Καλώς ή κακώς, οι Ευρωεκλογές αυτές καθ’ αυτές δεν έχουν μεγάλη σημασία. Είναι όμως μια ευκαιρία έκφρασης του εκλογικού σώματος και θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις. Αυτές είναι οι δικές μου σκέψεις για τις επιλογές που έχουμε στη διάθεσή μας:
ΝΔ: Επιεικώς απαράδεκτη. Δεν είναι τόσο τα σκάνδαλά τους που με ενοχλούν, όσο η απουσία έργου και η εξώφθαλμη αναντιστοιχία μεταξύ λόγων (“μεταρρυθμίσεις”) και έργων (απραξία και άκρατος κομματισμός). Δεν βλέπω ελπίδα στον ορίζοντα για αυτό το κόμμα. Όλοι οι επίδοξοι δελφίνοι είναι μια από τα ίδια. Πολύ λίγα αξιόλογα στελέχη.
ΠΑΣΟΚ: Υπάρχουν μερικά στελέχη που εκτιμώ αλλά είναι μειοψηφία. Δεν βλέπω να έχει επέλθει κάποια ουσιαστική μεταβολή στο ΠΑΣΟΚ από το 2004. Είναι μάλλον χειρότερο από ό,τι την εποχή Σημίτη. Λαϊκισμός, ατολμία, έλλειψη σοβαρής ανανέωσης, έλλειψη αυτοκριτικής. Φοβάμαι ότι μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα είναι εξίσου ανίκανη με αυτές τις ΝΔ.
ΣΥΡΙΖΑ: Την ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσα να την ψηφίσω. Έχουν μια σοβαρότητα και μια ποιότητα, ακόμα και όταν διαφωνείς μαζί τους. Αλλά Τσίπρες, Αλαβάνους κτλ, με τίποτα. Ο Παπαδημούλης ήταν ένας από τους καλύτερους ευρωβουλευτές μας την προηγούμενη περίοδο. Τον έβαλαν τρίτο, σε δύσκολα εκλόγιμη θέση.
ΚΚΕ: Στην σταλινική κοσμάρα τους. Ούτε με σφαίρες.
ΛΑΟΣ: Υπάρχουν και άδολοι πατριώτες στο ΛΑΟΣ αλλά βλέπω ότι οι καιροσκόποι, οι τηλεπλασιέ, και οι πατριδοκάπηλοι κυριαρχούν. Δεν μπορώ να τους ψηφίσω.
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ. Συμπαθείς. Δεν με ικανοποιούν απόλυτα οι προτάσεις τους (π.χ. στις θέσεις τους για την Παιδεία η λέξη αξιολόγηση είναι ανύπαρκτη. Επίσης, δεν έχουν τίποτα να πουν για τα πανεπιστήμια). Παρόλα αυτά, είναι μια φρέσκια φωνή που θα δώσει ώθηση στην εξεύρεση λύσεων για τα τεράστια περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Μου φαίνεται αξιοπρεπής ψήφος και θα μου άρεζε να δω τον Μιχάλη Τρεμόπουλο στο Ευρωκοινοβούλιο. Του αξίζει και θα είναι καλό για τη χώρα.
ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ: Δράση, Δημοκρατικοί, Φιλελεύθερη Συμμαχία. Αυτός είναι ο δικός μου ιδεολογικός χώρος. Αν είχαν κατάφερει να κατέβουν ενωμένοι θα ήμουν ενθουσιώδης. Έτσι τα πράγματα είναι δύσκολα. Την ΦΙΣ την εκτιμώ για την τόλμη της και συμφωνώ συνήθως με τις διαπιστώσεις της. Αλλά έχει έναν ιδεολογικό δογματισμό που με αποστασιοποιεί. Η Δράση κατέβασε ένα εξαιρετικό ψηφοδέλτιο. Είναι σίγουρα μια αξιοπρεπέστατη επιλογή και έχει τις καλύτερες πιθανότητες να συγκεντρώσει ένα καλό ποσοστό λόγω αναγνωρισιμότητας και κάποιας προβολής μέσω του ΣΚΑΙ. Επίσης πολύ καλό το ψηφοδέλτιο των Δημοκρατικών.
Δεν βλέπω άλλες σοβαρές επιλογές. Υπάρχουν οι «μακεδονομάχοι» Παπαθεμελής-Ζουράρις, διάφοροι αριστεριστές, και οι γνωστοί γραφικοί. Προσωπικά με βλέπω να επιλέγω αναγκαστικά ένα από τα τρία ψηφοδέλτια του Μ.Κ., πιθανότατα αυτό των Δημοκρατικών. Χαμένη ψήφος; Καθόλου. Χαμένη ψήφος είναι να ψηφίζεις κάτι που μισείς για να μη βγει κάτι που μισείς ακόμη περισσότερο. Αν δεν υπήρχαν εναλλακτικές επιλογές, το καταλαβαίνω. Όταν υπάρχουν όμως, είναι πλέον απόλυτη ευθύνη του ψηφοφόρου.
Μαΐου 18, 2009 σε 10:20 μμ
Για ΝΔ και ΠΑΣΟΚ προσυπογράφω απολύτως αλλά επιλέγω Δράση ως έκφραση υποστήριξης σε έναν από τους ικανότερους και εντιμότερους Έλληνες πολιτικούς το Στ Μάνο.Καλοί οι Δημοκρατικοί και οι Οικολόγοι του Τρεμόπουλου αλλά καλύτερος ο Μάνος.
Μαΐου 18, 2009 σε 10:37 μμ
Και εγώ για δημοκρατικούς το βλέπω, πιστεύω οτι τους αξίζει μια ευκαιρία να δείξουν τι πραγματικά αξίζουν.
Μαΐου 18, 2009 σε 11:26 μμ
Τα περί χαμένης ψήφου, αποτελούν μια πολύ βολική θεωρία για τους δυο μεγάλους που όμως στερείτε λογικής βάσης. Η ύπαρξη πολλών κομμάτων αυτόν ακριβώς το σκοπό εξυπηρετεί.Να μπορεί ο ψηφοφόρος να κάνει τη καλύτερη δυνατή επιλογή.
Σε τελική ανάλυση ένας τρόπος υπάρχει ο λαός να δείξει στα δυο μεγάλα κόμμτα την δυσαρέσκειά του.Να τα μαυρίσει.Δεύτερος δεν υπάρχει.
Γι’ αυτό, όπως λέει και η συντρόφισσα Αλέκα, χαμένη ψήφος είναι τελικά η ψήφος στο δικομματισμό.
Μαΐου 19, 2009 σε 8:09 πμ
Tι αποτελεί αυτό;;; Ψηφομαγνήτη για να ανεβάζουν τα ποσοστά;;Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω πως σκέφτονται οι ταγοί της Α.Κ.Τ.Υ. ….
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4517401
Μαΐου 19, 2009 σε 9:57 πμ
“…ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ: Δράση, Δημοκρατικοί, Φιλελεύθερη Συμμαχία. Αυτός είναι ο δικός μου ιδεολογικός χώρος. Αν είχαν καταφέρει να κατέβουν ενωμένοι θα ήμουν ενθουσιώδης…”. Συμφωνώ απόλυτα. Νομίζω χάθηκε μία πολύ σημαντική ευκαιρία, για λόγους δευτερεύοντες κατά την άποψη μου, να καταγραφεί μία πολύ καλή παρουσία του μεταρρυθμιστικού κέντρου σ’ αυτές τις εκλογές. Προσωπικά θα ψηφίσω Δράση γιατί εκτιμώ πολύ τόσο τον Στέφανο Μάνο, όσο και ορισμένα άλλα από τα πρόσωπα που συμπεριλαμβάνονται στο ψηφοδέλτιο (π.χ. Χαρίδημος Τσούκας, Νίκος Δήμου) και θεωρώ ότι είναι ο σχηματισμός που έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει κάτι καλό, παρότι η Φ.Σ. είναι το ιδεολογικό μου σπίτι και αποτελείται από μέλη εξαιρετικά και με πολλές ικανότητες (τους γνώρισα από κοντά ως μέλος του κόμματος για 2,5 χρόνια). Τέλος από τους Δημοκρατικούς εκτιμώ ιδιαίτερα τον επικεφαλή του ψηφοδελτίου Αντώνη Παπαγιαννίδη.
Μαΐου 19, 2009 σε 12:04 μμ
ΠΑΣΟΚ
Πρέπει να πάρει ένα γερό μάθημα ο διεφθαρμένος πρωθυπουργός με την παρέα του που μας κυβερνάει σήμερα, αυτό μπορεί να γίνει μονάχα άν δεί το κόμμα του να συντρίβεται απο σντιπάλους που μέχρι προ ημερών θεωρούσε όλος ο κόσμος ανύπαρκτους.
Μαΐου 19, 2009 σε 6:18 μμ
Θα συμφωνήσω και εγώ με την τοποθέτηση του Βασίλη Τσικνάκου. Η δράση είναι η καλύτερη επιλογή για όποιον θέλει να προωθήσει μια σειρά αυτονόητων μεταρρυθμίσεων που έχουν βαλτώσει τη χώρα για χρόνια.Το δε ψηφοδέλτιο είναι όντως εξαιρετικό.
Μαΐου 19, 2009 σε 6:49 μμ
DEN MPORO NAKATALABO POS IMESTE TOSO KOROIDA KETREXOYME KEXALANE TOXRONOMAS KEGO PROSOPIKA KSODEPSA KE KAPGIA XRIMATA NATREXO GIA TIS EKLOGES KEAFOY KANOYME OLAFTA KEBGENOYNE AFTI BOYLEFTES META DEN MPOROYNE OYTE STO TILEFONO NATOYS MILISOYME GIATI AFTI MAS THIMANTE MONO PROEKLOGIKA TOTE GINONTE APLI ATHROPI MAS KSEROYNE MAS XERETANE MEXERAPSIA MOLIS OMOS EKLEGOYNE BAZOYNE MERIKOYS STO GRAFIOTOY NAMILANE ANTI AFTOYN KENA MAS KOROIDEBOYNE ELIPON EGO PROSOPIKA DEN THATOANEXTO AFTO ALO ARKETA KOROIDO PGIASTIKA TOSA XRONIA GIAFTO KEGO PROIKLOGIKA AN TOLMISOYNE KEMEPAROYNE TILEFONO KAPIOS APO TOY KIRIOYS BOYLEFTES IKAPGIOS ALOS APO TAGRAGIATOYS APO AFTOYS POY SIMERA POYLANE PARAMITHI TOTE THA TOYS APANTISO KATALILA KESTO TILEFONO ALA KIRIOYS STIN KALPI KE ELPIZO NAKANOYNE KIALI TOIDIO
Μαΐου 19, 2009 σε 7:12 μμ
Η αγανάκτηση του Πλατανιά μου θύμισε τον Πατατιά (2′:52”) :
http://www.youtube.com/watch?v=pL1xNKDL9Dc
Μαΐου 19, 2009 σε 7:47 μμ
Η συντριβή των διεφθαρμένων που βουλιάζουν τον τόπο περνάει μόνο μέσα από την ψήφο στο ΠΑΣΟΚ.
Μαΐου 19, 2009 σε 8:51 μμ
Και τι ενδείξεις υπάρχουν ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι καλύτερο; Αφού δεν έχει καν αποκηρύξει τα μεγάλα λάθη του παρελθόντος του.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_45_19/05/2009_315160
Αγαπητέ κ. Καρκαγιάννη,
Διάβασα με ενδιαφέρον, όπως πάντα, τα δύο άρθρα σας στην «Καθημερινή» (13 & 14 Μαΐου 2009), με τα οποία εκφράζετε τους προβληματισμούς σας για τις επιλογές ψήφου που έχει ο πολίτης στις επερχόμενες ευρωεκλογές. Σε πολλά συμφωνώ: τα δύο μεγάλα κόμματα είναι οι δύο πόλοι τους υπάρχοντος φαύλου πολιτικού συστήματος, το οποίο, παρά τα όποια επιτεύγματά του, οδήγησε στην απαξίωση των θεσμών, και τη χώρα σε πρωτοφανή παρακμή. Ορθά επισημαίνετε επίσης την εύκολη και αδιέξοδη ρητορική των κομμάτων της αναχρονιστικής Αριστεράς. Οι άνθρωποι αυτοί προτιμούν τη θαλπωρή των ιδεοληψιών τους, παρά την αναμέτρηση με τα σκληρά διλήμματα της διακυβέρνησης. Τελειώνετε το άρθρο σας της 14ης Μαΐου αφιερώνοντας δύο φράσεις μόνο (κυριολεκτικά) στα «άλλα ψηφοδέλτια», όπως η «Δράση», τα οποία εμμέσως απορρίπτετε κι αυτά ως απλά «ψηφοδέλτια διαμαρτυρίας». Επιτρέψτε μου να μη συμφωνήσω.
Πρώτον, είναι πολύ χρήσιμο να εκφραστεί η διαμαρτυρία των πολιτών στις ευρωεκλογές. Τι άλλα περιθώρια διαθέτουμε εμείς οι απογοητευμένοι πολίτες, που βλέπουμε τη χώρα μας στα όρια της οικονομικής χρεοκοπίας, τη Βουλή να έχει μετατραπεί σε πλυντήριο σκανδάλων, παραγωγό ρουσφετιών και απλό εντολοδόχο της εκτελεστικής εξουσίας, τον κατεστημένο πολιτικό κόσμο να είναι θλιβερά κατώτερος των περιστάσεων, τη χώρα να βιώνει μια πρωτοφανή απαξίωση θεσμών και χρεοκοπία αξιών, από το να πούμε στα δύο μεγάλα κόμματα, τους εκ συστήματος και διά μακρόν λήπτες μιζών και «δώρων» από τη Siemens (κατά δική της ομολογία), «φτάνει πια, δεν πάει άλλο»; Αν δεν το πούμε αυτό τώρα, τη στιγμή μάλιστα που δεν κρίνεται η διακυβέρνηση του τόπου (όπου ενδεχομένως υπεισέρχονται και άλλα κριτήρια), τότε πότε θα το πούμε; Η έλλογη διαμαρτυρία είναι ένα από τα πιο υπεύθυνα πράγματα που μπορεί να κάνει ένας ενεργός πολίτης.
Δεύτερον, υπάρχουν διάφορα είδη διαμαρτυρίας. Η αναχρονιστική Αριστερά προκρίνει την «ανυπακοή», συντείνοντας με τον δικό της τρόπο στην περαιτέρω απαξίωση των θεσμών και την ήδη διάχυτη ανομία. (Για το απίστευτο χάλι των πανεπιστημίων μας, λ.χ., η Αριστερά έχει τεράστιες ευθύνες). Υπάρχει όμως και η υπεύθυνη διαμαρτυρία, η δημιουργική αντίδραση στην παρακμή. Η αντίδραση, η οποία θεωρεί ότι η διακυβέρνηση της χώρας πρέπει να μας ενδιαφέρει, ότι πρέπει να βρούμε πρακτικούς τρόπους να λύσουμε τα προβλήματά μας, ότι πρέπει να γίνουμε κάποτε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Αυτή τη δημιουργική διαμαρτυρία θέλει να εκφράσει η «Δράση». Δεν εργάζεται ούτε για την κατάρρευση του καπιταλισμού, ούτε για καμία παραισθησιογόνο ουτοπία, αλλά για την επικράτηση της κοινής λογικής, για εφικτές λύσεις στα συσσωρευμένα προβλήματά μας. Στη «Δράση» μετέχουν άνθρωποι από διαφορετικά πολιτικά μετερίζια (οι περισσότεροι μάλιστα δεν είναι επαγγελματίες πολιτικοί), οι οποίοι, δίχως ιδεοληψίες, δεν αντέχουν άλλο να βλέπουν τη χώρα να ζει στο τέλμα της φαυλότητας, της αναξιοκρατίας, της ανομίας, της κομματικοκρατίας, της αναποτελεσματικότητας, και πήραν την πρωτοβουλία να αντιδράσουν δημιουργικά. Ο πολίτης που θέλει και να διαμαρτυρηθεί και ενδιαφέρεται για την καλή λειτουργία των θεσμών και θέλει να δει πρακτικές λύσεις στα προβλήματά του (όλοι ξέρουμε ποιες είναι αυτές), έχει σήμερα επιλογές στις επερχόμενες ευρωεκλογές. Αρκεί φυσικά να είναι διατεθειμένος να αναλάβει τις ευθύνες του.
Χαραλαμπος Μουτσοπουλος – Καθηγητής Ιατρικής
Μαΐου 19, 2009 σε 9:49 μμ
Ο Μουτσόπουλος περιγράφει ακριβώς γιατί δεν πρέπει ένας σκεπτόμενος κεντρόος πολίτης να ψηφίσει τη Δράση.
Λίγο background: Η Δράση ούτε είχε, ούτε έχει ολοκληρωμένες (ή έστω μισοτελειωμένες) προτάσεις (δείτε την ιστοσελίδα της) για το τι πρέπει να γίνει. Είναι όντως ένα κόμμα διαμαρτυρίας.
Βρίσκεται λοιπόν στη δύσκολη θέση ο Λάμπης να δικαιολογήσει γιατί η ψήφος διαμαρτυρίας προς ΣΥΡΙΖΑ είναι διαφορετική από την ψήφο διαμαρτυρίας στη Δράση. Τρίχες, τα αδικαιολόγητα δεν δικαιολογούνται.
Ψήφος προς τη Δράση δεν θα ήταν διαμαρτυρίας αν η Δράση είχε σοβαρές προτάσεις για ανασυγκρότηση του κράτους. Τότε ο πολίτης θα ψήφιζε Δράση λόγω των προτάσεών της (ως καλύτερες των υπολοίπων), και οχι επειδή δεν του αρέσουν τα δύο κόμματα εξουσίας.
Μαΐου 19, 2009 σε 10:12 μμ
O συμπαθέστατος Γιώργος λέει:
Μαΐου 19, 2009 σε 7:47 μμ
“Η συντριβή των διεφθαρμένων που βουλιάζουν τον τόπο περνάει μόνο μέσα από την ψήφο στο ΠΑΣΟΚ.”
Ο αμετανόητος Φανφάρας λέει:
Το 2004, κάποιος Δημήτρης θα έλεγε: “Η συντριβή των διεφθαρμένων που βουλιάζουν τον τόπο περνάει μόνο μέσα από την ψήφο στη ΝΔ”.
Και το 2014, κάποιος Νίκος θα πει: “Η συντριβή των διεφθαρμένων που βουλιάζουν τον τόπο περνάει μόνο μέσα από την ψήφο στη ΝΔ”.
Και το 2019, κάποιος Κώστας θα πει: “Η συντριβή των διεφθαρμένων που βουλιάζουν τον τόπο περνάει μόνο μέσα από την ψήφο στο ΠΑΣΟΚ”.
Και η ιστορία θα συνεχίζεται για αιώνες!
Οι κυβερνήσεις των “διεφθαρμένων που βουλιάζουν τον τόπο” θα εναλλάσσονται στην εξουσία.
Ο τρισέγγονος του ΓΑΠ θα επαγγέλλεται νέα ήθη και απαλλαγή από τη φαύλη κυβέρνηση του τρισέγγονου του ΚΑΚ, στο Ελλαδιστάν του 2100 μ.Χ., του 2200 μ.Χ., του 2300 μ.Χ. …
Όταν ο Θέμης, ο Γιώργος, ο Φανφάρας θα είναι πια σκόνη… τα τρισέγγονα των σωτήρων μας θα συνεχίζουν να εναλλάσσονται στην εξουσία, κοροϊδεύοντας, διχάζοντας και φανατίζοντας τα δικά μας τρισέγγονα…
Είμαστε άξιοι της μοίρας μας!
Μαΐου 19, 2009 σε 11:29 μμ
Μου φαίνεται περίπου αστείο το να ισχυρίζεται κάποιος ότι επειδή πρόκειται (όχι για εθνικές αλλά) για ευρωεκλογές πρέπει να επιλέξουμε ψήφο διαμαρτυρίας. Ας πούμε όμως ότι όποιος υποστηρίζει αυτήν την άποψη έχει δίκιο. Ποιο θα είναι το κέρδος από την ψήφο διαμαρτυρίας; Γιατί βέβαια, αφού πρόκειται για ψήφο την οποία δίνουμε για να διαμαρτυρηθούμε και όχι επειδή κρίνουμε ικανό(τερο) εκείνον που ψηφίζουμε, δεν αναδεικνύουμε βουλευτή εκείνον που πράγματι μας εκφράζει! Επί πλέον, ουσιαστικά παίζουμε το παιγνίδι εκείνων για τους οποίους διαμαρτυρόμαστε: δε φτάνει που τους κρίνουμε ακατάλληλους και τους αποδοκιμάζουμε, τους λέμε κι από πάνω πως τελικά αυτοί είναι οι καλύτεροι, αφού τους άλλους προσωρινά και μόνο τους ψηφίζουμε!
Κατά την άποψή μου, είναι αδόκιμος επί της ουσίας ο χαρακτηρισμός “ψήφος διαμαρτυρίας”. Υποδηλώνει αδυναμία του πολίτη που ψηφίζει. Είναι ψήφος αρνητική, ενώ η ψήφος πρέπει να είναι θετική. Εξ άλλου, ποιος μπορεί να ισχυρισθεί πως ένας πολιτικός ή ένα κόμμα είναι δυνατόν να ικανοποιήσουν στο ακέραιο όλα όσα περιμένει ο πολίτης; Ή μήπως εμείς που τώρα καθόμαστε και εκ του ασφαλούς κρίνουμε πολιτικούς και κόμματα είμαστε ως πολίτες άμεμπτοι… Ή μήπως θα τα καταφέρναμε καλύτερα, αν είχαμε στα χέρια μας την εξουσία…
Μεγάλη σημασία έχει το να είναι ικανός εκείνος που ασκεί την εξουσία, πολύ μεγαλύτερη όμως το να μην είναι διεφθαρμένος. Το πρώτο στοιχείο μπορεί να το καταλάβει κανείς – είναι μάλιστα για αυτό συνυπεύθυνος ο πολίτης που επέλεξε έναν ανίκανο. Το δεύτερο (διαφθορά) δεν μπορεί κανείς να το συγχωρήσει, γι’ αυτό και πρέπει οι διεφθαρμένοι, από όπου κι αν προέρχονται να συντρίβονται. Όσο για την εναλλαγή τους στην εξουσία κατά το σχήμα που ο ποιητής εξέθεσε, καλό είναι να θυμόμαστε ότι πουθενά και ποτέ δεν ήταν όλοι είτε άγιοι είτε αμαρτωλοί. Και στο κάτω κάτω, δεν ήρθαν από κάποιο άλλο πλανήτη να μας κυβερνήσουν: κάποιοι από εμάς είναι και αυτοί -συγενείς, φίλοι, συμπέθεροι, κουμπάροι, παιδιά, εγγόνια, συνέταιροι. Αν είναι της μοίρας μας να τραβάμε αυτόν το δρόμο δεν το ξέρω. Υποψιάζομαι όμως πως κάτι βαθύτερο υπάρχει που έχει να κάνει με ένα σωρό καταβολές και βιώματα και παραστάσεις – σύγγραμμα ολόκληρο χρειάζεται για να τα πει κανείς…
Μαΐου 19, 2009 σε 11:40 μμ
Ποιητή μου,
ωραίο το βιντεάκι σου (μα που τα ξετρυπώνεις;) και ακόμα ωραιότερη η απάντησή σου στον Γιώργο. Όμως σου ξέφυγε ο parathritis, ο οποίος γράφει
“ΠΑΣΟΚ
Πρέπει να πάρει ένα γερό μάθημα ο διεφθαρμένος πρωθυπουργός με την παρέα του που μας κυβερνάει σήμερα, αυτό μπορεί να γίνει μονάχα άν δεί το κόμμα του να συντρίβεται απο σντιπάλους που μέχρι προ ημερών θεωρούσε όλος ο κόσμος ανύπαρκτους”. Αναλαμβάνω, λοιπόν, να κάνω εγώ ένα σχόλιο.
Φιλε Parathriti, αν έχεις δίκιο και πράγματι θεωρούσε ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΣΟΚΟΥΣ Ή ΤΟ ΠΑΣΟΚ, και επειδή είναι νόμος της φύσης ότι από το μηδέν (το ανύπαρκτο) μόνο μηδέν μπορεί να βγεί, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι το μηδέν επαναλαμβανόμενο (για τρίτη περίοδο στα τελευταία 28 χρόνια) θα είναι κάτι υπαρκτό;
Στα μαθηματικά ή στην ανάλυση του ποιητή Φανφάρα για τον συμπαθέστατο (; – εγώ θα έλεγα αφελή) Γιώργο, το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως το ανύπαρκτο όσες φορές και να το επαναλάβεις δεν πρόκειται να γίνει ποτέ υπαρκτό.
Μαΐου 19, 2009 σε 11:54 μμ
Την ώρα που πήγα να υποβάλλω το κείμενο ήρθε η απάντηση του Γιώργου στον ποιητή. Μέχρι να απαντήσει ο ποιητής, εγώ να πάρω πίσω το “αφελής” και στη θέση του να βάλω το κουτοπόνηρος. Και να θέσω και ένα ερώτημα: Αν “πουθενά και ποτέ δεν ήταν όλοι είτε άγιοι είτε αμαρτωλοί” τότε τι σε κάνει να πιστεύεις ότι στο εικονοστάσι του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν περισσότεροι άγιοι από ότι στα άλλα κόμματα και ειδικά σε αυτά που δεν έχουν πιάσει στα χέρια την κουτάλα της εξουσίας;
Πόσο μάλλον που αρκετοί στο ΠΑΣΟΚ δοκίμασαν το μέλι και δεν τιμωρήθηκαν…..
Μαΐου 20, 2009 σε 12:22 πμ
O συμπαθέστατος Γιώργος λέει:
Μαΐου 19, 2009 σε 7:47 μμ
“Η συντριβή των διεφθαρμένων που βουλιάζουν τον τόπο περνάει μόνο μέσα από την ψήφο στο ΠΑΣΟΚ.”
Ο συμπαθέστατος (επιμένω) Γιώργος λέει:
Μαΐου 19, 2009 σε 11:29 μμ
“… Όσο για την εναλλαγή τους στην εξουσία κατά το σχήμα που ο ποιητής εξέθεσε, καλό είναι να θυμόμαστε ότι πουθενά και ποτέ δεν ήταν όλοι είτε άγιοι είτε αμαρτωλοί. Και στο κάτω κάτω, δεν ήρθαν από κάποιο άλλο πλανήτη να μας κυβερνήσουν: κάποιοι από εμάς είναι και αυτοί -συγενείς, φίλοι, συμπέθεροι, κουμπάροι, παιδιά, εγγόνια, συνέταιροι. Αν είναι της μοίρας μας να τραβάμε αυτόν το δρόμο δεν το ξέρω…”
Ο αμετανόητος Φανφάρας λέει:
Με το δεύτερο σχόλιό σου αναίρεσες το πρώτο σου σχόλιο και επιβεβαίωσες απολύτως το δικό μου σχόλιο. Προχώρησες μάλιστα και δεν έμεινες στην καταγραφή του φαινομένου, αλλά του έδωσες και το περιεχόμενο που πραγματικά έχει.
Ευχαριστώ πολύ! Δίσταζα να το κάνω εγώ, για να μην χαρακτηριστώ υπερβολικός! Με έβγαλες από μεγάλο κόπο!
Υ.Γ. Είμαι συγγενής των συγγενών μου, φίλος των φίλων μου, παιδί των γονιών μου και εγγονός των παππούδων μου. Καμιά από τις παραπάνω σχέσεις δεν με υποχρεώνει να ακολουθήσω μια συγκεκριμένη κομματική επιλογή και, κυρίως, δεν με υποχρεώνει να αποφεύγω να αναζητώ το πεντακάθαρο, το ηθικό,το απόλυτο και αυτό που πιστεύω ότι είναι αληθινό και όχι απλώς συμφέρον!
Μαΐου 20, 2009 σε 10:16 πμ
Φιλε Parathriti, αν έχεις δίκιο και πράγματι θεωρούσε ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΣΟΚΟΥΣ Ή ΤΟ ΠΑΣΟΚ, και επειδή είναι νόμος της φύσης ότι από το μηδέν (το ανύπαρκτο) μόνο μηδέν μπορεί να βγεί, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι το μηδέν επαναλαμβανόμενο (για τρίτη περίοδο στα τελευταία 28 χρόνια) θα είναι κάτι υπαρκτό;
Eννοείτε φίλε ΔΑΡΝΑΞ οτι θα επαναλαμβάνεται το μηδενικό αφού δέν έχει βρεθεί τίποτα το αξιόπιστο να το ξεπεράσει.
Τί να ψηφίσουμε ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ?
Αυτοί όχι μονάχα μηδενικά είναι αλλά πολλές μονάδες κάτω, παρόλα αυτά αναγνωρίζω οτι άν ένα απο αυτά ήταν ικανό να χτυπήσει την Νέα Καραμανλοκρατία θα το ψήφιζα.
Αυτή την στιγμή μόνο το ΠΑΣΟΚ είναι ικανό να το κάνει.
Μαΐου 20, 2009 σε 10:39 πμ
@Ioannis Brillakis
Το ότι η Δράση, , δεν έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα της πλήρες πρόγραμμα σίγουρα είναι αρνητικό αλλά μάλλον αναπόφευκτο λόγω του πολύ μικρού διαστήματος που μεσολάβησε από την ίδρυση της.
Θεωρώ ωστόσο μικροψυχία για κάποιον που ασχολείται με τα πολιτικά πράγματα της χώρας να χαρακτηρίζει εξαιτίας αυτού του γεγονότος την ψήφο στη Δράση ως ψήφο διαμαρτυρίας και μόνο.(Σημειώνω ότι θεωρώ, κατά τ’ άλλα, την ψήφο διαμαρτυρίας καθ’ όλα υγιή πολιτική συμπεριφορά)
Στην πραγματικότητα για κανέναν άλλο πολιτικό δεν γνωρίζουμε τόσα πολλά για τις πολιτικές του θέσεις όσα για τον Στ Μάνο. Πρόκειται για τον πολιτικό με το πιο ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα στην Ελλάδα.Μπορεί κανείς στα σοβαρά να το αμφισβητήσει αυτό;
Μαΐου 20, 2009 σε 11:36 πμ
Προσωπικά θα προτιμούσα τους Οικολόγους Πράσινους. Στους Δημοκρατικούς με ‘χαλάει’ η έντονη εθνοπατριωτική συνισταμένη στις θέσεις τους. Όπως και το ότι ο πρόεδρός τους στις προηγούμενες εκλογές ήταν μέλος και υποψήφιος βουλευτής στη Β’ Αθήνας της Δημοκρατικής Αναγέννησης (του ‘μακεδονομάχου’ όπως λες Παπαθεμελή).
Μαΐου 20, 2009 σε 12:34 μμ
Φιλε Parathriti,
Η ψήφος σε ένα κόμμα που θα έχει ανύπαρκτο αποτέλεσμα δεν είναι απλά μία Σισύφεια προσπάθεια αλλά αποπροσανατολισμός από την κατεύθυνση που πιθανά να βρίσκεται η λύση. Αν δεν υπάρχει λύση έτοιμη, θα πρέπει να τη δημιουργήσουμε. Αν αυτό θα πάρει σε μάκρος (και φυσικά θα πάρει γιατί το τέλμα δεν γίνεται εύκολα ένα όμορφο θέρετρο) δεν έχουμε άλλο δρόμο. Αν νομίζεις ότι η Ν.Δ. φοβάται ένα πόλεμο που διεξάγεται με τα δικά της όπλα, τότε σε παραπέμπω στο κείμενο του ποιητή Φανφάρα όπου πολύ έξυπνα μελλοντολογεί για το τι θα γίνει στο 2014, 2019, 2100 κτλ.
Έρχομαι στο ερώτημά σου τι να ψηφίσουμε. Αυτό το απαντά ο καθένας ανάλογα με τους σκοπούς και τις επιδιώξεις του. Όμως πριν από όλα να παρατηρήσω ότι δεν μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι τα τρία μικρά κόμματα του Ελληνικού κοινοβουλίου. Ίσως με αυτόν τον αφορισμό σου, που θεωρείς ότι ο ρόλος τους είναι αρνητικός δεν θα έπρεπε καν να απαντήσω. Ούτε είναι επιχείρημα ότι είναι μικρά, ίσως είναι μικρά γιατί πολλά κομμάτια και ιδέες τους «λαφυραγωγήθηκαν» από το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ το 1974 πόσο μεγάλο κόμμα ήταν; Το θέμα είναι αλλού, δηλαδή αν έχουν θέσεις που να δίνουν λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας και κυρίως αν έχουν όραμα για τον λαό. Όμως αυτή η συζήτηση πάει μακριά και δεν θα ήθελα να επεκταθώ. Θα σταθώ μόνο σε σημεία που έχουν αφετηρία το κείμενό σου. Πρώτον δεν ψηφίζουμε για κυβέρνηση αλλά για τη ευρωβουλή. Αυτό σημαίνει ότι το ζητούμενο είναι να μαυριστεί η Ν.Δ. και (ζητούμενο για μένα) το ΠΑΣΟΚ να πάρει όσο του αξίζει. Γιατί αν Ν.Δ. πάρει υψηλά ποσοστά και το ΠΑΣΟΚ λίγο υψηλότερα, τότε φίλε μου είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Στην περίπτωση αυτή έχουμε ουσιαστικό αδιέξοδο για την κοινωνία. Αν πάλι συμβεί και ο δικομματισμός πληγεί ισχυρά, και αν αυτό συμβεί και στις εθνικές εκλογές όποτε κι αν γίνουν, τότε να ξέρεις ότι το αδιέξοδο είναι τυπικό ενώ ουσιαστικά δρομολογείται λύση σε κατεύθυνση προς το συμφέρον της κοινωνίας. Δεύτερον, σε τι κατά τη γνώμη σου το ΠΑΣΟΚ μπορεί να χτυπήσει τη Ν.Δ. ; Σε προτάσεις ανάπτυξης της χώρας; Στην επίλυση του ασφαλιστικού; Στα θέματα της ανεργίας; Στα θέματα της παιδείας; Στα θέματα της διαφθοράς; Στα θέματα μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης; Στην θεσμική λειτουργία του κράτους ώστε να υπάρχει εμπιστοσύνη του πολίτη σ’ αυτό; Ακόμα στην περίπτωση που έχει τη πρόθεση να τα κάνει όλα αυτά, με ποιους θα τα κάνει;
Η λογική (που υπάρχει και στο ΠΑΣΟΚ) ότι η εξουσία αντί για μέσο να βελτιωθούν τα πράγματα γίνεται αυτοσκοπός, έχει νόημα μόνον όταν την χρησιμοποιείς για ρουσφέτια και εξωθεσμικές (ως παράνομες) λειτουργίες των κομματόσκυλων και όχι για να εφαρμόσεις πολιτικές προς όφελος του κοινωνίας. Αν ο λαός το καταλάβει αυτό, θα γυρίσει την πλάτη στα δύο μεγάλα κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο από το 1974 και μετά. Τι θα ψηφίσει; Ότι κι αν ψηφίσει από τα μικρά κόμματα θα είναι καλύτερα ….και ειδικά τώρα στις ευρωεκλογές καθώς δεν υπάρχει ούτε καν ο υποτιθέμενος κίνδυνος της ακυβερνησίας. Κάπου ο καθένας μας θα εκτιμήσει θέσεις, πρόσωπα, ιστορία, ιδεολογία, θα τα συνδυάσει με το άμεσο και έμμεσο συμφέρον του και θα αποφασίσει. Και αυτός ο κόσμος θα αρχίσει να αλλάζει….
Μαΐου 20, 2009 σε 12:54 μμ
Ποιητή, πας να μας μπερδέψεις! Ούτε ανακόλουθος είμαι ούτε παρωπίδες φοράω (χρησιμοποίησες βέβαια για να με ελέγξεις άλλη φρασεολογία). Η καταγραφή της πραγματικότητας πρέπει να γίνεται με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προσοχή και αντικειμενικότητα. Αν δε υποθέσουμε ότι είναι δυνατόν όλοι μας να συμφωνήσουμε στην ύπαρξη της ίδιας “πραγματικότητας”, δε σημαίνει ότι υποχρεωτικά πρέπει όλοι να έχουμε και την ίδια άποψη για το δέον γενέσθαι! Εδώ αρχίζουν, νομοτελειακά, οι διαφοροποιήσεις και οι διαφωνίες. Το ποιος έχει δίκιο, το ποιος βρίσκεται πιο κοντά στο σωστό ή στην αλήθεια το αποδεικνύει η ζωή – μόνο που πολλές φορές συμβαίνει να είναι αργά.
Έχεις (έχετε) σκεφτεί πως αν έλειπαν οι κάθε λογής κομματικοί σχηματισμοί η κουβέντα που θα κάναμε (όχι μόνον εδώ) θα ήταν εντελώς διαφορετική, θα είχε άλλες διαστάσεις – ίσως και περιεχόμενο, θα μας βοηθούσε να προσεγγίζουμε τα πράγματα με μεγαλύτερη νηφαλιότητα; Ίσως να νιώθαμε και περισσότερο ελεύθεροι. Μη βιαστείς (βιαστείτε) όμως να μου προσάψεις (-ετε) την κατηγορία ότι είμαι κατά των κομμάτων. Πιο πολύ το λέω αυτό για να υπογραμμίσω το ότι μας υποτιμούν όλοι εκείνοι που μας χαρακτηρίζουν ψηφοφόρους ΤΟΥΣ: εγώ δε νιώθω να είμαι κτήμα κανενός κόμματος.
Η επιλογή την οποία κάνω δεν οφείλεται ούτε στους δημοσκόπους ούτε στους δημοσιογράφους ούτε στους πολιτικούς που ζητούν την ψήφο μου. Είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης και επιλογής, γι’ αυτό και μπορώ να βρίζω εκείνους που χθές ψήφιζα, γι’ αυτό και ζητώ τη συντριβή των διεφθαρμένων όπου κι αν ανήκουν, γι’ αυτό και έχω την τόλμη να επιλέγω ξανά μια παράταξη η οποία διδάσκεται από τα λάθη της. Γι’ αυτό και αποδέχομαι αβίαστα την όποια επιλογή των συμπολιτών μου, ανεξάρτητα από το αν συμφωνώ ή διαφωνώ με αυτήν.
Πάνω απ’ όλα όμως βρίσκεται το ότι προσπαθώ να πληροφορούμαι τα σχετικά με το παρελθόν όσων -ατόμων ή κομμάτων- έρχονται και ζητούν την ψήφο μου.
Μαΐου 20, 2009 σε 2:12 μμ
Φίλε ΔΑΡΝΑΞ
Δέν είμαι τόσο μηδενιστικός απέναντι στα υπόλοιπα κόμματα πρίν των δύο μεγάλων, το ένα απο τα τρία κόμματα για τα οποία σου μίλησα με τόσο υποτημιτικό τρόπο το έχω ψηφίσει επανειλημένα στο παρελθόν, έχω τρέξει και έχω εκδηλωθεί μέχρι ξευτίλας γι’αυτό κάποια στιγμή. Αλλά παρόλα αυτά νοιώθω προδωμένος γιατί δέν μου πρόσφερε απολύτως τίποτα αυτό το μικρό κόμμα, μου συμπεριφέρθηκε άσχημα κάτι που με εξαναγκάζει να επανέλθω στα δύο μεγάλα.
Αυτή την στιγμή αισθάνομαι την ανάγκη να διώξω με την ψήφο μου αυτή την κυβέρνηση που είναι καταστροφική για τον τόπο και για μένα προσωπικά. Αυτό θα γίνει μονάχα άν περάσει το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα ώστε να μπορέσει να κυβερμήσει μόνο του ή σε συνδιασμό με κάποια άλλα κόμματα. Το μόνο που βλέπω είναι τον τελευταίο καιρό μιά επίθεση άνευ ορίων του Καραμανλή προσωπικά και του ευρύτερου περιβάλλοντος του προς το ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρο του. Αυτό είναι που με προβληματίζει κάτι τρέχει απο πίσω, γιατί τόση λύσσα, τέτοιος φανατισμός?
Κάποιο λάκκο έχει η φάβα βρίζουν το ΠΑΣΟΚ γιατί το φοβούνται ενώ δέν δίνουν παρά για τα υπόλοιπα κόμματα, είναι παγερά αδιάφοροι. Μοναδικός τους στόχος το ΠΑΣΟΚ και η αύξηση της πόλωσης, αυτός είναι ο βασικότερος λόγος που με στρέφει προς τα κεί. Μπορεί να έχει κάνει πολλές απάτες στο παρελθόν, σκάνδαλα, χρηματιστήρια αλλά βλέπω μιά αγαθή τάση στον πρόεδρο του να καθαρίσει το κόμμα του, και να αλλάξει όσο μπορεί κάτι προς το καλύτερο αυτό δέν το βλέπω ούτε κατα φαντασία στον Καραμανλή.
Μαΐου 20, 2009 σε 2:36 μμ
Φίλε παρατηρητή, με συγχωρείς για την παρέμβασή μου…
Λες:
“…Μοναδικός τους στόχος το ΠΑΣΟΚ και η αύξηση της πόλωσης, αυτός είναι ο βασικότερος λόγος που με στρέφει προς τα κεί. Μπορεί να έχει κάνει πολλές απάτες στο παρελθόν, σκάνδαλα, χρηματιστήρια αλλά βλέπω μιά αγαθή τάση στον πρόεδρο του να καθαρίσει το κόμμα του, και να αλλάξει όσο μπορεί κάτι προς το καλύτερο αυτό δέν το βλέπω ούτε κατα φαντασία στον Καραμανλή…”
—————-
Πράγματι, μοναδικός ΤΟΥΣ στόχος είναι η αύξηση της πόλωσης. Και εσύ, αν και έμπειρος, “τσιμπάς” βρε παρατηρητή! “Αν δες σας αρέσουμε εμείς, να πάτε στους άλλους και στις επόμενες εκλογές να μας ξανάρθετε. Έτσι θα εξασφαλίσουμε την πολυπόθητη και επιδιωκόμενη ακίνδυνη εναλλαγή”
Εσύ ο ίδιος μιλάς για απάτες, σκάνδαλα κλπ. Αν κάποιος σου βιάσει την κόρη αγαπητέ παρατηρητή και καταδικαστεί (βλέπε εκλογές) σε πέντε χρόνια κάθειρξη (βλέπε αντιπολίτευση), όταν βγει από τη στενή, θα του τη δώσεις για σύζυγο ως ανταμοιβή για μια νέα αρχή;
Το δις (ποιό δις, το 1.000 φορές επαναλαμβανόμενο πρέπει να λέμε) εξαμαρτείν ουκ “λαού” σοφού!
Μην ξεχνάμε ότι δεν εκλέγουμε κυβέρνηση, αλλά αποφασίζουμε τι ποσοστό αλαζονίας θα δώσουμε στους διαδόχους (ΠαΣοΚ) της αποχωρούσας κυβέρνησης (ΝΔ)
Y.Γ. Πάντως μου αρέσει αυτή η “προσγείωση” που έχουν οι νέοι ψηφοφόροι του ΠαΣοΚ, σε αντίθεση με το ύφος που είχαν και το ήθος που έδειχναν πριν από 20 χρόνια. Κάπου αλλού συναντάω πια αυτό το άθλιο ύφος και ήθος (όχι σε ένα μόνο κόμμα… και ίσως όχι σε κόμμα, αλλά σε στάση “ζωής”)
Μαΐου 20, 2009 σε 2:40 μμ
@ Ioannis Brilakis
“Λίγο background: Η Δράση ούτε είχε, ούτε έχει ολοκληρωμένες (ή έστω μισοτελειωμένες) προτάσεις (δείτε την ιστοσελίδα της) για το τι πρέπει να γίνει. Είναι όντως ένα κόμμα διαμαρτυρίας.”
Τα άλλα κόμματα που είχαν και έχουν “πλήρη” προγράμματα (χωράει πολλή συζήτηση το πλήρη) τα τήρησαν ποτέ ή μήπως τα διάβασαν οι ψηφοφόροι. Κι αν τα διάβασαν, τί κατάλαβαν;
Ορίστε ένα παράδειγμα:
Το “ελεύθερη επιλογή γιατρού” που αναφέρεται (ως σύνθημα) στα προγράμματα των μεγάλων κομμάτων εδώ και πολλά χρόνια, τί ακριβώς σημαίνει;
Αν δηλαδή εγώ αρρωστήσω και πάω στον ιδιώτη γιατρό μου (που του έχω εμπιστοσύνη) και μου πει να μπω επειγόντως στο νοσοκομείο, και αν δεν μπορώ να πάω σε ιδιωτικό αλλά μόνο σε δημόσιο νοσοκομείο (=θα με παραλάβει κάποιος που δεν τον ξέρω), τί δικαιοδοσία θα έχει πια ο γιατρός που εμπιστεύομαι και που έκανε τη διάγνωση; Σας απαντώ: “καμία”. Δεν προβλέπεται και δεν υπάρχει τρόπος σύνδεσης (έχω ζήσει αρκετές περιπτώσεις γνωστών). Επομένως, τί ακριβώς σημαίνει ελεύθερη επιλογή γιατρού;
Και φυσικά, υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα δίκην συνθημάτων (π.χ. θα αξιοποιήσουμε την αιολική ενέργεια για να απελευθερώσουμε την ατμόσφαιρα από τη ρύπανση = το είδαμε κι’ αυτό).
Εξάλλου, για να κάνεις πραγματικό προγραμματισμό (=πρόγραμμα), χρειάζεσαι στοιχεία. Όταν τα στοιχεία τα χειρίζεται μόνο η κυβέρνηση και με το “τσιγγέλι” έχει πρόσβαση η αντιπολίτευση, τί πρόγραμμα να κάνεις και πόσο αξιόπιστο μπορεί να είναι;
Εδώ, ο προϋπολογισμός του κράτους (που είναι ο σημαντικότερος προγραμματισμός) δεν είναι αξιόπιστος.
Επομένως, τί βαρύτητα έχουν τα προγράμματα εκτός από γενικές τοποθετήσεις (που λίγο-πολύ τις έχουν όλοι με παραλλαγές) που είναι άγνωστο αν και πότε θα υλοποιηθούν;
Μαΐου 20, 2009 σε 5:14 μμ
@AAT
Το ελεύθερη επιλογή γιατρού δεν είναι πρόταση, είναι στόχος, ευχολόγιο. Για να γίνει πρόταση, πρέπει να πεις και πως θα πετύχεις το στόχο. Είναι πολύ σοβαρή η διάκριση μεταξύ προγραμμάτων ευχολόγιων, και προγραμάτων με προτάσεις, διότι ο καθένας μπορεί να λέει π.χ. θα δώσω 5% του ΑΕΠ στην παιδεία. Αντε όμως να τον κάνεις να σου πει που θα το βρεί για να το δώσει, και πως θα το πάρει από εκεί που είναι τώρα.
Μαΐου 20, 2009 σε 5:32 μμ
@pro
Δεν συμφωνώ μαζί σου. Αν ο κ. Μάνος έχει τόσο ξεκάθαρες θέσεις και προτάσεις και όλοι τις γνωρίζουν (δεν το νομίζω), γιατί δεν τις κάνει γράπτές; Είναι υποχρέωση του ψηφοφόρου να ψάχνει τις εφημερίδες των τελευταίων 2 δεκαετιών για να βρεί τι λέει ο Μάνος; Η απάντήση είναι οτι δεν έχει, γιατί αν είχε θα ήταν χαζός να μην τις διαφήμιζε. Σέβομαι τις ιδέες του και την προσπάθεια που κάνει, αλλά λυπάμαι για την επιλογή του να γίνει και αυτός κόμμα διαμαρτυρίας. Επίσης, αν υπονοείς οτι Δράση = Μάνος, τότε μάλλον για βασιλιά ψηφίζεις, όχι πακέτο προτάσεων από ομάδα ικανών ανθρώπων.
@άγνωστος
Και εμένα το ίδιο με χαλάει στους δημοκρατικούς, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος. Τουλάχιστον έχουν αναλυτικές θέσεις, και ως ένα βαθμό προτάσεις.
Μαΐου 20, 2009 σε 6:23 μμ
@ Ioannis Brilakis
@AAT
Το ελεύθερη επιλογή γιατρού δεν είναι πρόταση, είναι στόχος, ευχολόγιο. Για να γίνει πρόταση, πρέπει να πεις και πως θα πετύχεις το στόχο. Είναι πολύ σοβαρή η διάκριση μεταξύ προγραμμάτων ευχολόγιων, και προγραμάτων με προτάσεις, διότι ο καθένας μπορεί να λέει π.χ. θα δώσω 5% του ΑΕΠ στην παιδεία. Αντε όμως να τον κάνεις να σου πει που θα το βρεί για να το δώσει, και πως θα το πάρει από εκεί που είναι τώρα.
Αυτό ακριβώς εννοώ (και το είπα περιπαιχτικά “πλήρη” προγράμματα). Αυτά που τα κόμματα αναφέρουν σε αυτά που αποκαλούν προγράμματα είναι στόχοι-ευχολόγια (ή θέσεις). Εαν νομίζεις ότι είναι προγράμματα, πάω πάσο. Δες τα παρακάτω για την Υγεία:
ΝΔ: http://www.nd.gr/programma/index4.html (ελεύθερη επιλογή γιατρού)
ΠΑΣΟΚ: http://programma.pasok.gr/wp-content/uploads/keimena/4.pdf σελ. 10-11 (ελεύθερη επιλογή γιατρού)
ΣΥΡΙΖΑ: http://www.syriza.gr/theseis/ygeia/ygeia-pronoia-dimosia-dorean-gia-oloys/ (“Υγεία Πρόνοια – Δημόσια Δωρεάν για όλους” – αυτό κι’ αν είναι ανέφικτο ευχολόγιο)
Για τα άλλα κόμματα, οι σύνδεσμοι που είχα δεν δουλεύουν πιά.
Πώς τα ονομάζεις λοιπόν τα παραπάνω, τα οποία τα κόμματα τα αποκαλούν προγράμματα;
Μαΐου 20, 2009 σε 6:36 μμ
@ Ioannis Brilakis
Σου απάντησα τα παρακάτω αλλά φαίνεται λειτουργεί moderation με τους συνδέσμους και δεν εμφανίζεται το post (κάνε λίγο υπομονή, ίσως το δει ο Θέμης σύντομα).
*******************************************
@AAT
Το ελεύθερη επιλογή γιατρού δεν είναι πρόταση, είναι στόχος, ευχολόγιο. Για να γίνει πρόταση, πρέπει να πεις και πως θα πετύχεις το στόχο. Είναι πολύ σοβαρή η διάκριση μεταξύ προγραμμάτων ευχολόγιων, και προγραμάτων με προτάσεις, διότι ο καθένας μπορεί να λέει π.χ. θα δώσω 5% του ΑΕΠ στην παιδεία. Αντε όμως να τον κάνεις να σου πει που θα το βρεί για να το δώσει, και πως θα το πάρει από εκεί που είναι τώρα.
Αυτό ακριβώς εννοώ (και το είπα περιπαιχτικά “πλήρη” προγράμματα). Αυτά που τα κόμματα αναφέρουν σε αυτά που αποκαλούν προγράμματα είναι στόχοι-ευχολόγια (ή θέσεις). Εαν νομίζεις ότι είναι προγράμματα, πάω πάσο. Δες τα παρακάτω για την Υγεία:
ΝΔ: (ελεύθερη επιλογή γιατρού)
ΠΑΣΟΚ: σελ. 10-11 (ελεύθερη επιλογή γιατρού)
ΣΥΡΙΖΑ: (“Υγεία Πρόνοια – Δημόσια Δωρεάν για όλους” – αυτό κι’ αν είναι ανέφικτο ευχολόγιο)
Για τα άλλα κόμματα, οι σύνδεσμοι που είχα δεν δουλεύουν πιά.
Πώς τα ονομάζεις λοιπόν τα παραπάνω, τα οποία τα κόμματα τα αποκαλούν προγράμματα;
Μαΐου 20, 2009 σε 6:44 μμ
Ιωάννης Μπριλάκης (μια και μου απευθυνθήκατε): αυτές ακριβώς οι αναλυτικές θέσεις με ‘χαλάνε’. Αλλά γούστα ειν’ αυτά. (Το ‘κανείς δεν είναι τέλειος’ προσωπικά δε μου λέει και πολλά, σχεδόν τίποτα για την ακρίβεια;-).
Μαΐου 20, 2009 σε 6:59 μμ
ποιητής Φανφάρας σου επαναλαμβάνω οτι ο λόγος που επανήλθα στον δικομματισμό είναι η απογοήτευση που πήρα απο το τρίτο κόμμα που υποστήριξα, κατάλαβα οτι δέν αξίζει τον κόπο να αγωνίζεσαι για κανένα κόμμα πλήν των δύο μεγάλων.
Ορθό το παράδειγμα που μου αναφέρεις άν κάποιος μου βιάσει την κόρη κτλπ, εγώ ζήγισα τα πράγματα γύρω απο τον εαυτό μου και κατέληξα στο συμπέρασμα οτι την κόρη μου την βίασε η Νέα Δημοκρατία και όχι το ΠΑΣΟΚ. Απο το χρηματιστήριο δέν έχασα τίποτα γιατί αντιπαθώ τα τυχερά παιχνίδια, είχα σταθερά δουλειά, οικονομική άνεση, εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης με την Νέα Δημοκρατία έχασα όλα τα παραπάνω.
Παράλληλα το ΠΑΣΟΚ έχει έναν αρχηγό που έχει καταδικάσει επαννειλημένα το κακό παρελθόν του κινήματος, ζητάει συνέχεια κάθαρση σε σημείο να διαγράψει ακόμα και τον πρώην πρωθυπουργό που τον θεώρησε υπεύθυνο για όλα τα παλιά σκάνδαλα.
Αντίθετα στην Νέα Δημοκρατία βλέπω έναν αυταρχικό, αλαζόνα πρωθυπουργό χωρίς να κάνει καμιά αυτοκριτική να συγκαλύπτει, κουκουλώνει σκάνδαλα άν και είχε πλήρη γνώση γύρω απο αυτά όπως σωστά τόνισε ο αποχωρήσας βουλευτής Τατούλης. Προσπαθεί να βρεί διέξοδο σε προκλητικές εμφανίσεις, να κατηγορεί αφιδώς με σκληρές επιθετικές εκφράσεις τους αντιπάλους του τοποθετώντας τον εαυτό του στην θέση του εθνικού δικαστή, το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους του περιβάλλοντος του.
Ζυγίζοντας λοιπόν τα πράγματα ανάμεσα στο ένα και το άλλο επιλέγω το ΠΑΣΟΚ.
Μαΐου 20, 2009 σε 8:22 μμ
@ΑΑΤ
Δικό μου το λάθος. Το νόημα που θέλω να βγάλω είναι οτι ψηφίζω κάποιον ο οποίος κάνει ένα κοινωνικό συμβόλαιο με μένα, οτι θα προσπαθήσει να πετύχει τους Χ στόχους με τις Ψ κινήσεις. Αυτό το συμβόλαιο είναι και η βάση απόδοσης του υποψηφίου αν εκλεγεί.
Εάν ο κάποιος (υποψήφιος ή κόμμα) δεν έχει ένα γραπτό κοινωνικό συμβόλαιο να μου προτείνει, και αντί αυτού μου λέει ψήφισέ με γιατί είμαι ωραίος, τότε προφανώς δεν με κερδίζει. Με αυτή την διαδικασία επέλεξα τους δημοκρατικούς.
Μαΐου 20, 2009 σε 9:37 μμ
Parathritis λέει:
Μαΐου 20, 2009 σε 6:59 μμ
“…. το ΠΑΣΟΚ έχει έναν αρχηγό που έχει καταδικάσει επαννειλημένα το κακό παρελθόν του κινήματος, ζητάει συνέχεια κάθαρση σε σημείο να διαγράψει ακόμα και τον πρώην πρωθυπουργό που τον θεώρησε υπεύθυνο για όλα τα παλιά σκάνδαλα.
Αντίθετα στην Νέα Δημοκρατία βλέπω έναν αυταρχικό, αλαζόνα πρωθυπουργό χωρίς να κάνει καμιά αυτοκριτική να συγκαλύπτει, κουκουλώνει σκάνδαλα άν και είχε πλήρη γνώση γύρω απο αυτά όπως σωστά τόνισε ο αποχωρήσας βουλευτής Τατούλης. Προσπαθεί να βρεί διέξοδο σε προκλητικές εμφανίσεις, να κατηγορεί αφιδώς με σκληρές επιθετικές εκφράσεις τους αντιπάλους του τοποθετώντας τον εαυτό του στην θέση του εθνικού δικαστή, το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους του περιβάλλοντος του.
Ζυγίζοντας λοιπόν τα πράγματα ανάμεσα στο ένα και το άλλο επιλέγω το ΠΑΣΟΚ.”
===========
ΟΚ, πάσο!
Καλή ψήφο!
Σε 5 χρόνια, στις επόμενες ευρωεκλογές, κάποιος άλλος παρατηρητής ίσως μας πει (όπως μας είπε και πριν από 5 χρόνια):
” η ΝΔ έχει έναν αρχηγό (ή μια αρχηγό) που έχει καταδικάσει επανειλλημένα το κακό παρελθόν του κόμματος, ζητάει συνέχεια κάθαρση σε σημείο να διαγράψει ακόμα και τον πρώην πρωθυπουργό (μπα, ο Καραμανλής θα προλάβει και θα φύγει μόνος του, όπως έκανε και ο μπάρμπας του) που τον θεώρησε υπεύθυνο για όλα τα παλιά σκάνδαλα.
Αντίθετα στο ΠαΣοΚ βλέπω έναν αυταρχικό, αλαζόνα πρωθυπουργό χωρίς να κάνει καμιά αυτοκριτική να συγκαλύπτει, κουκουλώνει σκάνδαλα άν και είχε πλήρη γνώση γύρω απο αυτά όπως σωστά τόνισε ο αποχωρήσας βουλευτής Φούφουτος Φουφουτάκης. Προσπαθεί να βρεί διέξοδο σε προκλητικές εμφανίσεις, να κατηγορεί αφιδώς με σκληρές επιθετικές εκφράσεις τους αντιπάλους του τοποθετώντας τον εαυτό του στην θέση του εθνικού δικαστή, το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους του περιβάλλοντος του.
Ζυγίζοντας λοιπόν τα πράγματα ανάμεσα στο ένα και το άλλο επιλέγω τη ΝΔ.”
——————-
Άσε φίλε παρατηρητή. Δεν αλλάζει τίποτα. Βάλε άλλα ονόματα στο κείμενό σου, πήγαινε 5 χρόνια μπροστά ή 5 χρόνια πίσω και θα δεις ότι όλα ίδια είναι. Τόσο ίδια που μερικές φορές τρομάζουν!
Ίδια κι απαράλλαχτα φίλε!
Γι αυτό (ξανα) λέω: Αφού το ξέρουμε, αφού θα το ξανακάνουμε, αφού μας αρέσει (ε ρε μαζοχισμός)…
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ!!!
Χαιρετώ
Μαΐου 20, 2009 σε 10:20 μμ
Για ΑΑΤ
Παίρνω μία έξυπνη αποστροφή του λόγου σου:
«Και φυσικά, υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα δίκην συνθημάτων (π.χ. θα αξιοποιήσουμε την αιολική ενέργεια για να απελευθερώσουμε την ατμόσφαιρα από τη ρύπανση = το είδαμε κι’ αυτό).», και την συνεχίζω επεκτείνοντάς την.
Κάτι παρόμοιο είπε με την καλύτερη παιδεία ο ΓΑΠ και πολλά άλλα και άλλα τόσα ο Κωστάκης σαν να έγραφαν έκθεση ιδεών. Οι στόχοι έχουν νόημα (επιστημολογικά) αν μπορεί κανείς να τους διαψεύσει ή να τους επιβεβαιώσει. Π.χ αν ο ΓΑΠ ως πρωθυπουργός (ειλικρινά δεν μπορώ να το φανταστώ) κάνει κάτι λίγο για την αιολική ενέργεια (π.χ. αυξήσει λίγο τα κίνητρα) δεν μπορεί κανείς να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει ότι πέτυχε τον στόχο του και τούτο διότι ο στόχος δεν είναι σαφής και μετρήσιμος. Αν όμως πει συγκεκριμένα το τι θα κάνει και πότε, τότε αφ’ ενός μεν κρίνεται αν θα το κάνει και πόσο έγκαιρα και αφ’ ετέρου κρίνεται και για το κόστος υλοποίησης και το πρόγραμμα αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο και κρίνεται αν είναι ή όχι ρεαλιστικό και εφικτό. Αλλιώς μοιάζει με τον αθλητή του άλματος εις ύψος που λέει ότι θα βελτιώσει την απόδοσή του αλλά χωρίς να υπάρχει πήχης για να μετρήσουμε αν πράγματι και πόσο την βελτιώνει.
Για τον parathriti
Ξεκινώ με μία αποστροφή του λόγου σου
«οτι ο λόγος που επανήλθα στον δικομματισμό είναι η απογοήτευση που πήρα από το τρίτο κόμμα που υποστήριξα» Ειλικρινά προσπαθώ να καταλάβω τι είδους απογοήτευση μπορείς να πάρεις από ένα κόμμα που δεν είναι στην εξουσία. Αν αυτή έγκειται στη έλλειψη δημοκρατίας τότε τι να πούμε για το ΠΑΣΟΚ. Αν οφείλεται στην έλλειψη στρατηγικής σκέψης για τα προβλήματα της κοινωνίας τι να πούμε για το ΠΑΣΟΚ που «κατάφερε» ένα όραμα του ελληνικού λαού να το κουρελιάσει με την πρακτική του. Φυσικά και δεν βάζω τα δύο μεγάλα κόμματα στο ίδιο τσουβάλι. Όμως η Ν.Δ. αφού, υποτίθεται, εκπροσωπεί την συντήρηση είναι υποχρεωμένη να παίξει άμυνα για να κρατήσει τα πράγματα ως έχουν. Για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ίδιες οι απαιτήσεις. Όταν μιλάς για αλλαγές πρέπει να έχεις πρόταση ποια πράγματα θα αλλάξεις, πόσο βαθιές θα είναι οι αλλαγές και με ποια διαδικασία θα γίνουν, θα πρέπει να πεις αν τις κάνεις μόνος ή θα αναζητήσεις συμμάχους. Τελικός στόχος σου είναι να κάνεις αλλαγές ή απλώς καλύτερη διαχείριση κτλ. Για να μην τα πολυλογώ, από την πείρα μου οι περισσότεροι «απογοητευμένοι» πρώην αριστεροί χρησιμοποιούν την απογοήτευση σαν πρόσχημα για να δικαιολογήσουν το «βόλεμα» τους στα ήσυχα νερά της εξουσίας. Δηλαδή κρατικοδίαιτοι προικοθήρες. Ίσως βέβαια και κάποιοι κουρασμένοι. Αλλά, πάλι, με τυραννά το ερώτημα, γιατί δεν κουράστηκαν μετά τον εμφύλιο ούτε από φυλακές, από τις διώξεις και τις εξορίες, τον αγώνα των Λαμπράκηδων, του 114 και τη χούντα και κουράστηκαν ξαφνικά όταν το ΠΑΣΟΚ, παίρνοντας την εξουσία, τους πρόσφερε «κάθισμα» για να καθίσουν ;
Φίλε μου αν κάνω λάθος θα ήθελα να ξέρω τι είδους απογοήτευση ένοιωσες…
Λες παρακάτω, στο τέλος:
«Ζυγίζοντας λοιπόν τα πράγματα ανάμεσα στο ένα και το άλλο επιλέγω το ΠΑΣΟΚ.» Δηλαδή ότι και να πούμε τα πράγματα είναι το ένα άσπρο και το άλλο μαύρο και επομένως αποφασίζω άσπρο.
Και για να χρησιμοποιήσω την ιδιότητα που μου προσάπτει ο ποιητής Φανφάρας, υποψιάζομαι ότι μάλλον κάποιοι έχουν καταλάβει ότι αδυναμία αυτοδύναμης κυβέρνησης είτε από τη Ν.Δ. είτε από το ΠΑΣΟΚ, σκάβει τον λάκκο της προικοθηρίας του κράτους που ορέγονται τα κομματόσκυλα. Οι γύπες που οσμίζονται το σαπισμένο κρέας δεν έχουν άλλη επιλογή παρά στο τέλος να φάνε τις ίδιες τις σάρκες τους και αυτό δεν το λέω εγώ αλλά με άλλα λόγια ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΕΒ. Σχήματα συμμαχικά ακόμα και στη λογική του ΣΕΒ δεν μπορούν να λειτουργήσουν με τον τρόπο που λειτουργεί ο δικομματισμός, δηλαδή ως ύαινες που μοιράζονται το ίδιο κρέας. Έμαθαν αλλιώς, όπως λέει ο ποιητής, μία ο ένας, μία ο άλλος. Τους ενοχλεί το μαζί γιατί το φαί δεν φτάνει και για τους δύο ταυτόχρονα.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει ότι ο λαός θα βάλει τη δεξιά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Εννοούσε ότι σε σχέση με τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ δεν είχε νόημα η παρουσία της δεξιάς στην πολιτική σκηνή. Επειδή η δεξιά παραμένει στην ιστορία, μάλλον οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ δεν βρήκαν το κλειδί να την κλειδώσουν και δραπέτευσε. Τα φαντάσματα εναλλάσσονται στη σκηνή βγαίνοντας διαδοχικά από το χρονοντούλαπο. Θαρρώ πως ήρθε ο καιρός να μας αδειάσουν τη γωνιά….
Μαΐου 20, 2009 σε 10:40 μμ
Δεν εννούσε αυτό. Εννοούσε ότι θα τη βάλουν σε ένα ντουλαπάκι για κάποια χρόνια (όσα δηλαδή θα κυβερνά ο πράσινος δικομματικός νταβατζής) και, όταν ο πράσινος δικομματικός νταβατζής κουραστεί και χρειαστεί ανανέωση (κατά τα πρότυπα μιας ποδοσφαιρικής ομάδας), ο γαλάζιος δικομματικός νταβατζής θα αναλάβει για μια επταετία να μας γ… Μέχρι να αναλάβει ο ανανεωμένος, αναβαπτισμένος και ξεκούραστος πράσινος δικομματικός νταβατζής, για να ασελγήσει κι αυτός με τη σειρά του στο σώμα της ταλαίπωρης λαϊκής π….
Και πάει λέγοντας!
Παράξενο, αλλά όλα μετρώνται σε επταετίες στο Ελλαδιστάν!
Ακόμα και η Χούντα 7 χρόνια έμεινε!
Μέχρι να παραδώσει κι αυτή τα κλειδιά του ντουλαπιού στην κυρίαρχη λαϊκή π….
Μαΐου 21, 2009 σε 12:30 πμ
Ioannis Brilakis
Ασφαλώς και δεν ισχύει το Μάνος = Δράση αλλά δεν χωρά και αμφιβολία ότι ο Μάνος είναι το πιο προβεβλημένο στέλεχος και ο άτυπος πολιτικός ηγέτης της Δράσης. Ούτως ή άλλως και για αρκετά από τα υπόλοιπα προβεβλημένα στελέχη (πχ Τσούκας, Βερέμης) γνωρίζουμε τις απόψεις τους για πολλές πτυχές της πολιτικής ζωής. Συνεπώς εξακολουθώ να θεωρώ μικρόψυχη την προσέγγιση ότι η Δράση δεν διαθέτει πρόγραμμα. Με τη στενή έννοια του όρου ίσως όχι (δεν γνωρίζω αν ήταν και εφικτό κάτι τέτοιο). Πολιτικές θέσεις, ωστόσο, έχει πολύ πιο ξεκάθαρες και διακηρυγμένες από οποιοδήποτε άλλο κόμμα στην Ελλάδα.
Σε κάθε περίπτωση, στην πολιτική τα προγράμματα είναι απαραίτητα αλλά ακόμη σημαντικότερη είναι η αξιοπιστία των πολιτικών προσώπων.
Μαΐου 21, 2009 σε 5:25 πμ
ΝΔ: λογική συνέχεια των συνταγματαρχών
ΠΑΣΟΚ: φαγοπότι επιπέδου ΝΔ (αλλά δεν είναι τόσο αντιδραστικοί)
ΛΑΟΣ: βλέπε ΝΔ
ΚΚΕ: υπάρχουν και αρκετοί υγιείς στη βάση, αλλά ψήφο σε σταλινική ηγεσία;
Οικολόγοι – Εναλλακτικοί: συμπαθείς άνθρωποι στο ψηφοδέλτιο, αλλά κόμμα διακηρύξεων και μόνο. Στα οικολογικά ζητήματα τα τελευταία χρόνια εγώ τους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ βλέπω να παρεμβαίνουν ουσιαστικά, όχι αυτούς (ακόμα και με μεγάλο πολιτικό κόστος)
“Μεταρρυθμιστικό κέντρο”: με trendy κόμματα που σε 3 μήνες δεν θα υπάρχουν θα ασχολούμαστε;
Ψήφο στον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς λοιπόν!
Μαΐου 21, 2009 σε 7:26 πμ
ΔΑΡΝΑΞ και ποιητής Φανφάρας κατανοητά αυτά που λέτε και πιστεύω οτι δέν έχει νόημα να συνεχιστεί η συζήτηση πάνω σε αυτό το θέμα.
Αλήθεια έχω μιά απορία, γιατί τέτοια αγωνία με την δική μου ψήφο? Απορώ είναι 1 ψήφος στα τόσα εκατομμύρια, δέν μπορεί ούτε να ανατρέψει καταστάσεις ούτε να ανεβοκατεβάσει κυβερνήσεις, ο καθένας ψηφίζει σύμφωνα με το προσωπικό του συμφέρον το δικό μου συμφέρον αυτή την στιγμή πιστεύω οτι είναι ΠΑΣΟΚ αυτό δέν σημαίνει οτι προτρέπω και εσάς να κάνετε το ίδιο. Εσείς έχετε τα δικά σας συμφέροντα, θα ψηφίσετε σύμφωνα με εκείνα είναι τεράστια υποκρισία να λέμε οτι ψηφίζουμε για το κοινό καλό, όλοι ψηφίζουμε πρώτα απόλα για τον εαυτό μας.
Πάω στην ουσία αυτή η ανακύκλωση που λές φίλε ποιητής Φανφάρας είναι αναπόφευκτη, είμαστε καταδικασμένοι να την δεχτούμε μέχρι κάποιος να μας κάτσει, ο Καραμανλής ΤΕΛΟΣ δέν έκατσε πάμε στον επόμενο. Μακάρι να κάτσει ο Γ.Παπανδρέου διαφορετικά πάμε στον μεθεπόμενο, αυτό θα συνεχιστεί μέχρι να βρεθεί κάποιο άλλο κόμμα που θα μπορεί να συγκενρώνει ποσοστά της τάξης άνω του 20% ωστε να μπορεί να σπάσει τον δικομματισμό ανεβαίνοντας στην εξουσία.
Αυτό το κόμμα αυτή την στιγμή δέν υπάρχει όλα τα υπόλοιπα κόμματα είναι κάτω του 8% και απότι έχω καταλάβει είναι όλα τους παραρτήματα ενός απο τα δύο μεγάλα, παίζουν το παιχνίδι καθένα απο αυτά ενός εκ των δύο άρα δέν υπάρχει λοιπόν λόγος να ψηφίσουμε τα αντίγραφα πάμε κατ’ευθείαν στο πρωτότυπο να τελειώνουμε.
Μαΐου 21, 2009 σε 2:54 μμ
Parathritis λέει:
Μαΐου 21, 2009 σε 7:26 πμ
“Αλήθεια έχω μιά απορία, γιατί τέτοια αγωνία με την δική μου ψήφο? Απορώ είναι 1 ψήφος στα τόσα εκατομμύρια, δέν μπορεί ούτε να ανατρέψει καταστάσεις ούτε να ανεβοκατεβάσει κυβερνήσεις…”
—-
Αυτοεκτίμηση 0. Εγώ θ’ αλλαξω τον κόσμο; Δεν βαριέσει ρε αδελφέ; Εγώ θα βγάλω το φίδι απ’ την τρύπα; Μη με φορτώνετε και με τύψεις τώρα!!
=====================
Parathritis λέει:
Μαΐου 21, 2009 σε 7:26 πμ
“ο καθένας ψηφίζει σύμφωνα με το προσωπικό του συμφέρον το δικό μου συμφέρον αυτή την στιγμή πιστεύω οτι είναι ΠΑΣΟΚ αυτό δέν σημαίνει οτι προτρέπω και εσάς να κάνετε το ίδιο. Εσείς έχετε τα δικά σας συμφέροντα, θα ψηφίσετε σύμφωνα με εκείνα είναι τεράστια υποκρισία να λέμε οτι ψηφίζουμε για το κοινό καλό, όλοι ψηφίζουμε πρώτα απόλα για τον εαυτό μας.”
——-
Διαφωνώ φυσικά, αφού μόλις χθες έλεγα : “κανείς δεν με υποχρεώνει να ακολουθήσω μια συγκεκριμένη κομματική επιλογή και, κυρίως, δεν με υποχρεώνει να αποφεύγω να αναζητώ το πεντακάθαρο, το ηθικό, το απόλυτο και αυτό που πιστεύω ότι είναι αληθινό και όχι απλώς συμφέρον!”
Ο κόσμος πάει μπροστά φίλε παρατηρητή, επειδή κάποιοι προτάσσουν το κοινό συμφέρον έναντι του προσωπικού. Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και δες τα παραδείγματα.
Το να λες “ψηφίστε και εσείς σύμφωνα με το δικό σας συμφέρον, όπως κάνω κι εγώ” σου δίνει κάποιο άλλοθι; Σε κάνει να έχεις λιγότερες “ενοχές” για την επιλογή σου; Σε απαλλάσσει από τις “ιδεολογικές σκοτούρες”;
====================
Parathritis λέει:
Μαΐου 21, 2009 σε 7:26 πμ
“Πάω στην ουσία αυτή η ανακύκλωση που λές φίλε ποιητής Φανφάρας είναι αναπόφευκτη, είμαστε καταδικασμένοι να την δεχτούμε μέχρι κάποιος να μας κάτσει, ο Καραμανλής ΤΕΛΟΣ δέν έκατσε πάμε στον επόμενο. Μακάρι να κάτσει ο Γ.Παπανδρέου διαφορετικά πάμε στον μεθεπόμενο”
——-
Δηλαδή: Μεσαιωνική μοιρολατρία. Φέρτε μου τον νταβατζή μου! (“μέχρι κάποιος να μας κάτσει”… “δέν έκατσε πάμε στον επόμενο”). Ζήτω η “πουτανοποίηση” της πολιτικής ζωής! Τύφλα νά ‘χει η “ποδοσφαιροποίηση”.
==============
Parathritis λέει:
Μαΐου 21, 2009 σε 7:26 πμ
“…αυτό θα συνεχιστεί μέχρι να βρεθεί κάποιο άλλο κόμμα που θα μπορεί να συγκενρώνει ποσοστά της τάξης άνω του 20% ωστε να μπορεί να σπάσει τον δικομματισμό ανεβαίνοντας στην εξουσία.”
——
Μάλιστα, ούτε σ΄εσένα αρέσει αυτό που ψηφίζεις. Κάποιος άλλος πρέπει όμως να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Και τότε… αν γίνει ισχυρός και μετατραπεί κι αυτός σε δικομματικό νταβατζή, ας τον ψηφίσουμε.
============
Parathritis λέει:
Μαΐου 21, 2009 σε 7:26 πμ
“Αυτό το κόμμα αυτή την στιγμή δέν υπάρχει όλα τα υπόλοιπα κόμματα είναι κάτω του 8% και απότι έχω καταλάβει είναι όλα τους παραρτήματα ενός απο τα δύο μεγάλα, παίζουν το παιχνίδι καθένα απο αυτά ενός εκ των δύο άρα δέν υπάρχει λοιπόν λόγος να ψηφίσουμε τα αντίγραφα πάμε κατ’ευθείαν στο πρωτότυπο να τελειώνουμε.”
——
Μάλλον μιλάς για το ΛΟΣ (παράρτημα της ΝΔ) ή για τους οικολόγους πράσινους (κάποιοι φοβούνται μελλοντική σχέση με ΠαΣοΚ) ή για το ΣυΡιζΑ (μια μικρή τάση του φλερτάρι με το ΠαΣοΚ).
Δεν βλέπω όμως ουσιαστικά παραρτήματα. Το μόνο παράρτημα που ξέρω είναι ο ο ΟΦΗ χαχαχαχαχαχα
Γεια σου βρε παρατηρητή, που διαλέγεις πάντα τα “πρωτότυπα”. Τα ορίτζιναλ δηλαδή, τα επώνυμα, τις μάρκες! Γιατί να ψωνίζουμε τις απομιμήσεις από τα πανεράκια, όταν μπορούμε να ψωνίσουμε από τα ακριβά καταστήματα;
Μόνο που δεν κατάλαβες κάτι βασικό, φίλε παρατηρητή: Στην περίπτωση που εξετάζουμε, δεν ψωνίζουμε, μας ψωνίζουν!
====================
Κοίταξε να δεις φίλε. Δεν σου προτείνω τίποτα, δεν σε πιέζω για τίποτα. Δεν είμαι εκπρόσωπος κανενός, δεν περιφέρω, ούτε διαφημίζω την (αδιευκρίνιστη) επιλογή μου.
Σε παρακαλώ όμως, μην “δικαιολογείς” με αυτόν τον τρόπο τη δική σου (?) επιλογή.
Θα με κάνεις να επαναλαμβάνω σε κάθε σχόλιό μου τη γνωστή φράση: ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΜΑΣ
Καλή σου μέρα
Μαΐου 21, 2009 σε 3:00 μμ
Αφιερωμένο εξαιρετικά στον αγαπητό παρατηρητή… και σε κάθε παρατηρητή!
http://www.youtube.com/watch?v=mBhe3DUiMGk
Καλή “συμφέρουσα” ψήφο σε όλες και όλους!
Μαΐου 21, 2009 σε 3:16 μμ
….Από την στιγμή που τα ασφαλιστικά ταμεία είναι άδεια, η Βουλή έκλεισε, κλείνοντας και τις υποθέσεις και τα σκάνδαλα, την ίδια ώρα που είμαστε σε επιτήρηση-ύφεση με την Βουλή κλειστή (ούτε μια εξαίρεση;;;;), το Ταμείον μείον, κάνουμε “μαγκιές” με τα δάνεια που μας χορηγούν, βλέπουμε τα Παπαγαλάκια να μας κυνηγούν στα spot της Ν.Δ., και δεν “έσπασαν τα τσιμέντα”(ποδοσφαιρικός όρος),
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΜΑΣ (που λέει και ο Φανφάρας)…
Μαΐου 21, 2009 σε 3:28 μμ
Αγαπητέ ποιητής Φανφάρας
Αυτοεκτίμηση 0. Εγώ θ’ αλλαξω τον κόσμο; Δεν βαριέσει ρε αδελφέ; Εγώ θα βγάλω το φίδι απ’ την τρύπα; Μη με φορτώνετε και με τύψεις τώρα!!
————————————————————————–
Αυτό δέν αφορά εμένα, την αυτοεκτίμηση μου την έχω κάνει είναι μιά εύλογη απορία μου όχι μόνο για σένα αλλά και για πολλούς άλλους γνωστούς και αγνώστους που είναι πιεστικοί απέναντι μου σχετικά με το τί θα ψηφίσω.
Διαφωνώ φυσικά, αφού μόλις χθες έλεγα : “κανείς δεν με υποχρεώνει να ακολουθήσω μια συγκεκριμένη κομματική επιλογή και, κυρίως, δεν με υποχρεώνει να αποφεύγω να αναζητώ το πεντακάθαρο, το ηθικό, το απόλυτο και αυτό που πιστεύω ότι είναι αληθινό και όχι απλώς συμφέρον!”
Ο κόσμος πάει μπροστά φίλε παρατηρητή, επειδή κάποιοι προτάσσουν το κοινό συμφέρον έναντι του προσωπικού. Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και δες τα παραδείγματα.
Το να λες “ψηφίστε και εσείς σύμφωνα με το δικό σας συμφέρον, όπως κάνω κι εγώ” σου δίνει κάποιο άλλοθι; Σε κάνει να έχεις λιγότερες “ενοχές” για την επιλογή σου; Σε απαλλάσσει από τις “ιδεολογικές σκοτούρες”;
—————————————————————————–
Η θέση ψηφίζω για το κοινό συμφέρον και αδιαφορώ για το δικό μου δέν ισχύει καθόλου στις μέρες μας ιδιαίτερα στην χώρα μας, ούτε με το φαναράκι δέν θα βρείς τέτοιους ανθρώπους. Σε τελική ανάλυση κατα βάθος πιστεύω εγώ στο λέω ειλικρινά οτι η δική μου επιλογή είναι σωστή την συγκεκριμένη στιγμή και για την χώρα, η ακυβερνησία με απανωτές εκλογές δέν είναι η λύση ούτε έχει δώσει ποτέ σε καμιά χώρα με πολλά προβλήματα άνετες λύσεις.
Δέν έχω απολύτως καμιά τύψη για την ψήφο μου ούτε καμιά ιδεολογική σκοτούρα το έγραψα μή τυχόν κάποιοι με παρερμηνεύσουν και θεωρήσουν οτι είμαι βαλτός να κάνω προπαγάνδα υπέρ συγκεκριμένου κόμματος.
Μάλιστα, ούτε σ΄εσένα αρέσει αυτό που ψηφίζεις. Κάποιος άλλος πρέπει όμως να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Και τότε… αν γίνει ισχυρός και μετατραπεί κι αυτός σε δικομματικό νταβατζή, ας τον ψηφίσουμε.
———————————————————————–
Εδώ κάτι δέν πάει καλά σε αυτό που έγραψες δηλαδή όποιος ξεπερνάει το 20% γίνεται αυτομάτως νταβατζής και δέν πρέπει να τον ψηφίζουμε.
Δηλαδή εσύ τί τύπου κυβέρνηση προτίνεις, κυβέρνηση συνεργασίας 10 μικρών κομμάτων? σε ποιά χώρα με κρίση έχει εφαρμοστεί και τί είδους θετικά αποτελέσματα έχει φέρει?
Δώσε κάποιο παράδειγμα για να καταλάβω καλύτερα, γιατί όπως σου έγραψα παραπάνω η ακυβερνησία δέν είναι ότι το καλύτερο, μπορεί να καταλήξει σε αναρχία και στο τέλος κατάργηση του ίδιου του δημοκρατικού πολιτεύματος όπως έγινε το 1967
Μαΐου 21, 2009 σε 4:47 μμ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_21/05/2009_315435
«Tα μικρά κόμματα του Κέντρου δεν κατάφεραν τελικά να ενωθούν. Ετσι, θα συνεχισθεί το φαινόμενο της διάχυσης των δυνάμεων της μετριοπάθειας και της υπεράσπισης της αξιοκρατίας οι οποίες, έχοντας χαθεί σε ένα λαβύρινθο μικροτήτων, οικειοθελώς επιλέγουν να μην εισακουσθούν»
Μαΐου 21, 2009 σε 6:34 μμ
H δημοκρατία ευτυχώς συνεχίζει να υπάρχει σε τούτο τον τόπο και επιτρέπει στον καθένα μας να κάνει τις επιλογές του.Εγώ δεν τις έχω κάνει ακόμη και δεν ξέρω αν τελικά τις κάνω ή την κάνω και πάω για τριήμερο (είναι και του Αγίου Πνεύματος).Είναι και αυτό μια πολιτική στάση,όσο και αν δεν την πιστεύει ο ιδιοκτήτης του blog. Σίγουρα αν πάω θα είμαι μακρυά από τα μεγάλα κόμματα γιατί πιστεύω ότι μέχρι σήμερα δεν έκαναν αυτό που έπρεπε και εζημίωσαν βαρύτατα την χώρα. Η βλάβη από την ΝΔ ήταν μεγαλύτερη γιατί δεν έκανε τίποτε για να κυβερνήσει την χώρα και στο βωμό του πολιτικού κόστους θυσίασε καίρια συμφέροντα της χώρας. Δεν θα ακολουθούσα τα αριστερά κόμματα γιατί θεωρώ την κοσμοθεώρηση τους εκτός τόπου και χρόνου. Μια πιθανή λύση να ήταν οι οικολόγοι ή τα μικρά κόμματα του Κέντρου (άλλη μπαρούφα και τούτη που αδυνατώ να κατανοήσω). Οι οικολόγοι θα μου ταίριαζαν καλύτερα γιατί δείχνουν περισσότερο δημοκρατικοί, αλλά δεν νομίζω ότι τους απασχολεί κάτι πέρα από την οικολογία. Αποκλείονται παντελώς οι Δημοκρατικοί για το ότι σε πολλά θέματα έχουν θέσεις συντηρητικότερες του ΛΑΟΣ και για το ότι η ηγεσία τους δεν έχει μάθει να συζητά και να δέχεται ότι μπορεί να υπάρξουν απόψεις αντίθετες από τις δικές τους. Μάλιστα ο εκνευρισμός της απάδει σε πολιτική ηγεσία http://www.tvxs.gr/v3619. Η εναλλακτική λύση της Φιλελεύθερης συμμαχίας μάλλον αποκλείεται λόγω της ιδεολογικής τους ακαμψίας (συνεχίζουν να προσπαθούν εν μέσω οικονομικής κρίσης να μας πείσουν ότι το πρόβλημα θα το λύσει η αγορά και ο περιορισμός του κράτους) Έτσι η μόνη πιθανή λύση θα ήταν η Δράση που έχει άριστο ψηφοδέλτιο και που οι άνθρωποι που την απαρτίζουν έχουν δώσει επιτυχείς εξετάσεις. Ίσως η δράση να είναι ο καλύτερος λόγος για να πάω στην κάλπη
Μαΐου 21, 2009 σε 6:45 μμ
Αγαπητέ παρατηρητή,
Μην το κουράζουμε.
Άλλα σου λέω, άλλα καταλαβαίνεις.. ή κάνεις ότι άλλα καταλαβαίνεις!
Για παράδειγμα: Λες: “την αυτοεκτίμηση μου την έχω κάνει”
Μα πώς είναι δυνατόν να κάνεις αυτοεκτίμηση; Αυτοκριτική εννοείς; Δεν σου ζητάει κανείς να κάνεις αυτοκριτική. Ούτε σου ζητάει να κάνεις κάτι πάνω από τις δυνάμεις σου. Δεν σε πιέζει κανείς να κάνεις κάτι που δεν πιστεύεις. Μόνο η συνείδησή σου ίσως.
Αυτό μπορείς, αυτό κάνεις. Αυτό καταλαβαίνεις, αυτό κάνεις. Αυτό θεωρείς σωστό, αυτό κάνεις. Αυτό επιθυμείς να δικαιολογήσεις, αυτό επιλέγεις.
Άσε τους παπαρολόγους και τους ηλίθιους ρομαντικούς σαν εμένα, τον Δάρνακα, τον Κίτσο και άλλους να λέμε τις μακακίες μας.
Μη σκοτίζεσαι. Στο 95% του ελληνικού λαού ανήκεις. Εσύ είσαι ο υγιής, εμείς είμαστε οι άρρωστοι. Ειλικρινά σου το λέω. Μην ανησυχείς.
Για αυτοεκτίμηση μίλησα αγαπητέ. Την αυτοεκτίμηση την έχεις ή δεν την έχεις. Δεν την κάνεις. Δεν είναι κάτι που τρώγεται. Δεν έχει να κάνει με το συμφέρον. Δεν πουλιέται, δεν αγοράζεται. Δεν σου προσφέρει εργασία. Για τους περισσότερους είναι από περιττή έως άχρηστη. Για αρκετούς είναι βλαπτική.
Καμιά φορά, αν την έχεις, τη βλέπεις στον καθρέφτη, όταν κοιτάζεσαι, και της χαμογελάς. Αν δε σου λείπει, μη στενοχωριέσαι. Δεν τρέχει και τίποτα. Μην την αναζητήσεις. Θα έλθει μόνη της να σε βρει. Θα το καταλάβεις αν και πότε θα έλθει. Αν έλθει όμως, δεν θα σε αφήνει ούτε λεπτό σε ησυχία. Γι αυτό σου λέω, αν δεν θες πολλά “συνειδησιακά τρεχάματα”, μην την αναζητείς. Μόνο προβλήματα θα σου φέρει.
Πάντως ρε παρατηρητή, είναι μεγάλη ΚΑΥΛΑ να έχεις αυτοεκτίμηση! ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΥΛΑ φίλε! Ρώτα και κάποιον που την έχει να σου πει. Νομίζω κάτι ξέρει και ο Δάρνακας!
Παίρνω το φαναράκι μου, όπως μου είπες αγαπητέ, και συνεχίζω την αναζήτηση…
Καλή ψήφο φίλε… να είσαι καλά…
Α, και κάτι άλλο…
Όταν περάσεις το παραβάν, για να βάλεις στο φάκελο το ψηφοδέλτιο με το συνδυασμό του νταβατζή σου, κάνε μου μια χάρη…
Μην αφήσεις τη συνείδησή σου να δει αυτό το θέαμα! Ακόμα και η πιο άκαρδη συνείδηση έχει ευαισθησίες. Και δεν αντέχει να βλέπει σκληρό πορνό!
Μαΐου 21, 2009 σε 7:40 μμ
Φίλε Parathriti
εξακολουθώ να επιμένω στο ερώτημα μου σχετικά με τη φράση σου:
«οτι ο λόγος που επανήλθα στον δικομματισμό είναι η απογοήτευση που πήρα από το τρίτο κόμμα που υποστήριξα» και ρωτώ να μου εξηγήσεις ποιά είναι η απογοήτευση, συγκεκριμένα και όχι αοριστολογίες….
Φυσικά και ΔΕΝ επιμένω για την ψήφο σου. Δεν μ’ ενδιαφέρει. Με ενδιαφέρει ο τρόπος που ο καθένας εκθέτει τις απόψεις του δημόσια γιατί αυτές εκθέτουν τον κάθε ένα σε “κοινή θέα” και φυσικά τον πολιτικό χώρο που υποστηρίζει ή λέει ότι θα ψηφίσει. Όμως το ερώτημά μου για την απογοήτευσή σου έχει να κάνει με κρυφή – έμμεση μομφή για τον άλλο χώρο που σε “έχει απογοητεύσει” και αν εγώ δεν επιμείνω αυτή θα εξακολουθεί να πλανάται στον αέρα και εσύ να “ψαρεύεις σε θολά νερά”. Γι’ αυτό επιμένω και όχι για την ψήφο σου και όσο αποφεύγεις την απάντηση, τόσο εκτίθεσαι…..
Κάποτε στο χωριό μου, κυκλοφορεί σαν ανέκδοτο, ένας αγρότης φόρεσε στα γαϊδούρια του πράσινα γυαλιά για να βλέπουν το άχυρο για τριφύλι και να το τρώνε…. Αν πας να κάνεις το ίδιο στους άνθρώπους καλά είναι να προσέχεις…γιατί αν είσαι από μπροστά τους και τους παρατηρείς (σαν καλός παρατηρητής) θα σε βλέπουν και αυτοί και ίσως κάτι υποψιαστούν, αν είσαι από πίσω … πρόσεξε τις “κλωτσιές” τους.
Φίλε μου μήπως δεν απογοητεύτηκες από το τρίτο κόμμα αλλά αντίθετα ΓΟΗΤΕΥΤΗΚΕΣ από τα θέλγητρα της ΠΑΣΟΚΙΚΗΣ εξουσίας και την προίκα της ;
Μαΐου 21, 2009 σε 8:15 μμ
ποιητής Φανφάρας δέν έχω τίποτα να προσθέσω, στο μόνο που έχω να καταλήξει και το επαναλαμβάνω είναι οτι θα ρίξω την ψήφο μου χωρίς καθόλου τύψεις εκεί που πιστεύω οτι είναι καλύτερο αυτή την στιγμή να πάει, για τον εαυτό μου και την πατρίδα μου.
Και κάτι άλλο έχω περάσει και εγώ απο το 5% στο οποίο εσύ βρίσκεσαι τώρα, και έχουμε ακόμα 16 μέρες καιρό πού ξέρεις ίσως την τελευταία στιγμή μου έρθει η “θεία φώτιση” και δέν ψηφίσω τον νταβατζή, έχει επαναληφθεί η ιστορία στο παρελθόν χωρίς αποτελέσμτα.
ΔΑΡΝΑΞ δέν θέλω να μπώ σε περισσότερες λεπτομέρειες γιατί δέν θέλω να αποκαλύψω ποιό είναι το συγκεκριμένο κόμμα. Εννοείται οτι απογοητεύθηκα απο την στάση του ίδιου του κόμματος, και του αρχηγού του το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στην βουλή.
Μαΐου 21, 2009 σε 8:26 μμ
Νέαρχε,
Η ουσία είναι το αρθρο που έστειλε ο Θέμης. Οι ψήφοι θα μοιραστούν και τελικά κανένας δεν θα εκλέξει ευρωβουλευτή. Ίσως βέβαια το κάνουν όλοι τους για να καταγράψουν δυνάμεις ώστε να μπορούν να διαπραγματευτούν μεταξύ τους για τις βουλευτικές. Αυτό όμως γίνεται εις βάρος της ψήφου του κοσμάκη, που αν τους ψηφίσει δεν θα είναι για να “καταγράψουν δυνάμεις”. Και σε αυτό φταίνε όλοι (και ο Μάνος, που τους είπε εμμέσως πλην σαφώς my way or the highway).
Μαΐου 21, 2009 σε 8:43 μμ
xaxaxaxa
Πού ξέρεις; Μπορεί να είμαι κι εγώ στο 95% και να προσπαθώ να κοροϊδέψω τη συνείδησή μου. Μπορεί να είμαι κι εγώ ένας μικρός και συμφεροντολόγος κυρ Παντελής, που μετράει κάθε βράδυ τις εισπράξεις του! Μπορεί πάλι να είμαι ένας αργόσχολος ρομαντικός που παριστάνει τον ξερόλα στους υπόλοιπους.
Μπορεί όμως και να ανήκω στο “ελεύθερο” 5% και να απολαμβάνω τη γαλήνη και τον αυτοσεβασμό που μου εξασφαλίζει ο τακτικός έλεγχος της συνείδησής μου. Αν ισχύει το τελευταίο, ο νικητής των εκλογών θα είμαι ΠΑΛΙ ΕΓΩ φίλε μου.
Χαίρομαι πάντως που καταλαβαίνεις ποιο είναι το “σωστό και το απόλυτο” για το οποίο σου μιλάω. Από τη στιγμή που το γνωρίζεις κι εσύ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ.
Ανήκεις κι εσύ στο 5%, αν και προσπαθείς να κοροϊδέψεις τη συνείδησή του. Είμαι σίγουρος ότι στο τέλος θα σε νικήσει και θα λάβεις τη “θεία φώτιση”, όπως έξυπνα την ονομάζεις!
Δάρνακα, σήμερα κάναμε μια καλή πράξη: Επαναφέραμε έναν πλανεμένο δούλο του Θεού στο δρόμο της ηθικής και του καλού!
χαχαχαχαχαχαχα
Υπογραφή
ο Όσιος Φανφάρας
Μαΐου 21, 2009 σε 8:50 μμ
ποιητής Φανφάρας άν επιτρέπεται εγώ σου είπα τις προθέσεις μου, τώρα είναι η σειρά σου.
Έχεις σκοπό να ψηφίσεις, άν ναί έχεις καταλήξει στο μικρό κόμμα, ποιό είναι αυτό?
Μαΐου 21, 2009 σε 9:28 μμ
Ποιητή μου
μετά το τελευταίο σου μήνυμα που το χάρηκα, μπορώ να παραφράσω κάτι από τον Αστερίξ και να αναφωνήσω “Μα είναι τρελλοί αυτοί οι ποιητές…”
Μαΐου 21, 2009 σε 9:30 μμ
@ Παρατηρητής
Με ρωτάς αν και τι θα ψηφίσω.
Άκου λοιπόν.
Γράφω καιρό εδώ μέσα και πάρα πολλοί σχολιαστές έχουν εκφραστεί θετικά για μένα. Σε πολλές περιπτώσεις το θέμα του μπλογκ ήταν ο Φανφάρας και όχι η αξιολόγηση βουλευτών. Ο Θέμης και αρκετοί ακόμα θα θυμούνται αυτές τις περιπτώσεις.
Την ερώτηση, που μου κάνεις, μου την έχουν απευθύνει δεκάδες φορές στο παρελθόν.
Ανάλογα με το ποιόν υπεράσπιζα ή κατηγορούσα, με έχουν χαρακτηρίσει δεξιό, βαλτό, υπάλληλο πολιτικών γραφείων, πασόκο, συριζαίο, ταραχοποιό, κουκουλοφόρο, κομμουνιστή, σταλινικό, συντηρητικό, πτωχαλαζόνα, καραγκιόζη, χαβαλετζή και πολλά άλλα αρνητικά.
Με έχουν πει βέβαια και τίμιο, ελεύθερο, μορφωμένο, καθηγητή, διανοούμενο, ηθικό, δίκαιο και πολλά άλλα θετικά.
Μέχρι και ηλεκτρονικές διευθύνσεις μου ζητήσανε κάποιοι και κάποιες, μέχρι αποχή από το σχολιασμό διακήρυξαν κάποιοι άλλοι προκειμένου να επιστρέψω από κάποιες αποχωρήσεις που είχα κάνει, κάποιες μου την πέσανε κανονικά, κάποιοι με βρίσανε αισχρά… άσε, χαμός… έχω ιστορία εδώ μέσα!
Ανάλογα με τα συμφέροντα και το παρελθόν που κουβαλούσε ο καθένας, με χαρακτήριζε και κάπως.
Μπορεί να μην είμαι και τίποτα από όλα αυτά, μπορεί και να είμαι όλα αυτά.
Όταν κάποιος εκτίθεται, είναι φυσικό ότι θα ακούσει τα πάντα. Αυτά τα “πάντα” όμως δεν είναι αυτά που είναι ο ίδιος, αλλά αυτά που θέλουν ή ελπίζουν οι άλλοι να είναι.
Γιατί σου τα λέω όλα αυτά;
Είναι φυσικό, κάποιοι που με συμπαθούν, να επηρεαστούν από αυτό που θα τους πρότεινα. Μην αμφιβάλλεις ότι υπάρχουν κάποιοι που θα ψήφιζαν αυτό που θα τους υποδείκνυα. Να είσαι σίγουρος ότι αρκετοί άνθρωποι εξαρτούν τη δική τους συμπεριφορά από τη στάση αυτού που εκτιμούν ή θαυμάζουν.
Κάποιοι βέβαια που με αντιπαθούν, θα έκαναν το ακριβώς αντίθετο από αυτό που θα τους πρότεινα.
Γι αυτό το λόγο θεωρώ ότι αν προτείνω κάτι ή αν πω τι σκέφτομαι να ψηφίσω, θα ήταν λάθος. Κάτι τέτοιο θα ήταν τουλάχιστον τουλάχιστον ανέντιμο από την πλευρά μου. Άσε που υπάρχει και η περίπτωση να μην έχω καν αποφασίσει.
Προτιμώ τα παϊδάκια στα κάρβουνα, παρά τον κατεψυγμένο κιμά! Δεν θα δώσω ποτέ μασημένη τροφή σε κανέναν.
Αν κάποιος με καταλαβαίνει από αυτά που γράφω, καλώς. Αν όχι, δεν πειράζει. Ας υποθέσει ό,τι θέλει.
Το μόνο που μπορώ να πω (το έχω ξαναπεί), είναι ότι δεν πρόκειται να ψηφίσω ποτέ ΛΟΣ, όσο στις τάξεις του βρίσκουν καταφύγιο κάποια πατριδοκάπηλα λαμόγια, που διχάζουν τους Έλληνες, που τους χωρίζουν σε καθαρούς και ακάθαρτους, σε καλούς και κακούς, που κυνηγούν μάγισσες, που συκοφαντούν λαϊκούς αγώνες, που πουλάνε πατριωτισμό, που διαστρεβλώνουν την ιστορία, που εξυψώνουν τη δειλία και το βόλεμα σε ύψιστο αγαθό, που είναι πρώτοι στη θεωρία και τελευταίοι στην πράξη, όπως άλλωστε ήταν και όλα τα πατριδοκάπηλα λαμόγια στο πρόσφατο ή το μακρινό παρελθόν.
Ελπίζω να σε κάλυψα
Καλή μας φώτιση και πάλι
Μαΐου 21, 2009 σε 9:32 μμ
@ΔΑΡΝΑΞ
Όχι τρελοί. Θεότρελοι!
Αλλά ΩΡΑΙΟΙ ΤΡΕΛΟΙ… όπως έλεγε και το γνωστόν λαϊκόν άσμα
Μαΐου 21, 2009 σε 9:35 μμ
ΥΓ . Πάντως βαλτός και υπάλληλος πολιτικών γραφείων σίγουρα δεν είμαι!!
χαχαχαχα
Μαΐου 21, 2009 σε 10:18 μμ
ποιητής Φανφάρας οτι δέν είσαι βαλτός και υπάλληλος πολιτικών γραφείων το πιστεύω σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα σου, εγώ όπως είδες δέν σε κατηγόρησα για τίποτα. Και για μένα το ίδιο ισχύει μπορεί να ψηφίσω ΠΑΣΟΚ στις προσεχείς εκλογές αλλά πρασινοφρουρός κατα τα λεγόμενα μερικών δέν είμαι, ούτε υπήρξα ποτέ.
Μαΐου 21, 2009 σε 11:54 μμ
@Παρατηρητής
Kαλά, αυτό τόλμησε να το πει πέρσι ένας αστείος τυπάκος με πολλά ονόματα και ίδιο ip, που συκοφαντούσε κατά βούλησιν (δική του ή του αφεντικού του). Αποκαλύφθηκε και καταδικάστηκε μέχρι και από τον ίδιο το Θέμη.
Λέω να τελειώνουμε το σήριαλ σχετικά με το πού θα ρίξεις την ψήφο σου.
Κουράσαμε και κουραστήκαμε.
Ας παρακολουθήσουμε το άλλο σήριαλ: Ποιά δηλαδή από τις 3 νεοσυσταθείσες παρεούλες θα κατορθώσει να πάρει τα πρωτεία στο χώρο των νεοφιλελεύθερων και να προσεγγίσει το ποσοστό του 0,5% που, στο χώρο αυτό, μάλλον δίνει αυτοδυναμία!
Ελάτε παιδιά, πλάκα κάνω. Μην αρπαχτείτε κι εσείς τώρα
Μαΐου 22, 2009 σε 1:20 πμ
Φίλε Parathriti
δεν θα ήθελα να μου αποκαλύψεις το κόμμα γιατί δεν έχει νόημα. Θα μπορούσες να μου πεις αλήθεια ή ψέμα που δεν μπορώ να κρίνω. Εγώ αυτό που ζήτησα είναι οι λόγοι της απογοήτευσης. Αυτό μπορώ να το κρίνω αν είναι βάσιμο ή όχι ακόμα κι αν δεν έχω στοιχεία. π.χ. ήθελα να κατεβώ για δήμαρχος σε κάποιο δήμο αλλά με ρίξανε και βάλαν υποψήφιο κάποιον άλλον, ή επειδή άσκησα ανοικτή κριτική με διεγράψανε…
Ποιητή Φανφάρα
ένα ωραίο έργο παίζεται στο σινέ “δικομματισμός ” με τίτλο “Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα”. Ο επιχειρηματίας που το ανέβασε (ΓΑΠ) μάλλον δεν γνωρίζει τον παραγωγό- σκηνοθέτη του έργου, ούτε ότι το έργο αυτό παίχθηκε με επιτυχία για αρκετά χρόνια στο Παρίσι από κάποιον έλληνα πριν 50 τόσα χρόνια. Ο Κωστάκης πάλι, αν θυμάμαι καλά, κάποτε είχε δηλώσει ότι διάβασε Μαρξ. Μάλλον τον διέφυγε το σχετικό κείμενο αλλιώς δεν κατάλαβα γιατί ενοχλήθηκε από το έργο. Γιατί αν δεν διάβαζε Μαρξ, θα ήξερε ότι ο ΓΑΠ δεν έχει καμία σχέση με τον σοσιαλισμό.
Εν πάσει περιπτώσει, υπάρχει και ένα άλλο έργο αυτό του Μαξ Γκαλό με τίτλο “Καβγαδίζουν για το πάπλωμα, για να μας κάνουν να ξεχάσουμε πως μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι”
Απορία μου, τι θα έλεγε ο ΓΑΠ αν ο Κωστάκης λανσάριζε ένα καινούργιο έργο για την προφορική γλώσσα με τίτλο “ελληνικά ή βαρβαρότητα”; Λες να “τσιμπούσε” ο Γιες Μάδερ;
Μαΐου 22, 2009 σε 5:08 πμ
ποιητής Φανφάρας αυτό με τον τύπο πέρσι δέν μπορώ να καταλάβω γιατί το λές σε μένα συμφωνώ πάντως οτι παρακουραστήκαμε να μιλάμε σχετικά με το πού θα ρίξω την ψήφο μου. Όλα αυτά που λέγαμε τόσες μέρες δέν κατέληξαν πουθενά, τόση πλύση εγκεφάλου να ψηφίσουμε μικρά κόμματα κάτι που όπως έγραψα έχω κάνει εσφαλμένα με κάποιο στο παρελθόν, αλλά όταν φτάσαμε στο επίμαχο σημείο ποιά είναι αυτά τα μικρά κόμματα που πρέπει να ψηφίσω και εσύ ο ίδιος αδυνάτισες να μου απαντήσεις. Όπως καταλαβαίνεις απο την συζήτηση μαζί σου βγήκε ακόμα περισσότερο ενισχυμένος ο δικοματισμός κάτι που έχει κατωχυρώσει οριστικά και την δική μου ψήφο εκεί που έγραψα παραπάνω.
Φίλε ΔΑΡΝΑΞ ελπίζω κατάλαβες τους λόγους της απογοήτευσης μου, η φράση δοκίμασα και απογοητεύτηκα φτάνει απο μόνη της άν δέν βρεθείς ο ίδιος στην θέση αυτού που το λέει δέν μπορείς να το καταλάβεις.
Μαΐου 22, 2009 σε 7:17 πμ
@Παρατηρητής
Ρε φίλε μαζί μιλάμε και χώρια καταλαβαίνουμε;
1. Ο τυπάκος, σου είπα, κατηγόρησε εμένα (όχι εσένα) και ξεσκεπάστηκε και από τον Θέμη (Εφ’ όλης της ύλης 2008, 2 Ιουνίου 2008, ώρα 5.14′). Δεν έχει τόση σημασία πια. Ήμαρτον!
2. Ποιός σου έκανε πλύση εγκεφάλου; Πρόσεξε πώς χρησιμοποιείς κάποιες λέξεις. Ο καθένας τη γνώμη του λέει εδώ! Δηλαδή κι εσύ πλύση εγκεφάλου ήθελες να μου κάνεις;
Ο Δάρνακας κατάλαβε το χιούμορ και κινήθηκε, εκεί που έπρεπε, ανάλογα. Εσύ γιατί κολλάς;
3. Σου είπα ποτέ εγώ να ψηφίσεις μικρά κόμματα; Πουθενά δεν το είπα! Ψάξε να δεις. Σου είπα τι ψηφίζω; Γιατί βάζεις στο στόμα μου λόγια που δεν είπα; Μπορεί κι εγώ να ψηφίζω ΝΔ ή ΠαΣοΚ (λέμε τώρα). Αυτό δε σημαίνει ότι δεν βλέπω την πραγματικότητα και την κατάντια της πολιτικής ζωής στο Ελλαδιστάν! Η λογική του “δεν θα βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα”, του “διαίρει και βασίλευε”, της δικομματικής εναλλαγής ανά επταετίες, και της κληρονομικής διαδοχής με πειράζει.
Εξάλλου, τα μικρά κόμματα μπορείς να τα μεγαλώσεις και τα μεγάλα να τα μικρύνεις, αγαπητέ “κυρίαρχε λαέ” (και το ΠαΣοΚ από μικρό κόμμα ξεκίνησε).
4. Δεν κάνω υποδείξεις, το είπαμε! Δεν είσαι μωρό παιδι (ελπίζω).
5. Τελικά κατοχυρώθηκε ΟΡΙΣΤΙΚΑ (όπως τώρα λες) η ψήφος σου; Άντε γιατί κουράστηκα πια! Δε μου λες κάτι… Στα πόσα ευρώ κατοχυρώθηκε; Την πούλησες καλά;
Δεν είμαι ψυχίατρος για να ασχολούμαι με τις ανασφάλειες των αποφασισμένων αναποφάσιστων ψηφοφόρων του κάθε κόμματος.
Ούτε η συνείδησή σου είμαι για να μου απολογείσαι σε κάθε σχόλιό σου γιατί αποφάσισες να ψηφίσεις ΠαΣοΚ ή γιατί ακόμα το σκέφτεσαι.
Μην παίρνεις τα πράγματα πολύ στα σοβαρά, ειδικά όταν δεν τους αξίζει. Η πολιτική δεν είναι μόνο οι ευρωεκλογές. Είναι και άλλα καθημερινά πράγματα, που πρέπει να τα ζεις και να τα συνδιαμορφώνεις.
Καλημέρα
Μαΐου 22, 2009 σε 9:22 πμ
1. Ο τυπάκος, σου είπα, κατηγόρησε εμένα (όχι εσένα) και ξεσκεπάστηκε και από τον Θέμη (Εφ’ όλης της ύλης 2008, 2 Ιουνίου 2008, ώρα 5.14′). Δεν έχει τόση σημασία πια. Ήμαρτον!
Ποιός σου είπε οτι παρεξηγήθηκα επειδή με παραλλήλισες με εκείνον τον τύπο?
Καθόλου, να είσαι σίγουρος σε αυτό, ίσως κάποιος άλλος στην θέση μου να είχε παρεξηγηθεί, εγώ σπάνια αρπάζομαι όταν μιλάω πολιτικά αρπάζομαι μονάχα όταν βλέπω απο κάποιον εξωπραγματικές ακρότητες όπως παράδειγμα οτι ο Καραμανλής είναι άριστος πρωθυπουργός.
Εσύ τέτοιες ακρότητες δέν γράφεις άρα δέν έχω κανέναν λόγο να παρεξηγηθώ μαζί σου.
2. Ποιός σου έκανε πλύση εγκεφάλου; Πρόσεξε πώς χρησιμοποιείς κάποιες λέξεις. Ο καθένας τη γνώμη του λέει εδώ! Δηλαδή κι εσύ πλύση εγκεφάλου ήθελες να μου κάνεις;
Ο Δάρνακας κατάλαβε το χιούμορ και κινήθηκε, εκεί που έπρεπε, ανάλογα. Εσύ γιατί κολλάς;
Πρόσεξε λίγο καλύτερα τα παραπάνω μηνύματα, εγώ δέν έκανα καμιά πλύση εγκεφάλου είπα μονάχα τί σκέφτομαι να ψηφίσω χωρίς να λέω σε εσένα να κάνεις το ίδιο. Αντίθετα εσύ μου έλεγες συνέχεια οτι είναι λάθος μου αυτή η επιλογή.
3. Σου είπα ποτέ εγώ να ψηφίσεις μικρά κόμματα; Πουθενά δεν το είπα! Ψάξε να δεις. Σου είπα τι ψηφίζω; Γιατί βάζεις στο στόμα μου λόγια που δεν είπα; Μπορεί κι εγώ να ψηφίζω ΝΔ ή ΠαΣοΚ (λέμε τώρα). Αυτό δε σημαίνει ότι δεν βλέπω την πραγματικότητα και την κατάντια της πολιτικής ζωής στο Ελλαδιστάν! Η λογική του “δεν θα βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα”, του “διαίρει και βασίλευε”, της δικομματικής εναλλαγής ανά επταετίες, και της κληρονομικής διαδοχής με πειράζει.
Εξάλλου, τα μικρά κόμματα μπορείς να τα μεγαλώσεις και τα μεγάλα να τα μικρύνεις, αγαπητέ “κυρίαρχε λαέ” (και το ΠαΣοΚ από μικρό κόμμα ξεκίνησε).
Επειδή μου λές και εσύ οτι μπορεί να ψηφίσεις ΝΔ ή ΠαΣοΚ τί συζητάμε τόσες σελίδες, αμπελοφιλοσοφίες για να περνάει η ώρα?
4. Δεν κάνω υποδείξεις, το είπαμε! Δεν είσαι μωρό παιδι (ελπίζω).
Κατανοητό
5. Τελικά κατοχυρώθηκε ΟΡΙΣΤΙΚΑ (όπως τώρα λες) η ψήφος σου; Άντε γιατί κουράστηκα πια! Δε μου λες κάτι… Στα πόσα ευρώ κατοχυρώθηκε; Την πούλησες καλά;
Τίποτα δέν κατοχυρώθηκε ακόμα, αυτό θα εξαρτηθεί απο την συμπεριφορά των ίδιων των κομμάτων, και των αρχηγών τους μέχρι την τελευταία μέρα των εκλογών. Οι επαφές μου μαζί σου δέν επηρέασαν καθόλου την γνώμη μου.
Μαΐου 22, 2009 σε 12:08 μμ
Επειδή μ’ αρέσει ο λόγος των αντιθέσεων, ειλικρινά τόσο ευέλικτο μουλάρωμα στην σκέψη ανθρώπου δεν έχω ξαναδεί..
Αγαπητέ Παρατηρητή αν συνεχίσεις με τον ίδιο τρόπο, όποιο κόμμα κι αν ψηφίσεις, ένα είναι (νομοτελειακά) σίγουρο, ότι αυτό το κόμμα δεν έχει μέλλον….
Μαΐου 22, 2009 σε 2:58 μμ
@Παρατηρητής
1. Ρε φίλε κάνεις πλάκα; Δεν σε παραλλήλισε κανένας με τον τυπάκο!! Είπα ότι έχω κατηγορηθεί για πολλά και, για ένα από αυτά, από έναν τυπάκο. Δεν κατάλαβες ότι αναφερόμουν σ’ εμένα και όχι σ’ εσένα και στο (ξανα) διευκρίνησα. Μη με κάνεις να το ξαναπώ. Διάβαζε προσεκτικότερα.
2. Ποιός σου είπε ότι εσύ μου κάνεις πλύση εγκεφάλου ή ότι είσαι ικανός να μου κάνεις πλύση εγκεφάλου; Εσύ παραπονέθηκες ότι σου κάναμε κάτι τέτοιο και εγώ φυσικά το αρνήθηκα.
3. Ρε φίλε δεν παίζεσαι! Μήπως συζητάω με τον Κατέλη τόσες μέρες και όχι με τον παρατηρητή; Δεν κατάλαβες τι συζητάμε τόσες μέρες; Δεν σου είπα πουθενά τι να ψηφίσεις! Δεν σου πρότεινα μικρά ή μεγάλα κόμματα. Τη δουλική συμπεριφορά του νεοέλληνα καταγέλλω, την οποία εσύ εκπροσωπείς.
4. Κατανοητό;;; Απίστευτο!!! Να γκρεμίσουμε κανένα φούρνο!! (ή μήπως και αυτό δεν το κατάλαβες;;;)
5. Άντε πάλι!! Νέος γύρος αμφιβολίας!! Συζήτησέ το με κάποιον άλλον γιατί εγώ κουράστηκα!!!
————-
Φίλε είσαι πολύ κουραστικός. Συγγνώμη που σου το λέω. Δεν έχεις καταλάβει γρι από ό,τι σου λέμε τόσες μέρες. Πιάνεσαι από κάτι λεξούλες, τις παραποιείς, νομίζεις ότι χρησιμοποιούνται για άλλον λόγο από αυτόν που πραγματικά χρησιμοποιούνται και βγάζεις αυθαίρετα και λανθασμένα συμπεράσματα.
Επειδή είμαι σίγουρος ότι ούτε τώρα κατάλαβες τίποτα, θα σε παρακαλέσω να μην επανέλθεις σ’ εμένα γιατί κουράστηκα. Παίξε μπάλα μόνος σου ή με κανέναν άλλο σχολιαστή!!
Ήμαρτον που λέει και ο Γεωργίου!!!!
Μαΐου 22, 2009 σε 3:12 μμ
http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=46653
33 κόμματα συμμετέχουν στις Ευρωεκλογές.
Μαΐου 22, 2009 σε 3:13 μμ
@ Brilakis
Γιατί αγαπητέ Γιάννη ποιος μας λέει ότι και ενωμένοι θα πλησίαζαν την εκλογική βάση(4,8 %) για να βγάλουν ευρωβουλευτή. Αλλά νομίζω ότι ξεχνάς το κυριότερο υπάρχει άβυσσος διαφορών στην προσωπικότητα των ανθρώπων . Τι σχέση μπορεί να έχει ο κ Μάνος με τον τέως υποψήφιο του Παπαθεμελή κ Μελετόπουλο
Μαΐου 22, 2009 σε 4:28 μμ
ποιητής Φανφάρας
Λυπάμαι ειλικρινά που εκνευρίστηκες σε αυτόν τον βαθμό μαζί μου, αναγνωρίζω το λάθος μου είχε κλείσει καλά η κουβέντα και το μήνυμα μου στις 5:08 με κάποιες δόσεις υπερβολής δυναμίτισε επικίνδυνα την ατμόσφαιρα, ήταν λάθος μου που το έγραψα.
Λές όμως κάτι πολύ σωστό που είναι η ουσία όλης της σκέψης σου και συμφωνώ απόλυτα.
<>
Υπάρχουν τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να λύσουμε τα συγκεκριμένα προβλήματα, δέν είναι ανάγκη να περιμένουμε αποκλειστικά την ημέρα των εκλογών να το κάνουμε μιά μέρα στα 4 χρόνια δηλαδή, εκείνη την ημέρα θα ψηφίσουμε defacto ότι υπάρχει. Έχουμε 4 χρόνια καιρό να κινητοποιήσουμε κόσμο ώστε να δημιουργηθεί αυτό το κόμμα που θα παίρνει ψηλά ποσοστά με ανθρώπους αναγνωρισμένης αξίας που δέν θα ανήκει στους νταβατζήδες. Εάν ο αρχηγός του μεγάλου κόμματος είναι γιός ή ανιψιός κάποιου εμείς οι ίδιοι έχουμε 4 χρόνια καιρό να ζητήσουμε την αντικατάσταση του, να πάμε εμείς οι ίδιοι στις εσωκομματικές εκλογές με βία να απαιτήσουμε οτι δέν θέλουμε τον ανιψιό αλλά τον άλλον τον γιό του αγωγιάτη, ή του ταχυδρόμου που αξίζει. Εγώ σε οποιαδήποτε τέτοια κίνηση είμαι έτοιμος να προσφέρω τα πάντα.
Αυτές οι μορφές διαμαρτυρίας δέν γίνονται την ημέρα των εκλογών, την ημέρα των εκλογών είμαστε αναγκασμένοι να διαλέξουμε το μικρότερο κακό, γιατί οποιοσδήποτε κάποιος νταβατζής θα βγεί ότι και άν κάνουμε.
Κατάλαβες το σκεπτικό μου?
Άν ναί έχει καλώς διαφορετικά καλύτερα μήν απαντήσεις καθόλου.
Μαΐου 22, 2009 σε 4:29 μμ
Αυτό δε σημαίνει ότι δεν βλέπω την πραγματικότητα και την κατάντια της πολιτικής ζωής στο Ελλαδιστάν! Η λογική του “δεν θα βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα”, του “διαίρει και βασίλευε”, της δικομματικής εναλλαγής ανά επταετίες, και της κληρονομικής διαδοχής με πειράζει.
Είναι αυτό που βρίσκεται μέσα στα εισαγωγικά
Μαΐου 22, 2009 σε 4:37 μμ
….Είναι δυνατόν να αναρωτιόμαστε “τι θα ψηφίσουμε”;;;. Πιο σωστό θα ήταν “τι θα “ΜΑΥΡΙΣΟΥΜΕ”!!!. Τα γεγονότα μας “μιλάνε”, “ΦΩΝΑΖΟΥΝ”: “πηγαίνετε” από τον “παράδρομο” όχι όλοι μαζί σαν με τα αυτοκίνητα, μαζεμένοι προς τα “ΔΙΟΔΙΑ”!!!….
Μαΐου 22, 2009 σε 5:27 μμ
@Νέαρχος
Αυτή η άβυσσος κρατάει όλους στο περιθώριο. Δεν γίνεται πολυσυλλεκτικό κόμμα (άνω του 1%) χωρίς να βάλουν λίγο νερό στο κρασί τους. Κανένας δεν εγγυάται οτι θα έβγαιναν, αλλά ειδικά ως ανεξάρτητοι θα μείνουν όλοι εκτός, θα απογοητευθούν, και αργά η γρήγορα θα διαλύσουν την προσπάθειά τους. Κρίμα.
Στο παρελθόν νομίζω έχεις αναφέρει κάποιες σημαντικές και βάσιμες παρατηρήσεις για τους δημοκρατικούς. Αντίστοιχες υπάρχουν και για τους υπόλοιπους. Το θέμα όμως είναι πως θα βρεθεί η κοινή συνισταμένη.
Μαΐου 22, 2009 σε 7:52 μμ
Δράση γιατί δεν υπάρχει κάτι καλύτερο.
Άξιοι, ικανοί και ποιοτικοι άνθρωποι.
Στις προηγούμενες εκλογές που από τότε έχω να γράψω στο blog τόνισα ότι οι οικολόγοι πήραν χωρίς διαφήμιση 1% και τώρα βλέπω 5 % στις δημοσκοπησεις.
Θα κάνω μια πρόβλεψη. Αν η νεολαία 18-28 κατεβεί να ψηφίσει και δεν πάει για μπάνιο τα 2 μεγάλα κόμματα δεν βγάζουν πάνω από 55%.
Μαΐου 22, 2009 σε 8:01 μμ
Συμπληρώνω ότι Οικολόγοι, Δημοκρατικοί, φιλελεύθερη συμμαχία είναι μια χαρά επιλογές.
Αντί να κλαιγόμαστε κλέφτες ,απαταιώνες, σκάνδαλα, οικογενειοκρατία και ένα σωρό άλλα τέτοια μίζερα ψάξτε αλλού.
Και όχι απλά ψηφίστε αλλά στηρίξτε εθελοντικά και υποστηρίξτε οικονομικά. Και μην κάνετε σκέψεις ότι θα φάνε τα λεφτά!Το κάνετε γιατί είστε και είμαστε ενεργοί πολίτες
Μαΐου 22, 2009 σε 11:43 μμ
Μερικοί αφορισμοί χωρίς σοβαρή προσπάθεια αιτιολόγησης.
Τα κόμματα παραμένουν στην πολιτική σκηνή τόσο χρόνο όσο πιο βαθύ είναι το ιδεολογικό τους υπόβαθρο.
Στη βάση αυτή λόγο ύπαρξης έχουν τα κόμματα που υποστηρίζουν είτε τις λογικές του νεοφιλελευθερισμού είτε τις σοσιαλιστικές.
Ο νεοφιλελευθερισμός δεν έχει σχέση με την αγάπη για την ελευθερία, όπως πολύ σωστά ανάλυσε λίγο πιο πάνω ο Ποιητής Φανφάρας αλλά με την ελευθερία της αγοράς να ρυθμίζει μόνη της τα πράγματα. Ψυχή της αγοράς είναι ο καταναλωτής και το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η αγοραστική του δύναμη. Αγορά χωρίς καταναλωτές που έχουν αγοραστική δύναμη, δεν γίνεται… Αποσιωπούν οι νεοφιλελεύθεροι ότι η διαφορετική (και άνιση) δύναμη των καταναλωτών δημιουργεί διαφορετική ελευθερία επιλογής και εξουσίας. Η ελευθερία της αγοράς παραβιάζει την ισότητα και την δικαιοσύνη αφού οι πολίτες δεν έχουν την ίδια δυνατότητα επηρεασμού των πραγμάτων. Επομένως, κι ας φαίνεται οξύμωρο, η ελευθερία της αγοράς παραβιάζει την ελευθερία των πολιτών. Οι νεοφιλελεύθεροι πιστεύουν και υπερασπίζονται ένα σύστημα που δίνει την ελευθερία σε όσους έχουν δύναμη και εξουσία να καταπατούν την ελευθερία αυτών που δεν έχουν. Μοιάζει με φασισμό; Ίσως, σκεφθείτε το, άλλωστε αυτή η ελευθερία λίγων που καταπατά την ελευθερία των πολλών, είναι αυτό που ο Μαρξ ονόμασε Βαρβαρότητα.
Η Ν.Δ είναι κόμμα νεοφιλελεύθερο. Μην σας εξαπατά το γεγονός ότι κατηγορείται για κρατισμό. Δεν είναι κρατιστές, απλώς χρησιμοποιούν το κράτος ως μέσο επιβολής της εξουσίας τους γιατί στην Ελλάδα η Αγορά δεν είναι ώριμη και δεν έχει ακόμα δυναμώσει το «αόρατο χέρι» της ώστε να ρυθμίζονται όλα από μόνα τους, όπως έλεγε και ο Ανταμ Σμιθ. Επομένως ο παρεμβατισμός της Ν.Δ. αφορά ρουσφέτια από την κομματοκρατία κάτι που οι «φιλελεύθερες αγορές» της Γερμανίας, της Αγγλίας και των ΗΠΑ, κλπ δεν χρειάζονται πλέον. Ίσως γι’ αυτό φωνάζει ο πρόεδρος του ΣΕΒ. Ότι δηλαδή είναι καιρός να γίνει και η Ν.Δ. σοβαρός “παίχτης” της αγοράς..
Η αστική τάξη προσπαθεί να χρησιμοποιήσει σε αυτές τις εκλογές κάποια κόμματα «νεοφιλελεύθερα, κεντρώα κτλ» σαν τις αλογόμυγες του Σωκράτη, για να φέρει την Ν.Δ στον «ορθό» νεοφιλελεύθερο δρόμο. Τίποτα περισσότερο σε αυτή την φάση με τα μικρά κόμματα, καθώς αυτά δεν έχουν να πουν κάτι πολύ διαφορετικό και χρησιμότερο (για την αστική τάξη) από ότι οι μεγάλοι εκπρόσωποι του νεοφιλελευθερισμού.
Το ΠΑΣΟΚ είναι κατ’ όνομα κόμμα σοσιαλιστικό, με ιδεολογία (υποτίθεται) σοσιαλιστική, ενώ στην πράξη έχει αποδείξει ότι είναι νεοφιλελεύθερο με τάσεις σοσιαλιστικές και σοσιαληστρικές. Δεν μπαίνω στον κόπο να αποδείξω ότι είναι κόμμα νεοφιλελεύθερο, ούτε θα στηριχθώ στο γεγονός ότι στην αγκαλιά του βρήκαν φωλιά ο Μάνος και ο Ανδριανόπουλος, ο Ανδρουλάκης κτλ. Απλά θα πω ότι δεν γνωρίζω να έκανε καμία σχεδιασμένη παρέμβαση στην αγορά που να έχει χαρακτήρα σοσιαλιστικό. Ούτε και το ΕΣΥ, που αποτέλεσε ένα μεγάλο (αν και ημιτελές) βήμα εκσυγχρονισμού της χώρας δεν έχει σοσιαλιστικό χαρακτήρα. Ήταν ένας απαραίτητος κοινωνικός εκσυγχρονισμός. Αν κάποιος από τους αναγνώστες έχει να μου πει για κάποιες ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ παρεμβάσεις, έτσι ώστε να παραδεχθώ τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα του ΠΑΣΟΚ, καλώς να τις δεχθώ. Δεν είναι τυχαίο ότι οι «αλογόμυγες» του ΣΕΒ και του Πρετεντέρη τσιμπάνε και το ΠΑΣΟΚ για να το ξυπνήσουν.
Αφ’ στιγμής τα δύο μεγάλα κόμματα μπουν στο «σωστό» δρόμο της αγοράς και εκσυγχρονιστούν, έχουν λόγο ύπαρξης. Τότε μπορούν να φτιάξουν διάφορα σχήματα, να συνεργαστούν, να χωρίσουν, να ξαναενωθούν, να βρουν πιο σύγχρονους αρχηγούς και όχι σαν αυτούς που έχουν τώρα, και να ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Αν δεν τους βγει ή τράπουλα θα βρουν και τις κατάλληλες τσόντες.
Η επαμφοτερίζουσα ιδεολογική στάση του ΠΑΣΟΚ, θα πάψει να έχει νόημα αν τα κόμματα της αριστεράς μπορέσουν να αρθρώσουν ουσιαστικές σοσιαλιστικές προτάσεις. Τότε θα οδηγηθεί σε διάσπαση, και το ένα μέρος του – αυτό που συγκινείται από την σοσιαλιστική ιδεολογία – θα συνεργαστεί και θα συμμαχήσει με την αριστερά, ενώ το άλλο, ανοικτά πλέον, θα συνεργαστεί με την νεοφιλελεύθερη δεξιά. Επομένως ο χρόνος ύπαρξής του εξαρτάται άμεσα από την ταχύτητα των ιστορικών εξελίξεων και την δυνατότητα της αριστεράς να διυλίσει μέσα από το φίλτρο των προτάσεων της το ιδεολογικό μίγμα του ΠΑΣΟΚ και να χωρίσει την ήρα από το σιτάρι. Άποψή μου επίσης, ότι όσο καλύτερο είναι το φίλτρο της αριστεράς, τόσο περισσότερο σιτάρι θα βγει.
Ο ΛΑΟΣ δεν είναι νεοφιλελεύθερο κόμμα. Κατά βάθος πιστεύω ότι δεν έχει καμία ιδεολογική συνοχή. Ο αρχηγός του είναι ένας έξυπνος (και εξυπνάκιας) άνθρωπος που επιδέχεται όμως τον χαρακτηρισμό του Τόμας Τζέφερσον καθώς και του Στάθη (διαβάστε στον Καρατζαφέρη), και στο κομματικό του μωσαϊκό η ιδεολογία είναι από φασιστική, φασίσουζα, εθνικιστική, χριστιανοκλεπτοκρατική μέχρι αρπακολατζίδικη.
Με αυτή την έννοια δεν έχει χρόνο επιβίωσης. Οι μέρες του είναι μετρημένες. Αν το σύστημα ζοριστεί πολύ και χρειαστεί το αυγό του φιδιού για να φτιάξει ένα δικό μας Μπερλουσκόνι, τότε θα ψάξει κάπου αλλού. Ίσως σε φορείς όπως Δ.Σ. ΠΑΕ, ΣΕΒ κτλ…
Οι οικολόγοι και λοιποί, δεν έχουν ιδεολογία ούτε νεοφιλελεύθερη, ούτε σοσιαλιστική. Ιδεολογία τους είναι η οικολογία. Η ιδεολογία τους δεν είναι δομημένη, και επιτείνεται από απόψεις διάφορες και από λίγο ως πολύ χαοτικές. Βλέπουν την οικολογία έξω από συγκρούσεις συμφερόντων. Οι αναζητήσεις τους δεν έχουν σαν θεμέλιο τις βασικές πτυχές της επιβίωσης όπως είναι η ασφάλεια να υπάρχει εργασία και μεροκάματο, να υπάρχει υγεία (οι στατιστικές λένε πως οι πλούσιοι είναι πιο υγιείς από τους φτωχούς). Όταν ο άνθρωπος λύσει τα βασικά του προβλήματα, ακολουθούν οι ευαισθησίες για λιγότερη ρύπανση (καθ’ όλα έντιμη και λογική άποψη αλλά που όμως δεν ευαισθητοποιεί τον άνεργο και τον πεινασμένο γιατί μέχρι να τον βρει ο καρκίνος από την ρύπανση θα έχει ήδη πεθάνει από άλλη αιτία). Λέω ανακρίβειες; Δέστε το βιοτικό επίπεδο και την κοινωνική θέση των οργανωμένων μελών αυτών των οργανώσεων.
Αφού δεν έχουν ιδεολογία που να στηρίζεται στα βασικά και στα θεμελιώδη αλλά στο εποικοδόμημα, άραγε έχουν χρόνο ζωής ως οργάνωση ;
Άποψή μου ότι όσο οι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν καλύτερα η επιρροή των οικολόγων θα μεγαλώνει. Όμως σε καμία περίπτωση άμεσα ή έμμεσα δεν θα μπορέσουν να αποτελέσουν ιδεολογικό μόρφωμα που θα κυβερνήσει μία χώρα ή που βάσιμα θα μπορούσαν να συνεργαστούν με άλλους κομματικούς σχηματισμούς σε μία συντεταγμένη και συνισταμένη πορεία. Όσο πιο άκριτες και ακραίες είναι η οικολογικές τους θέσεις, τόσο πιο κοντά θα βρίσκονται στους νεοφιλελεύθερους που είναι στο απέναντι άκρο, δηλαδή υπέρ της απεριόριστης ελευθερίας της αγοράς να αναπτύσσεται χωρίς καμία υποχρέωση να τηρήσει στοιχειώδεις κανόνες προστασίας του περιβάλλοντος, θυσιάζοντας τα πάντα στο βωμό του κέρδους.
Όσο πιο «προσγειωμένες» θα είναι οι θέσεις τους τόσο θα πλησιάζουν την σοσιαλιστική ιδεολογία.
Τέλος να μην μας διαφεύγει ότι λειτουργούν και ως βαλβίδα εκτόνωσης για το σύστημα. Παίζουν χωρίς να το ξέρουν τον ρόλο του λευκού, του άκυρου, της άρνησης κτλ. Αυτό είναι και κακό και καλό. Το κακό είναι ότι χάνονται ψήφοι από κόμματα που έχουν σοσιαλιστική ιδεολογία και που θα μπορούσαν να αλλάξουν τη ροή των πραγμάτων, το καλό είναι ότι χάνονται ψήφοι από τον δικομματισμό.
Το ΚΚΕ έχει ιδεολογία. Αυτό είναι που το κρατά ζωντανό στο χρόνο με τόσους διωγμούς, φυλακές, εξορίες. Έχει βαθιά ιδεολογία. Οι ρίζες του είναι βαθιές και γι’ αυτό και αντέχει στην παρατεταμένη ξηρασία που ενέσκηψε από την, και μετά την, κατάρρευση του σοσιαλιστικού-σοβιετικού συστήματος. Είναι ποτισμένες με ιχνοστοιχεία τέτοια που βρίσκεις μόνο στο ανθρώπινο αίμα. Δεν ξεριζώνεται. Όμως, από την άλλη μεριά, για την επιβίωση και κυρίως για την ανάπτυξή του χρειάζεται οξυγόνο, χρειάζεται την όσμωση με την κοινωνία. Χρειάζεται τις συνεργασίες με άλλες δυνάμεις ( μα κανείς έξω από το ΚΚΕ δεν έχει, έστω, μία μόνο πρόταση για να συνεργαστούν μαζί του;). Το ΚΚΕ έχτισε μία χρυσή φυλακή στον Περισσό και κλείστηκε μέσα σ’ αυτή. Αυτό που δεν μπορούσε να το κάνει με την βία η αστική τάξη, το κατάφερε μόνο του. Το τέλειο αυτογκόλ. Και όσο κι αν αργήσει να σφυρίξει ο διαιτητής τη λήξη του αγώνα, αν δεν βάζεις γκολ, αναγκαστικά θα χάσεις. Είναι τραγικό μία ΔΟΞΑ του ελληνικής ιστορίας ενώ χάνει, να περιμένει το σφύριγμα της λήξης και ενώ παίζει άμυνα, να μιλά για αντεπίθεση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την ανοργάνωτη έως λίγο οργανωμένη πολυπλοκότητα του πολιτικού μας συστήματος. Έχει ιδεολογίες αλλά αυτές εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο από την κάθε μία συνιστώσα. Συνιστώσες βλέπω, συνιστάμενη δεν βλέπω πάντα. Ευτυχώς που υπάρχουν ορισμένες συνιστώσες με πολιτικό λόγο. Βέβαια υπάρχει και το μεγάλο πρόβλημα – άλυτο μέχρι τώρα – ότι για να έχεις συνισταμένη θα πρέπει οι συνιστώσες να έχουν λίγο πολύ ένα κοινό όραμα – κατεύθυνση. Και οι συνέπειες της ήττας του σοβιετικού συστήματος επηρέασε όχι μόνο την κύρια συνιστώσα αλλά και την δευτερεύουσα. Έτσι που να βρεις όραμα για να χαράξεις προσανατολισμό και να βάλεις στόχους. Όμως αυτή η αταξία, με την υψηλή εντροπία που την χαρακτηρίζει, έχει μέσα της το σπέρμα που κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να γεννήσει το καινούργιο. Αρκεί να υπάρχει πάντα η δημοκρατία και ο αντίλογος, όσο κι αν αυτό αργεί να φέρει την αυγή (εννοώ ότι όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει ή δεν μπορείς να κοιμηθείς). Αντίθετα η πλήρης τάξη που παρατηρείται στο ΚΚΕ, σε συνδυασμό με την αδυναμία ανταλλαγής ενέργειας με το περιβάλλον, είναι παρόμοια με την τάξη που παρατηρείται στα νεκρά σώματα. Δυστυχώς.
Συμπέρασμα: Αυτές οι εκλογές θα λύσουν τόσα προβλήματα όσα εμείς αντιλαμβανόμαστε ότι μπορεί και πρέπει να λύσουμε. Εγώ προσωπικά (και δεν θα ήθελα σχόλια από τον φίλο μου τον παρατηρητή) ξέρω ότι δεν μπορείς με ένα βραστήρα να βράσεις το νερό του ωκεανού. Όμως, αντίθετα από αυτόν, δεν έχω άλλη επιλογή εκτός κι αν παραιτηθώ από κάθε προσπάθεια.
Είναι χρόνια τώρα (από το 1991 που άρχισαν να καίγονται κάποιες αντιστάσεις του βραστήρα και στο τέλος βραχυκύκλωσε εντελώς, ναι εκείνη την εποχή που εποχή που κάποιοι έτρεχαν μακριά μην πάθουν ηλεκτροπληξία – ο ποιητής μου πολύ ορθά τους χαρακτήρισε Δαμανάκηδες), που γυρνάω με ένα κατσαβίδι στα χέρια μήπως και γίνει κάτι. Ψάχνω τα συγγράμματα (παλιά και σύγχρονα) με τις οδηγίες, μήπως και βγάλω άκρη, αλλά, δυστυχώς, λίγα πράγματα. Μου έμεινε, ίσως, η καλή γνώση των αντιστάσεων (κάθε μορφής) και των στάσεων και συμπεριφορών. Ο βραστήρας άρχισε να δουλεύει αλλά χωρίς μεγάλα αποτελέσματα, και ο ωκεανός είναι απέραντος. Ευτυχώς….
Μαΐου 23, 2009 σε 1:38 πμ
Δάρνακα,
με χαρά βλέπω ότι αρχίζεις να “φανφαρίζεις” επικίνδυνα!
Η μόνη μου (ίσως η μόνη) διαφωνία, σχετικά με το σχόλιό σου, είναι η άμεση σύνδεση που κάνεις μεταξύ της επιβίωσης ενός κόμματος ή ενός πολιτικού μορφώματος και της εκλογικής του επιρροής ή αριθμητικής δύναμης. Καμμία σχέση δεν έχουν αυτά τα δύο, είτε συγκυριακά (εκλογές), είτε διαχρονικά (λαϊκή αποδοχή).
Υπάρχουν δεκάδες παράγοντες που μπορούν να αναστήσουν ένα κόμμα με ισχνή επιρροή, που βρίσκεται είτε εν υπνώσει είτε σε κωματώδη κατάσταση, όπως επίσης υπάρχουν ένα σωρό γεγονότα που μπορούν να εξαφανίσουν στη στιγμή ένα ουσιαστικά “άχρηστο” κόμμα με τεράστια εκλογική επιρροή, αλλά ελάχιστη ιστορική ή κοινωνική αναγκαιότητα.
Παραδείγματα υπάρχουν εκατοντάδες από την πρόσφατη (και όχι μόνο) ελληνική και παγκόσμια ιστορία. Ας μην επεκταθούμε. Το θέμα θα σοβαρέψει πολύ και θα είναι εξαιρετικό δύσκολο να γίνει αντιληπτό από την πλειοψηφία των αναγνωστών ή των συμμετεχόντων (το λέω δίχως ίχνος αλαζονίας, δυστυχώς τα πράγματα είναι έτσι, ας μη χαϊδεύουμε συνέχεια τα αυτιά των άλλων).
Ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού προς στο παρόν μπλογκ, θα πρότεινα στους σχολιαστές, μετά το εξαίρετο σχόλιο – εγκυκλοπαίδεια του Δάρνακα, να μη σχολιάσουν άλλο σε αυτήν τη σελίδα. Ας αποτελέσει αυτό το σχόλιο τον επίλογο σε αυτήν την κουβέντα. Δεν ξέρω αν κάποιος (συμπεριλαμβανομένου και εμού βεβαίως) θα μπορούσε να προσθέσει κάτι μετά το σχόλιο του Δάρνακα.
Οτιδήποτε νέο ειπωθεί, θα φαντάζει τόσο λίγο και τόσο περιττό!
Μαΐου 23, 2009 σε 10:05 πμ
Οι δυο πιο κακοποιημένες λέξεις στη χώρα μας (το μπλόγκ αυτό δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση) είναι οι λέξεις φασισμός και νεοφιλελευθερισμός. Ότι δεν αρέσει στους φίλους αριστερούς το βαφτίζουν με μια από τις παραπάνω λέξεις και καθάρισαν (ή έτσι νομίζουν τουλάχιστον). Ο χαρακτηρισμός της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ως νεοφιλελεύθερα κόμματα προκαλεί τουλάχιστον μειδίαμα. Δυο κόμματα που μας έχουν ταράξει στους φόρους (ειδικά το δεύτερο) και που είναι υπεύθυνα για το γεγονός ότι η Ελλάδα συντηρεί έναν απ’ τους μεγαλύτερους στόλους δημοσίων υπαλλήλων παγκοσμίως δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί κανείς να τα ονομάζει νεοφιλελεύθερα.
Προς επίρρωσιν των παραπάνω παραθέτω αυτούσιο τον ορισμό για το νεοφιλελευθερισμό όπως τον βρήκα στο διαδίκτυο.
”Ο νεοφιλελευθερισμός σημαίνει τρεις στην ουσία πολιτικές κατευθύνσεις. Την δραστική μείωση των φόρων, τον ουσιαστικό περιορισμό των δραστηριοτήτων του κράτους, της δημόσιας γραφειοκρατίας και κατά συνέπεια και την ελάττωση των δημοσίων δαπανών και, τρίτον, την κατ’ αρχήν αναζήτηση λύσεων σε κάθε πρόβλημα που αναφύεται σε δράσεις των ατόμων και της κοινωνίας κι όχι σε παρεμβάσεις του κράτους.”
Έχει προσέξει στην Ελλάδα κανείς καμιά συστηματική προσπάθεια περιορισμού της γραφειοκρατίας, των φόρων, του ρόλου και εν τέλει του μεγέθους του κράτους όλα αυτά τα χρόνια;
Μαΐου 23, 2009 σε 4:41 μμ
πριν “Μαυρίσουμε” στις 7 Ιουνίου…να μην ξεχάσουμε τα…
http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_2708.html
sosososososososososososososososososososososososososos!!!!!
Μαΐου 23, 2009 σε 8:10 μμ
Τα παπαγαλάκια του μαξίμου προτρέπουν για αποχή την ημέρα των εκλογών για να μήν φανεί η συντριβή που θα πάθει απο την ψήφο του λαού το κυβερνών κόμμα. Μάλιστα μας λένε το αμίμητο μή χάσετε το μπάνιο σας, ΕΛΕΟΣ ξέρετε εσείς κανέναν απο τις 6 η ώρα το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ να βρίσκεται δίπλα απο την πλάζ, ώστε να μήν υπάρχει ελεύθερος χρόνος ούτε 10 λεπτά για την ψήφο?
Μαΐου 23, 2009 σε 10:45 μμ
Εν τω μεταξύ στην Α.Κ.Τ.Υ. της Ύφεσης Και της Επιτήρησης…..
έχετε κατά νου και τα σποτάκια των κομμάτων….χρειάζονται….
http://www.ethnos.gr/eklogeshome.asp?catid=16284&tag=13572
Μαΐου 24, 2009 σε 12:12 μμ
εν τω μεταξύ στην Α.Κ.Τ.Υ. λίγο πριν τις €εκλογές…..
***************************************************
Γιατί θα ψηφίσω… Ιστορικούς
Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΠΑ – 20.05.2009 Πηγή : athensvoice free press
“Πριν από περίπου ένα μήνα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο καταδικάζονταν όλοι οι ολοκληρωτισμοί του πρόσφατου παρελθόντος, και πιο συγκεκριμένα ο φασισμός, ο ναζισμός και ο σταλινισμός. Το ψήφισμα, στο οποίο μεταξύ άλλων τονιζόταν ότι «η Ευρώπη δεν θα ενωθεί ποτέ, εάν δεν μπορέσει να καταλήξει σε κοινή θεώρηση της ιστορίας της», εγκρίθηκε με ψήφους 553 υπέρ, 44 κατά, και 33 αποχές.
Στους 553 περιλαμβάνονταν οι ομάδες των Χριστιανοδημοκρατών (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), των Σοσιαλιστών, των Φιλελεύθερων, των Πράσινων, και άλλοι. Να όμως που δεν περιλαμβανόταν ούτε ένας (!) Έλληνας ευρωβουλευτής. Πώς έγινε αυτό; Οι του ΠΑΣΟΚ, αν και μέλη της Σοσιαλιστικής ομάδας, ψήφισαν κατά! Επίσης, οι της Νέας Δημοκρατίας, αν και μέλη της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, απείχαν! Με δεδομένο, λοιπόν, ότι οι του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν επίσης κατά (αυτό, δα, έλειπε) και το ΛΑΟΣ επίσης απείχε, φτάνουμε στο εντυπωσιακό αποτέλεσμα να μην υπάρχει ούτε ένας Έλληνας ευρωβουλευτής που να δέχεται ότι και οι τρεις ολοκληρωτισμοί του πρόσφατου παρελθόντος είναι καταδικαστέοι!
αι κάτι ακόμα, εξίσου τερατώδες όσο και αυτή η ελληνική «ιδιαιτερότητα». Καμιά από τις «προοδευτικές», «σοβαρές», «έγκυρες», κ.λπ. εφημερίδες δεν θεώρησε το γεγονός αξιομνημόνευτο. Αφήνω κατά μέρος, προς στιγμήν, το σχολιασμό του. Για την είδηση μιλάμε. Προσωπικά, το πληροφορήθηκα από τη στήλη που έχει στην «Ελευθεροτυπία» της Παρασκευής η Τέτα Παπαδοπούλου, φωνή επίμονα όσο και ηρωικά βοώσα εν τη ερήμω του ελληνικού «προοδευτικού» Τύπου.
υτά ως προς τα γεγονότα. Κατά τα άλλα, είναι προφανές ότι η Νέα Δημοκρατία βγάζει τις υποχρεώσεις της και ξοφλά γραμμάτια προς το ΚΚΕ, πιστό φίλο και συνεργάτη της εδώ και αρκετά χρόνια. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, αιτιολογώντας την ψήφο του, τόνισε και αυτό, όπως και η Νέα Δημοκρατία, ότι «τα ιστορικά γεγονότα πρέπει να τα κρίνουν οι ιστορικοί, όχι οι πολιτικοί φορείς». Α, μπα; Επομένως, και τα οικονομικά ζητήματα ανήκουν στη δικαιοδοσία των οικονομολόγων, τα περιβαλλοντικά στων δασολόγων κ.ο.κ. Και τους ευρωβουλευτές, τους «έρημους και απρόσωπους», γιατί τους στέλνουμε στην Εσπερία; Για να μάθουν γαλλικά;
Δεν ξέρει κανείς γιατί να πρωτοντραπεί. Για τη στάση των σοσιαλιστών και άλλων ευρωβουλευτών μας ή για τη στρεψόδικη και υποκριτική δικαιολογία με την οποία προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλό τους;
τσι όπως ήρθαν, λοιπόν, τα πράγματα, σκέφτομαι στις Ευρωεκλογές να ψηφίσω Ιστορικούς (κατά το Κυνηγούς κ.λπ.), μήπως και αυτοί τουλάχιστον βρουν κάποτε το θάρρος να καταδικάσουν απερίφραστα το σταλινισμό και τα εγκλήματά του. Μήπως, βρε αδελφέ, βρεθούν επιτέλους κάποιοι που δεν θα έχουν ενδοιασμούς να αποδοκιμάσουν ένα καθεστώς που, εκτός από εκατομμύρια άλλους, εξόντωσε και περίπου 30 εκατομμύρια ομοϊδεάτες του, κομμουνιστές!
Λέτε οι ιστορικοί να προλάβουν μέχρι τις Ευρωεκλογές να συγκροτήσουν πολιτικό φορέα και να διεκδικήσουν την ψήφο μου/μας; Δύσκολο το βλέπω. Αν πάντως δεν τα καταφέρουν, λέω στις 7 Ιουνίου να πάω για μπάνιο.
achpappas@hotmail.com
Μαΐου 24, 2009 σε 2:16 μμ
Αγαπητέ pro
εκτιμώ τα γραπτά σου και θα ήθελα από την πλευρά σου να δεις λίγο προσεκτικότερα αυτά που έγραψα και ίσως σου έλυνε τις απορίες που διατυπώνεις. Όμως παρά το προσεκτικό διάβασμα που εγώ έκανα στο γραπτό σου, υπάρχει κάτι που με προβλημάτισε ιδιαίτερα. Αυτό που αναφέρεις για την κακοποίηση των λέξεων από τους αριστερούς. Πρώτα απ’ όλα η λέξη φασισμός δεν είναι κακοποιημένη από τους αριστερούς. Είναι αποκρουστική από την φύση της. Αν δεν το παραδέχεσαι δεν έχει νόημα να συζητάμε.
Πάμε στον νεοφιλελευθερισμό και σ’ αυτά που γράφεις. Κατ’ αρχήν δεν υπάρχει ενιαία άποψη για το τι είναι νεοφιλελευθερισμός αλλά ούτε και οι πρακτικές είναι ίδιες παντού. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί σχετίζεται με το στάδιο ανάπτυξης του καπιταλισμού σε κάθε μία χώρα. Στην Ελλάδα για παράδειγμα δεν είχαμε ούτε φιλελευθερισμό. Η ελευθερία και οι εξορίες είναι έννοιες ασύμβατες. Αν δεν κάνω λάθος το περίφημο ιδιώνυμο έγινε από τον φιλελεύθερο Ελ. Βενιζέλο. Όμως τολμώ να αναφερθώ στον ορισμό που δίνεις, και να δω τις διάφορες πλευρές του κάπως αναλυτικά.
1. Δραστική μείωση φόρων.
Οι άμεσοι φόροι είναι μικρό ποσοστό των έμμεσων και αφορούν τους λίγους με τα πολλά εισοδήματα ενώ οι έμμεσοι είναι υπερβολικοί και αφορούν όλους, επομένως το σύνολο αυτών των φόρων προέρχεται από τα λαϊκά εισοδήματα. Ερώτημα πόσους φόρους πληρώνουν οι πλούσιοι στην Ελλάδα ;
Αν αυτό δεν γίνεται κατανοητό να το κάνω πιο λιανά. Οι άμεσοι φόροι στην Ελλάδα είναι πολύ λιγότεροι από τους έμμεσους, με στοιχεία του 2008 είναι περίπου το 40%, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι στο μεγαλύτερο μέρος τους προέρχονται από αυτούς που έχουν μεγάλα εισοδήματα, ας πούμε το 10% του Ελληνικού λαού (που βέβαια δεν είναι έτσι – η γραφειοκρατική δημόσια διοίκηση δεν μπορεί να κάνει φοροδιαφυγή, χώρια που είναι υπέρογκη, έτσι λοιπόν τα αστικά στρώματα καταβάλουν λιγότερο φόρο, ίσως μόνο το 20% ). Όμως αφού αυτό το 10% του λαού έχει εισοδήματα μεγαλύτερα του 80% των συνολικών εισοδημάτων (παραπάνω είναι, παρακάτω δεν είναι) ενώ καταβάλει μόνο το 20% των φόρων αυτό είναι άδικο.
- Ο ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ
Από τότε που η στατιστική έγινε επιστήμη τεκμηριώνεται ότι οι έμμεσοι φόροι απορροφούν αμελητέο ποσοστό των μεγάλων εισοδημάτων και πλήττουν εκείνους που δαπανούν το μεγαλύτερο ή και το σύνολο του εισοδήματός τους για κατανάλωση. Επιπλέον, ότι η σχέση έμμεσων και άμεσων φόρων αποτελεί τον ασφαλέστερο δείκτη για τον χαρακτήρα ενός οποιουδήποτε προϋπολογισμού. Αν, δηλαδή, αυτός λειτουργεί προς την κατεύθυνση του περιορισμού των εισοδηματικών ανισοτήτων ή όχι. Αν, τελικά, η φορολογία είναι ταμιευτική ή παίζει κοινωνικοπολιτικούς ρόλους…
Συμπέρασμα: Ο νεοφιλελευθερισμός είναι πράγματι υπέρ της μείωσης των φόρων, όμως ποιών φόρων; Φυσικά των άμεσων, δηλαδή της φορολογίας του κεφαλαίου. Μα ακριβώς αυτό γίνεται, πληρώνει ελάχιστα η αστική και η μικροαστική τάξη, τόσο που δεν γίνεται να μειωθεί περισσότερο…Επομένως δραστική μείωση φόρων δεν γίνεται γιατί δεν μπορεί να γίνει, γιατί έχει γίνει ήδη με το παραπάνω, και από την Ν.Δ. και από το ΠΑΣΟΚ. Επομένως το πρώτο χαρακτηριστικό του νεοφιλελευθερισμού ισχύει για τα δύο αυτά κόμματα απόλυτα.
2. Ουσιαστικό περιορισμό των δραστηριοτήτων του κράτους, της δημόσιας γραφειοκρατίας και κατά συνέπεια και την ελάττωση των δημοσίων δαπανών
Η «επανίδρυση του κράτους» που επαγγέλθηκε η Ν.Δ είναι η καρδιά του νεοφιλελευθερισμού. Λιγότερο κράτος αλλά κράτος που να τελειώνει «δουλειές». Ποιο είναι το λιγότερο κράτος που επαγγέλθηκε η Θάτσερ και ο Ρήγκαν , πιστοί στις νεοφιλελεύθερες ιδέες; Ήταν το λιγότερο κράτος πρόνοιας, ήταν το κράτος με μείωση παροχών για την υγεία, κτλ. Μειώθηκαν οι στρατιωτικές δαπάνες; Μειώθηκαν όλα εκείνα τα κομμάτια της διοίκησης που λειτουργούν ως μηχανισμός επιβολής και διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης των πραγμάτων; Φυσικά όχι, απεναντίας αυξήθηκαν. Ας μειώσουν λοιπόν αυτό το κράτος και εμείς οι αριστεροί θα συμφωνήσουμε μαζί τους. Ο σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα δημόσιας διοίκησης, καθηγητής Α. Μακρυδημήτρης μέχρι και τσιτάτα του Λένιν χρησιμοποίησε για να επιχειρηματολογήσει για το λιγότερο κράτος. Βλέπεις, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Όμως το θέμα έχει και μία άλλη πλευρά, την ιστορική. Το κράτος δεν έγινε τόσο μεγάλο επειδή κάποια εποχή η λαοκρατία και ο Μαρξιστικός σοσιαλισμός επέβαλε ένα τέτοιο τύπο κράτους. Έγινε από τους κομματάρχες των δεξιών κομμάτων (ειδικά μετά τον εμφύλιο) και στη συνέχεια των «σοσιαλιστών» του Κουτσόγιωργα και του Α. Παπανδρέου κατά την έφοδο στα «θερινά ανάκτορα» για να μπορέσουν να «φτιάξουν» λίγο την αναλογία.
Το συγκεκριμένο σημείο, στο οποίο αναγνωρίζω ουσιαστική αδυναμία σύμπλευσης της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ με τον νεοφιλελευθερισμό έχει τις ρίζες του βαθιά στην ελληνική ιστορία και επομένως δεν είναι αν θέλουν αλλά δεν μπορούν γιατί αυτή είναι η φύση τους, είναι κόμματα κρατικοδίαιτα, δεν μπορούσαν να δώσουν λύσεις ανάπτυξης και έδιναν διορισμούς στο δημόσιο. Εδώ και για τη Ν.Δ. και για το ΠΑΣΟΚ ισχύει το λαϊκό άσμα:
«Άλλα θέλω κι άλλα κάνω
πώς να σου το πω
έλεγα περνούν τα χρόνια
θα συμμορφωθώ.
Μα είναι δώρο άδωρο
ν’ αλλάξεις χαρακτήρα
τζάμπα κρατάς λογαριασμό
τζάμπα σωστός με το στανιό»
3. Την κατ’ αρχήν αναζήτηση λύσεων σε κάθε πρόβλημα που αναφύεται σε δράσεις των ατόμων και της κοινωνίας κι όχι σε παρεμβάσεις του κράτους.
Η απαίτηση των νεοφιλελευθέρων πάνω σ’ αυτό το ζήτημα έχει να κάνει με την δυνατότητα που αναγνωρίζουν στον εαυτό τους να επιλύουν καλύτερα τα προβλήματα σε ατομική βάση από ότι αυτά μπορούν να λυθούν σε συλλογικό – κοινωνικό επίπεδο.
Δηλαδή λιγότερο κράτος πρόνοιας γιατί μπορώ να έχω ατομική ιδιωτική ασφάλιση, λιγότερες δαπάνες για την υγεία γιατί μπορώ να βρω καλύτερη λύση μόνος μου, λιγότερες δαπάνες για την παιδεία γιατί μπορώ να στείλω το παιδί μου στο Χάρβαρντ, λιγότερους μηχανισμούς για την προστασία του περιβάλλοντος γιατί στα βόρεια προάστια τα πράγματα είναι καλύτερα (κούνια που τους κουνάει) από ότι στον Ασωπό και στην Πτολεμαΐδα, λιγότερες δαπάνες για τις δημόσιες συγκοινωνίες γιατί η Μερσεντές είναι πιο άνετη από τα αστικά (έλα να δεις που τελικά χρειαζόταν το κράτος, η ιδιωτική πρωτοβουλία τα έπνιξε όλα στο μπετόν και έτσι οι δρόμοι έγιναν αδιάβατοι, θέλεις μισή ώρα για παρκάρισμα και χάνεις το 1/8 της ζωής σου στο πήγαινε έλα).
Από την άλλη ενώ ζητούν λιγότερη παρέμβαση του κράτους, αγωνίζονται για μεγαλύτερες επιδοτήσεις (μήπως αυτό δεν είναι κρατική παρέμβαση που αποτελεί στρέβλωση της ελεύθερης οικονομίας ; γιατί δεν μιλάνε γι’ αυτό; ), για μεγαλύτερες αποζημιώσεις αν τυχόν γίνει καμία φυσική καταστροφή κτλ. Αν αυτό δεν λέγεται υποκρισία, τότε λέγεται νεοφιλελευθερισμός…
Αγαπητέ pro η παρέμβαση του κράτους είναι αναγκαιότητα. Ακόμα και εγώ που με χαρακτηρίζεις αριστερό θα μπορούσα να ρωτήσω: Στα θέματα της άμυνας, της δικαιοσύνης, της προστασίας του περιβάλλοντος, των ατόμων που μειονεκτούν, στις σοβαρές και μεγάλες αρρώστιες ή τις επιδημίες όπως τώρα με την νόσο των χοίρων κτλ θα αναζητήσουμε λύσεις με τις δράσεις των ατόμων και της κοινωνίας κι όχι με παρεμβάσεις του κράτους ;
Για να επαναφέρουμε το θέμα σ’ αυτή την τρίτη διάσταση, η πρακτική των δύο μεγάλων κομμάτων όταν διαχειρίστηκαν την κρατική εξουσία πιστεύεις ότι ήταν (είναι) έντονα παρεμβατική;
Άποψή μου ότι οι παρεμβάσεις των ήταν ελάχιστες, χωρίς σχεδιασμό και υπάκουαν στην απόλυτη ανάγκη των πραγμάτων και στο ρουσφέτι. Είχαν έναν εκλεκτικισμό, τέτοιο ώστε πολλές παρεμβάσεις ενώ φαίνονται αντίθετες στην νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, στην ουσία ήταν απόλυτα αρεστές από τους φορείς της, όπως οι αναπτυξιακοί νόμοι και το πρόσφατο «δώρο» των δις ευρώ στο τραπεζικό σύστημα, δηλαδή σ’ αυτούς που δημιούργησαν την κρίση.
Εν κατακλείδι, πολλές διαφορετικές εκφάνσεις στην πολιτική των δύο κομμάτων σε σχέση με αυτό που επίσημα (και με παγκόσμια δεδομένα) ορίζεται ως νεοφιλελευθερισμός έχει να κάνει με το γεγονός του συγκεκριμένου ιστορικού σταδίου ανάπτυξης του καπιταλισμού στην Ελλάδα.
Είναι γνωστό ότι ο Α. Παπανδρέου ήταν υποστηρικτής των θέσεων του Κέινς, κάτι που δικαιολογημένα προξενεί ερωτηματικά όταν το ΠΑΣΟΚ χαρακτηρίζεται ως νεοφιλελεύθερο κόμμα, όμως ο Κέυνς δεν αμφισβήτησε τον καπιταλισμό, όπως δεν τον αμφισβήτησε ο νεοφιλελευθερισμός και η πράξη πολλών Κευνσιανιστών δεν ήταν διαφορετικές από αυτές των νεοφιλελευθεριστών. Επίσης, τούτο δεν σημαίνει ότι ο κευνσιανισμός προσέβλεπε σε κάποιου είδους εξαφάνιση της οικονομικής ή ταξικής ανισότητας, όπως ακούγεται συχνά από τους υποστηρικτές του. Σε πρώτη φάση εφαρμόστηκε για να βγάλει τις αναπτυγμένες οικονομίες από την κρίση του 1929-30, σε δεύτερη φάση μεταπολεμικά, για να ρυθμίσει τον βιομηχανικό εθνικό καπιταλισμό.
Η νεοφιλελεύθερη πρόταση ήρθε σαν απάντηση στην κρίση του κευνσιανισμού. Τώρα επιχειρείται επαναφορά του Κέυνς σαν απάντηση στην κρίση του νεοφιλελευθερισμού. Ο καπιταλισμός εγκλωβισμένος στα αδιέξοδά του.
Υ.Γ. 1 . Χθεσινή ανακοίνωση στο διαδίκτυο και στις εφημερίδες:
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προτείνει επίσης τη φορολόγηση όλων των εισοδημάτων με τους ίδιους συντελεστές, ενώ «κλειδί» για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης είναι το «λιγότερο» κράτος. (Ελπίζω να γίνεται κατανοητό τι σημαίνει η υπογραμμισμένη φράση – πάντως οι ίδιοι συντελεστές δεν αφορούν την σοσιαλιστική ισότητα_
Οι ελεγκτές του ΔΝΤ αποδίδουν την κακοδαιμονία της ελληνικής οικονομίας στην αναποτελεσματικότητα και στη σπατάλη του δημόσιου τομέα, που έχει εκθρέψει τη φοροδιαφυγή.
Για τους άμεσους φόρους τάχθηκαν κατά της αύξησης των φορολογικών συντελεστών για τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις και ζήτησαν να κλείσουν τα «παράθυρα» φοροαπαλλαγών και αυτοτελούς φορολόγησης ορισμένων κατηγοριών.
Υ.Γ. 2 – παρμένο από κάποιο μπλοκ – όμορφο…..
τί απέγιναν οι νεοφιλελεύθεροι; …
Μια χτυπητή…
… απουσία παρατηρούμε την ώρα που οι κεντρικές τράπεζες των μεγαλύτερων χωρών του κόσμου αδειάζουν τις τσέπες των φορολογουμένων για να γεμίσουν τις τσέπες των μπαταχτσήδων τραπεζιτών, που η κερδοσκοπία τους- και κατόπιν η χρεοκοπία τους- απειλεί να ρίξει έξω την παγκόσμια οικονομία. Αραγε τι να απέγιναν οι νεοφιλελεύθεροι; Πού να κρύβονται τάχα όλοι εκείνοι οι λαλίστατοι που τόσα χρόνια μας έπαιρναν τα αυτιά με τα κηρύγματά τους; «Όχι, το κράτος δεν πρέπει να επεμβαίνει στην οικονομία, φτου κακό, το αόρατο χέρι της αγοράς είναι σε θέση να ρυθμίζει τα πάντα». Τι έχουν να πουν τώρα που αυτό το αόρατο χέρι έπαθε κράμπα;
Είναι άφαντοι
Με την άδειά τους, ας μιλήσουμε λοιπόν εμείς για λογαριασμό τους. Και ας θυμηθούμε την εποχή που είχαν χωρίσει τον κόσμο σε δύο στρατόπεδα: στους καλούς (δηλαδή αυτούς) και τους κακούς (δηλαδή τους άλλους), στους εκσυγχρονιστές (δηλαδή αυτούς) και τους οπισθοδρομικούς (δηλαδή τους άλλους). Οι οπισθοδρομικοί ήταν οι κρατιστές που υποστήριζαν την κοινωνική προστασία για όλους τους πολίτες, τις δημόσιες υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, το δικαίωμα της εργασίας με αξιοπρεπή αμοιβή και τον έλεγχο της χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας. Οι εκσυγχρονιστές υποστήριζαν πως όσο λιγότερο κράτος τόσο το καλύτερο και πως όσο πιο ελεύθερη και ανταγωνιστική είναι η αγορά τόσο περισσότερο εξασφαλίζει ανάπτυξη και ευημερία για όλους. Οι νεοφιλελεύθεροι δεν μένουν πια εδώ, αλλά πολλοί οικονομολόγοι είναι σε θέση να μας διαβεβαιώσουν πως το πάρτι των ελεύθερων αγορών πήρε ένα οριστικό τέλος στις 15 Σεπτεμβρίου 2008. Και είναι μια ιστορική ειρωνεία που αυτό το τέλος συμπίπτει με τα 50 χρόνια από την πρώτη έκδοση του βιβλίου «Η κοινωνία της αφθονίας» από τον Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ, το οποίο καταδείκνυε τις ανισότητες που προκαλούσε ο συνεχώς αυξανόμενος ιδιωτικός πλούτος και η συνεχής υποβάθμιση του δημόσιου τομέα.
Οι ανύπαρκτοι…
…. εκείνοι που φώναζαν μαζί με τον Ρόναλντ Ρίγκαν «Το κράτος δεν είναι η λύση, είναι το πρόβλημα», τώρα ζητιανεύουν από το κράτος μια λύση στο δικό τους πρόβλημα. Και το κράτος- που έχει πέσει πια στα χέρια τους – επαυξάνει την υποκρισία: κρατικοποιεί τις ζημιές των κερδοσκόπων, ενώ μέχρι τώρα ιδιωτικοποιούσε τα κέρδη τους. Μήπως όμως είναι πολύ αργά για τέτοια; Τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου μάς βάζουν σε σκέψεις (έτος 2005, ποσά σε τρισεκατομμύρια δολάρια): αμερικανικό ΑΕΠ 12,5 παγκόσμιο 44,4, αμερικανικά χρηματιστήρια 17 διεθνή 38,1, αμερικανικό χρέος 23,8 παγκόσμιο 59, αμερικανικό τραπεζικό ενεργητικό 9,3 παγκόσμιο τραπεζικό ενεργητικό 55,7, παράγωγα προϊόντα 285.
Το συμπέρασμα:
Το τερατώδες μέγεθος των παράγωγων προϊόντων αυτών που οδήγησαν τους τραπεζίτες στη χρεοκοπία και που δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματική οικονομία, αλλά μοιάζουν περισσότερο με τις μάρκες του καζίνου- μας κάνουν να πιστέψουμε πως όσα βλέπουμε τώρα στη Γουόλ Στριτ και τα άλλα χρηματιστήρια δεν είναι παρά μόνον η κορυφή του παγόβουνου.
Υ.Γ. 3. – Και από άλλο ένα μπλοκ με πιο απλά λόγια
MrSoul είπε:
Μια φορά και έναν καιρό σ´ ένα χωριό, ένας άντρας ο Χάρης ανακοίνωσε στους χωρικούς ότι θα αγόραζε μαϊμούδες προς 10 δολάρια τη μία. Ξέροντας οι χωρικοί ότι υπήρχαν πολλές μαϊμούδες γύρω στο δάσος πήγαν και τις έπιασαν.
Ο Χάρης αγόρασε χιλιάδες προς 10 δολάρια τη µία όπως είπε.
Το εµπόρευµα όµως λιγόστευε και οι χωρικοί σταµάτησαν να κυνηγάνε µαϊµούδες.
Ο Χάρης ξαναανακοινώνει ότι θα αγόραζε µαϊµούδες για 20 δολάρια τη µία. Οι χωρικοί έτρεξαν και έπιασαν και άλλες µαϊµούδες. Σύντοµα όµως οι µαϊµούδες λιγόστεψαν κι άλλο, οι χωρικοί επέστρεψαν στα κτήµατά τους.
Ο Χάρης ανακοινώνει πάλι ότι επειδή δεν υπάρχουν πλέον πολλές µαϊµούδες θα αγόραζε τη µία προς 25 δολάρια. Οι χωρικοί πιάνουν και τις λίγες που έµειναν.
Ο Χάρης τούς λέει καταλαßαίνω ότι δεν υπάρχουν πλέον παρά ελάχιστες µαϊµούδες γι’ αυτό και εγώ θα σας δώσω 50 δολάρια τη µία. Αλλά επειδή πρέπει να φύγω για την πόλη για δουλειές θα αναλάßει την αγοροπωλησία ο ßοηθός µου.
Ο ßοηθός φωνάζει τους χωρικούς και τους λέει. Κοιτάξτε τι έκανε ο Χάρης. Γέµισε ένα στάßλο γεµάτο µε µαϊµούδες, θα σας τις πουλήσω εγώ για 35 δολάρια τη µία και όταν γυρίσει ο Χάρης τού τις πουλάτε εσείς για 50 δολάρια τη µία.
Οι χωρικοί στριµώχτηκαν µάζεψαν όλες τις οικονοµίες τους και αγόρασαν όλες τις µαϊµούδες.
Δεν ξαναείδαν ούτε τον ßοηθό ούτε τον Χάρη.
Καλώς ήρθατε στη Wall Street.
………
Με χαιρετισμούς σε όσους μπορούν να σκεφθούν ελεύθερα και ειδικά στον φίλο ποιητή, για τον οποίο το τελευταίο Υ.Γ.
Υ.Γ. 4 , ποιητή Φανφάρα:
Δεν κάνω συσχέτιση ανάμεσα στην επιβίωση και στην εκλογική επιρροή, ίσως δεν το έγραψα καλά. Η συσχέτιση γίνεται ανάμεσα στην ιδεολογία και στην επιβίωση και αυτή δεν την συναρτώ σε μικρό χρονικό ορίζοντα αλλά γενικά στον ιστορικό χρόνο.
Κάποιοι λόγοι δεν θα μου επιτρέψουν να μετέχω υπομονετικά και επίμονα στο μπλοκ μέχρι και τον Ιούλιο (ένα μήνα μετά τις ευρωεκλογές) , ίσως να μπαίνω αποσπασματικά και σύντομα. Περιμένω κάλυψη….είτε με ρίμα, είτε πεζά. Όχι, βεβαίως, ότι θα πάθει κάτι το μπλοκ χωρίς εμας, αλλά γαμώτο μέρες που είναι…
Μαΐου 24, 2009 σε 3:47 μμ
Αν και είχα υποστηρίξει ότι μετά το εξαίρετο σχόλιο του Δάρνακα (στις 22 Μαίου και ώρα 11.43′ μμ) δεν χρειάζεται να γραφεί τίποτα πρισσότερο σε αυτήν τη σελίδα,
επειδή ο Δάρνακας συνεχίζει τις “απαντήσεις” στους σχολιαστές, ας προσθέσω κι εγώ κάτι σύντομο:
@Παράγκας
Δεν περίμενα ποτέ να αναρτήσεις ένα τέτοιο σχόλιο.
Καταρχήν δεν είναι δυνατόν να συγκρίνει καποιος το φασισμό και τον ναζισμό με το σταλινισμό. Όχι γιατό ο σταλινισμός είναι κάτι καλύτερο από τα άλλα δύο, αλλά γιατί ο σταλινισμός δεν είναι μια ιδεολογία όπως τα άλλα δύο. Είναι μια πρακτική διακυβέρνησης που εφαρμόστηκε μόνο από ένα πρόσωπο και αφορά ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ.
Το πρόβλημα όμως του συντάκτη δεν είναι ο σταλινισμός. Είναι ο κομμουνισμός και η εξομοίωσή του με τα δύο άλλα καθεστώτα. Το πρόβλήμα του συντάκτη δεν είναι τα τρία “καθεστώτα”. Είναι μόνο το τρίτο! Το παραδέχεται στην προτελευταία παράγραφο, όταν και αποκαλύπτεται.
Η ταύτιση σταλινισμού και κομμουνισμού είναι από τις πιο ύπουλες επιχειρήσεις των τελευταίων ετών.
Ας ψηφίσει λοιπόν “ιστορικούς” ο κύριος. Κανείς σοβαρός ιστορικός όμως δεν θα καταδικάσει “με τη βούλα” ένα κοινωνικόπολιτικό σύστημα. Ούτε το φασισμό, ούτε το ναζισμό, ούτε τον κομμουνισμό, ούτε κανένα άλλο. Αυτά τα καταδικάζουν ή τα ανατρέπουν οι κοινωνίες, οι συνειδήσεις, οι λαϊκοί αγώνες. Όχι τα ψηφίσματα και οι γραβατωμένες συνεδριάσεις.
Συγχαρητήρια στους Έλληνες ευρωβουλευτές, όχι επειδή εκαναν το καθήκον τους, αλλά επειδή δεν είχαν το θράσος να κάνουν και αυτοί ομαδικώς εμετό στην ιστορία!
@προ
Ο ορισμός του νεοφιλελευθερισμού που παρέθεσες είναι κόπι πέιστ από την ιστοσελίδα του Ανδριανόπουλου. Δεν έχει σημασία αν συμφωνώ ή αν διαφωνώ με αυτόν τον ορισμό. Σημασία έχει να μην μαθαίνουμε ιστορία (ναι, το ζήτημα του φιλελευθερισμού ή του νεοφιλελευθερισμού είναι πρωτίστως ιστορικό, όχι οικονομικό) από ιντερνετικές καταχωρήσεις γυρολόγων πολιτικών, αλλά να εμβαθύνουμε, να ψάχνουμε και να συγκρίνουμε τις έννοιες και τις ιδέες.
Σχετικά με τις έννοιες νεοφιλελευθερισμός-φιλελευθερισμός έχουν ειπωθεί πολλά στην αντίστοιχη κατηγορία του παρόντος μπλογκ.
@Δάρναξ
Νομίζω ότι κανείς μας δεν είναι αργόσχολος ιντερνετάκιας. Όλοι έχουμε τις δουλειές μας και (αν κρίνω από τη δομή του λόγου και των επιχειρημάτων μας) αυτές οι δουλειές πρέπει να είναι σοβαρές και να μας τρώνε και τον ανάλογο χρόνο. Νομίζω ότι το μήνυμά μας εστάλη. Αν το επαναλαμβάνουμε κάθε τόσο, απαντώντας σε μηνύματα που απλώς μας “γυρνάνε τα άντερα”, περισσότερο εμάς τους ίδιους ικανοποιεί και όχι την εξεύρεση, της ήδη διατυπωθείσης πιστεύω, αλήθειας!
Χαιρετώ όλους
Μαΐου 24, 2009 σε 5:07 μμ
@Δάρναξ
Μ’ όλο το θάρρος αλλά το κείμενό σου (πόση ώρα το έγραφες άραγε;) επιβεβαιώνει το σχόλιό μου. Ότι, δηλαδή, κόμματα που έχουν συμβάλλει στη γιγάντωση του δημοσίου τομέα δεν μπορεί να χαρακτηρίζονται νεοφιλελεύθερα. Τα περί έμμεσων και άμεσων φόρων είναι άλλης τάξεως ζήτημα και πάντως ο (νεο)φιλελευθερισμός ως ιδεολογία δεν κάνει τέτοιου είδους διακρίσεις.(Κατά τ’ άλλα δεν διαφωνώ με αρκετά από αυτά που γράφεις, όπως για το ότι πχ σημασία δεν έχει απλώς να μειώνεις τις δημόσιες δαπάνες αλλά ποιες ακριβώς απ’ αυτές περικόπτεις)
@Ποιητής Φανφάρας
Ο γυρολόγος πολιτικός, όπως χαρακτηρίζεις τον Ανδριανόπουλο, τυγχάνει να είναι ο κυριότερος εκπρόσωπος του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας. Έκρινα λοιπόν ότι είναι και ο πλέον κατάλληλος για να ορίσει το ιδεολογικό ρεύμα που εκφράζει. Ποιον θα έπρεπε να επικαλεστώ, δηλαδή, για να ορίσει τον νεοφιλελευθερισμό, τη συντρόφισσα Αλέκα; Σε κάθε περίπτωση αν θεωρείς μη επιστημονικό τον ορισμό που παρέθεσα δώσε ένα δικό σου καλύτερο, κανένα πρόβλημα.
Μαΐου 24, 2009 σε 6:10 μμ
@pro
Είπα ακριβώς το εξής: “Σημασία έχει να μην μαθαίνουμε ιστορία (ναι, το ζήτημα του φιλελευθερισμού ή του νεοφιλελευθερισμού είναι πρωτίστως ιστορικό, όχι οικονομικό) από ιντερνετικές καταχωρήσεις γυρολόγων πολιτικών, αλλά να εμβαθύνουμε, να ψάχνουμε και να συγκρίνουμε τις έννοιες και τις ιδέες”.
Μην παραφράζεις σκόπιμα αυτά που λεω και μη χρησιμοποιείς χαζοειρωνίες τύπου “συντρόφισσα Αλέκα”.
Αν διαφωνείς με αυτό που λέω, τότε διαμόρφωνε την άποψή σου και την επιστημονική σου κατάρτιση αποκλειστικά μέσα από τέτοιες σελίδες. Μην ξεχνάς μόνο ότι η ανθρώπινη ιστορία δεν ξεκίνησε το 1989.
Εγώ, όταν θέλω να ξέρω τι σημαίνει κάτι, γνωρίζω πού και, κυρίως, πώς να το αναζητήσω.
Υ.Γ. Ο χρόνος μου είναι πολύτιμος και εξαιρετικά περιορισμένος (όσο και αν φαίνεται το αντίθετο). Δεν μπορώ να απαντώ συνέχεια σε προβοκατόρικες δήθεν απορίες.
Ο καθένας ας σεβαστεί λίγο τον εαυτό του και ας μη λέει πράγματα που αναιρούνται την ακριβώς επόμενη στιγμή (ο Ανδριανόπουλος, που, κατά τον προ, είναι ο κυριότερος εκπρόσωπος του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας, “φιλοξενήθηκε” στο “μη νεοφιλελεύθερο” – πάλι κατά τον προ- Πασοκ. Ποιός είναι λάθος τελικά; Το κόμμα ή ο πολιτικός; Ή μήπως κανείς; ΚΑΝΕΙΣ είναι η απάντηση. Και οι δύο τα ίδια συμφέροντα υπηρετούν, μόνο που ο πολιτικός έχει το θάρρος – πάντα του το αναγνώριζα – να το πει)
Μαΐου 24, 2009 σε 6:38 μμ
@Ποιητής Φανφάρας
Η απορία μου, για το ποιος είναι ο πλέον αρμόδιος να διατυπώσει τον ορισμό του νεοφιλελευθερισμού, ήταν περισσότερο ρητορική και συνεπώς δεν ήσουν υποχρεωμένος να απαντήσεις.
Σε κάθε περίπτωση, ενώ με εγκαλείς για το ότι παραθέτω τον ορισμό του νεοφιλελευθερισμού από τη σελίδα του Ανδριανόπουλου, δεν εξηγείς σε τι ακριβώς διαφωνείς με τον ορισμό αυτό.Κάνεις σαν να σε ενοχλεί απλά και μόνο η αναφορά του ονόματος του Ανδριανόπουλου και όχι η ορθότητα του ορισμού που αυτός δίνει.
ΥΓ: Δεν είναι κομψό να χαρακτηρίζουμε ως προβοκατόρικο οτιδήποτε αντιβαίνει στα δικά μας πιστεύω.
Μαΐου 24, 2009 σε 6:45 μμ
@προ
Eίχα πει επίσης:
“Ο ορισμός του νεοφιλελευθερισμού που παρέθεσες είναι κόπι πέιστ από την ιστοσελίδα του Ανδριανόπουλου. Δεν έχει σημασία αν συμφωνώ ή αν διαφωνώ με αυτόν τον ορισμό”.
Και αμέσως μετά:
“Σημασία έχει να μην μαθαίνουμε ιστορία (ναι, το ζήτημα του φιλελευθερισμού ή του νεοφιλελευθερισμού είναι πρωτίστως ιστορικό, όχι οικονομικό) από ιντερνετικές καταχωρήσεις γυρολόγων πολιτικών, αλλά να εμβαθύνουμε, να ψάχνουμε και να συγκρίνουμε τις έννοιες και τις ιδέες”.
—-
Επομένως, είπα ότι δεν διαφώνησα, αλλά ούτε και συμφώνησα με τον ορισμό του Ανδριανόπουλου. Είπα απλώς ότι αναζητώ περισσότερες και σιοβαρότερες (ιστορικές) πηγές, προκειμένου να διαμορφώσω άποψη για την κάθε έννοια.
Συμφωνείς ή διαφωνείς; Αν συμφωνείς, τότε κακώς έκανες τόσες ερωτήσεις και χρησιμοποίησες τόση ειρωνία!
Επιμένω όμως: ΔΙΑΒΑΖΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ τι λέω πριν με κατηγορήσεις.
Είναι σαφές ότι το σχόλιό σου (ή τα σχόλιά σου) ήταν προβοκατόρικο. Αν δεν ήταν, τότε ήταν κάτι πολύ χειρότερο: ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΠΡΟΣΕΚΤΟ!!
Φιλικά
Φανφάρας
Μαΐου 24, 2009 σε 7:46 μμ
@Ποιητής Φανφάρας
Δεν με ενδιαφέρει να συνεχίσω ανούσιες αντιπαραθέσεις ειδικά από τη στιγμή που δεν απαντάς επί της ουσίας στο ερώτημά μου.
Σε κάθε περίπτωση αδυνατώ να καταλάβω δυο πράγματα:
1ον σε τι ακριβώς σε κατηγόρησα και που ακριβώς σε προβόκαρα. Αντίθετα, εσύ με έψεξες για το ότι χρησιμοποίησα ως πηγή μου την ιστοσελίδα του Ανδριανόπουλου χωρίς να απαντάς επί της ουσίας σε τι διαφωνείς με τον ορισμό που παρέθεσα.
2ον το νόημα της φράσης ”ούτε συμφωνώ ούτε διαφωνώ” .Αν συμφωνώ με κάτι δεν απαντώ. Αν δε συμφωνώ ή δεν το κάνω θέμα ή αν το κάνω αναφέρω σε τι ακριβώς διαφωνώ. Ας κρίνουν όσοι τυχόν διαβάσουν τα posts τα γραφόμενα και τα επιχειρήματα και των δύο. Εγώ το σταματώ εδώ.
Μαΐου 24, 2009 σε 8:37 μμ
@Δαρναξ
Επειδή άφησα αναπάντητη μια παρατήρησή σου για το φασισμό, ο όρος κακοποίηση που χρησιμοποίησα ίσως να μην είναι και τόσο εύστοχος, τελικά, δεν εννοούσα όμως ότι ο φασισμός είναι κάτι καλό που κάποιοι αριστεριστές διαστρεβλώνουν σε κακό, αλλά ότι πολλοί, οτιδήποτε δεν τους αρέσει το χαρακτηρίζουν με μεγάλη ευκολία ως φασιστικό, νομίζοντας ότι έτσι καθαρίσανε.Σε κάθε περίπτωση η αναφορά μου αυτή δεν αφορά καθόλου εσένα.
Μαΐου 24, 2009 σε 8:49 μμ
@προ
Δεν συμφωνώ, ούτε διαφωνώ με την άποψη του Ανδριανόπουλου. Βλέπει το θέμα από τη δική του (σεβαστή) οπτική γωνία.
Διαφωνώ με το να αποκτούμε γνώσεις για κοινωνικά, πολιτικά και ιστορικά ζητήματα και να καταρτιζόμαστε επιστημονικά με μπούσουλα αποκλειστικά την ιστοσελίδα ενός πολιτικού.
Το κατάλαβες ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ή να στο ζωγραφίσω κιόλας;
Επίσης: Όταν παριστάνεις τον χαζό σε τόσα μηνύματα, όταν παραποιείς τα λεγόμενα κάποιου, όταν του κολλάς αριστερές ταμπέλες (να ρωτήσουμε την “συντρόφισσα Αλέκα” κλπ), τότε φίλε μου ΠΡΟΒΟΚΑΡΕΙΣ ΑΣΥΣΤΟΛΑ!
Χαιρετώ
Μαΐου 24, 2009 σε 8:56 μμ
Ας κρίνουν οι υπόλοιποι ποιος (κάνει ότι) δεν καταλαβαίνει, ποιος παριστάνει τον χαζό, ποιος γράφει με επιχειρήματα και ποιος με λόγια του αέρα.Εγώ δε συνεχίζω.
Μαΐου 24, 2009 σε 9:05 μμ
Τελικά οι Δημοκρατικοί έμειναν εκτός, μαζί με διάφορα άλλα κόμματα, μετά τον έλεγχο του Άρειου Πάγου.
Μαΐου 24, 2009 σε 9:21 μμ
Κρίμα. Για τυπικούς λόγους, λέει:
http://dimokratikoi.gr/?p=1977
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1016900&lngDtrID=244
Επομένως, Δράση για μένα.
Μαΐου 24, 2009 σε 9:26 μμ
Όλοι εσείς οι απο πάνω κάτι δέν έχετε καταλάβει
Ανδριανόπουλος = Μητσοτάκης
και Μητσοτάκης = Ανδριανόπουλος.
Καληνύχτα.
Μαΐου 24, 2009 σε 10:29 μμ
Δεν αρκεί για τους Δημοκρατικούς η ανακοίνωση ότι για τυπικούς λόγους απορρίφθηκε το ψηφοδέλτιό τους. Ποιους τυπικούς λόγους; Εαν δε μπορούν να συντάξουν σωστά μια αίτηση συμμετοχής σε μια εκλογική διαδικασία τότε τι μπορούν να κάνουν σωστά; Γιατί υπάρχουν και ως κόμμα; Θα πρέπει -κατ’ εμέ- να δοθούν περισσότερες εξηγήσεις κι αν υπήρξε σφάλμα, μια συγνώμη δεν θα έβλαπτε.
Μαΐου 24, 2009 σε 11:33 μμ
@ Θέμης
“Επομένως, Δράση για μένα.”
Δηλαδή θα έρθεις να ψηφίσεις;
Μαΐου 25, 2009 σε 4:41 πμ
Βεβαίως.
Συμφωνώ με τον george παραπάνω. Χρειάζονται περισσότερες εξηγήσεις.
Μαΐου 25, 2009 σε 11:40 πμ
Τώρα, που οι Δημοκρατικοί δεν θα είναι στα υποψήφια κόμματα, τι συμπεράσματα μπορούν να βγουν από τη δημοσκόπηση
. http://www.forthnet.gr/templates/specials.aspx?c=10011985 .
Μαΐου 25, 2009 σε 1:40 μμ
@ Ποιητής Φανφάρας
Προφανως τα καθεστωτα Τσαουσεσκου, Πολ Ποτ, Μαο, Τιτο, Κιμ Γιονγκ Ιλ δεν εφαρμοσαν κομμουνισμο για να μπορουμε να κρινουμε τον κομμουνισμο ως συστημα, ε? Μονο ο Σταλιν τον στιματισε?
Η μεγαλυτερη αβλεψια (για να το πω κομψα) δεν ειναι η συνδεση κομμουνισμου-σταλινισμου αλλα το αντιθετο, η αποσυνδεση τους ως κατι το τυχαιο στην ιστορια λες και οπου αλλου εφαρμοστηκε ο κομμουνισμος δεν υπηρχαν εκτοπισεις, παραβιασεις ανθρ. δικαιωματων, βασανισμοι, καταπιεσεις, εκτελεσεις. Απλα, ο πατερουλης Σταλιν τα εδωσε ολα, για να το εκλαϊκευσουμε. Αλλωστε, με την ιδια λογικη γιατι δεν λεμε πως αλλος ο φασισμος του Χιτλερ και αλλος του Μουσολινι; Η Ιταλια δεν ειχε θαλαμους αεριων αλλα παρολα αυτα, σημερα, δεν μιλαμε για Χιτλερισμο αλλα συλληβην για Φασισμο.
Γιατι να μη μιλαμε γενικα για κομμουνισμο λοιπον, αφου οπου και αν εφαρμοστηκε υπηρξαν απο ηπια μεχρι τρομερα εγκληματα κατα της ανθρωποτητας. Σωστα λοιπον το Ευρ. Κοινοβουλιο καταδικαζει ολα τα ολοκληρωτικα καθεστωτα διχως να βαζει στη ζυγαρια ποιος καθαρισε περισσοτερους. Η ερημικη ψηφος των ευρωβουλευτων μας, απο την αλλη μερια, εντασσεται σε αυτο που κοινως λεγεται “ελληνικη ιδιαιτερότητα” την οποια την βλεπουμε, την μυριζουμε, την ακουμε και την ζουμε καθημερινα, και οχι σε καποιο ευγενες αισθημα δικαιου ή σεβασμου προς την ιστορια. Εξαλλου, αν ήταν ετσι θα το απεδεικνυαν και σε αλλες πιο σοβαρες αφορμες.
Μαΐου 25, 2009 σε 2:49 μμ
“@Παράγκας
Δεν περίμενα ποτέ να αναρτήσεις ένα τέτοιο σχόλιο.”
*****************************************************
@Ποιητής….
….Αξιότιμε @Ποιητά, το συγκεκριμένο, το βρήκα ενδιαφέρον και “τροφή” προς συζήτηση, καθώς επειδή με ψηφίσματα ΚΥΒΕΡΝΙΟΜΑΣΤΕ!!!(ΔΥΣΤΥΧΩΣ)…… Εσύ ξέρεις ότι είμαι του δόγματος : “Τα μυαλά και τα αλεξίπτωτα δουλεύουν μόνο όταν είναι ανοικτά”!!!!!…..
*****************************************************
Μαΐου 25, 2009 σε 3:21 μμ
@Vaggelis t.
Συγγνώμη, αλλά ο συλλογισμός σου είναι παιδικός.
Κατά την ίδια λογική, να καταδικάσουν και τον καπιταλισμό, επειδή καπιταλιστικό καθεστώς επικρατούσε (επισήμως) στη Ν. Αφρική των φυλετικών διακρίσεων, στη Χιλή του Πινοσέτ, στις ΗΠΑ των προεδρικών δολοφονιών, στην Αφρική ή την Ασία της πείνας και της εξαθλίωσης.
Επαναλαμβάνω ότι τα κοινωνικοπολιτικά συστήματα πχ ναζισμός (όχι χιτλερισμός), φασισμός (όχι μουσουλινισμός), κομμουνισμός (όχι σταλινισμός), καπιταλισμός, σοσιαλισμός (όχι παπανδρεϊσμός) κλπ δεν καταδικάζονται από συνελεύσεις ευρωπαίων αντιπροσώπων ή από αντιπροσωπείες βουλευτών κατ εντολήν τρίτων. Επιβραβεύονται ή καταδικάζονται από τις κοινωνίες ή από το λαό.
Εγώ μίλησα για ΟΛΑ τα κοινωνικοπολιτικά συστήματα. Εσένα σε πείραξε μόνο ο κομμουνισμός. Φαίνεται λοιπόν ποιό είναι το πραγματικό σου πρόβλημα. Ο κομμουνισμός.
Εγω, αν και εμμέσως με χαρακτηρίζεις κομμουνιστή, καταδικάζω αυτή τη στιγμή μια αντιεπιστημονική και πρόχειρη (άρα και επικίνδυνη) επίθεση απέναντι σε οποιοδήποτε σύστημα. Ακόμα και απέναντι στο φασισμό. Επομένως, δεν κατάλαβες καθόλου τι ήθελα να πω. Φόρεσες τα αντικομμουνιστικά σου γυαλιά, μου κόλλησες κι εσύ μια ταμπέλα και ξεμπέρδεψες.
Το να “διαγράφουμε” ενα κοινωνικοπολιτικό σύστημα με υπογραφούλες και με ψηφίσμαρα είναι επίσης “φασιστικό” φίλε μου.
Και κάτι για το ατυχέστατο παράδειγμα που έφερες.
Ο Τσαουσέσκου είναι πιο κοντά στον κομμουνισμό ή στην μοναρχία;
Μάλλον στο δεύτερο.
Ο Πολ Ποτ είναι πιο κοντά στη λαϊκή δημοκρατία ή στη στυγνή δικτατορία; Μάλλον στο δεύτερο.
Ομοίως: Το καθεστώς των φυλετικών διακρίσεων στη Ν. Αφρική ήταν πιο κοντά στον καπιταλισμό ή στη δουλοκτητική κοινωνία; Μάλλον στο δεύτερο.
Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι η προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία ή η πρωθυπουργική κληρονομική μοναρχία (χαχα) ; Μάλλον το δεύτερο.
Επομένως, δεν έχει σημασία τι δηλώνει κανείς, αλλά τι είναι.
Δεν επιχειρήθηκε η καταδίκη των απολυταρχικών καθεστώτων στην ΕΕ. Σε αυτό θα ήμουν κι εγώ σύμφωνος. Υπάρχουν και σήμερα απολυταρχικά καθεστώτα, τα οποία δεν καταδικάζονται από την ΕΕ. Ποιές δικτατορίες καταδικάζονται άραγε έμπρακτα σήμερα από την ΕΕ; Καμία.
Καταδικάστηκαν ιδεολογίες και συστήματα. Κι αυτό πρέπει να μας ανησυχεί όλους αγαπητέ!
Δεν φτάνει λοιπόν να δηλώνει κάποιος ότι είναι κάτι. Πρέπει να είναι κιόλας. κάτι Ας μην πυροβολούμε με μίσος και με άγνοια.
Μην παραποιείς κι εσύ αυτά που γράφω, κολλώντας μου ταυτόχρονα ταμπέλες. Πρέπει να ανησυχείς κι εσύ από την παραποίοηση και την απαξίωση της ιστορίας και των διαφορετικών ιδεολογιών, που επιχειρείται στις μέρες μας. Ίσως τώρα σε βολεύει ιδεολογικά, κάποτε όμως ίσως θίξει και εσένα.
Μαΐου 25, 2009 σε 4:11 μμ
ο μονος παιδικος συλλογισμος ειναι αυτος στον οποιο αναγκαστηκα να απαντησω. τα υπολοιπα ειναι αναμασηματα δευτερευοντων τριτευοντων κοκ σκεψεων και επιχειρηματων σου που καμια σχεση δεν εχουν με το θεμα.
το ευρ. κοινοβουλιο ψηφιζει για την Ευρωπη και οχι για ολο τον κοσμο. και η πραγματικοτητα μας λεει πως στην Ευρωπη εμφανιστηκαν και λειτουργησαν για αρκετα χρονια πολιτικα συστηματα τα οποια δημιουργησαν τρομο, φοβο και δυστυχια ενω εφτασαν στα υψη την εφευρετικοτητα του πως να απαλάσσεσαι απο τους αντιφρονουντες και τους ανεπιθυμητους. το πως τα ονομαζει ο καθενας, που ηταν το ενα πιο κοντα και που το αλλο, ποιες ηταν οι πραγματικές προθεσεις τους, κοκ δεν αφορα κανενα πλεον μιας και εχουμε στα χερια μας αδιαμφισβητητα στοιχεια. και με αυτα τα στοιχεια ορθως καταδικαστηκαν (αφου ευτυχως η Ελλαδαρα εχει μονο 24 βουλευτες) τα συγκεκριμενα συστηματα και επισημως αφου η ουσιαστικη καταδικη τους εχει γινει εδω και καιρο σε ολη την Ευρωπη, παρα μερικες παραφωνιες οπως τα ποσοστα του μοναδικου εναπομειναντος σταλινικου κομματος (ΚΚΕ) και οι ακροδεξιες παρενθεσεις (πχ Αυστρια).
ολα τα αλλα ειναι μαλλον σοφιστειες και αξιοπεριεργες αποπειρες να ανοιξουμε ακομη ενα βαρετο διαλογο του στυλ μου βαζεις ταμπελες, όχι δεν σου βαζω, με ειπες ετσι, οχι σε ειπα αλλιως, κλπ.
Μαΐου 25, 2009 σε 4:15 μμ
@ Δάρναξ
Εξαιρετικό σχόλιο !! (22 Μαίου, 11.43μμ) – έστω και ετεροχρονισμένα (έχω καιρό να επισκεφθώ το ιστολόγιο..)
Μαΐου 25, 2009 σε 5:13 μμ
@Vaggelis t.
Εντάξει φίλε. Κάνε την προπαγάνδα σου ελεύθερα. Μη με καλείς όμως να απαντώ διατυπώνοντάς μου δήθεν απορίες, όπως στο πρώτο μήνυμα.
Η διαφορά μας είναι ότι εσύ ξεκινάς από μια θέση, την οποία προσπαθείς να δικαιολογήσεις εμπλέκοντας κάποιους σχολιαστές σε μια μη-συζήτηση, ενώ εγώ δηλώνω ότι δεν “ανήκω” πουθενά και προσπαθώ να υιοθετήσω αυτό που μου φαίνεται σωστό και επιστημονικό απ όπου κι αν προέρχεται.
Αν είχε επικρατήσει στην Ευρώπη ο κομμουνισμός, και η κόκκινη ΕΕ με καλούσε να “υπογράψω” την καταδίκη του καπιταλισμού, εγώ δεν θα υπέγραφα.
Αν είχε επικρατήσει στην Ευρώπη ο φασισμός, και η μαύρη ΕΕ με καλούσε να υπογράψω την καταδίκη του καπιταλισμού ή του κομμουνισμού, εγώ δεν θα υπέγραφα.
Τώρα, που στην Ευρώπη έχει επικρατήσει αυτός ο αχταρμάς – καπιταλισμός, και η γαλαζοπράσινη με ροζ και μαύρα πουά ΕΕ καλεί τους ευρωβουλευτές της να υπογράψουν την καταδίκη των διαφορετικών ιδεολογιών και πολιτικών συστημάτων, εγώ διαφωνώ.
Έτσι απλά.
Χαιρετώ,
φιλικά και καθόλου μισαλλόδοξα
Μαΐου 25, 2009 σε 6:00 μμ
Δεν σε καλεσα με το ζορι να απαντησεις, ουτε σου εθεσα καποιο προσωπικο στοιχημα-προκληση. Ειναι λογικο οταν καποιος ρωταει καποιον αυτος να απαντα και παντα αν θελει.
Η προπαγανδα που κολλαει;; Την αποψη μου εκθετω όπως και ο καθενας. Τι προπαγανδα αλλωστε να κανω με ενα σχολιο ανα 1-2 μηνες? Φαινεται πως οταν καποιος αναλωνεται σε πολλες και μακρες συζητησεις αυξανεται και ο βαθμος επιθετικοτητας, δυσπιστιας και εμμονης σε θεσφατα. Με αυτο τον τροπο χανουν και οι λεξεις το νοημα τους.
Εν τελει, σεβομαι την οπτικη σου για το θεμα αφου επιχειρηματολογεις(εστω με ενα ιδιοτυπο τροπο) αλλα απλα δεν συμφωνω. Ας μεινουμε εκει και ας μη τα κανουμε ολα μεσανατολικα.
Μαΐου 25, 2009 σε 6:24 μμ
OK, αποσύρω το “προπαγάνδα”.
Δεν δέχομαι ότι εμμένω σε “θέσφατα”, παραδέχομαι όμως ότι ανήκω στη (μικρή) κατηγορία των ανθρώπων (τώρα βάζω μόνος μου ταμπέλα στον εαυτό μου), που απεδέχονται ως σωστό αυτό που τους φαίνεται λογικό, επιστημονικό και αληθινό. Όχι αυτό που τους φαίνεται συμφέρον και βολικό.
Αν πρόσεξες, αποδοκίμασα την πρακτική της επίσημης καταδίκης των διαφορετικών ιδεολογιών ή συστημάτων (όποια κι αν είναι αυτά). Δεν υπερασπίστηκα αυτά τα συστήματα.
Η δημοκρατία δεν καταδικάζει “υπογράφοντας”. Ξεπερνά δημιουργώντας.
Αν έχει κάποια σημασία αυτό, επαναλαμβάνω ότι τις ιδεολογίες ή τα συστήματα τα καταδικάζουν οι κοινωνίες, τα ανατρέπουν οι λαοί και τα απορρίπτει η ιστορία. Όχι τα ευρωκοινοβούλια και οι υπογραφές των εκάστοτε “νικητών”, κόκκινων, μαύρων, μπλε, ροζ ή πράσινων.
Καλή ψήφο
Μαΐου 26, 2009 σε 9:01 πμ
george λέει:
Μαΐου 24, 2009 σε 10:29 μμ
Δεν αρκεί για τους Δημοκρατικούς η ανακοίνωση ότι για τυπικούς λόγους απορρίφθηκε το ψηφοδέλτιό τους. Ποιους τυπικούς λόγους; Εαν δε μπορούν να συντάξουν σωστά μια αίτηση συμμετοχής σε μια εκλογική διαδικασία τότε τι μπορούν να κάνουν σωστά; Γιατί υπάρχουν και ως κόμμα; Θα πρέπει -κατ’ εμέ- να δοθούν περισσότερες εξηγήσεις κι αν υπήρξε σφάλμα, μια συγνώμη δεν θα έβλαπτε.
Έχεις απόλυτο δίκιο george. Μπήκα στο site του ”κόμματος”, μου άρεσαν αυτά που διάβασα και σκεφτόμουν να ειλικρινά να στηρίξω και οικονομικά. Φαντάζεστε αυτοί που δεν μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα σωστά, να χρειάζονταν να διαχειριστούν πολυπλοκότερα ζητήματα…;
Μαΐου 26, 2009 σε 2:06 μμ
“Αν έχει κάποια σημασία αυτό, επαναλαμβάνω ότι τις ιδεολογίες ή τα συστήματα τα καταδικάζουν οι κοινωνίες, τα ανατρέπουν οι λαοί και τα απορρίπτει η ιστορία. Όχι τα ευρωκοινοβούλια και οι υπογραφές των εκάστοτε “νικητών”, κόκκινων, μαύρων, μπλε, ροζ ή πράσινων”
Ολα οσα σωστα αναφερεις εγιναν. Για αποκορυφωμα, το τειχος επεσε και η δικη της Νυρεμβεργης καταδικασε. Το ευρωκοινοβουλιο, υποθετω, θελησε να βαλει και τη “βουλα” σε μια προσπαθεια (και) συμβολικης καταδικης των αισχων του παρελθοντος, αφου ουσιαστικα η αποφαση (που πηραν διαφορετικες ιδεολογικες παραταξεις) δεν εχει καμια πρακτικη πλευρα και ως εκ τουτου δεν πρεπει να της αποδιδεται μεγαλυτερη σημασια απο οτι εχει.
Και μιας και ανεφερες “καλη ψηφο”, δηλωνω πως και βεβαια θα ψηφισω δειχνοντας τη δυσαρεσκεια αλλα και τις θεσεις μου απεναντι στο σημερινο πολιτικο συστημα. Αγιοι και σουπερμαν δεν υπαρχουν αλλα υπαρχουν σοβαροι ανθρωποι σε μικροτερα κομματα που ειναι προτιμοτερο να τους ενισχυσουμε παρα να αυξησουμε τα ποσοστα της αποχης και να καταδικαζουμε συλληβδην ολους και ολα, φερνοντας στα επιπεδα του Βουλγαρακη και του Τσουκατου ολους τους υποψηφιους.
Μαΐου 26, 2009 σε 3:46 μμ
δραση δαγκωτο!εκτιμω και δημοκρατικους!αλλα η δραση εχει εκτος του μανου,που ειναι ιδιαιτερα αξιολογος, τον τσουκα και τον δημου που ειναι 2 τυποι πολυ μπροστα!το λεω απλα!βεβαια οφειλω να παραδεχτω οτι με χαλανε 2 πραγματα(απο την αλλη καλο ειναι να εχει κατι να σε χαλαει,σημαινει οτι ξερεις προσωπα…ενω στους αλλους σχηματισμους πολυ αγνωστιλα παιζει και δε μου αρεσει και πολυ αυτο) 1. με καραχαλαει ο ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ,ΟΠΟΥ ΦΥΣΣΑΕΙ ΑΝΕΜΟΣ ΠΑΩ!ΤΟΝ ΘΕΩΡΩ ΠΟΛΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟ. ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ,ΟΤΑΝ ΕΓΩ Ως ΠΡΩΗΝ ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΒΛΕΠΩ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΜΟΥ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΙΤΗ….ΞΑΝΑΛΕΩ….ΣΤΟ ΣΗΜΙΤΗ..Ε ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΩ??ΑΛΛΑ ΑΣΦΑΛΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ. Η ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΤΟΝ ΣΥΜΠΑΘΩ ΕΙΝΑΙ…!!!!ΔΗΛΑΔΗ ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΔΕ ΠΗΓΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ…!
2(ΟΚ ο πρωτος λογος ειναι λιγο του χαβαλε…)ο δευτερος ειναι πιο σοβαρος ….!ΨΑΧΝΩ ΚΟΜΜΑ ,ΚΑΙ ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ, ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΝΗΚΩ ΣΕ ΕΝΑ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΜΕ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!ΟΤΑΝ ΦΙΛΕ ΜΑΝΟ ΜΟΥ ΒΑΖΕΙΣ ΤΟΝ ΜΠΙΡΜΠΙΛΟΜΑΤΗ,ΚΟΥΤΟ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΚΙ ΚΑΤΑΤΑΛΛΑ, ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗ ΦΑΤΣΑ ΚΑΡΤΑ..ΕΙΝΑΙ ΣΑ ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΣ….’ΨΑΡΕΥΩ ΨΗΦΟΥΛΑΚΙΑ….ΑΠΟ ΚΟΠΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ…” ΔΕ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟ…!ΠΑΡΟΛΑΥΤΑ…ΔΡΑΣΗ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ!
Μαΐου 26, 2009 σε 4:28 μμ
@ Σπύρος
Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου. Αυτοί ήταν το νέο στην Ελληνική Πολιτική!!! …..
Μαΐου 26, 2009 σε 8:20 μμ
Μονοτονία
——————
Την μια μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν
τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι –
οι όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν.
Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα.
Αυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει·
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Μαΐου 26, 2009 σε 8:30 μμ
“”"”"…..Περάστε από ένα προαύλιο σχολείου….και εν ώρα διαλείμματος πείτε σε αυτά τα παιδιά που παίζουν αμέριμνα ότι χρωστούν 30.000,00 € (!!!!!) και αν σας ρωτήσουν ΓΙΑΤΙ;;; πείτε τους ότι ήταν εκλογικό θέλημα των γονιών σας!!!………Γι αυτό πριν αποφασίσετε για μπάνιο αντί κάλπης, σκεφτείτε το…..”"”"”"”
Μαΐου 26, 2009 σε 8:48 μμ
Έτσι, από περιέργεια… Τι θα ψηφίσεις ρε Παράγκα; Επειδή σε βλέπω αποφασισμένο και “ορεξάτο” ρωτάω
Μαΐου 26, 2009 σε 9:22 μμ
@ποιητή Φανφάρα
Στην μονοτονία ως απάντησις το “Θέατρον της Σιδώνος”
Πολίτου εντίμου υιός — προ πάντων, ευειδής
έφηβος του θεάτρου, ποικίλως αρεστός,
ενίοτε συνθέτω εν γλώσση ελληνική
λίαν ευτόλμους στίχους, που τους κυκλοφορώ
πολύ κρυφά, εννοείται — θεοί! να μην τους δουν
οι τα φαιά φορούντες, περί ηθικής λαλούντες —
στίχους της ηδονής της εκλεκτής, που πηαίνει
προς άγονην αγάπη κι αποδοκιμασμένη.
Μαΐου 26, 2009 σε 9:40 μμ
“Δαγκωτό”…Οικολόγοι-Πράσινοι….
Μαΐου 26, 2009 σε 11:13 μμ
Αξιότιμε Ποιητά,
βιάστηκα να απαντήσω και θα ήθελα να απαντήσω ως εξής, στο τι ή τι θα ψηφίσω…Λοιπόν…διαμορφώνω την απάντηση μου ως εξής: Ψηφίζω την παραμελημένη Άγονη Γραμμή μας, την Παραμεθόριό μας, την παλιά Αθήνα-Κέντρο(να κυκλοφορώ άφοβα μέρα-νύχτα), τις γειτονιές της, που χάνονται(εσκεμμένα και επικίνδυνα), αλλά ο Φάκελος θα δείξει Οικολόγους Πράσινους…..ελπίζω να με ακολουθήσουν και άλλοι….είδωμεν…..
Μαΐου 27, 2009 σε 3:33 πμ
Έψαξα σε όλους τους εκλογικούς σχηματισμούς που θα κατέβουν στις ευρωεκλογές και δυστυχώς μετά λύπης μου διαπίστωσα ότι κανένα κόμμα δεν κάνει λόγο για την διεκδίκηση ως Προστατευόμενης Ονομασία Προέλευσης της “Μαλ…κίας” μια και η παραγωγή της στη χώρα μας γίνεται με τρόπο παραδοσιακό που την καθιστά μοναδική ως εθνικό προιόν και ασυναγώνιστη παγκοσμίως.
Η μοναδικότητα και η εξαιρετική ποιότητά της έχει φέρει τη χώρα μας στις πρώτες θέσεις διεθνώς (να ένα παράδειγμα εξαγωγής της):
http://www.youtube.com/watch?v=Mo5kFdlDIxY&eurl=http%3A%2F%2Ftroktiko%2Eblogspot%2Ecom%2F2009%2F05%2Fbritains%2Dgot%2Dtalent%2Ehtml&feature=player_embedded
Ως εκ τούτου στις 7/6 αποφάσισα να ΜΗΝ πάω στην παραλία, έβαλα ξανά τα βατραχοπέδιλα μου στο ντουλάπι και θα προσέλθω στη κάλπη για να παραδώσω με σεμνότητα και ταπεινότητα μια ιστορικής (δι’ εμέ) ΜΟΥΤΖΑ (http://4.bp.blogspot.com/_Fa80zAPdJN8/SR3Pmeb_JiI/AAAAAAAAAPg/jNN4vLzPV1c/s400/Double_Moutza.jpg) στα κόμματα των κλεφτών, των λοποδιτών και των υπολοίπων πολιτικών κατεργαρέων που συνωμοτούν, ξεπουλάνε, κλέβουν και εξαθλιώνουν την χώρα μας αλλά που επίσης υποβαθμίζουν και σαμποτάρουν το εθνικά μας προιόντα.
Ψηφίζω Οικολόγους – Πράσινους για δύο κυρίως λόγους:
α) Επειδή γεμίσαμε με ΖΩΑ και ΤΡΩΚΤΙΚΑ και χρειαζόμαστε άμεσα οικολογικούς τρόπους δράσης για την μείωση των πρώτων και την απαλλαγή των δεύτερων.
β) Επειδή θέλω να αποδιοργανώσω τον 4κομματισμό του σημερινού πολιτικού συστήματος και να το κάνω να χάσει τα πασχάλια του.
Αποφάσισα ότι στο εξής θα ψηφίζω κόμματα ΝΕΑ που θα έχουν όμως τη δυνατότητα να μπουν στη βουλή και ας είναι οικολόγοι, κηπουροί, βατραχάνθρωποι κ.λ.π. δεν με απασχολεί καθόλου.
Με αυτό το τρόπο και γνωρίζοντας οτι ο κάθε Έλληνας θέλει να γίνει Πρωθυπουργός (η έστω ολίγον Πρόεδρος) το μπάχαλο που θα προκύψει θα είναι το αναμενόμενο και πλέον κανείς δεν θα μπορεί να κλέψει μιας και θα τον περιμένει ο “Νέος” στη γωνία για να τον καρφώσει.
Βέβαιως είναι λίγο αισιόδοξο (και ριψοκίνδυνο) αυτό το σχέδιο αλλά δεν αντέχω άλλες επαναστάσεις ρε παιδιά, την τελευταία φορά που ζωστήκαμε τ’ άρματα με τον Φανφάρα και τους υπόλοιπους δεν θυμάμαι τι συνέβει και έμεινα με την τρίαινα στο χέρι…. Αυτή τη φορά δεν τη πατάω….
ΠΑΡΑΓΚΑ , θα το ρίξουμε το ψηφαλάκι μας… ΓΙΑ ΤΟ ΤΟ Α.Χ.Τ.Ι ΜΑΣ, ΡΕ ΓΑΜΩΤΩ!!!, …ΓΙΑ ΤΟ ΤΟ Α.Χ.Τ.Ι ΜΑΣ!!!
Μαΐου 27, 2009 σε 4:17 πμ
Αίσθηση προκάλεσε στην παγκόσμιο κοινή γνώμη ο πύρινος λόγος του νέου και φερέλπιδος πολιτικού και υποψηφίου με το ψηφοδέλτιο των Ελλήνων Οικολόγων:
http://www.youtube.com/watch?v=fzDenvRLOyM&feature=related
Είναι μήπως ο νέος παγκόσμιος ηγέτης;
Μαζί του θα ανατείλει μια νέα περίοδος ευημερίας, δικαιοσύνης και αξιοκρατίας στην υφήλιο;
Το παγκόσμιο κατεστημένο τρέμει σε κάθε εμφάνισή του!
Οι ισχυροί της γης οργανώνουν την άμυνά τους απέναντι στη χειμαρρώδη παρουσία του!
Κάτι νέο πλανάται πάνω από την παρηκμασμένη Ευρώπη!
Κάτι νέο και πολλά υποσχόμενο!!
………..
Το θλιβερό δεν είναι η υποψηφιότητά του!
Το τραγικό είναι ότι ο “λόγος” του, το “περιεχόμενό” του, τα επιχειρήματά του και η εν γένει παρουσία του ΔΕΝ είναι ό,τι χειρότερο σε υποψήφιο αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα!!
Υπάρχουν δυστυχώς πολλά καθωσπρέπει και σοβαροφανή γραβατωμένα “τίποτα” στην Ελλάδα, που είναι πολύ χειρότερα από τον κακόμοιρο και συμπαθή Κατέλη!
Μαΐου 27, 2009 σε 4:39 πμ
Το παραπάνω παιδοβούβαλο ανήκει στους Οικολόγους του Βεργή και όχι στους Οικολόγους Πράσινους (http://www.ecogreens-gr.org/cms/)
- Απλή διευκρίνηση.
ΥΓ: Φανφάρα μου, συμφωνώ απόλυτα στον επίλογο σου.
Μαΐου 27, 2009 σε 5:15 πμ
Χαχα, μην ανησυχείς. Το είπα κι εγώ ότι πρόκειται για τους “Έλληνες Οικολόγους”.
Τα ελληνικά “οικολογικά” (ή έστω αυτά που προτάσσουν την οικολογία) κόμματα που κατεβαίνουν στις ευρωεκλογές είναι αρκετά:
- Έλληνες Οικολόγοι (του Βεργή, όπως λες)
- Οικολόγοι Ελλάδας (Παπανικόλας κ.ά.)
- Οικολόγοι Πράσινοι (Τρεμόπουλος κ.ά.)
- Οικολόγοι Εναλλακτικοί
- Οικολόγοι Ζωόφιλοι
- Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών (δηλώνουν ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί οικολόγοι, οπότε τους αναφέρω)
Μαΐου 27, 2009 σε 9:33 πμ
(Οικολόγοι Πράσινοι (Τρεμόπουλος κ.ά.), αυτό θα δείξει ο φάκελος μου, μην παραξηγηθώ….)
Συμπολίτες της Α.Κ.Τ.Υ. ….το παραπάνω “παιδοβούβαλο”(δεν μου αρέσει ο όρος), είναι ορίτζιναλ αυτό που είναι φραστικά, ψυχολογικά, κτλ. σε σχέση με τους “άλλους” που το παίζουν “ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΜΕΝΟΙ”, “Τρελίτσα” και “ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΔΕΝ ΕΙΔΑ”!!!!! Εξάλλου off camera, μπορεί να έχει φοβερές ιδέες……
Μαΐου 27, 2009 σε 10:20 πμ
Δεν ήτο υπονοούμενο ούτε δι’ υμάς,ούτε δια άλλον τινά των μετεχόντων, αλλά για την εν γένει κατάστασιν εις την πατρίδα μας. Νομίζω ότι η εκλογική κατάσταση δεν οδηγεί εις μονοτονίαν αλλά προσομοιάζει την κατάσταση του Θεάτρου της Σιδώνος. Ασφαλώς και κατανόησα ότι το σχόλιο δεν αφορούσε εμένα
Μαΐου 27, 2009 σε 10:51 πμ
Δεν έχω την τιμή να γνωρίζω τον κ. Κατέλη ή αλλιώς Κάτμαν “off camera” ώστε να γνωρίζω τις ιδέες του, πιθανόν να είναι καλές, πράγμα απίθανο, αλλά μπορεί…
Ο όρος “παιδοβούβαλο” ανήκει στο “on camera” πρόσωπο της αξιόλογης εκπομπής του Alter η οποία βοηθάει σημαντικά στην παραγωγή και την προώθηση του εθνικού μας προιόντος όπως προανέφερα.
Εξ’ άλλου (άμα το πάρουμε αλλιώς), ανάμεσα σε τόση αφθονία γαιδάρων δεν είναι κακό να υπάρχει και κανένας βούβαλος που και που.
Μαΐου 27, 2009 σε 6:11 μμ
” ‘Ούτε τα μπάνια
θα σου λείψουν.
Θέμα έχω κι εγώ, αλλά όχι με τη δουλειά. Με την αποχή έχω. Σου την έχει καρφώσει, κύριε, η όλη κατάσταση στη χώρα; Μάλιστα, και χίλια δίκια έχεις. Αλλά αν εσύ το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος επιλέγεις… δαγκωτό παραλία, συγγνώμη αυτό δεν είναι διαμαρτυρία. Ούτε στάση ζωής (που ακούω να λένε κάτι τέτοια βλακώδη), ούτε έμπρακτη αποδοκιμασία, ούτε απόδειξη ότι ως πολίτης έχεις τη δύναμη. Αν θες να αποδείξεις ότι έχεις δύναμη, καν΄ το στην κάλπη. Φέρε μπροστά στα μάτια σου πώς πέρναγες ώς το 2004 και σύγκρινε το με το πώς περνάς τώρα. Μετά κάνε τις προσθαφαιρέσεις και κατάληξε σε συμπέρασμα. Είναι ό,τι πρέπει για να σε οδηγήσει στην κάλπη. Και να σου πω και κάτι άλλο; Σου ΄λειψαν τα τριήμερα; Οι μίνι διακοπές; Αφού κάθε τρεις και λίγο, και όποτε σου κάνει κέφι, παίρνεις άδεια από τη σημαία και την κάνεις για όπου θες και μπορείς. Επίσης ούτε τα μπάνια θα σου λείψουν. Ολόκληρο καλοκαίρι είναι μπροστά. Κάνε λοιπόν αυτό που πρέπει, και κάν΄ το για καλό. Μετά, ρίχ΄ το στο γιαλό… ”
Τoυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΡ.
ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ gpapachristos@dolnet.gr
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 23 Μαΐου 2009, Τα Νέα-Σαββατοκύριακο, στήλη “Το Στίγμα”.
Μαΐου 27, 2009 σε 6:41 μμ
Έχω αντιληφθεί ότι η ψήφος μου ποσώς επηρεάζει τα πράγματα σε αυτή τη χώρα. Επιχειρώ να σώσω τους συμπολίτες μου και αυτοί κάνουν του κεφαλιού τους και ψηφίζουν ότι να’ ναι και μάλιστα δις. Επειδή λοιπόν το εκλογικό σώμα δεν με ακολουθεί ας σωθεί μόνο του και θα προτιμήσω τριήμερο αν κάνει καλό καιρό. Αν χαλάσει, ΚΚΕ για τη μαχητικότητά του. Στα σκούρα είναι οι μόνοι που ξέρουν να δίνουν μάχες, οι άλλοι διαλύουν τα “κόμματα” και ιδιωτεύουν.
Μαΐου 27, 2009 σε 9:31 μμ
Παλιά ψηφίζαμε ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στο σπίτι μου είχαμε ψηφίσει λευκό. Στις επερχόμενες ευρωεκλογές θα ψηφίσουμε Οικολόγους Πράσινους και Δράση (μοιρασμένες ισόποσα οι ψήφοι
και υπέρ του ιδιωτικού 
Και οι Δημοκρατικοί μου αρέσουν, αλλά το τηλεοπτικό σπότ τους δεν με έπεισε. Στη Δράση μου άρεσε το ότι ο Μάνος πήγε στο ΣτΕ για να καταγγείλει τον χρόνο των μικρών κομμάτων στα τηλεοπτικά κανάλια = μάχιμος. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία παραείναι φιλελεύθερη για τα γούστα μου. Παλαιότερα είχα διαβάσει στις θέσεις τους ότι είναι κατά του δημόσιου χώρου
Μαΐου 28, 2009 σε 3:55 πμ
@Κατερίνα,
Έστω, ένα ψηφαλάκι ακόμα και στο ΚΚΕ δεν θα’ ταν κακό, κρίμα να χαθεί στην θάλασσα. Έχουμε έναν αυτοκράτορα γνωστό ως “καταλληλότερο” και έναν μελλοντικό πρωθυπορδό (χα!χα!χα !…Φανφάρα γίγαντα!) γνωστό ως “ανικανότερο” να αντιμετωπίσουμε μετά το χαρούμενο τριήμερο. Αν και είναι δύσκολο το ολοκαύτωμά τους στις ευρωεκλογές τουλάχιστον να τους καψαλίσουμε λιγουλάκι ρε γαμώτο όταν μας δίνεται η ευκαιρία…
Να και ένα σχόλιο με τίτλο “Γιατί να ψηφίσουμε στις ευρωεκλογές”: http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_4505.html …ίσως βοηθήσει στο ν’ αλλάξεις γνώμη.
Μαΐου 28, 2009 σε 8:06 πμ
(εν τω μεταξύ λίγο πριν τις €εκλογές στην Α.Κ.Τ.Υ. …..)
Έστω και μια μούντζα, άκυρο, λευκό, είναι απάντηση…στο δε πάει ΆΛΛΟ…αλλά ΟΧΙ αποχή!!!!! Μας κανονίζουν τις ζωές μας, αλλά όχι και την Προσέλευση μας ή όχι και στην Κάλπη!!!!….Έλεος!!!!
ΜΑΥΡΙΣΤΕ (ΤΟΥΣ) στην Κάλπη και μετά μαυρίστε στην θάλασσα!!!!…….
Σηκωθείτε από σεζ λονκ, Beach Bars, Pool Bars, και πάμε Κάλπη με τ΄αλάτι….
Μαΐου 28, 2009 σε 1:07 μμ
Kάλλια λέει:
Μαΐου 27, 2009 σε 9:31 μμ
[.....]
Και οι Δημοκρατικοί μου αρέσουν, αλλά το τηλεοπτικό σπότ τους δεν με έπεισε. [.....]
Υπάρχουν δηλαδή (κατά δήλωσή τους) άνθρωποι που ρίχνουν την ψήφο με βάση τα τηλεοπτικά σποτάκια!
Μαΐου 28, 2009 σε 1:36 μμ
“Η παγκόσμια οικονομική κρίση οδηγεί τις κυβερνήσεις στην περιστολή δικαιωμάτων όσων διαμαρτύρονται για την αύξηση της ανεργίας και τη φτώχεια.
Αυτό επισημαίνει η Διεθνής Αμνηστία στην ετήσια έκθεση της για το 2009.
Καθώς η προσοχή δίνεται στην κατάρρευση των οικονομικών γιγάντων στην κορυφή της πυραμίδας , αυτοί που βρίσκονται στη βάση της υφίστανται τις χειρότερες συνέπειες δήλωσε χαρακτηριστικά η γενική γραμματέας της οργάνωσης Ιρέν Χαν.
Πρόσθεσε ότι η συνεχής επικέντρωση στην επίλυση των προβλημάτων της οικονομίας υπονομεύει κάθε συζήτηση για τις ανισότητες, την ανασφάλεια και την καταπίεση.”….
Από skai.gr
Μαΐου 28, 2009 σε 5:30 μμ
Ρε παιδιά, ευρωεκλογές είναι, χαλαρώστε λιγάκι. Τί να τους καψαλίσουμε; Κάθε μέρα γκάλοπ κάνουν με αποτέλεσμα να μην παίρνουν κανένα μέτρο μη χάσουν καμία ψήφο. Αυτό δεν είναι δημοκρατία, είναι η δικτακτορία των συντεχνιών.
Μαΐου 28, 2009 σε 7:10 μμ
@ Necton και λοιποί αγαπητοί σχολιαστές και αναγνώστες του παρόντος μπλογκ, που, μέσα από την ψήφο σας, δηλώνετε ότι θέλετε να στείλετε μήνυμα αποδοκιμασίας στο “πολιτικό σύστημα”
Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν ψηφίζουμε για να εκλέξουμε αντιπροσώπους για το ελληνικό κΥνοβούλιο, αλλά για το ευρωκοινοβούλιο.
Αν λοιπόν κάποιος επιθυμεί με την ψήφο του να ρίξει μια γροθιά στο στομάχι του πολιτικού κατεστημένου (πολλοί από εσάς αυτό επιδιώκετε απ’ ό,τι συνεχώς δηλώνετε), θα πρέπει να ρίξει αυτήν τη γροθιά κυρίως κατά του ευρωπαϊκού πολιτικού κατεστημένου και λιγότερο κατά του ελληνικού. Θα πρέπει να σκέφτεται με όρους Ευρώπης και όχι Ελλάδας.
Έχει μεγάλη διαφορά. Αν και, σε κάποιες περιπτώσεις, η γροθιά αυτή μπορεί να απευθύνεται κατά και των δύο πολιτικών κατεστημένων.
Εξηγούμαι:
Ας φέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Μια ενδεχόμενη θεαματική άνοδος των Οικολόγων Πράσινων στις ΕΘΝΙΚΕΣ εκλογές ίσως ανέτρεπε το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα. Αν και η ιδεολογική ταυτότητα αυτού του πολιτικού σχηματισμού είναι ασαφής, η ενίσχυσή του θα αποτελούσε τεράστιο πλήγμα για τον δικομματισμό, θα ανέτρεπε τις ισορροπίες και θα έκανε την αυτοδυναμία σχεδόν αδύνατη.
Στις ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ όμως δεν ισχύουν τα ίδια. Μια ενδεχόμενη μεγάλη ενίσχυση αυτού του κόμματος δεν θα σήμανε και πολλά και δεν θα έστελνε κάποιο ιδιαίτερο μήνυμα στην Ευρώπη. Το φαινόμενο “οικολόγοι-πράσινοι” οι Ευρωπαίοι το γνώρισαν πριν από δεκάδες χρόνια, πολύ πριν το συλλάβουμε εμείς, και, μετά από μια σύντομη περίοδο πανικού, κατάφεραν να το εντάξουν στο υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Ένα ηχηρό Πράσινο Οικολογικό ελληνικό μήνυμα μάλλον θα χαροποιούσε την Ευρώπη. Θα το ενέτασσε στη μεγάλη οικογένεια των Πράσινων Οικολόγων και όλα θα έπαιρναν το δρόμο τους.
Με αυτά που γράφω δεν απαξιώνω βέβαια το γεγονός ότι πολλοί θα φύγουν, μέσω της ψήφου στους Οικολόγους Πράσινους, (προσωρινά ή μόνιμα) από τις δαγκάνες του δικομματισμού. Και μόνο του αυτό το γεγονός είναι μια θετική εξέλιξη.
Δεν υπάρχει αμφιβολία βέβαια ότι η άνοδος του οικολογικού κινήματος είναι χρησιμότατη, αν όχι επιτακτική, για την ΕΛΛΑΔΑ.
Αλλά και μια ψήφος στα λεγόμενα “γραφικά” κόμματα (π.χ. Έλληνες Οικολόγοι – Βεργής) δεν θα προκαλούσε ιδιαίτερη εντύπωση στην Ευρώπη. Θα είχε μεγάλη πλάκα για την Ελλάδα, θα γελοιοποιούσε περισσότερο το ήδη (αυτο)γελοιποιημένο πολιτικό σύστημα, θα μείωνε τον “κακό” δικομματισμό και θα αποτελούσε ένα μόνιμο σατιρικό αγκάθι για τους σοβαροφανείς αγράμματους λαϊκούς αντιπροσώπους μας.
Για την Ευρώπη όμως δεν θα σήμαινε πολλά πράγματα. Πολλοί (βορειοευρωπαίοι κυρίως) δεν καταλαβαίνουν από τέτοιου είδους χιούμορ. Αφήστε που για πολλούς από αυτούς είμαστε όλοι μας Κατέληδες. Αν τον στείλουμε λοιπόν εκεί, θα σημαίνει γι αυτούς ότι στείλαμε έναν κλάσικό αντιπρόσωπό μας (παραπέμπω στο βιντεάκι που παρέθεσε ο Necton στις 27/5/2009, ώρα 3.33 π.μ., που κάνει θραύση αυτήν τη στιγμή στην Αγγλία και καθιστά τους πρωταγωνιστές του γνωστότερους από τον Καραμανλή ή τον ΓΑΠ στο εξωτερικό).
Δεν χρειάζεται να πω βέβαια ότι μια ενδεχόμενη άνοδος (είτε στις ευρωεκλογές, είτε στις εθνικές εκλογές) του δικομματισμού θα αποτελούσε την απόλυτη ανακούφιση για το ευρωπαϊκό (ή το ελληνικό) πολιτικό σύστημα. Για δεκαετίες έκανε τη δουλειά του και συνεργαζόταν άριστα είτε με τον πράσινο, είτε με τον γαλάζιο νταβατζή μας. Τους ενέτασσε σε μια από τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες (σοσιαδημοκράτες ή λαϊκοί) και τους εξαφάνιζε ή τους χρησιμοποιούσε.
Οι (νεο) φιλελεύθεροι, αν και προσπαθούν χρόνια να εισαχθούν χωρίς επιτυχία στο ελληνικό κΥνοβούλιο, αν και η εκλογική τους δύναμη στην Ελλάδα είναι σχεδόν αμελητέα, ωστόσο αποτελούν μια υπολογίσιμη σταθερά στην Ευρώπη. Ειδικότερα στη βόρειο Ευρώπη (σε αντίθεση με τις μεσογειακές χώρες) έχουν μια ιδιαίτερα σημαντική παράδοση και εκλογική επιρροή. Η (μάλλον αδύνατη έτσι κι αλλιώς) ενδεχόμενη εκλογή ενός νεοφιλελεύθερου ευρωβουλευτή από την Ελλάδα, δεν θα αποτελούσε, σε καμιά περίπτωση, δομική ανατροπή ή κοσμογονία για το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα.
Νομίζω ότι, αν θέλει κάποιος να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα στην ΕΕ, αν θέλει να ενδυναμώσει τις φωνές αντίστασης, που εναντιώνονται (ή διακηρύσσουν ότι εναντιώνονται) με τις αντιλαϊκές επιλογές της, αν θέλει να αντιδράσει στις σκληρές οικονομικές επιλογές της ΕΕ, αν πιστεύει ότι οι διαφορετικές φωνές εντός της Ευρώπης την εμπλουτίζουν και δεν την φτωχαίνουν, αν θέλει να θυμίσει στους Ευρωπαίους ότι κάποιοι συνεχίζουν να επιμένουν να ψηφίζουν με την καρδιά και όχι με το μυαλό ή την τσέπη τους, αν πιστεύει ότι η ΕΕ έχει δικαίωμα να καθορίζει πολιτικές, αλλά όχι να διαμορφώνει ανθρώπινες συνειδήσεις, αν αρέσκεται να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα ή τη μόδα της κάθε εποχής, αν αντιδρά στις συκοφαντικές επιθέσεις εναντίον των αγώνων των λαών, στις αυθαίρετες ιεροεξεταστικές καταδίκες των ιδεολογιών και στα όψιμα κυνήγια μαγισσών….
τότε…
Ίσως θα πρέπει να ενισχύσει τις δυνάμεις αυτές που, παρά τα προβλήματά τους και τα όποια κολλήματά τους, θα στηρίξουν τις επιλογές του αυτές.
Ίσως θα πρέπει να στηρίξει οικολόγους… όχι οικολόγους πράσινους όμως, ούτε ροζ, αλλά οικολόγους κόκκινους!
Ποιοί είναι αυτοί άραγε;
Παραθέτω το παρακάτω “οικολογικό” τραγουδάκι.
Τραγουδά ο Γιώργος Νταλάρας. Οι στίχοι είναι του Φώντα Λάδη και η μουσική του ΜΕΓΑΛΟΥ Μάνου Λοίζου (είναι κι αυτοί “αιμοσταγείς σταλινικοί” κύριε Πάγκαλε?)
http://taagapimenamoutragoudia.blogspot.com/2009/05/blog-post_4146.html
Μαΐου 28, 2009 σε 7:11 μμ
@Panagiotis, Κάλλια
Οι Δημοκρατικοί, για τυπικούς λόγους, δεν έχουν δυνατότητα συμμετοχής στις επερχόμενες εκλογές.
Και επειδή δεν ανακοίνωσαν το λόγο υποθέτουμε ότι :
α. Έτρωγαν σάντουιτς την ώρα που συμπλήρωναν την αίτηση και έπεσε σάλτσα στον χώρο που μπαίνει η υπογραφή.
β. Υπέγραψαν με μολύβι ή … με τέμπερες!
γ. Έκαναν πρώτοι την αίτηση και μετά άλλαξαν υπηκοότητα.
δ.Έγραψαν μόνοι τους την αίτηση στα …greeklish.
Κοροϊδεύω γιατί δεν μπορώ να φανταστώ πως μια ομάδα αποτελούμενη από υποτίθεται σοβαρούς ανθρώπους έκανε τέτοιο λάθος και στη συνέχεια δεν είχαν την παλικαριά να βγουν και να μας που τι έγινε ή ένα συγγνώμη!
Μαΐου 28, 2009 σε 7:57 μμ
http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_1768.html
http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_4771.html
http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_1446.html
Απαράδεκτα, ως εκ τούτου ανακαλώ οριστικά την ψήφο μου προς τους Οικολόγους Πράσινους του κ.Τρεμόπουλου.
Φανφάρα μου ίσως να έχεις δίκιο τελικά,….θα το ξανασκεφτώ.
Μαΐου 28, 2009 σε 8:24 μμ
@Σπύρο
Και το κακό είναι ότι είχαν υποσχεθεί από τις 26 για τις 27 εξηγήσεις για το ποιοί ήταν “οι τυπικοί λόγοι”. Περνά και η 28η αλλά δεν είδα τίποτε στο Site τους. Μάλλον το ξέχασαν
Μαΐου 28, 2009 σε 9:15 μμ
Ο ποιητής Φανφάρας και ο Νέαρχος Γαλανάκης αφιέρωσαν σε κάποιους πολιτικούς ποιήματα του Καβάφη. Επιτυχημένα ως παραλληλισμοί αλλά και με σοβαρό το ενδεχόμενο παρανόησης. Κάτι πιο απλό από τον Σουρή, αφιερωμένο στο δικομματισμό.
Τα πάντα πλάνη και ψευτιά και
…λόγια, λόγια, λόγια!
Μα οι τρελλοί κι οι φρόνιμοι
τα δένουν …κομπολόγια! …
Νομίζω πως ευρίσκομαι
εις κόσμον … εξ?αγγέλων,
Και θλίβομαι για το παρόν,
μα ελπίζω για το μέλλον!…
Και επίλογο…στο χάλι!
Πάνε πονηριές και δόλοι,
Και σωφρώνως λένε όλοι,
Πως θα βάλουν πλέον παύλα,
Στα σημερινά τα φαύλα!
Σκατά εδώ, σκατά εκεί, σκατά κι ο κόσμος όλος
κι απ΄τα πολλά πια τα σκατά μου πιάστηκε κι ο κώλος.
Έρχεται ο ένας ο σκατάς, θαρρούμε πως σωθήκαμε,
σαν φύγει όμως βλέπουμε πως αποσκατωθήκαμε.
Ειλικρινά υμέτερος,
Γ. Σουρής
Μαΐου 28, 2009 σε 10:24 μμ
Το debate τελικά απογοητευτικό. Το πρόθεμα ευρώ στις εκλογές δεν φάνηκε να έχει καμιά σημασία, είτε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, είτε στις απαντήσεις των πολιτικών. Ξανά και ξανά τα εσωτερικά θέματα. Μας δουλεύουνε όλοι μαζί ψιλό γαζί, και εμείς καθόμαστε και τους παρακολουθούμε. Ντροπή.
Μαΐου 28, 2009 σε 10:49 μμ
@Brilaki
debate ποιο debate δεν κατάφερα να παρακολουθήσω ούτε πέντε λεπτά τόσο εξοργιστικοί και ρηχοί ήταν όλοι τους ερωτώντες και ερωτόμενοι
Μαΐου 28, 2009 σε 11:18 μμ
Ioannis Brilakis λέει:
Μαΐου 28, 2009 σε 10:24 μμ
Το debate τελικά απογοητευτικό. Το πρόθεμα ευρώ στις εκλογές δεν φάνηκε να έχει καμιά σημασία, είτε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, είτε στις απαντήσεις των πολιτικών. Ξανά και ξανά τα εσωτερικά θέματα. Μας δουλεύουνε όλοι μαζί ψιλό γαζί, και εμείς καθόμαστε και τους παρακολουθούμε. Ντροπή.
————————
ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ!
Ξυπνητζίδικες ερωτησούλες πρώτης δημοτικού, κουτοπόνηρες απαντήσεις, ελάχιστες αληθινές στιγμές, επίδειξη για εσωτερική κατανάλωση, χαζοερωτήσεις με κουτσομπολικά υπονοούμενα και αυτοδιαφημιστικά ξανθοπουλικά διαγγέλματα!
Κακοπαιγμένη σχολική παράσταση, που θύμιζε εξέταση άυπνου (από το πολύ διάβασμα) κομπλαρισμένου μαθητή από καθωσπρέπει αγράμματο καθηγητή!
Τελικά, φοβάμαι ότι οι “δημοσιογράφοι” ενδιαφέρονται περισσότερο από τους “πολιτικούς” για τη διατήρηση της κοιμισμένης, αποχαυνωμένης και φανατισμένης πελατείας τους.
“Διαίρει και βασίλευε” ακόμα και από τους δημοσιογράφους.
Στο “τρίτο ημίχρονο”, μετά το τέλος της παράστασης, όλοι έσπευσαν να κρίνουν τους ταλαίπωρους αρχηγούς. Κανείς δεν είπε τίποτα για το σώου που παίχτηκε απέναντι. Όλοι έκριναν την αρκούδα που χόρευε σε έναν ρυθμό. Κανείς δεν αναφέρθηκε στον αρκουδιάρη, που κρατούσε αυτόν τον άθλιο ρυθμό!
Υ.Γ. Ενδεχόμενες εξαιρέσεις (π.χ. Χούκλη) επιεβαιώνουν πάντα τον κανόνα.
Μαΐου 29, 2009 σε 12:00 πμ
Τα 27 κόμματα που μετέχουν οριστικά στις εκλογές.
1) Ν. Δημοκρατία
Ελληνες Οικολόγοι
2) ΠΑΣΟΚ
3) ΚΚΕ
4) ΣΥΡΙΖΑ
5) ΛΑΟΣ
6) Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κίνημα – ΑΣΚΕ
7) Κόμμα Φιλελευθέρων
9) ΕΕΚ Τροτσκιστές
10) Φιλελεύθερη Συμμαχία
11) Ενωση Κεντρώων
12) Χρυσή Αυγή
13) Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο – ΠΑΜΜΕ
14) Κοινωνία
15) Λευκό
16) ΜΛΚΚΕ
17) Ουράνιο Τόξο
18) Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών
19) Αντικαπιταλιστική Αρι-στερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.)
20) Πατριωτικό Ανθρωπιστικό Κίνημα – ΠΑΝΑΚ
21) Κόμμα Νέων
22) Δράση
23) Οικολόγοι Πράσινοι
24) Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ – ΟΑΚΚΕ
25) Οικολόγοι Ελλάδας
26) Ελληνική Ενότητα – ΕΛΕΝ
27) Ελληνικό Κίνημα Αμεσης Δημοκρατίας
Ο κόσμος πρέπει να ψηφίσει ακριβώς αντίθετα από αυτά που του λένε τα διαπλεκόμενα και κατευθυνόμενα ΜΜΕ που μας κάνουν πλύση εγκεφάλου.Μακριά λοιπόν από τα 5 αρρωστημένα κοινοβουλευτικά κόμματα
Να ψηφίσουμε ότι δεν προβάλλεται πολύ γιατί αυτό συμαίνει ότι δεν είναι μέσα στο “σύστημα”.
Προτείνω ΔΡΑΣΗ,ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ,ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ και από την αριστερά η μόνη υγιής περίπτωση είναι η ΟΑΚΚΕ.
Προς θεού μην ακολουθήσουμε την προβοκατόρικη γραμμή της αποχής που μας προτείνουν εσκεμμένα τα ΜΜΕ μέσω Λαζόπουλων κλπ.Να ψηφίσουμε μικρά κόμματα για να τους ταρακουνήσουμε.
Μαΐου 29, 2009 σε 12:19 πμ
Γεια σου George1. Με γεια το νέο σου nick
Μαΐου 29, 2009 σε 8:13 πμ
εν τω μεταξύ στην Α.Κ.Τ.Υ…….της ύφεσης και της επιτήρησης και συμμαζέματος κρατικής σπατάλης….
……”και αυτοί την περνάνε Ντιμπέικα” (από Καιρό της free press Ελευθεροτυπίας)…..
Μαΐου 29, 2009 σε 8:40 πμ
Το προεκλογικό σποτάκι του Παράγκα:
Πριν μαυρίσετε, “Μαυρίστε”………
http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_2708.html
Εσύ ξέρεις την αλήθεια(ατιμωρησία), Πρώτα ο Πολίτης(θα πληρώσει), παράγκας (ισχυρός)………..
Μαΐου 29, 2009 σε 10:50 πμ
Με σύμμαχο εσένα…(γεμίζει το Κράτος Α.Ε., υπαλλήλους, με γεωμετρική Πρόοδο).
Για τις Παρα(να)γκες των Πολλών…..(γεμίζει η ελλάδα λαθρομετανάστες)….
Μαΐου 29, 2009 σε 4:01 μμ
Θεωρώ υπερβολικό τον πόλεμο που γίνεται από τα αθηναϊκά ΜΜΕ στον κ. Τρεμόπουλο, λες και πάει για πρωθυπουργός και θα κρατάει στα χέρια του τις τύχες της χώρας. Ωρμόμενος εκ Θεσσαλονίκης προφανώς φαντάζει ξένο σώμα στο Αθηναϊκό κατεστημένο. Οι Θεσσαλονικείς όμως γνωρίζουν την εικοσαετή δράση του στα οικολογικά πράγματα της πόλης, αναγνωρίζουν ότι οι προθέσεις του και οι αγώνες τους είναι ειλικρινείς, τον εκτιμούν και τον εκλέγουν ανελλιπώς στο νομ. συμβούλιο. Οι όποιες θέσεις του περί των εθνικών θεμάτων κινούνται στα πλαίσια της πολυπολιτισμικότητας και της πολυφωνίας απέναντι στις αντιδραστικές δυνάμεις της πόλης. Τώρα αν θεωρείτε ότι ο Ψωμιάδης, ο Άνθιμος και ο Βελόπουλος είναι πιο Έλληνες μόνο και μόνο επειδή το βροντοφωνάζουν οι ίδιοι, τότε ο Τρεμόπουλος δεν είναι για σας. Εξάλλου από τους Οικολόγους Πράσινους περιμένει κάποιος να αγωνιστούν για τα οικολογικά προβλήματα και όχι για τα εθνικά. Πάντως εγώ τον θεωρώ πολύ πιο χρήσιμο στο Νομ. Συμβούλιο ή στο Εθνικό Κοινοβούλιο παρά στην Ευρωβουλή, αν και για αυτόν η εκλογή του θα είναι μία αναγνώριση.
Μαΐου 29, 2009 σε 5:06 μμ
Το σχόλιό μου αυτό είναι γενικό και δεν αφορά (μόνο) στον κ. Τρεμόπουλο.
Κάθε ευρωβουλευτής που εκλέγεται από μια χώρα (π.χ. Ελλάδα) εκπροσωπεί τη χώρα αυτή στο εξωτερικό (ΕΕ), είναι ένας πρεσβευτής της, ένας μικρός υπουργός εξωτερικών.
Επομένως, δεν μπορούμε να λέμε ότι το χ κόμμα ασχολείται μόνο με τα ψ θέματα ή ότι ο χ ευρωβουλευτής είναι αρεστός στην ψ περιοχή και αντιπαθής σε κάποια άλλη.
Ο κάθε Έλληνας ευρωβουλευτής (ανεξάρτητα από το κόμμα προέλευσής του), προωθεί τα επιμέρους ζητήματα, τα οποία ο ίδιος ή το κόμμα του θεωρεί σημαντικότερα, αλλά ΟΦΕΙΛΕΙ να προωθεί και τα ΕΘΝΙΚΑ ζητήματα της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Αυτό ΠΡΕΠΕΙ να ισχύει και για τον Τρεμόπουλο και για τον κάθε Τρεμόπουλο.
Μαΐου 29, 2009 σε 6:06 μμ
Μακριά απο τα κόμματα που είναι ήδη στην Βουλή.
και ΟΧΙ , ΟΧΙ, ΟΧΙ αποχή… Δημοκρατία σημαίνει συμμετέχω…
Μικρά κόμματα με νέους ανθρώπους.
Προσωπικά είχα αποφασίσει Δημοκρατικούς που είναι πίο κοντά στην Ελλάδα που θα ήθελα.
Πλέον έχω ζήτημα …. αλλά ΣΙΓΟΥΡΑ θα ρίξω ψήφο σε κάποιον μικρό από Δραση , Φιλ. Συμμ.)
Ο Τρεμόπουλος , με τις τελευτάιες αποκαλύψεις για Μακεδονικό ( αλλά και γενικότερη παρουσία ) με έχει αποθαρρύνει για τους Οικολόγους. Δεν θέλω κάποιον στην Ευρωβουλή να μιλά για τους προβοκάτορες του Ουράνιου Τόξου ,’οσο και να ανυσυχώ για το Περιβάλλον
Μαΐου 29, 2009 σε 7:42 μμ
Εβγαλαν ανακοίνωση οι Δημοκρατικοί σχετικά με τον αποκλεισμό τους από τις Ευρωεκλογές.
http://dimokratikoi.gr/
Ανεπαρκείς οι (μη) εξηγήσεις τους. Επιχειρηματολογία του στυλ “φταίει το σύστημα”.
Μαΐου 29, 2009 σε 8:41 μμ
Α-ΠΑ-ΡΑ-ΔΕ-ΚΤΟΙ!!!!!
Όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια!!!
Αντί να αναφέρουν την μπούρδα που έκαναν και γι αυτό ορθότατα αποκλείστηκαν, σκαρφίζονται συνωμοσίες εναντίον τους, κατηγορούν την ποιότητα της δημοκρατίας μας και τα βάζουν πάντα με τους “άλλους”!
Αρνούνται (χαχαχα) να σχολιάσουν την αρεοπαγιτική απόφαση (δεν πέφτουν σε τόσο χαμηλό επίπεδο οι φωστήρες), αλλά κατηγορούν τους πάντες και τα πάντα με μεγάλη ευκολία!
Διαβάστε την απόφαση του Αρείου Πάγου (66/2009) από το σάιτ του Αρείου Πάγου. Αναφέρονται ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ οι λόγοι αποκλεισμού υποψηφίων και κομμάτων. Στη σελίδα 7 αναφέρεται η απίστευτη γκάφα του κόμματος των Δημοκρατικών!
Λίγη αυτοκριτική (αντί για παιδικά παράπονα και κλαψουρίσματα) δεν θα έβλαπτε!
Aν αντιδρούν έτσι, όταν σαφέστατα σφάλλουν, πώς θα γίνονται πιστευτοί στα υπόλοιπα;
Μαΐου 29, 2009 σε 8:47 μμ
@george
Ωραίες εξηγήσεις !!! μα την αλήθεια ούτε οι δυό μεγάλοι δεν φτάνουν σε αυτό το σημείο.
Μαΐου 29, 2009 σε 11:28 μμ
Τα σκεπτικό αποκλεισμού των Δημοκρατικών
“Το κόµµα «∆ΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ», καθόσον από τις
υπεύθυνες δηλώσεις που συνοδεύουν την αποδοχή της
προτάσεως των υποψηφίων λείπει η µνεία α)ότι δεν
αποδέχθηκαν την συµµετοχή τους ως υποψηφίου
αντιπροσώπου σε άλλο συνδυασµό (άρθρο 3 παρ.3 στοιχ.α΄
του Ν.1180/1981) και β)ότι στο πρόσωπό τους δεν
υφίστανται κωλύµατα εκλογιµότητας, όπως ορίζεται στο
άρθρο 3 παρ. 3 στοιχείο δ΄ του ν.1180/1981″
Δηλαδή δεν υπέβαλαν σωστά την υποψηφιότητα τους , οποία σοβαρότης
Κατά τα λοιπά συμφωνώ απολύτως με το σκεπτικό του ποιητή Φανφάρα
Μαΐου 30, 2009 σε 12:17 πμ
@ Dimitris Πολύ σωστή η τοποθέτησή σου.
@Κατερίνα Πρώτα η πατρίδα μας και μετά το περιβάλλον αν μπορούμε να θέσουμε προτεραιότητες.
Ο Τρεμόπουλος ακόμη και αν είχει κάποιο δίκιο σε αυτά που λέει ,που δεν έχει, βοηθάει με τα λεγόμενά του τη χώρα μας ή είναι εμπόδιο;
Είμαστε πολύ τυχεροί που ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα όπου ο καθένας μπορεί να λέει τη γνώμη του ελεύθερα και αυτό είναι το ζητούμενο.
Αλλά να είναι κατά της επιχειρηματολογίας της πατρίδας σε καίρια εθνικά ζητήματα και να θέλει να μας εκπροσωπει στο εξωτερικό;Επικίνδυνο το λιγότερο που μπορώ να πω.
Μαΐου 30, 2009 σε 9:36 πμ
Θεωρώ ότι τα περιβαλλοντικά θέματα είναι πιο οξυμένα και επείγοντα από το Μακεδονικό ή την απειλή της Τουρκίας. Γιατί το περιβάλλον είναι ότι τρώμε, ότι πίνουμε και ότι αναπνέουμε και τελικά η ίδια μας η ζωή και των παιδιών μας. Ο Τρεμόπουλος μπορεί να αγωνιστεί γιαυτό και έχει αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει χωρίς ακρότητες και παρωπίδες. Θεωρώ ύποπτο όμως να εστιάζουν όλοι επανειλλημένα και μονόπλευρα στη μία συμμετοχή του σε ένα πάνελ και στη δήλωσή του για τον Ατατούρκ χωρίς να προβάλουν από την άλλη την πολυετή δράση του για ένα σκοπό που μοιάζει σχεδόν μάταιος, μια καλύτερη Θεσσαλονίκη. Ο άνθρωπος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός να φυλάγεται ή να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Θα τον προτιμούσα όμως να αγωνίζεται μέσα από ένα πιο οργανωμένο και έμπειρο πολιτικό χώρο γιατί στο κόμμα του μετά από αυτόν το χάος.
Μαΐου 30, 2009 σε 11:02 πμ
Σχόλιο του κ. Σακιώτη, αναπληρωτή προέδρου του πολιτικού συμβουλίου των Δημοκρατικών.
http://dimokratikoi.gr/?page_id=64#comment-274
“Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι η μη ανακήρυξη του συνδυασμού μας αντί να μας πλήξει μας έκανε ήδη πολύ πιο δυνατούς και με πολύ μεγαλύτερη απήχηση σε όλη την Ελλάδα”
Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν…
Μαΐου 30, 2009 σε 1:40 μμ
Μια ενδιαφερουσα συνεντευξη του Πετρου Παπακωνσταντινου (Καθημερινη) υποψηφιου με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ
http://www.tvxs.gr/v12492
Μαΐου 30, 2009 σε 3:10 μμ
@ Κατερίνα
Θες να πεις ότι πέρα από τα οικολογικά του αντανακλαστικά και τους αγώνεςστον τομέα αυτό οι απόψεις του δεν είναι ακραίες;
Για να δείξουμε ότι δεν είμαστε και δεν συμωνούμε με τις ακραίες απόψεις των Άνθιμου και Ψωμιάδη πρέπει να πάμε στο άλλο άκρο για να διαφέρουμε;
Δεν είναι ακραίο αυτό; Και με την στάση του στα συγκεκριμένα εθνικά θέματα ποιον βοηθά;
Όταν πρωταρχικό είναι η ομόνοια και αυτός λέει το ανάποδο τι ακριβώς προσφέρει;
Μαΐου 30, 2009 σε 3:11 μμ
ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ ΣΤΗΝ Α.Π.Α.Κ.Τ.Υ. ….(Ακόμα Πιο Αντιπαραγωγική Κουκίδα Της Υφηλίου)……
http://troktiko.blogspot.com/2009/05/o-17.html
Μαΐου 30, 2009 σε 3:31 μμ
Είναι ακραία θέση η συναινετική λύση στο Μακεδονικό και η προσέγγιση με τους γείτονες; Δεν βοηθά την ειρηνική συνύπαρξη; H Θεσσαλονίκη είναι μία ώρα από τα σύνορα. Θέλει δε θέλει με αυτούς ζει. Στη συνέντευξή του στα ΝΕΑ λέει ακριβώς αυτά χωρίς να υπαναχωρεί και να ανασκευάζει για λόγους ψηφοθηρίας.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4519344
Τη διάβασα αφού εγραψα το προηγούμενο σχόλιό μου και χαίρομαι που έπεσα διάνα. Μακάρι το ΠΑΣΟΚ να άνοιγε λίγο τα μάτια του και να τον υποστήριζε στις επόμενες δημοτικές εκλογές στην πόλη του. Αλλά προτιμά την ήττα παρά να ανοίξει λίγο ο κύκλος των στελεχών. Όπως στρώνουν κοιμούνται.
Μαΐου 30, 2009 σε 4:50 μμ
@ Κατερίνα
Για να υπάρξει συναινετική λύση θα πρέπει και οι 2 πλευρές να έχουν την ίδια ειλικρινή διάθεση. Έχεις αντιληφθεί ότι η σκοπιανή ηγεσία έχει τέτοια διάθεση;
Γιατί λοιπόν εμείς να συνεχίσουμε να υποχωρούμε;
Η παραχάραξη της ιστορίας και οι αλυτρωτικές τους διαθέσεις γιατί να υποστηρίζονται έμμεσα ή άμεσα όπως κάνει ο Τρεμόπουλος;
Ειρηνική συνύπαρξη υπάρχει έτσι και αλλιώς με ή χωρίς Τρεμόπουλο.
Εμείς στην Μακεδονία δεν έχουμε πρόβλημα με κανέναν.
Στην Κατερίνη και στην Χαλκιδική όπου έχονται οι Σκοπιανοί για διακοπές, τα παιδιά μας παίζουν μαζί, έρχονται στα πανηγύρια μας, ψωνίζουν από τα εμπορικά κέντρα του περιφεριακού της Θεσσαλονίκης. Εμείς πάμε εκδρομές στο Μοναστήρι και στην Οχρίδα.
Το όχι βία και η οικολογική συνείδηση αφορούν κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο και σιγά τις σύγχρονες ιδέες που χρειάζονται και ψήφο.
Μαΐου 30, 2009 σε 10:30 μμ
Γιώργος Λαζόγκας, εικαστικός, και καθηγητής της ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ…
“”"Πώς στέκεστε απέναντι στα γεγονότα και στις πραγματικότητες του σήμερα;
Η πρόσφατη έκθεσή μου στη Λάρισα, στο Μουσείο Κατσίγρα, αφορούσε τις Σειρήνες. Με απασχολούσε πάντα η Οδύσσεια· ο Οδυσσέας είναι για εμένα μια μεταπολεμική φιγούρα, συνυφασμένη με αυτή της γενιάς μας. Είναι μια γενιά που προσπάθησε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, που προσπάθησε να ορθοποδήσει. Μέσα σε αρκετές δεκαετίες κατέκτησε την πολυτέλεια, διαμόρφωσε μια «λογική του καναπέ». Θα έλεγα πως έχουμε εθιστεί στους καναπέδες. Μας έχουν ευνουχίσει. Μας εξωθούν σε μια ουδέτερη στάση, παθητική απέναντι στα γεγονότα. Συνεχώς υπάρχει ο βομβαρδισμός της πληροφόρησης. Η είδηση της μέρας σε 24 ώρες είναι ξεπερασμένη. Όμως, δεν μπορώ να θεωρήσω δικαιολογία των πνευματικών ανθρώπων και των καλλιτεχνών το ότι δεν προλαβαίνουν να πάρουν θέση απέναντι στα γεγονότα επειδή ανά πάσα στιγμή τα πράγματα τους ξεπερνούν και τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Δεν θα ήθελα να είμαι ένας θεατής του καναπέ. Θεωρώ ότι καθένας πρέπει να τοποθετείται απέναντι σε όσα συμβαίνουν. Γι’ αυτό και θέματα που πολλές φορές θεωρούνται ακατάλληλα ή που μπορεί να σοκάρουν και τα αποφεύγουν οι τηλεοράσεις δεν με φοβίζουν. Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να αντιδράσω στις σκληρές πραγματικότητες, όπως ο θάνατος των παιδιών. Τη στιγμή που σκοτώνονται παιδιά μού είναι αδύνατον να μείνω αδιάφορος. Το παιδί είναι εξάλλου ο αποδέκτης της τέχνης, και τέχνη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αποδέκτη. Αν λείψει ο αποδέκτης, επέρχεται ο θάνατος του πολιτισμού.”"”"
Πηγή : http://www.citypress.gr/index.html?action=article&article=67019
Μαΐου 30, 2009 σε 11:22 μμ
Όνειδος και κατάντια για την Ελλάδα να έχει εκπρόσωπό της στο ευρωκοινοβούλιο κάποιον που υποστηρίζει ότι η Θεσσαλονίκη δεν ήταν (το 1912) ελληνική. Και πυ γενικά εμφανίζεται απολογητής των συμφερόντων των Σκοπιανών.
Μαΐου 31, 2009 σε 7:26 μμ
@ Γιώργος
Πρέπει να αισθανόμαστε περήφανοι που είμαστε μια δημοκρατική χώρα στην οποία ο καθένας μπορεί να λέει ελεύθερα τη γνώμη του ακόμα και όταν αυτή είναι κατά των συμφερόντων της πατρίδας μας.
Μπορεί να εξοργίζει δικαιολόγημένα το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων αλλά οφείλουμε να τον ακούμε.
Είναι μια πολύ μεγάλη κατάκτηση αυτή.
Όχι όμως και ψήφο .Τα άκρα δεν οφελούν κανένα όπως και η διχόνοια δεν μας οφέλησε ποτέ!
Μαΐου 31, 2009 σε 8:40 μμ
Δεν θα ψήφιζα ποτέ ένα κόμμα που έχει “κατασκευαστεί” (για άγνωστους λόγους) από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων.
Εντελώς ξαφνικά μάθαμε μια μέρα από τις δημοσκοπήσεις ότι υπάρχει ένα κόμμα που λέγεται Οικολόγοι Πράσινοι, και όχι μόνο αυτό, αλλά παίρνει και 3% (!). Αυτό το γεγονός και μόνο δεν έχει προβληματίσει κανένα;
Μαΐου 31, 2009 σε 11:32 μμ
Αν μπορούσε με την ψηφοφορία να καταργηθεί η εξουσία αυτών που ρυθμίζουν τα πράγματα, τότε αυτοί που έχουν την εξουσία θα καταργούσαν την ψηφοφορία.
Η έννοια του συμφέροντος (ατομικού ή κοινωνικού και όχι απαραίτητα μόνο οικονομικού) είναι σύμφυτη με την ευθύνη της λήψης αποφάσεων. Αν δεν υπάρχει συμφέρον τότε γιατί να εμπλακεί κανείς σ’ αυτή τη διαδικασία;
Η λήψη απόφασης είναι μία θυσία. Προκρίνεις μια πρόταση και απορρίπτεις (θυσιάζεις ) όλες τις άλλες. Δεν γνωρίζεις τι θα προέκυπτε αν επέλεγες το άλλο, ξέρεις μόνο τι πρόεκυψε από την απόφαση που πήρες και αυτή την ευθύνη αναλαμβάνεις και καμία άλλη. Όλα αυτά όταν η απόφασή σου αφορά μόνο εσένα. Αν η απόφαση σου επηρεάζει το μέλλον μιας χώρας, όπως οι αποφάσεις του πρωθυπουργού, τότε η ευθύνη είναι τεράστια. Άραγε έχει την ικανότητα να αναλογιστεί αυτό το πράγμα ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου; Και αν ναι, ποια είναι η ευθύνη που αναλαμβάνουν απέναντι στο παρόν και στο μέλλον;
Η συμμετοχή στις εκλογές καθώς και το τι θα ψηφίσεις είναι ατομική λήψη απόφασης που συνδιαμορφώνει την συλλογική λήψη απόφασης. Όλοι μαζί αποφασίζουμε τι θέλουμε να γίνει. Αν δεν συμμετέχεις εσύ, κάποιος άλλος θα αποφασίσει για σένα. Ο μόνος τρόπος να παρθούν αποφάσεις προς το συμφέρον των πολλών είναι να μετέχουν στις αποφάσεις οι πολλοί….
Αν το συμφέρον σου (π.χ. Κατερίνα) είναι η παραλία, τότε μπορείς να πας για μπάνιο. Έτσι όμως υπάρχει ο κίνδυνος, όπως είσαι απροπόνητη, αν εμμένεις και στην εναλλακτική άποψή σου για ψήφο στο ΚΚΕ, σαν βγεις στην «αντεπίθεση» που καλεί το κόμμα, να πάθεις κανένα λουμπάγκο, να στραβολαιμιάσεις και αλλού να θες να πάς και αλλού να πηγαίνεις…
Οι παραπάνω σκέψεις με απλά λόγια σημαίνουν πως δεν μπορούμε να περιμένουμε να αλλάξουμε τον κόσμο με μία ψήφο κάθε 4 χρόνια αλλά απαιτείται η συνεχής και ενεργός συμμετοχή μας στη λήψη των αποφάσεων που μας αφορούν. Αν αυτό δεν αποτελεί «θεσμό» πρέπει να τον «θεσπίσουμε» γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς. Ο μόνος τρόπος για να τους κάνουμε να παραιτηθούν από την ιδέα ότι μπορούν να λειτουργούν για μας, χωρίς εμάς, είναι να τους αναγκάσουμε να δεχθούν την δική μας συμμετοχή. Όσο μεγαλύτερη η συμμετοχή μας, τόσο περισσότερο θα χάνει το σημερινό της νόημα η ψηφοφορία και τόσο περισσότερο θα αποκτά νόημα η άμεση (συμμετοχική) δημοκρατία.
Αν δεν έχουμε τη δύναμη να αναλάβουμε την ευθύνη για να υπερασπιστούμε το δικό μας συμφέρον, τότε άξιος ο μισθός μας. Είναι λίγος ο μισθός γιατί, κάποιος που ανέλαβε την ευθύνη αντί για μας, μας κλέβει ένα μέρος του και τον ξέρουμε τον «κλέφτη». Αν ακόμα χειρότερα, δεν καταλαβαίνουμε καν ποιο είναι το συμφέρον μας, τότε όλα είναι καλά αφού δεν ξέρουμε ότι μας κλέβουν και μένει μόνο η διαίσθηση ότι τελικά τίποτα δεν πάει καλά..Στην περίπτωση αυτή η ευθύνη μας είναι να σκεφτούμε λίγο περισσότερο..
Τι είναι μία ψήφος; Είναι μία σφαίρα στο όπλο μας και με μια σφαίρα δεν κερδίζεις τον πόλεμο. Όμως αν χαραμίζουμε αυτή τη σφαίρα γιατί δεν φτάνει για τίποτα, τότε πρέπει να ξέρουμε ότι πολλές σφαίρες και πολλά όπλα μαζί, φτιάχνουν ένα στρατό. Αν οι δικές μας χαραμιστούν, τότε αυτές που θα κερδίσουν την μάχη θα είναι οι σφαίρες από τα όπλα των άλλων. Αν αφήνουμε να μας κλέψουν τη σφαίρα από το όπλο μας, τότε δεν αποκλείεται αυτή η σφαίρα στο όπλο του άλλου (που ενδεχομένως έχει διαφορετικά συμφέροντα από μας) να σημαδεύει εμάς.
Καλό βόλι…
Υ.Γ. Καθώς αυτές οι σκέψεις ολοκληρωνόταν, δύο ασήμαντα, φαινομενικά, περιστατικά μ’ αναγκάζουν να συμπληρώσω ακόμα κάτι στο γραπτό μου.
Πρώτα ο λόγος του πρωθυπορδού, ότι επί των ημερών «πρόλαβε» και τελείωσε η Εγνατία οδός, δηλαδή κατάλαβε ότι αν αργούσε ακόμα λίγο το έργο δεν θα προλάβαινε ως πρωθυπουργός; και κυρίως, αυτό που με έκανε να αισθανθώ άσχημα ήταν το περπάτημά του πάνω στην γέφυρα της Εγνατίας οδού κατά την τελετή των εγκαινίων παράδοσης του τμήματος Γρεβενών – Ιωαννίνων. Αν πω ότι είχε το ύφος 47 καρδιναλίων, μάλλον λίγα θα έλεγα. Μου θύμισε έντονα τον Μουσολίνι.
Δεύτερο οι διακηρύξεις του Γιωργάκη για τους αγρότες και κυρίως η εικόνα του με φόντο τα χωράφια. Μάλλον μας περνά για αμερικανάκια αλλιώς δεν εξηγείται τόσο θράσος. Γεννήθηκα και μεγάλωσα και ζω σε χωριό. Ξέρω τι σημαίνει να ξυπνάς στις 2 και 3 το πρωί όλο το καλοκαίρι και ως τον Οκτώβρη για να πας να μαζέψεις καπνά. Πρόλαβα την καπνοφυτεία πριν βγουν οι φυτευτικές μηχανές, έσκαψα αμπέλι με το φτυάρι (με πατόφυαρο για την ακρίβεια). Για το λόγο αυτόν δεν ανέχομαι να με δουλεύει ένα αμερικανόθρευτο σοκολατόπαιδο, που δεν δούλεψε ποτέ στη ζωή του (όπως ακριβώς και ο πρωθυπορδός), που με πατέρα ένα κορυφαίο καθηγητή πανεπιστημίου και πολιτικό, πρωθυπουργό αργότερα, και παππού πρωθυπουργό, δεν μπόρεσε να πάρει ούτε ένα τίτλο σπουδών της προκοπής.
Έλεος !
Ιουνίου 1, 2009 σε 12:10 πμ
Γεώργιος ο Β’ προς ρομαντικό Δάρνακα
———————————
Μαμά, μαμάκα, κοίτα εδώ
με κοροϊδεύει ο Δάρναξ!
Μαμά, μανούλα, αχ τι κακό
λες να μη γίνω Άναξ;
Θα γίνω βρε πρωθυπορδός
και θα σας κυβερνήσω!
Τον Καραμάν θα διαδεχθώ
κι όλους θα σας μαμήσω!
Κατάλαβες βρε Δάρνακα;
Κατάλαβες παιδί μου;
Όσο κι αν με κατηγορείς
σε γράφω στο πουλί μου!
…………………
Από την ποιητική συλλογή: “Θα γίνω πρωθυπορδός σαν τον παππού μου, σαν τον μπαμπά μου, σαν τον γιο μου και σαν τον εγγονό μου”
Εκδοτικός οίκος: “πρωθυπουργική κληρονομική μοναρχία”, Κορώνη 2009
……………………….
ΚΑΘΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ Ή ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΑΛΛΩΣΤΕ, ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ!
Ιουνίου 1, 2009 σε 4:09 πμ
@Δάρναξ,
Μιλώντας για το “σοκολατόπαιδο”, μου θύμισες το ποίημα του Χριστιανόπουλου ( που μελοποιήθηκε από τον Σαββόπουλο και τραγουδήθηκε από τη Σαμίου. Τη Δόμνα, όχι την Άντζυ, έτσι; )
……………………..
Τί Να Τα Κάνω Τα Τραγούδια Σας
Τί να τα κάνω τα τραγούδια σας
ποτέ δε λένε την αλήθεια
ο κόσμος υποφέρει και πονά
κι εσείς τα ίδια παραμύθια
Τί να τα κάνω τα τραγούδια σας
είναι πολύ ζαχαρωμένα
ταιριάζουν σε σοκολατόπαιδα
μα δε ταιριάζουνε για μένα
………….
Τώρα, πώς γίνεται ο λαός να εκπροσωπείται από ΣΟΚΟΛΑΤΟΠΑΙΔΑ, ελπίζω να αναλυθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος!
Νομίζω ότι το ποίημα ταιριάζει απόλυτα στις ευρωεκλογές (και σε κάθε εκλογές). Στη θέση των “τραγουδιών” βάλτε τις υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια.
Ιουνίου 1, 2009 σε 3:29 μμ
Διάγγελμα του Γεωργίου του Β’ προς το λαό του Ελλαδιστάν (ή “τι να ψηφίσετε στις ευρωεκλογές”)
————————————–
Ψηφίστε όλοι το Ψοψόκ
Ψηφίστε το γιωργάκι
Ψηφίστε για να πάθει σοκ
το δόλιο το κωστάκι!
Αλλάξτε τώρα νταβατζή
Αλλάξτε και μπορντέλο
Αλλάξτε χρώμα στο βρακί
με πράσινο σας θέλω!
Μα μην αλλάξετε μυαλά
αυτά που κουβαλάτε
μου τό ‘πε τώρα κι η μαμά
καθόλου μη γελάτε:
Αυτά που λέμε στο λαό
τα λέμε για την πλάκα
γιατί από πολύ καιρό
τον έχουμε για βλάκα!
Είναι η σειρά μου τώρα εγώ
να πάρω τα ηνία
θέλεις δε θέλεις τώρα εδώ
θα πάρω εξουσία!
Έτσι στο Ελλάντα είν’ γραφτό
κι αυτό λέει η ιστορία
με ψήφο από το λαό
να βγαίνει η δυναστεία!
Μονάρχης κληρονομικός
πρωθυπορδός θα γίνω
Γεώργιος ο εγγονός
θα τρώω και θα πίνω!
Και αν νομίζετε εσείς
κυρίαρχοι πως είστε
κοιτάξτε στον καθρέφτη σας,
τα μούτρα σας ρωτήστε:
Με μένα θα βελτιωθεί
καθόλου η ζωή σας;
Με μένα θα ευημερεί
μήπως και το παιδί σας;
Την ψήφο σας θα του κληροδοτήσετε
μόνη περιουσία
κι εγώ θ’ αφήσω στο δικό μου γιο
πάλι την εξουσία!
Και θα τονε ψηφίζουνε
ξανά και τα παιδιά σας
γιατί πάντα θα είμαστε
εμείς τ΄αφεντικά σας!
Κι εσείς οι χειροκροτητές
περήφανα δουλάκια!
Εσείς θα μας ψηφίζετε
εσείς τα ανθρωπάκια!
Έτσι θα συνεχίζονται
στον κόσμο οι δυναστείες
όσο οι λαοί χωρίζονται
από επαγγελματίες:
Επαγγελματίες πολιτικούς
γιούς, ανιψιούς και τζάκια
δουλοπρεπείς υποτακτικούς
μαύρα κακά κοράκια!
Γεια σου περήφανε λαέ!
Περήφανε και βλάκα!
Σ΄ευχαριστώ από καρδιάς
ΠΟΛΥΤΙΜΕ ΜΑΚΑΚΑ!!!
————————————
Από την ποιητική συλλογή: “Θα γίνω πρωθυπορδός σαν τον παππού μου, σαν τον μπαμπά μου, σαν τον γιο μου και σαν τον εγγονό μου”
Εκδοτικός οίκος: “πρωθυπουργική κληρονομική μοναρχία”, 2009
……………………….
ΚΑΘΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ Ή ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΑΛΛΩΣΤΕ, ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ!
Ιουνίου 1, 2009 σε 5:24 μμ
Ακολουθεί Πολιτική Διαφήμιση:
http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_2708.html
+
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_20/05/2009_315293
+Φωτογραφικές Προσλήψεις ανά Δημόσια Υπηρεσια
________________________________
30.000,00 € έκαστος από εμάς ΧΡΕΟΣ……
“Εσύ Ξέρεις την Αλήθεια”…..
Ιουνίου 2, 2009 σε 1:02 πμ
Η απαγόρευση της προβολής διαφημιστικών σποτ στα εκτός Ευροκοινοβουλίου κόμματα αποτελεί όνειδος για τη Δημοκρατία μας.Στην ουσία καταλύει κάθε έννοια ισότητας και ισονομίας.Ντροπή σε όλους όσους το ψήφισαν αλλά και σε όσους αρνούνται έστω να το αναγνωρίσουν.(Τελικά η ισχυρότερη συντεχνία στον τόπο είναι αυτή των κομμάτων μας)
Ιουνίου 2, 2009 σε 1:48 μμ
Εν τω μεταξύ στην Α.Π.Α.Κ.Τ.Υ. ….(των 1.000.000 και πλέον Δημοσίων Υπαλλήλων)….4 + 1 πριν τις €εκλογές….
Σηκωθείτε από Σεζ λονκ, ξαπλώστρες, βραχάκια, αμμώδεις Παραλίες, φραποτράπεζα, αγώνες Τάβλι, αιώρες….κ.λ.π. και Βουρ στην Κάλπη….
Ψήφο σε οποιοδήποτε μικρό κόμμα!!!!!!!
30.000,00 € που λένε ότι “χρωστάμε” είναι πολλλλλλλλλλλλλλλλά (τρελλλλλλλλά) λεφτά…………..
Ιουνίου 2, 2009 σε 11:34 μμ
http://mavrosgatos.blogspot.com/2009/06/blog-post_02.html
Ιουνίου 3, 2009 σε 8:41 πμ
Κάπου αλλού εκτός Α.Π.Α.Κ.Τ.Υ.(ς)….Τρεις και Σήμερα πριν τις €εκλογές…
***************************************************
“”"Οι Βρετανοί δεν ήταν ποτέ παθιασμένοι με την Ευρώπη και δεν συνωστίζονταν για να ψηφίσουν τους εκπροσώπους τους στην «πεθερά όλων των κοινοβουλίων», την Ευρωβουλή.
Αλλά όσοι δεν γυρίσουν την πλάτη στις κάλπες της Πέμπτης, φαίνεται ότι θα ρίξουν ψήφο καταδίκης στους εθνοπατέρες με τα αλόγιστα έξοδα, καθώς οι μισοί Βρετανοί είναι πεπεισμένοι ότι οι περισσότεροι βουλευτές είναι διαφθαρμένοι.
Δημοσκόπηση της εταιρείας Ipsos MORI καταδεικνύει πτώση 10 μονάδων της κυβερνώσας παράταξης του Γκόρντον Μπράουν (φωτογραφία), που βλέπει όχι μόνο την πλάτη των «Τόρις», αλλά μάχεται για τη δεύτερη θέση με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες.”"”"
Αντιγραφή από “Ναυτεμπορικη”, 3/6/2009
Ιουνίου 3, 2009 σε 11:20 μμ
http://efhbos.wordpress.com/2009/05/30/apoxh-akyro-leyk/
Καλή ανάλυση του γιατί η αποχή δεν είναι διαμαρτυρία. Ή έστω, είναι η ηπιότερη, ανεπαίσθητη μορφή διαμαρτυρίας.
Ιουνίου 3, 2009 σε 11:44 μμ
Στο τελευταίο κομμάτι του άρθου του Κασιμάτη από την Καθημερινή κάνει λόγο για την απάντηση του προέδρου της ολομέλειας του Συμβ Επικρατείας στους συνηγόρους της Δράσης. ”Οι δικαστές είναι πολλοί και δεν μπορώ να τους μαζέψω” τους είπε (τουλάχιστον όχι πριν τον Οκτώβρη). Είναι κρίμα να εξευτελίζεται μ’ αυτό το τρόπο ένας θεσμός με το κύρος του Συμβ της Επικρατείας. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_03/06/2009_317092
Ιουνίου 4, 2009 σε 8:13 μμ
@pro
Αν έκανε πάλι κανένα αγιασμό,μήπως γινόταν κάτι!!!
Ιουνίου 4, 2009 σε 9:56 μμ
….Με σύμμαχο (τον καιρό και) εσένα, πολίτη(ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ: 23.000,00) που θα πας παραλία….(2 & Σήμερα)…..
Ιουνίου 5, 2009 σε 10:41 μμ
Ο Μανος δεν ειναι που κατεστρεψε την Αλλατινη;Ονειρο του ειναι να κανει ξεπουλησει τα παντα και να κανει την Ελλαδα Αμερικη.
Ιουνίου 5, 2009 σε 11:01 μμ
Ας πούμε ότι ασκώντας το δικαίωμα της ψήφου εκφράζουμε την άρνησή μας και τη διαμαρτυρία μας για τα δυο μεγάλα κόμματα. Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τι πρέπει να ψηφίσω, ώστε η ψήφος μου να είναι θετική και να στέλνει μήνυμα αποδοχής; Ποιο κόμμα (εκτός από τα δύο μεγάλα) με τις θέσεις του και με τη συνολική του παρουσία στην πολιτική ζωή του τόπου είναι άξιο να πάρει την ψήφο μου και το χειροκρότημά μου;
Ιουνίου 5, 2009 σε 11:27 μμ
@Γιώργος
Το σχόλιό σου είναι “πονηρούλι”
1. Ασκώντας το δικαίωμα – ηθική υποχρέωση της ψήφου δεν εκφράζουμε καμιά άρνηση. Εκφράζουμε τη θέση μας ή την προτίμηση μας
2. Κανείς δεν θα σου “εξηγήσει” τι “πρέπει” να ψηφίσεις, από τη στιγμή μάλιστα που το έχεις αποφασίσει και το διατυμπανίζεις τους τελευταίους 15 μήνες από εδώ. Mην προσπαθείς να ανοίξεις μια νέα αντιπαράθεση για να αποδείξεις την ορθότητα της (πασοκικής) θέσης σου.
3. Κανένα. Μόνο αυτό που γουστάρεις εσύ είναι άξιο για σένα. Κάποιο άλλο κόμμα είναι άξιο για κάποιον άλλον
Μην προβοκάρεις άλλο please!!
Υ.Γ. Σε πάω πάντως γιατί, απ’ ό,τι θυμάμαι, είσαι με τον Τζερώνυμο! χαχαχα
Ιουνίου 6, 2009 σε 1:38 πμ
Σε αυτές τις ευρωεκλογές προτείνω να κλείσουμε το μάτι στο Γιώργο Παπανδρέου και στο ΠΑΣΟΚ .
Κάθε ψήφος στο ΠΑΣΟΚ θα είναι και ένα ράπισμα στη σημερινή κυβέρνηση (αν μπορεί να χαρακτηρισθεί έτσι ) . Η διασπορά των ψήφων και η αποχή δεν βοηθούν .
Τα δύο κόμματα δεν είναι ίδια .
Ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε και το ΠΑΣΟΚ αλλάζει συμπεριφορά ενώ η Νέα Δημοκρατία λειτουργεί σαν Καμόρα παρέχοντας κάλυψη στα στελέχη της .
Πέντε χρόνια τώρα οι βουλευτές της παράταξης που βρίσκεται στην εξουσία σε κάθε ερώτημα ,σε κάθε ενοχλητικό συμβάν , σε κάθε πρόβλημα που παρουσιάζεται ,
με αυτιστικό τρόπο λένε «φταίει το ΠΑΣΟΚ» . Κατέχουν βέβαια και τη τεχνική να μιλάνε πάνω στον άλλον ,απαγορεύοντας να ακουστούν επιχειρήματα η άλλες απόψεις.
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ενίοτε αποχωρούν ας είναι πλειοψηφία η ακόμα και σε πιο δύσκολες το σφραγίζουν κιόλας .
Ψηφίζοντας το ΠΑΣΟΚ δεν το παντρευόμαστε κιόλας μέσα στο χρόνο που θα του υπολείπεται για να γίνει κυβέρνηση ( η να μη γίνει) περιμένουμε να δούμε να μεταμορφώνεται να απλώνεται να συνθέτει ιδέες , να συνδέει ανθρώπους και τέλος να συντονίζει ενεργά σύνολα της ελληνικής
κοινωνίας έτσι ώστε να μας πείσει ότι μπορεί να πραγματοποιήσει τις δεσμεύσεις του .
Αυτόνομη δημόσια διοίκηση
Ανεξάρτητη πραγματική δικαιοσύνη
Άρση της ασυλίας και των προνομίων των βουλευτών
Δίκαιη φορολογία
Πράσινη ενέργεια
Καλή δημόσια παιδεία
Απόδοση των Ολυμπιακών έργων στο λαό.
Το 2004 η ΝΔ ανέλαβε τη τύχη του τόπου και δυστυχώς αποδείχθηκε ανέτοιμη συνολικά.
Η χώρα βαδίζει με αυτόματο πιλότο.
Ο νέος πρωθυπουργός αποδεικνύεται οκνηρός και αδρανής.
Για να μην έχουμε τη τύχη που είχε η Πελοπόννησος το 2007 από το στρατηγό άνεμο δώστε περισσότερο πόνο στο σημερινό κράτος του Καραμανλή.
Ακόμα και εσείς που το στηρίζετε πρέπει να ξέρετε ότι ο πόνος προλαμβάνει.
Ιουνίου 6, 2009 σε 8:04 πμ
@Ποιητής Φανφάρας
Αν έκαμα την ερώτηση, την έκαμα γιατί μας έχουν πρήξει με την “ψήφο διαμαρτυρίας” που πηγαίνει προς τα (μικρά) κόμματα. Εγώ φταίω γι’ αυτό;
Κατά τα λοιπά, ποιος δεν το θυμάται: “Ο Γιώργος είναι πονηρός” (βέβαια, οι Γιώργηδες είμαστε πολλοί και δεν ξέρω σε ποιον αναφέρεται).
Ιουνίου 6, 2009 σε 11:32 πμ
Προς Zarkon
πρόσεχε σε αυτές τις εκλογές, καθώς θα κλείνεις το μάτι στο ΠΑΣΟΚ, μήπως πέσεις και τρακάρεις πάνω στη Ν.Δ. γιατί από ότι φαντάζομαι και το άλλο μάτι το έχεις ήδη κλειστό από καιρό και είναι τουλάχιστον απρεπές να μας υποδεικνύεις τι να κάνουμε με στυλ έκθεσης παιδιού ΣΤ’ δημοτικού. Στη περίπτωσή σου θα ταίριαζε ένα χορικό από τον Πλούτο του Αριστοφάνη που λέει: “μα εμείς με όραση αρτία, νάχουμε αόμματο οδηγό”. Στην σύγχρονη ελληνική τραγωδία ο πλούτος έχει το όνομα Ζήμενς και δεν είναι τυφλός αλλά πολύ “ανοιχτομάτης”.
Ιουνίου 6, 2009 σε 1:33 μμ
Νομίζω ότι απαντάω στο “τι ψηφίζουμε στις ευρωεκλογές ”
Αυτή ειναι η γνώμη μου προτείνω δεν υποδεικνύω – το απρεπές δεν καταλαβα ειναι οτι προτείνω ΠΑΣΟΚ η οτι το κάνω με στυλ έκθεσης δημοτικού ?
Μπορείς να αμφισβητείς και να χλευάζεις τα πάντα, έστω και με ωραίο τρόπο,αλλά εγω παίρνω θέση σε αντίθεση με σένα .
Δεν πιστεύω στα λόγια και στα ωραία πασπαλισμένα λογοτεχνικά σχήματα αλλά στος ποιός μπορεί να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο.
Πιστεύω στον εργάτη πρωθυπουργό και τέτοιος μπορεί να αποδειχθεί ο Γιώργος Παπανδρέου.
Πιστεύεις ότι τα παιδικά χρόνια του ΓΑΠ ήταν τα καλύτερα με το πατέρα κυνηγημένο από τη χούντα ,να τον βλέπει να συλαμβάνεται , και να αναγκάζεται να πηγαίνει σε σχολεία ανα το κόσμο.
Αν προέρχεσαι από αγροτική οικογένεια θα ξέρεις ποιός αγωνίστηκε για σας τότε που οι άλλοι σας είχαν …. φυσικά ο πατέρας του .
Με το ΠΑΣΟΚ η ζωή ήταν πάντα πιο εύκολη .
Σε βολεύει αυτή η κατάσταση ?
Ιουνίου 6, 2009 σε 7:07 μμ
Για Zarkon
Απαντώ στα ίσια: ΟΧΙ. Αλλά δεν θέλω επειδή ο ένας είναι τυφλός να με οδηγεί ο μονόφθαλμος. Και όχι μόνο αυτό αλλά να παρασύρει μαζί του και ανθρώπους που στην συντριπτική πλειοψηφία τους δεν είναι λαμόγια και έχουν αγαθές προθέσεις.
Χρησιμοποιείς πολύ το “πιστεύω” και μελλοντολογείς χωρίς φυσικά να αποδεικνύεις απολύτως τίποτα. Μπορείς να πιστεύεις ότι θέλεις, είναι δικαίωμά σου αλλά αυτό δεν σημαίνει για μένα τίποτα. Άλλωστε αφού ξέρεις καλή ιστορία, θα γνωρίζεις ότι το “θα” πολλοί το έσπειραν αλλά δεν φύτρωσε πάντα και μερικοί από αυτούς λεγόταν Παπανδρέου.
Τα επιχειρήματά σου για τον ΓΑΠ και τα παιδικά του χρόνια με συγκίνησαν. Αν ξέρεις και άλλα τέτοια γράψε, έχουν ενδιαφέρον.
Ιουνίου 7, 2009 σε 8:00 πμ
Συμφωνώ σε όλα με τον Zarkon εγώ άν και δέν είμαι οπαδός του ΠΑΣΟΚ είμαι απο τους πρώτους ψηφοφόρους που έριξα την ψήφο μου σε αυτό απο νωρίς το πρωί, μόλις επέστρεψα. Αμφιταλαντεύτηκα πολλές φορές λόγω κακού παρελθόντος αλλά η οξύτατη σκληρή επίθεση του κυρίου Καραμανλή σε αυτό, το έντονο ενδιαφέρον που δείχνουν οι νταβατζήδες της Νέας Δημοκρατίας τον τελευταίο καιρό για να μήν χάσει η Νέα Δημοκρατία με μεγάλη διαφορά απο το ΠΑΣΟΚ δέν μου άφησαν κανένα περιθώριο για σκέψη σε κάτι άλλο.
Εννοείται οτι δέν παντρευόμαστε κανένα ΠΑΣΟΚ, απλά ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν πειστικός με επιχειρήματα σε όλες τις συνεντεύξεις του, έδειξε πραγματικά οτι έχει όρεξη να τα αλλάξει όλα χωρίς καμιά δόση υποκρισίας σε αντίθεση με τον Καραμανλή ο οποίος σε όλες τις εμφανίσεις του γαύγιζε συνέχεια σάν αδέσποτο μαντρόσκυλο. Άν αποδειχτεί και ο Γιώργος Παπανδρέου φίλος των νταβατζήδων εννοείται οτι θα αποσύρω με την πρώτη ευκαιρία αμέσως την υποστήριξη μου σε αυτόν και το ΠΑΣΟΚ. Η φράση του Zarkon δέν παντρευόμαστε κανένα ΠΑΣΟΚ ιδιαίτερα ήταν καταλυτική απέναντι σε κάθε επιχείρημα, και αυτός όπως και εγώ βλέπει το ΠΑΣΟΚ χωρίς να έχει καμιά σχέση με αυτό σάν την καλύτερη λύση τουλάχιστον αυτή την στιγμή.
Είναι το πρότυπο του υγειούς ψηφοφόρου.
Ένας καταραπισμένος Καραμανλής που θα εξακολουθήσει παρόλα αυτά να είναι πρωθυπουργός θα είναι και γι’αυτόν το καλύτερο μάθημα για να εξαναγκαστεί να βελτιώσει την πολιτική του, αλίμονο μας άν τον δικαιώσουμε.
Ιουνίου 7, 2009 σε 9:02 πμ
Για Parathriti
Φίλε μου όταν μέσα σε μία – στην ίδια – πρόταση έχεις τις παρακάτω φράσεις: “Αμφιταλαντεύτηκα πολλές φορές” “δέν μου άφησαν κανένα περιθώριο για σκέψη σε κάτι άλλο”, εγώ ένα μόνο συμπέρασμα μπορώ να βγάλω. Ότι είσαι διχασμένη προσωπικότητα. Εκτός κι αν για ένα από τα δύο λες ψέματα…που μάλλον αυτό συμβαίνει γιατί τα κομματόσκυλα δεν έχουν χρόνο για αμφιταλαντεύσεις. Έχεις δει πως κάνουν όταν τους έχει πάρει κάποιος άλλος (η Ν.Δ. εν προκειμένω) το κόκαλο από το στόμα;
Πάντως μην υποτιμάτε τον κόσμο, κάποιοι καταλαβαίνουν τι γίνεται…
Ιουνίου 7, 2009 σε 10:44 πμ
Μερικοί από τους βασικότερους λόγους για να μην ψηφίσει κανείς αυτή τη ανεκδιήγητη και συνάμα επικίνδυνη κυβέρνηση περιγράφονται στο παρακάτω άρθρο του Π.Μανδραβέλη στη Καθημερινη. Μόνο λόγοι ιδιοτελείς ή έστω πολιτικές αγκυλώσεις δικαιολογούν ψήφο σ’ αυτή τη συμμορία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_23_07/06/2009_317675
Ιουνίου 7, 2009 σε 1:39 μμ
Για Δάρναξ
Ο Χριστός είπε – ο αναμάρτητος πρώτος τη πέτρα να ρίξει, και εσύ μοιράζεις πέτρες παντού .
Αυτούς που υποστηρίζεις έχουν και αυτοί τις αμαρτίες τους και τις ιστορικές τους ευθύνες.Πολλοί από αυτούς έχουν υποφέρει και αυτό μου προκαλεί συμπάθεια και λύπη.
Οι περιστάσεις απαιτούν να είμαστε εύστροφοι , η πείνα που έρχεται είναι κακός σύμβουλος.
Η Σαπφώ έλεγε – δεν θέλω να γίνω πλούσια αλλά να ζήσω καλά .
Σε τελική ανάλυση οι πιο πολλοί επιθυμούμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια.
Εχουμε αυτό το δικαίωμα .
Τελικά ότι είναι να γίνει θα γίνει η προσωπικότητα μπορεί να επιταχύνει η να επιβραδύνει το ιστορικό γίγνεσθαι.
Το σύστημα όσο και αν είναι σταθερό ποτέ δεν είναι αθάνατο ,πρέπει να είναι ευμετάβλητο και να προσαρμόζεται εύκολα στο παγκόσμιο περιβάλλον.
Μου είσαι συμπαθής .
Ιουνίου 7, 2009 σε 7:59 μμ
ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ
http://troktiko.blogspot.com/2009/06/blog-post_3211.html
Ιουνίου 7, 2009 σε 11:35 μμ
Έχουμε ακούσει πολλές αερολογίες από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και μετά αλλά μερικές ξεπερνούν τα ανεκτά όρια.
1η αερολογία: Ο κόσμος που απείχε δεν πήγε να ψηφίσει από αγανάκτηση προς τα κόμματα. Δεν θέλω να τους βάλω όλους τους απέχοντες στο ίδιο τσουβάλι αλλά έχω τη πεποίθηση ότι οι περισσότεροι από όσους δεν προσήλθαν στις κάλπες ανήκουν στην πιο απολιτίκ μερίδα της κοινωνίας μας. Προτίμησαν λοιπόν τα μπάνια, τα τριήμερα στην εξοχή και απλά για να δικαιολογήσουν τη στάση τους (πρώτα απ’ όλα στον εαυτό τους) πασπαλίζουν την αδιαφορία τους με μπόλικη δόση δήθεν απογοήτευσης από τα κόμματα κτλ.
2η αερολογία: Ο Έλληνας αποπολιτικοποιείται. Η σχέση πολλών εκλογέων με το κόμμα τους στην Ελλάδα ομοιάζει με αυτή οπαδού – ποδοσφαιρικής ομάδας. Επιδεικνύουν τυφλή υποταγή στο κόμμα που ψηφίζουν, και αρνούνται, συνήθως, και τη στοιχειώδη κριτική προς αυτό. Αν ένα τέτοιο λαό τον ονομάζουμε πολιτικοποιημένο τότε η αποπολιτικοποίηση δεν μου φαίνεται και τόσο άσχημη εξέλιξη.
3η αερολογία: Οι ψηφοφόροι με την αποχή έστειλαν ηχηρό μήνυμα στα πολιτικά κόμματα. Χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι, λέω εγώ. Το μόνο που τους νοιάζει αυτούς είναι ότι δεν κατάφεραν να προσελκύσουν μερικούς ψήφους παραπάνω για το δικό τους κόμμα. Το ενδιαφέρον για τους υπόλοιπους που δεν πήγαν να ψηφίσουν είναι πέρα για πέρα υποκριτικό.
Εν κατακλείδι, μήπως τελικά πρέπει να δούμε από άλλη οπτική την αποχή; (τουλάχιστον με βάση τα σημερινά δεδομένα) Αν δεχθούμε ότι όσοι δεν ψήφισαν είναι και αυτοί που συνολικά ενδιαφέρονται λιγότερο για τα πολιτικά πράγματα της χώρας, ίσως η απουσία τους από τις κάλπες να μην είναι και τόσο αρνητική εξέλιξη.
Ιουνίου 8, 2009 σε 11:02 πμ
Ιδέες για να ξεκινήσει συζήτηση σχετικά με τα αποτελέσματα τωνΕυρωεκλογών.
α)Η αποχή στην Ευρώπη είναι τεράστια ακόμη και στις χώρες που εντάχθηκαν πρόσφατα.
Αφού ο λαός τους ειδικά αυτών των νέων χωρών είναι Ευρωσκεπτικιστής, γιατί γίνεται διεύρυνση προς τα εκεί;
Ή επειδή για χρόνια ζούσαν χωρίς να ψηφίζουν δεν έχουν την κουλτούρα της δημοκρατίας που έχουμε π.χ. εμείς;
β)Οι σοσιαλιστές καταβαραθρώθηκαν σε όλη την Ευρώπη μήπως γιατί δεν είναι σοσιαλιστές και οι πολιτικές τους νεοφιλελεύθερες;
Μήπως ο κόσμος τους θεωρεί ως τους κυρίως υπαίτιους της κρίσης;
γ)Η Ενωμένη Ευρώπη λύνει λιγότερα από το αναμενόμενο, προβλήματα του κόσμου και οι γραφειοκράτες όπως και διάφοροι πολιτικοί ένα ευκολότερο τρόπο να πλουτίζουν;
δ)Η άκρα δεξιά παρουσιάζει παντού άνοδο επειδή προσφέρει απτή λύση των προβλημάτων για τον λαό της Ευρώπης σε ότι αφορά την μεταναστευτική πολιτική ή απλά αντιδράει το εκλογικό σώμα με αυτό τον τρόπο για να δείξει τη δυσφορία του;
Τα παραπάνω δεν είναι απόψεις μου.
Θέτω τα ερωτήματα απλά για να ανοίξει μια συζήτηση σχετικά με τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών, με την όποια εικόνα και εμπειρία έχει ο καθένας μας για την Ευρώπη αλλά και για την Ελλάδα.
Ιουνίου 8, 2009 σε 12:20 μμ
Περί αποχής/συμμετοχής στην ψηφοφορία των Ευρωεκλογών
Σύμφωνα με το Υπ. Εσωτερικών, οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους (άρα οι ηλικίες 18 και άνω) ήταν 9.994.849.
Αυτός ο αριθμός όμως, δεν φαίνεται να είναι “καθαρός” (δηλαδή “επικαιροποιημένος”).
Κατά προσέγγιση, αν πάρει κανείς τον “Υπολογιζόμενο” πληθυσμό της Ελλάδας για την 1η Ιαν. 2008 από την ΕΣΥΕ (που είναι περίπου 11.214.000 άτομα, βλ. [1]) και αφαιρέσει τις ηλικίες 0-18, που δεν ψηφίζουν (περίπου 2.070.000 άτομα) τότε προκύπτει ότι ο αριθμός των ατόμων που είχαν δικαίωμα ψήφου σε αυτές τις Ευρωεκλογές ήταν περίπου 9.144.000 άτομα.
Συνεπώς, αν ψήφισαν 5.260.444 (βλ. [2]), σημαίνει ότι η συμμετοχή ήταν περίπου 57,53% και η αποχή 42,47% αντίστοιχα.
Δηλαδή, περίπου 5% διαφορά (ή 4,9%) σε σχέση με τα ανακοινωθέντα αποτελέσματα.
[1] ΕΣΥΕ: Υπολογιζόμενος Πληθυσμός κατά φύλο και 5ετείς ομάδες ηλικιών την 1η Ιανουαρίου των ετών 1991-2008 (Μόνιμος πληθυσμός): http://www.statistics.gr/gr_tables/S201_SPO_5_TS_91_08_4_Y.pdf
[2] Ναυτεμπορική (λείπουν 2 εκλ. τμήματα): http://www.naftemporiki.gr/euroelection/results.asp
-
Ιουνίου 8, 2009 σε 1:30 μμ
Πιστεύω οτι η επιλογή μου με δικαίωσε χθές η υπολογίσιμη διαφορά του 4,4% χτύπησε το καμπανάκι στον Καραμανλή οτι ο λαός του γύρισε την πλάτη, κάτι που ίσως τον κάνει να συνέλθει και να αλλάξει εντελώς πολιτική ή άν δέν μπορεί να το κάνει να αλλάξει ο ίδιος. Άν η διαφορά ήταν μικρότερη θα μιλούσε τώρα για νίκες και δικαίωση της πολιτικής του.
Ιουνίου 9, 2009 σε 1:03 πμ
1.26 % το κόμμα των Ελλήνων Κυνηγών ; Από πού κι ως πού ρε παιδιά; Είναι όλοι αυτοί κυνηγοί;
Ιουνίου 9, 2009 σε 1:50 πμ
Ίσως είναι και τα καμάκια μέσα Θέμη.
Πέρα από την πλάκα, οι κυνηγοί (και οι ευκαιριακοί – ερασιτέχνες), οι ψαράδες (επαγγελματίες και ερασιτέχνες), αυτοί που ζουν από το κυνήγι (π.χ. καταστηματάρχες ειδών κυνηγιού) και οι οικογένειές τους είναι πολύ περισσότεροι από τους 64.782 που ψήφισαν τους “κυνηγούς”
Ιουνίου 9, 2009 σε 9:10 πμ
Απίστευτο κι όμως αληθινό. Στις Σέρρες κυκλοφόρησαν προεκλογικές αφίσες του ΠΑΣΟΚ με τον μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου !
Ιουνίου 9, 2009 σε 11:28 πμ
@ Θέμης Λαζαρίδης
Ένας από τους τρόπους που ο κόσμος τιμωρεί τα μεγάλα κόμματα είναι κάνοντας χαβαλέ.
Γι’ αυτό και κατά την ταπεινή μου γνώμη 1,26% στους κυνηγούς.
Ιουνίου 9, 2009 σε 11:49 πμ
@ Θέμης Λαζαρίδης
Μάλλον ο ποιητής έχει δίκιο. Το ανεξήγητο για μένα είναι το ποσοστό των Μακεδονομάχων. Μάλλον κάτι πρέπει να οφείλεται σε ευσεβείς !!!
Ιουνίου 9, 2009 σε 11:01 μμ
@Θεμης Λαζαρίδης
Και στη Θεσσαλονίκη έχουν κυκλοφορήσει ανάλογες αφίσες
Πίσω ολαταχώς!!
Ιουνίου 10, 2009 σε 12:33 μμ
@Ποιητής λέει
“Και η ιστορία θα συνεχίζεται για αιώνες!
Οι κυβερνήσεις των “διεφθαρμένων που βουλιάζουν τον τόπο” θα εναλλάσσονται στην εξουσία.
Ο τρισέγγονος του ΓΑΠ θα επαγγέλλεται νέα ήθη και απαλλαγή από τη φαύλη κυβέρνηση του τρισέγγονου του ΚΑΚ, στο Ελλαδιστάν του 2100 μ.Χ., του 2200 μ.Χ., του 2300 μ.Χ. …”
Poet είσαι πολύ αισιόδοξος μου φαίνεται, διότι αν υπάρχει Ελλαδιστάν το 2200 ή 2300 πάει να πει ότι τελικά δεν ήμασταν τόσο χάλια όσο νομίζαμε.
Εγώ από απλά πράγματα που γνωρίζω για την φύση, ξέρω ότι το ελάφι που κάνει χαζοχαρούμενες κολοτούμπες στο νερόλακο, θα το φάει το λιοντάρι.
Ιουνίου 10, 2009 σε 2:53 μμ
Αγαπητέ,
Συμφωνώ απολύτως ότι: “το ελάφι που κάνει χαζοχαρούμενες κολοτούμπες στο νερόλακο, θα το φάει το λιοντάρι”.
Ελάφια που θα κάνουν χαζοχαρούμενες κωλοτούμπες στο νερόλακο για να τα φάνε τα λιοντάρια πάντα θα υπάρχουν όμως. Για να υπάρχει κάποιος που θα τρώει, πρέπει να υπάρχει πάντα κάποιος που θα τρώγεται!
Ιουνίου 10, 2009 σε 8:15 μμ
Τα ελάφια αυτά πεθαίνουν χαρούμενα και προφανώς δεν είναι διψασμένα, απλά πεθαίνουν χωρίς σοβαρό λόγο. Υπάρχει και η αντίθετη εκδοχή, από το φόβο του λιονταριού που πάντα θα παραμονεύει, το ελάφι να πεθάνει από τη δίψα…Το παιγνίδι δεν πειράζει αρκεί κανείς να καταλάβει και να το σταματήσει (ενηλικιωθεί) έγκαιρα…μετατρέποντας το σε χρήσιμη εργασία.
Ιουνίου 11, 2009 σε 10:11 πμ
Εμείς σαν Έλληνες έχουμε επενδύσει καλώς η κακώς στο δικομματισμό.
Στο ελληνικό κράτος εμπλέκεται το 15% του πληθυσμού . Το μέγεθος είναι τεράστιο για να μπορούμε να το παραβλέψουμε .
Το σύστημα δούλευε με μεγάλες αστοχίες αλλά δούλευε. Τώρα έχει αρχίσει να κλυδωνίζεται και να φτάνει στα όρια του.
Η κυβέρνηση Σημίτη είχε προσπαθήσει και είχε πάρει μέτρα αλλά η διαφθορά από μακρόχρονη διακυβέρνηση νομοτελειακά οδήγησε σε πτώση.
Το τμήμα εσωτερικών υποθέσεων στην αστυνομία .
Ο κανόνας 1/5 για προσλήψεις στο δημόσιο.
Το ΑΣΕΠ , Τα ΚΕΠ , Ο συνήγορος του πολίτη
Η φόρμουλα για τα δημόσια έργα (αυτά θυμάμαι).
Έρχεται στην εξουσία η «φιλελεύθερη» ΝΔ και τι κάνει τι κάνει τι κάνει ?
Έρχεται με τη σκέψη – ήρθε η σειρά μας να τα κονομήσουμε .
Η λογική- τα δικά μας παιδιά .
Δεν είμαστε μόνο εμείς οι κλέφτες είναι και το ΠΑΣΟΚ ( η ψυχολογία του κλέφτη – δεν είμαι μόνο εγώ είναι και άλλοι )
Δεν μείωσε τη διαφθορά τη πολλαπλασίασε και όσες φωνές του ασκούσανε κριτική
φρόντιζε και τους έδιωχνε. (έλλειψη και κατάργηση ελεγκτικών μηχανισμών)
Διόγκωσε το δημόσιο τομέα.
Αξιοκρατία μηδέν.
Η δικαιοσύνη σηκώνει τα χέρια ψηλά ,κάθε υπόθεση του 2008 θα εκδικασθεί το 2012.
Αστυνομία είναι καλή μόνο να κυνηγάει μαθητές η μήπως ούτε για αυτό.
Μετανάστευση ανεξέλεγκτη.
Υγεία ξέχασε το .
Παιδεία – άσε τους νεκρούς να προχωρούν.
Δεν μαζεύει φόρους ( τότε γιατί υπάρχει κράτος ) με τάση να αυξηθούν οι έμμεσοι φόροι.
Όταν πρέπει να διοικήσει κρατικούς οργανισμούς δεν τους αντιμετωπίζει σαν τέτοιους αλλά τους βλέπει σαν σφηκοφωλιές του μισητού του αντίπαλου του ΠΑΣΟΚ και προσπαθεί να τους καταστρέψει με το πιο χειρότερο τρόπο
Αυξάνει το “administration” η τομείς απασχόλησης και διώχνει το εργατικό δυναμικό ( παράγοντας υπεραξίας) δίνοντας τη δουλειά σε εργολάβους.
Δηλώνει ανικανότητα φέρνοντας ξένους κρατικούς οργανισμούς με αποικιοκρατικές
συμβάσεις να τους διοικήσουν. Αυτό εμένα με προσβάλει σαν Έλληνα..
Ο ΣΕΒ πρότεινε κυβέρνηση εθνικής ενότητας. ( Αναγνωρίζει πρόβλημα διοίκησης)
Ο λαός μπροστά στη δικιά του αβεβαιότητα η δεν πήγε να ψηφίσει ( αντιμετώπισε
σύγχυση ) η προικοδότησε τα κόμματα που είναι θετικά σε συνεργασίες.
Η πτώση του δικομματισμού μπορεί να οδηγήσει η σε κυβερνήσεις ευρείας αποδοχής η σε μονοκομματικό κράτος ( περίπτωση Πούτιν).
Ιουνίου 11, 2009 σε 1:08 μμ
@ zarkon Πολύ σωστός!
Σεπτεμβρίου 10, 2009 σε 3:56 μμ
Θα με ενδιέφερε να ακούσω την άποψη σου Θέμη για το ποιους του ΛΑΟΣ θεωρείς αγνούς πατριώτες και ποιους πατριδοκάπηλους. Και την άποψη των υπολοίπων βέβαια.
Σεπτεμβρίου 10, 2009 σε 4:12 μμ
Ο υποψήφιος Επικρατείας το 2007 καθηγητής Χρήστος Γούδης. Δεν γνωρίζω τα πάντα για αυτόν, αλλά έχω την εντύπωση ότι είναι σοβαρός άνθρωπος και άδολος πατριώτης. Και τον Γεωργιάδη θα χαρακτήριζα άδολο πατριώτη, αλλά στερείται σοβαρότητας, είναι φωνακλάς, και έχει ένα σοβαρό πρόβλημα: είναι ρατσιστής. Αυτό το βασίζω στις έξαλλες και περιφρονητικές δηλώσεις που έχει κάνει για ορισμένους ανατολικούς λαούς. Απαράδεκτο.
Σεπτεμβρίου 10, 2009 σε 4:13 μμ
Όσο για το ποιος είναι πατριδοκάπηλος; Πρώτος από όλους ο Καρατζαφέρης. Ο απόλυτος τυχοδιώκτης.
Σεπτεμβρίου 10, 2009 σε 4:24 μμ
Σε ευχαριστώ για την πολύ γρήγορη απάντηση! Για μένα έχει πάντοτε ενδιαφέρον να ακούω την άποψη κάποιου ομογενή που δεν μένει στην Ελλάδα.
Πολύ καλό το ιστολόγιό σου παρεμπιπτόντως, το ανακάλυψα τυχαία αλλά θα το επισκέπτομαι συχνά από εδώ και εμπρός.
Καλή συνέχεια