Η διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ

Η διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ είναι ζήτημα που αφορά όλον τον ελληνικό λαό και όχι μόνο τα μέλη του ΠΑΣΟΚ. Όλοι μας πρέπει να έχουμε λόγο. Προσωπικά πιστεύω ότι ο Γιώργος Παπανδρέου δοκιμάστηκε και απέτυχε. Δεν πρέπει να επανεκλεγεί. Επίσης πιστεύω ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι η χειρότερη δυνατή λύση (θα επανέλθω με επιχειρήματα). Η μάχη της διαδοχής δεν πρέπει να γίνει μονομαχία Παπανδρέου-Βενιζέλου. Η αναζήτηση νέας ηγεσίας πρέπει να διευρυνθεί, ακόμα και σε άτομα έξω από το ΠΑΣΟΚ.

254 Σχόλια to “Η διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ”

  1. λινα Says:

    I think its AgCe(s) equation themi

  2. JPAPA2007 Says:

    «Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΕΞΙΑ

    Το φαινόμενο ΠΑΣΟΚ χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης. Πρόκειται για ένα μόρφωμα αντικρουόμενων ιδεολογιών – αντιλήψεων που ανέλαβε να υλοποιήσει ένας απο τους πιό επικίνδυνους δημαγωγούς στην ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ένας τυχοδιώκτης με πολλά βιωματικά τραύματα και μια άστατη πορεία ζωής που ποτέ δεν του επέτρεψε να έχει πραγματική αντίληψη της ελληνικής πραγματικότητας.

    Η συγκυρία κάτω απο την οποία το ΠΑΣΟΚ πρωτοεμφανίστηκε στην ελληνική πολιτική ήταν ιδανική για ένα τέτοιο ασαφές ιδεολόγημα-κίνημα, την περίοδο της μεταπολίτευσης, όταν περισσότεροι απο τους μισους Έλληνες, αντιδρώντας στην επτάχρονη δικτατορία, ζούσαν στο ρυθμό μιας ιδιάζουσας εξεγερτικής «αριστεροποίησης», η οποία βέβαια, μη έχοντας οποιαδήποτε οργανική ή άλλη σχέση με την προδικτατορική αριστερά έψαχνε την ταυτότητά της.

    Επρόκειτο για όλους εκείνους που δεν είχαν ποτέ ούτε και ήθελαν να έχουν σχέση με το ΚΚΕ και τα παράγωγά του, είτε γιατί ήταν αντικομμουνιστές είτε γιατί ήθελαν μεν να ακολουθήσουν ένα «προοδευτικό» «αντιδεξιό» κόμμα χωρίς όμως τη ρετσινιά του κομμουνιστή και χωρίς να διακινδυνεύσουν ή να ξεβολευτούν σε μια πολιτικά ακόμη ρευστή περίοδο.

    Ο Α.Π., ικανότατος δημαγωγός, έπιασε το νόημα της εποχής και χτύπησε φλέβα χρυσού, δημιουργώντας ένα κίνημα (δεν ήταν τυχαία η επιλογή του όρου) που θα λειτουργούσε σαν πολιτικό χωνευτήρι για όλους αυτούς, προβάλλοντας μια ασαφή, αμφιλεγόμενη και διαρκώς διαμορφούμενη/μεταβαλλόμενη πολιτική πλαρφόρμα με λαϊκιστικη «αριστερή» φρασεολογία , όπου «όλοι οι καλοί χωρούσανε», αλλά τελικά ακίνδυνη και ανέξοδη, μιας και ακόμη το «κίνημα» ήταν στην αντιπολίτευση.

    Συνθήματα όπως ΕΟΚ-ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, Έξω οι Βάσεις του θανάτου κλπ ήταν στην ημερήσια διάταξη συσπειρώνοντας όλο και περισσότερους πολίτες που έβλεπαν στο ΠΑΣΟΚ την ελπίδα για μια «Νέα Ελλάδα».

    Όταν τελικά το ΠΑΣΟΚ ήλθε στην εξουσία, άρχισε να παρατηρείται το πρωτοφανές φαινόμενο μιας πολιτικής σχιζοφρένειας, όπου ο «αριστερός» καταγγελτικός λόγος δεν αντιστοιχούσε με την εφαρμοζόμενη πολιτική, παρ όλα αυτά όμως εξαλολουθούσε να υφίσταται! Η εξήγηση μάλλον απλή: ο Α.Π. είχε ήδη μετατρέψει το «κίνημα» σε προσωποπαγή μηχανισμό, όπου η αυθεντία και το κύρος του αδιαμφισβήτητου χαρισματικού ηγέτη, δεν άφηνε περιθώρια για οποιαδήποτε αμφιβολία περι της ορθότητας της πολιτικής που ασκούσε.

    Ο Ανδρέας βεβαίως, ουδέποτε πίστευε αυτά που έλεγε στο μπαλκόνι ή στις «βαθυστόχαστες» αναλύσεις του, παραμένοντας πάντα ένας τυχοδιώκτης αστός, γόνος συντηρητικού πολιτικού πατέρα, με πολλά προσωπικά προβλήματα και αδιέξοδα απο τα παιδικά του χρόνια, που τον ακολουθουσαν σε όλη την πολυκύμαντη ζωή του μέχρι το τέλος!

    Ήταν πολύ φυσικό, μέσα απο την εξουσία, το «κίνημα» να μεταβληθεί γρήγορα σε καθεστωτικό μηχανισμό, όπου ένα πλήθος στελεχών, χωρίς καθαρή ιδεολογική υποδομή, πέρασαν πολύ εύκολα στην «αντίπερα» όχθη.

    Η πολυσυλλεκτικότητα έδρασε ακόμη πιό καταλυτικά, φέρνοντας το ΠΑΣΟΚ σε μια κατάσταση όπου ο καθένας θα μπορούσε να ανήκει, αφού ήταν πιά κόμμα εξουσίας, είτε ως «αριστερός» είτε ως «προοδευτικός» αστός, είτε ακόμη και ως «εναλλακτικός νεοδεξιός»(βλέπε Ανδριανόπουλο – Μάνο)!!!

    Το ΕΟΚ-ΝΑΤΟ είχαν ήδη μετατραπεί σε εθνική πολιτική (είναι πολλά τα λεφτά ΑΚΗ – ΓΙΑΝΝΟ), η οικονομία της αγοράς (καπιταλιστικό μοντέλο)ήταν αποδεκτό επακόλουθο (λέγε με ΣΗΜΙΤΗ) και ο συναγελασμός πρώην δεξιών (ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ – ΛΙΒΑΝΟΣ) με μεταπηδήσαντες πρώην «αριστερούς» (ΔΑΜΑΝΑΚΗ-ΚΟΤΖΙΑΣ-ΚΟΥΝΑΛΑΚΗΣ-ΜΠΙΣΤΗΣ κλπ) ήταν επίσης πολύ φυσικός!

    Έτσι φτάσαμε στη σημερινή εξέλιξη, όπου οι δύο απανωτές εκλογικές ήττες, κατέδειξαν το πραγματικό πρόσωπο αυτού του ιδιάζοντος πολιτικού μορφώματος, που ένας ευφυής, λαοπλάνος Ανδρέας μπορούσε να πλασσάρει με επιτυχία στις τότε συνθήκες, αλλά οι επίγονοί του είναι ευνόητο ότι δεν θα μπορούσαν σήμερα!

    Να γιατί το σημερινό ΠΑΣΟΚ της κυρίας Μιλένας -GUCCI-Αποστολάκη, του κυρίου Άκη-FOUR SEASONS-Τσοχατζόπουλου, και πολλών άλλων «σοσιαλιστών νέας κοπής» δεν είναι παρά ΕΝΑ ΠΤΩΜΑ.

    Δεν έχει λοιπόν τόση σημασία αν αύριο την ηγεσία του αναλάβει ο γαμπρός του Μπακατσέλου (Βενιζέλος) ή ο αμερικανόθρεφτος ανηψιός της Ολμπράιτ (Γ.Α.Π)!!!

    Όσο κι αν προσπαθούν οι νεκροθάφτες να αναστήσουν ένα πτώμα που απο την αρχή της γέννησής του ήταν θνησιγενές, η ιστορία μπορεί να επαναληφθεί ΜΟΝΟΝ ΩΣ ΦΑΡΣΑ.»

  3. Φλώρα Says:

    Ο άνθρωπος που πρότεινε το κόμμα του Ταλάτ να γίνει μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, θα ζητήσει την ψήφο μας πάλι στο μέλλον; Θα διαφυλάξει τα εθνικά μας συμφέροντα; Ας το αναλογιστούν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ… Ξεχάσαμε μήπως τις δηλώσεις του παλαιότερα περί διεθνούς-και όχι ελληνικής-συνείδησης;

  4. Φλώρα Says:

    Ο Γ. Παπανδρέου είναι ο άνθρωπος που πρότεινε το κόμμα του Ταλάτ να γίνει μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, θα ζητήσει την ψήφο μας πάλι στο μέλλον; Θα διαφυλάξει τα εθνικά μας συμφέροντα; Ας το αναλογιστούν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ… Ξεχάσαμε μήπως τις δηλώσεις του παλαιότερα περί διεθνούς-και όχι ελληνικής-συνείδησης;

Τα σχόλια είναι κλειστά.


Αρέσει σε %d bloggers: