Δεν ξεχνώ. Δυό χρόνια πέρασαν από το θάνατο της Αμαλίας Καλυβίνου και τίποτα δεν έχει γίνει για τη λύση των προβλημάτων που ανέδειξε. Κανείς δεν τιμωρήθηκε. Καμιά βελτίωση δεν θεσπίστηκε στην εκπαίδευση των γιατρών, κανένα μέτρο δεν ελήφθη για την πάταξη της δωροληψίας. Τίποτα. Ένα κράτος αδιάφορο. Ένα πολιτικό σύστημα αυτιστικό. Μια συντεχνία, των γιατρών, διεφθαρμένη και ανάλγητη. Μια κοινωνία του «ο σώζον εαυτόν σωθήτο». Επιμένω: να καθιερωθεί η 1η Ιουνίου ως «ημέρα της Αμαλίας», ημέρα του ανήμπορου ασθενούς, ημέρα του ευσυνείδητου γιατρού.
Κι άλλοι αρνούνται να ξεχάσουν:
http://anemos5.blogspot.com/2009/05/blog-post_6853.html
http://zamanftou.wordpress.com/2009/05/31/αμαλια-δε-σε-ξεχναμε/
http://offstreamer.blogspot.com/2009/05/blog-post_26.html
http://fiddleofthepan.blogspot.com/2009/05/2.html
http://cathpain.tumblr.com/post/113215490
http://freechristians.pblogs.gr/2009/05/amalia-kolybinoy-perasan-dyo-hronia.html
http://alekosmarkellos.blogspot.com/2009/05/blog-post_25.html
http://sotomi.blogspot.com/2009/05/2.html
http://metablogging.gr/archives/2402
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/?p=1314
http://brexmother3.blogspot.com/2009/05/2.html
http://mementumvivere.blogspot.com/2009/05/point-of-view.html
http://arkoudos.com/blog/?p=1923
http://kouzinastratos.blogspot.com/2009/05/blog-post_25.html
http://korydallos.blogspot.com/2009/05/2_24.html
http://blogs.sch.gr/tgiakoum/archives/3720
http://amalia2007.blogspot.com/2009/05/blog-post.html
http://larissaagorakanenas.blogspot.com/2009/05/blog-post_8613.html
http://tromponi.blogspot.com/2009/05/blog-post_24.html
http://bigbigmama.blogspot.com/2009/05/malpractice.html
http://www.lidoriki.com/2009/05/blog-post_24.html
http://www.lidoriki.com/2009/05/blog-post_74.html
http://anergoidimosiografoi.blogspot.com/2009/05/2.html
http://sexyellhnides.pblogs.gr/2009/05/dyo-hronia-hwris-thn-amalia.html
http://spiti.pblogs.gr/2009/05/amalia-kolybinoy-perasan-dyo-hronia.html
http://prezatv.blogspot.com/2009/05/blog-post_6272.html
http://krogias.blogspot.com/2009/05/blog-post_19.html
http://krmns.blogspot.com/2009/05/blog-post_2743.html
http://dimitrios-kalaitzis.blogspot.com/2009/05/blog-post_5795.html
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=47147
…
Ιουνίου 3, 2009 σε 10:05 μμ
Πρόσφατες προσωπικές εμπειρίες μου (απ)έδειξαν, πολλάκις μάλιστα, ότι δεν έχουν γίνει όλοι οι γιατροί ‘φακελάκηδες’. Ας μην οδηγούμαστε τόσο ανέξοδα σε γενικευτικές, ισοπεδωτικές διατυπώσεις (‘Μια συντεχνία, των γιατρών, διεφθαρμένη και ανάλγητη’)…
Αλήθεια, γιατί υπάρχει ‘συντονισμός’ σχολίων σε ένα μπλογκ αξιολόγησης βουλευτών;
Ιουνίου 3, 2009 σε 10:41 μμ
3 ημέρες κανένας δεν έχει γράψει έστω και ένα σχόλιο και είναι άξιο απορίας.Ούτε για την Αμαλία ούτε για κάποιον ευσυνείδητο γιατρό.
Γράφω λοιπόν για έναν ευσυνείδητο γιατρό γιατί το αξίζει!
Φέτος έκανα εγχείρηση στοδημόσιο Μποδοσάκειο νοσοκομείο της Πτολεμαΐδας. (μικρή πόλη 35000 κατοίκων στο νομό Κοζάνης)
Ήμουν σε ένα δίκλινο δωμάτιο 5 ημέρες με εξαιρετική εξυπηρέτηση.
Οφείλω να πω ότι ο γιατρός μου ο Γιώργος ο Γρηγοριάδης είναι ένας εξαιρετικός γιατρός ΩΡΛ πολύ ευσυνείδητος και με πολύ καλή φήμη σε όλη τη Δυτική Μακεδονία.
Και μακάρι όλοι οι ασθενείς να έχουν την αντιμετώπιση που είχα και εγώ όταν βρίσκονται σε δημόσιο νοσοκομείο.
Αμαλία ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει…και κάποια στιγμή η ιστορία σου θα αφυπνήσει κάποιους αγνούς πολιτικούς που υπάρχουν και θα λειτουργήσουν προς όφελος όλων.
Πίστη μου είναι ότι η δημόσια υγεία και η δημόσια παιδεία θα αλλάξουν μόνο όταν θα είναι αναγκαίο οι βουλευτές, οι εισαγγελείς και οι δικαστές να είναι υποχρεωμένοι να στέλνουν τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο της γειτονιάς τους ,στο δημόσιο πανεπιστήμιο αν περάσουν και να νοσηλεύονται στο δημόσιο νοσοκομείο. Αλλιώς γιατί να τα αλλάξουν αφού δεν θα τους αφορούν προσωπικά.
Ιουνίου 4, 2009 σε 12:32 πμ
Κανείς δε λέει ότι δεν υπάρχουν γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία που τιμούν το λειτούργημά τους, το πρόβλημα είναι ότι εδώ και χρόνια αποτελούν τη μειοψηφία με τάσεις συρρίκνωσης του αριθμού τους. Για κάθε ευσυνείδητο γιατρό υπάρχουν, φοβάμαι, αρκετοί που καταπατούν συστηματικά τον όρκο τους. Και αυτό το έχουν καταλάβει καλά- εκτός από την Αμαλία- χιλιάδες ασθενείς και οι συγγενείς τους, εδώ και χρόνια.
Το ερώτημα είναι: Υπάρχει άραγε λύση;
Το πρόβλημα θα αντιμετωπίζονταν ευκολότερα αν ταυτόχρονα με τους γιατρούς που απαιτούν χρήματα για να κάνουν απλά τη δουλειά τους δεν υπήρχαν και όλοι εκείνοι που θεωρούν υποχρέωσή τους να ‘’φιλέψουν’’ το κατιτίς τους γιατρούς που τους κουράρουν. Γιατί αυτό το κατιτίς είναι που δημιούργησε μια παγιωμένη κατάσταση που δεν αντιστρέφεται εύκολα. Πολλοί καλόμαθαν στα δωράκια και χωρίς την παραμικρή ντροπή τα απαιτούν, πλέον.
Μπορεί να γίνει κάτι στο εξής; Ειδικός δεν είμαι, το πρόβλημα είναι σύνθετο, αλλά σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να προτείνουν συγκεκριμένες λύσεις, το θέμα είναι ποιος έχει τη θέληση να τους εντοπίσει, να τους ρωτήσει και πάνω απ’ όλα να εφαρμόσει τις προτάσεις τους ερχόμενος σε μετωπική σύγκρουση με ένα τόσο ισχυρό συνδικάτο όπως αυτό των γιατρών.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το σίγουρο είναι ένα. Αν δεν αισθανθούν όλα αυτά τα ασυνείδητα ανθρωποειδή, που εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη απελπισία για ζωή, το φόβο της φυλακής, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Και για να αισθανθούν αυτό το φόβο πρέπει πρώτα να δουν κάποιους συναδέλφους τους εκεί.
Ιουνίου 4, 2009 σε 7:46 μμ
Θα συμφωνούσα με τις απόψεις του Γεράσιμου, καλή η μαρτυρία του Σπύρου, και στα περισσότερα από αυτά που λέει ο pro. Το θέμα είναι τεράστιο. Θα αναφέρω μόνο κάτι από την αφήγηση κάποιου διευθυντή κλινικής σε Γ.Ν. από κάποια έρευνα. “Το νοσοκομείο δεν είναι απλώς ο καθρέφτης της κοινωνίας μας αλλά κάτι περισσότερο. Είναι ένας μεγεθυντικός φακός εξαιτίας του γεγονότος ότι εδώ μπορεί να κρίνεται η ανθρώπινη ζωή. Έτσι βλέπεις συναδέλφους που τους ήξερες από το πανεπιστήμιο και δεν τους αναγνωρίζεις. Κυνηγοί “κεφαλών” για το χρήμα. Και από την άλλη Άνθρωποιι, με Α κεφαλαίο, που δίνουν ελπίδα στον συνάνθρωπο ότι υπάρχουν ακόμα αξίες.”
Το θέμα δεν είναι οι άνθρωποι, πάντα θα υπάρχουν και καλοί και κακοί. Όπως υπάρχουν και στις άλλες χώρες. Το θέμα είναι το σύστημα και αυτό δεν είναι κάτι που διορθώνεται έτσι απλά, ακόμα κι αν το θέλουμε. Υποθέστε ότι φέρνουμε ένα καρδιοχειρουργό από την Σουηδία (όπου η διαφθορά είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα) και φέρτε τον στην Ελλάδα. Το ερώτημα που θέτω δεν είναι αν θα τα πάρει, αλλά σε πόσο καιρό θα συμβεί αυτό.