Αξιολόγηση κινηματογραφικών ταινιών

Καταχρώμαι τη θέση tου διαχειριστή για να σας ρωτήσω κάτι εντελώς άσχετο με την πολιτική. Προσεχώς θα αρχίσει στη Νέα Υόρκη ένα Greek Film Festival και θέλω τη συμβουλή σας για το ποιές ταινίες αξίζουν. Αυτές που δεν έχω δει είναι:

Πίσω πόρτα, του Γιώργου Τσεμπερόπουλου
Buzz, του Σπύρου Ταραβίρα
Η χορωδία του Χαρίτωνα, του Γ. Καραντινάκη
Η σκόνη που πέφτει, του Τάσσου Ψαρρά
Η καρδιά του κτήνους, του Ρένου Χαραλαμπίδη
Κόκκινη Πέμπτη, του Χ. Σιόπαχα
Το τραγούδι της ζωής, του Τ. Λυκουρέση
Αγρυπνία, του Ν. Γραμματικού
Who’s on first, by Valerie Kontakos

17 Σχόλια to “Αξιολόγηση κινηματογραφικών ταινιών”

  1. IrDA Says:

    Η καρδιά του κτήνους, του Ρένου Χαραλαμπίδη

    Την είδα και μου άρεσε πάρα πολύ. Διαδραματίζεται στο κλασσικό στυλ του Χαραλαμπίδη όπως το Low Budget Story για παράδειγμα.

    Περισσότερα εδώ http://imdb.com/name/nm0361776/

  2. ritsmas Says:

    Νομίζω ότι η Χορωδία του Χαρίτωνα εχει κατι ξεχωριστο.
    Είναι μια κωμωδία για τη ζωή και τους ανθρώπους σε μία μικρή επαρχιακή πόλη στη δεκαετία του ’60. Οι ήρωες της ταινίας ζουν και «ανθίζουν» σ’ ένα «τρελό γαλατικό χωριό». Οι ιστορίες τους δημιουργούν έναν μικρόκοσμο με έρωτες, πάθη, ίντριγκες, τρυφερότητα και πολύ αισιοδοξία σε μια εποχή αθωότητας και ομορφιάς. Και ο πρωταγωνιστής μας…; Ο Χαρίτων Ουλιάνωφ έχει ένα μεγάλο πάθος: τη ζωή! Για κείνον, κάθε γυναίκα είναι όμορφη, κάθε κρασί είναι υπέροχο, ειδικά όταν το μοιράζεσαι με καλή παρέα, ενώ κάθε κατάσταση είναι μια ευκαιρία για διασκέδαση. Ο ερχομός του στην πόλη σηματοδοτεί την έναρξη μιας αλυσίδας γεγονότων, τόσο δραματικών όσο και διασκεδαστικών…
    Χωραφας – Ναυπλιώτου : εγγυηση ποιότητας…νομίζω

    ριτς

  3. Clandestino Says:

    Η πίσω πόρτα είναι πολύ ευχάριστη ταινία.

  4. ποιητής Φανφάρας Says:

    Ταινίαι τέχνης:

  5. ποιητής Φανφάρας Says:

    Ταινίαι τέχνης (συνέχεια):

  6. ποιητής Φανφάρας Says:

    Επιστροφή στην ποιότητα:

  7. ποιητής Φανφάρας Says:

    Επιστροφή στην ποιότητα:

  8. ποιητής Φανφάρας Says:

    Επιστροφή στην ποιότητα:

  9. ποιητής Φανφάρας Says:

    Επιστροφή στην ποιότητα:

  10. Αρίστος Says:

    ο Αριστος προτείνει το «Σπιρτόκουτο» και την » Η ψυχή στο στόμα»…με χίλια!!!(βλ.σχετικα στο YOYTUBE)

  11. ποιητής Φανφάρας Says:

    Το »Σπιρτόκουτο» το έχω δει. Από τις πιο αντιηρωικές και κυνικές ταινίες του ελληνικού σινεμά. Πολύ καλές και φυσικές ερμηνείες. Τίποτα περισσότερο όμως από μια »στεγνή» καταγραφή-περιγραφή της κακόμοιρης ελλ. πραγματικότητας και της ξεφτίλας.
    Σχετικά με την »ψυχή στο στόμα». Στο εξωτερικό έχουν περάσει πολλές δεκαετίες από την εποχή που η βωμολοχία αποτελούσε κάτι το επαναστατικό. Στην Ελλάδα η βρισιά αποτελεί ακόμα πόλο έλξης θεατών. Κάποτε θα περάσουμε και αυτήν την παιδική αρρώστεια (δεν αναφέρομαι αποκλειστικά σε αυτήν την ταινία).
    Προτείνω:
    Αλοζανφάν των αδελφών Ταβιάνι
    Η νύχτα του Σαν Λορέντζο των αδελφών Ταβιάνι
    Europa του Λαρς Φον Τρίερ
    Ποτέμκιν του Αϊζενστάιν
    Ταινίες του Φριτς Λανγκ, Κλωντ Σαμπρόλ, Τσάρλυ Τσάπλιν κλπ

    »Ρεπό» του Βαφέα
    Η »κάλπικη λίρα» του Τζαβέλλα
    Τοπίο στην ομίχλη του Αγγελόπουλου
    Ράδιο Μόσχα του Τριανταφυλλίδη
    Μαγική Πόλις του Κούνδουρου
    κλπ κλπ κλπ

  12. Αρίστος Says:


    Απο το την ταινία «όλα ειναι δρόμος»…εξαιρετική

  13. Aρίστος Says:


    απο το «Ας περιμένουν οι Γυναίκες»…

  14. Αρίστος Says:


    απο το “Ας περιμένουν οι Γυναίκες”…

  15. ποιητής Φανφάρας Says:

    “Ας περιμένουν οι Γυναίκες”…
    Απαράδεκτοι, στατικοί, ασύνδετοι, και ανούσιοι διάλογοι.
    Είναι γεγονός και αποτελεί φαινόμενο ευρέως παραδεκτό και αποδεκτό ότι η ταινία αυτή αποτελεί την υλιστική επίδειξη του λούμπεν ιδεολογικού και κακώς ενσωματωμένου προλεταριάτου, η οποία εκουσίως υποθάλπει και υποδαυλίζει τη στάσιμη, ανέξοδη και αναπόφευκτη παρακμή του ιστορικού προτσές του νεογιάπικου αντιπολιτισμού. Έχοντας ως αφετηρία μια τέτοια παραδοχή, θα ήταν ίσως προτιμότερο να προσανατολιστούμε σε μια δομημένη, ενισχυμένη και ορθά ενσωματωμένη, νεοστρουχτουραλιστική, κινηματογραφική αντικειμενική υποκειμενικότητα της πραγματικότητας , μέσα από μια οπτική γωνία καθαρά ενωτική, αλτρουϊστική και, θα τολμούσα να πω, αμφοτεροβαρώς επαναστατική!
    Με δυο λόγια: Μάπα το καρπούζι!!!
    χαχαχααχα

  16. Αρίστος Says:

    Ποιητά….πεζογράφησες!!!

  17. Αρίστος Says:

    Απολάυστε ΦΡΟ-ΥΤΑ και «φρου-τά-κια»…..
    http://www.icookgreek.com/index.asp?a_id=668&v_id=199

Τα σχόλια είναι κλειστά.


Αρέσει σε %d bloggers: