει αυτονόητα ανενεργός. Η «βουλευτική ασυλία» κουκουλώνει από τροχαίες παραβάσεις ώς και ποινικά αδικήματα, «ένας πρωθυπουργός δεν παραδίνεται ποτέ στον εισαγγελέα, στέλνεται σπίτι του» έστω κι αν έχει δημόσια καταγγελθεί για κλοπές, χρηματισμό, απάτες.

  29. Αρίστος Says:

    Παλιό, νο-στα-λγι-κό, παλιομοδιτικο, καινοτομο, διαχρονικό, all Time classic, Αθάνατο και Ελληνικό!!!

    Αλί και τρισαλί στους μη-καβατζομένους!!

    Ελλάδα του 1960, 1970, 1980, 1990?

    Ελλάδα του 2008!!

  30. Αρίστος Says:

    Well done AK111!!!!!!!!

  31. ak111 Says:

    Γειά σου μεγάλε Χάρυ


  32. Νερατζιά(ή) Says:

    Τελικά τι έγινε *ΚΑΙ* με αυτή την Υπόθεση…?
    Την *χωνέψαμε* ?

  33. marianna Says:

    Φυσικά τη «χωνέψαμε».. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι αφού συνήλθε ο Ζαχόπουλος και κατέθεσε δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ζητήσει ούτε μία συγγνώμη.. μόνο κατακεραύνωσε αυτούς που τον εκβίαζαν και προστάτευσε το πρωθυπουργικό περιβάλλον.

    Το ότι ένας κρατικός λειτουργός είχε σεξουαλικές σχέσεις με μια υφισταμένη του εκμεταλλευόμενος την δύναμη που του παρέχει η θέση του, δεν είναι κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ντρέπεται; Ή στην Ελλάδα θεωρείται και «μάγκας» μια και το παράδειγμά του ακολουθούν και πολλοί άλλοι; Σε άλλα κράτη η σεξουαλική παρενόχληση και η κατάχρηση εξουσίας θεωρούνται αμαρτήματα. Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα τι θεωρούνται;

  34. Παράγκας Says:

    Το θυμάστε;;;

    http://troktiko.blogspot.com/2009/06/blog-post_834.html

Τα σχόλια είναι κλειστά.


Αρέσει σε %d bloggers: